Kalbim Unut Bu Şiiri

by Ahmet Telli

Kalbim Unut Bu SiiriKalbim dedim sonra, ask daBozkirdaki yanginlar misaliYeserse de arsiz otlar yenidenNe daglarin eflatun ufku ne deKirlangiclarin esmerligi gorulurKi her omrun ezberindedirBu hecenin butun harfleriEprimis anilar kaliyor gerideBir de ceylanlarin urkekSicrayislari tetik boslugundaVe unutuluyor iste bu kadarCok sevilmisse sevilenin adiSayfa 167Baski 2015 Everest Yayinlari

Genres: Poetry, Turkish Literature

192 pages, Paperback

First published January 1, 2017

About the author

Ahmet Telli (d.2 Aralık 1946, Eskipazar, Çankırı), Öğretmen, şair, yazar.

2 Aralık 1946'da Çankırı’nın Eskipazar ilçesinde (Bu ilçe şu an Karabük'e bağlı) doğan Ahmet Telli, Hasanoğlan ve Kayseri Pazarören, Pınarbaşı öğretmen okullarında eğitim gördü. Öğretmen okulundan sonra dört yıl ilkokul öğretmenliği, daha sonra da Gazi Eğitim Enstitüsü'nü bitirmesinin ardından, Kastamonu, İnebolu, Doğanyurt'ta, Kırıkkale'de ve Ankara Atatürk Lisesi'nde Türkçe, Edebiyat öğretmenliği yaptı. 1981'de Gazi Eğitim Enstitüsü'nde öğretmenken, sıkıyönetimce tutuklanarak görevine son verildi. Aynı yıl, TCK'nın (o zamanlar) 141, 142 ve 146. maddelerinden yargılandı. 141 ve 146'dan beraat etti. Cigerhun'un şiirleri üstüne yazdığı bir yazısından ötürü 142. maddeden kısa bir süre hüküm giydi.

Kitapçılık, yayıncılık yaptı, çeşitli yayınevlerinde yönetici ve editör olarak bulundu. 1993'te mahkeme kararıyla öğretmenliğe döndü ve emekli oldu. İlk şiiri 1961'de yayımlandı. 1972'de Cengiz Tuncer'in Kerkenez adlı romanı üstüne yazdığı ilk yazısına Varlık Dergisi Eleştiri Ödülü ikinciliği verildi. 70'li yıllarda daha çok deneme ve kitap tanıtma yazıları yazdı ve kitaplarını 1979'dan sonra yayınlamaya başladı.

1980'de Hüznün İsyan Olur kitabına Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü (Metin Altıok'la birlikte); Saklı Kalan adlı kitabına da 1982 Yazko Şiir Özendirme Ödülü verildi. 2010 yılında yayınlanan Nida kitabına da 2011 Akdeniz Altın Portakal Şiir Ödülü verildi. Özellikle 1972'den sonra, birçok edebiyat dergisinde yazıları, şiirleri yayımlandı. Türkiye Yazıları dergisi (Mart 1983, sayı: 72), Kavram ve Karmaşa dergisi (Ocak - Şubat 2002, sayı:22), Gümüş - Deliler Teknesi eki - (Ocak 2007), Bireylikler dergisi (Mayıs - Haziran 2011, sayı:32) şiiriyle ilgili özel sayılar yayımladılar.

1960 sonrası toplumcu gerçekçi şiirimizin ikinci kuşağında yer alan özgün şairlerden. Romantik ve başkaldırıcı şiiriyle bir yandan da Attilâ İlhan'a yakın durduğu söylenebilir.

Reviews

[✿яσsαℓιη∂α✿]

Bekleyişin ve acıların
uğultusudur yalnızlıklar
Kimi kez kuşatabilir büsbütün
doğayı, aşkı ve yaşamı
Ama kayalıkların karanlıklarına
hiç sığar mı bir dağın yalnızlığı

Bir çiçek bile doldurabilir
uçurumların derin oyuklarını
Oysa o bir çatlaktan fışkırıp
bir yangın gibi büyüyendir
Belli ki duymaktadır kalbinde
aşkın saklı yalnızlığını..

[Emre]

Hayat canhıraş bir telaş yumağına dönerken
Anlatılacak ne çok hikaye kalıyor geride Sf:12

İnsan yorulur bazen insan olmaktan. Sf:20

Sözler hangi birimizin
Yalnızlığına kaçak yolcu
Olmamıştır ki kimi zaman Sf:34

Bir kez daha uğradığımız
Cinayet yerine benziyor
Unutmak istediğimiz ne varsa
Meğer ne çok şey biriktirmişim
Unutmam gereken şeyleri

Duruşunu, şehla sesini mesela
Yatağımda kalan sıcaklığını
Yastıkta başının bıraktığı çukuru
En çok da bir yolculuğa çıkarken
Dönüp dönüp sarılışını Sf: 42

Bekleyişin ve acıların
uğultusudur yalnızlıklar
Kimi kez kuşatabilir büsbütün
doğayı, aşkı ve yaşamı
Ama kayalıkların karanlıklarına
hiç sığar mı bir dağın yalnızlığı Sf:153

Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni Sf:158

[GÜLGÜN]

Çocuksun Sen II

Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm
Bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ
Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı
Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle
Zaman benim işte, nesneleşiyor tüm anlar
Dursam ölürüm paramparça olur dünya

Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüğüm
Uçurum diyordun bir aşk uçurum özlemidir
Bırakıyorum öyleyse kendimi sesinin boşluğuna
Tutunabileceğim tüm umutları görmiyeyim için
Gözlerimi bağlıyorum geceyi mendil yaparak
(Gözlerim bir yerlerde daha bağlanmıştı, bunu
Unutmuyorum unutmuyorum unutmuyorum hiç)

Bir rüzgâr esse ellerin fesleğen kokuyor
Kırlangıçlar konuyor alnına akşamüstleri
Bu yüzden bir kanat sesiyim yamaçlarda
Üzgün bir erguvan ağacıyla konuşuyorum
Ayrılığın zorlaştığı yerdeyim ve dalgınlığım
Bir mülteci hüznüne dönüyor artık bu kentte

Çocuksun sen alnına kırlangıçlar konan

Bir bulutun peşine takılıp gittiğimiz yer
Okyanus diyelim istersen ya da sen söyle
Batık bir gemiyim orda, seni bekliyorum
Upuzun bir sessizliğim fırtınalar patlarken
Gövdem köle tacirlerinin barut yanıkları içinde
Ve gittikçe acıtıyor yaralarımı tuzlu su
Çocuksun sen, büyümek yakışmazdı hiç
Gülüşünün kokusuyla yeşerdi bu elma ağacı
(Soluğunun elma kokması bundandı belki)
Bir elma kokusuna tutundum düşerken
Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı
Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle

Çocuksun sen, çocuğumsun

[G. İlke]

Ahmet Telli, hakkında uzun uzun konuşabileceğim bir yazar. Nazım Hikmet gibi, Ahmed Arif gibi derdi belli bir yazar. Her şiirinden anlarsınız onun derdini, dermanını. Önce susar, sonra kanarsınız. Ahmet Telli devrim yüreklidir, kulağınıza fısıldar içinizden geçeni. Devdir, büyülü satırlarını okudukça sizi de büyütür. Yol arkadaşıdır, abidir, güler yüzlüdür. Hâlâ tanışmadıysanız, büyük kayıptır. Okuyunuz, tavsiyemdir. =)

[PK]

Ve hayat böylece akıp durdu işte, akıp duruyor
kentler karıncalanmış birer namlu gibi
upuzun yatıyorlar dizlerimde ama sımsıcak
meşeler göğermiş diyorsun varsin göğersin
her yaprak bir öpücüktür sana o huysuzdan

[Emre Han]

ilk defa Ahmet Telli şiirleri okuyorum ve çok beğendim. Çok dinamikti şiirleri. öyle ki bazı şiirlerinden sonra nefesim kesiliyordu.
tavsiye ederim arkadaşlar.

[İlhanCa]

Şiirlere sardım bu aralar..
Ahmet Telli ise ilk sırada..
Yine kendi kaleminden şiirler..
Hoş ve anlamlı..

[Ece]

Şiire siyasetin ve ideolojinin girmemesi gerektiğini düşünür ve bu fikrimin sonuna kadar arkasında dururdum, ta ki bu şiir kitabına kadar.
Nejat İşler’in seslendirdiği “Çocuksun Sen” şiirinden sonra Ahmet Telli zaten kalbimin bir köşesine tahtını kurmuştu. Şimdiyse bir farklı seviyorum kendisini.
Kalbim Unut Bu Şiiri sonlara doğru beni kendinden uzaklaştırsa da genel olarak sevdiğim ve şiirlerin içine girebildiğim bir kitaptı. Diyebileceğim başka bir şey de yok sanırsam.

“İçimde bir fil sezgisi, kopup gitmeliyim”

[Kafamdaki Makine]

Kitapta beklentilerimi bulamadık. Övgüler aldığında sadece aşk şiirleri olarak düşünmüyordum ama çoğunlukla aşk şiirleriydi. Kitabın sonlarına doğru daha gerçekçi ve daha iyi şiirler olduğunu gördüm. Tamamına bakılınca çok değerli bir eser ama konu olarak kısır. Çeşitli konularla ilgili şiir okumayı sevenlere yetersiz kalabilir.

[Sarah Adeeb]

Anlamını yitiren birşeyler mi var şimdilerde
yazdığım şiirlere yabancıyım, sokaklara yabancıyım
taşı delemiyor bir çığlık ve apansız bir
su oluyorum ipince, kendime sızıyorum
‌dünya yetmiyor bazan, bırakıp gidebilir miyim.

[Dilehan Hazar]

''Neydi onları ordan oraya
savurup duran şey

Onları daima yalnız kılan
neydi bu yaşam denilen gürültüde''

[Bihter Rana Aslan]

Bence bir şiir kitabını sevmek çok zor bir şey. Bir kaç şiiri sevdim ama genel anlamda hayal kırıklığı oldu. Bir alıntı görüp almıştım, tüm şiirler o etkiyi vermedi tabii jdlxjxldnc Bir de hay şavkına tükerem sürekli şavk da şavk. İçim şişti aynı benzetmeleri, kalıpları görmekten.

[Yalın]

“Hercai birer nidâ idik yıldız şavklarıyla oynaşan”

[yuukkai]

bi süre kafamda dönecek 🫡