Nα τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια;

by Ελένη Γκίκα

«..Γιατί μόνο βλέποντας σε μπορώ να βλέπω τον εαυτό μου...» Υπάρχουν άραγε τέτοιες γυναίκες; ρωτά εγκλωβισμένος σε ένα γραφείο ένας άντρας, σίγουρος κιόλας για την απάντηση: «Στον έρωτα, άλλωστε, όπως, εμείς το θέλουμε, τον φανταζόμαστε τον άλλο». Εκείνος, εξάλλου, είχε μάθει να τρέχει και να τα καταφέρνει με τη φωνή: αργή, ξερή, αποφασιστική, τσιμεντένια και τελεσίδικη. Να διατάζει την ώρα που τον διέταζε. Γι’αυτό και όταν η δική της φωνή πέρασε δίπλα του, εκείνος δεν άκουγε. Στ’αφτιά του αντηχούσε η άλλη φωνή, ήταν ως συνήθως απασχολημένος.

Σήμερα 3.235 πρωινά μετά από εκείνο το πρωινό, εκείνος ο άντρας βιώνοντας το μότο της ιστορίας του San Martin «θα είσαι ότι πρέπει να είσαι κι αν όχι, δεν θα είσαι τίποτα», προσπαθεί ν’ αντέξει το γράμμα αυτής της γυναίκας που μόλις φτάνει «...Γιατί μόνο βλέποντας σε μπορώ να βλέπω τον εαυτό μου...» Αλλά τώρα το μόνο που μπορεί πια είναι για πάντα ν’ αναρωτιέται «Να τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια;»

272 pages, Paperback

First published January 1, 1999

About the author

Γεννήθηκε στο Kορωπί Αττικής. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφία από τα περιοδικά "Aντί" και "Φαντάζιο" (1981-1983). Eργάστηκε επί μια δεκαετία στο περιοδικό "Eικόνες" και μετά το 1994, με αντικείμενο το βιβλίο, στο "Έθνος της Kυριακής". Mε το ίδιο αντικείμενο εργάστηκε στο ραδιόφωνο και για μια τριετία διατηρούσε βιβλιοπωλείο στο Kορωπί. Eίναι υπεύθυνη της ελληνικής λογοτεχνικής σειράς των εκδόσεων "Άγκυρα".

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: "Σηματοδότες", 1984, "Δρασκελιές", 1988, "21 Xρωματιστές μεταμφιέσεις και 11 αιρετικά ποιήματα", 1992, "Mέλι, μελό, μέλισσα, μάλιστα...", 1996, "Έως, εαρινός, έρημος, έρχομαι...", 1997, "Σώμα, σταυρός, σάρκα, σταυρώθηκα...", 1998, "Θόλωσα, θύελλα, θάμβος, θυμήθηκα", 2000, "Άβυσσος, άλγος, άλμα, αρχίζω...", 2002, με την οποία τελειώνει ο κύκλος της ζωής και των γραμμάτων του αλφαβήτου, "Εν αταξίαις, εύτακτοι όντες", 2006.

Τα μυθιστορήματα: "Aλήθεια, τα τρως ακόμα τα νύχια σου;", 1996, "Aναζητώντας τη Mαρία", 1998, "Να τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια;", 1999, "Μετεβλήθη εντός μου ο ρυθμός του κόσμου", 2001, "Το αίνιγμα του άλλου", 2003, "Οι κούκλες δεν κλαίνε", 2004, "Χαίρε παραμύθι μου", 2005, "Αν μ' αγαπάς, μη μ' αγαπάς", 2006, "Αύριο, να θυμηθώ να σε φιλήσω", 2007, και "Υγρός χρόνος", 2008. Τις συλλογές διηγημάτων: "Όνειρα από Toplexil", 1997 και "Eάν ο Kαρυωτάκης παντρευότανε την Πολυδούρη", 1998. Το παιδικό βιβλίο "Το κοριτσάκι που πίστευε στα θαύματα", 2007.

Kαι μια συλλογή με συνεντεύξεις: "Δι' εσόπτρου εν αινίγματι".

Reviews

[Giannis · Rating 5 out of 5]

Ίσως από τα πιο ωραία βιβλία που έχω διαβάσει μέχρι τώρα! Το βιβλίο είναι ουσιαστικά μια εκτεταμένη ψυχογραφία ενός "χαμένου" ανθρώπου, ενός ηττημένου, που βλέπει τα τραίνα της ζωής να τον προσπερνούν.
Τέχνη, έρωτας, αναστολές είναι μερικοί από τους άξονες πάνω στους οποίους κινείται η Γκίκα.