Bitkilerin En Güzel Tarihi

by Jean-Marie Pelt, Marcel Mazoyer, Jacques Girardon

in8. 1986. Cartonné jaquette. 238 pages.

Genres: Science, Nonfiction, Biology

160 pages, Paperback

First published January 1, 1986

Reviews

[Ana]

A Mais Bela História das Plantas é um livro interessante, mas talvez um pouco datado (o original é de 1999, esta tradução de 2000). Não gostei nada do formato do livro, escrito como uma entrevista, com perguntas e respostas, e apesar da idoneidade dos autores, fiquei um pouco de pé atrás com alguma da informação nele contida, em particular a origem oriental de algumas plantas da nossa flora (que tenho que ir confirmar) e algumas respostas relacionadas com as plantas invasoras. Mas também pode ter sido um problema de tradução - os nomes comuns das plantas (e dos animais) prestam-se muito a mal-entendidos. Posto isto, aprendi algumas coisas e foi uma leitura globalmente compensadora.

[Gabrielle Dubois]

Alors, je sais, c’est la période de l’Avent, des chocolats chauds et des plaids, des sapins et de la neige… et de la consommation! Donc, oui, comme toujours, je prends le contrepied et je me plonge avec respect dans l’Histoire de la Nature, le respect de sa production sans pollution, l’admiration de sa résistance et de sa grandeur… et la désolation de l’incursion humaine dans cette beauté, cette intelligence naturelle.
C’est une Histoire de vie, de survie, de combat, de destruction, de respect, d’espoir.
Sous forme de dialogues, ça se lit et se comprend très facilement. Un "d’où venons-nous et où allons-nous" de passionnés passionnants qui donne envie de cultiver son jardin plutôt que d’aller au centre commercial.
Vous avez déjà entendu ce conseil aux gourmands: déjeunez avant d’aller faire vos courses pour ne pas que la faim vous tente d’acheter trop?
Eh bien, lisez La plus Belle Histoire des Plantes avant de faire trop d’achats pour Noël!

[Marily_p88]

Jolie narration, le livre devrait plutôt être rebaptisé "la vie sexuelle des plantes".

[Jean-Marc Depasse]

Un petit livre dont le titre n'est pas usurpé. Depuis la première "plante" vivante, jusqu'aux OGM, tout vous est décrit avec talent. Un livre qui va vous donner envie d'en lire plus sur le sujet, ne fut-ce que les autres livres écrits par les auteurs qui ont participé à ce dialogue, ce qui va déjà vous occuper pendant un bon moment...

[Sara]

C'est vraiment la plus belle histoire des plantes! à retenir beaucoup d'informations, bien expliquer pour que tout le monde puisse comprendre et très agréable à lire grâce au stil 'entretien'.

[Elisala]

Comme le titre l'indique, des histoires de plantes, des histoires de longévité, de taille, d'amour, de mort, ...

Lecture un peu fastidieuse : les articles purement informatifs sont, malheureusement, purement informatifs et donc pas très palpitants à lire ; les articles qui vont un peu plus dans les réflexions générales sur les plantes tombent un peu trop vite dans la comparaison avec les humains.
Cette comparaison n'est pas inintéressante en soi, sauf quand ça donne lieu à peu près systématiquement à des leçons de morale un poil réac, très généralisantes, pénibles, quoi, le tout mâtiné de références répétées et un peu neuneu (à mon sens) à la religion catholique, je m'en passerais bien, merci (bien que dans l'ensemble son approche de la religion semble remarquablement tolérante).
Bizarrement, il dit lui-même qu'il n'est pas là pour faire la leçon, qu'il n'est pas réactionnaire, mais, vous le croirez ou pas, je n'en suis pas totalement convaincue.

Allez, deux passages qui le rattrapent (presque) :

La nature, qui a horreur de la standardisation, laisse en permanence des portes ouvertes et se garde bien de nous enfermer dans des moules trop rigides dont l'inadaptation pourrait entraîner un grand péril pour l'espèce

- j'aime!

La vie, on le voit à ces multiples exemples, ignore les contours nets. [...] Aussi conviendra-t-il de se garder, en la matière, de tout jugement hatif ou péremptoire. Le bien et le mal ne résident en rien dans ce que l'on est, et sans doute pas davantage dans ce que l'on fait, pour autant que les erreurs puissent recéler quelque valeur pédagogique ou salvatrice. Les vieilles morales poussiéreuses, paravent de tant d'hypocrisies, devront laisser place tôt ou tard à de plus exigeantes éthiques [...]

- bref, un discours un peu ambivalent, à la fois tolérant et humble, mais aussi très critique, avec des généralités crispantes sur l'homme et la modernité... Rappelons à toutes fins utiles que ce livre date des années 80...

[Gökhan Karabacak]

Yeryüzünde yaşamın başlamasından, bugün insan faaliyetleri nedeniyle kaybedilen türlere kadar çok geniş bir kapsama sahip. J. Girardon'un, üç uzmanla yaptığı röportajlardan oluşan kitabı, konuyla ilgilenmeyenler bile keyifle okuyabilir. Bütün canlı türlerinin bir arada varolabildikleri sürece yaşamın süreceğini, insan faaliyetlerinin diğer türlerin varlığını nasıl değiştirdiğini ve yokettiğini örnekleriyle anlatıyor.

[chouettelivre]

C'est un livre qui m'a beaucoup appris sur l'histoire des plantes, de leur naissance au début du XXIe siècle. Mélangeant anecdotes et réels questionnements sur la nature et son avenir, ce livre sous forme de conversation se lit vraiment bien et est vraiment passionnant. J'ai adoré !

[Esra Gürtunca Mısırlıoğlu]

Kısa bir kitap ama kitabı bitirme konusunda oyalandım biraz. Kitap kesinlikle kötü değil ama bende hızlı okuma hevesi yaratmadı. Bitkileri ve doğayı seven ve ilgilenenler için güzel bilgiler ve tespitler var.

[Gökçen Efe Ersoy]

İçinde azıcık bitki sevgisi ve bilimsel merak duyan herkesin bir oturuşta okuyacağı mükemmel bir kitap. Serinin diğer kitaplarını da tamamlama isteği uyandırıyor.

[Elif Buğdaycı]

bir biyolog olarak bu kitabı okurken çok keyif aldım bildiğim konuları tarihsel gelişim içinde okumak bende yeni bi pencere açtı

[Cansu Sarı]

Bu serideki tüm kitaplar iyiydi

[Ahmet Faruk Özkul]

Röportaj formunda çerezlik kitap.

[Rezvan Hakimi]

ما تازه بر زمین پا گذاشته‌ایم و وجود کوتاه و گذرایمان فرصتی نمیگذارد تا تکامل آرام اما عمیق این دنیای آشنا و در عین حال غریب را پی بگیریم. ( 8)
غم‌انگیز است که در این روزگار به گیاه ‌شناسی توجه نمیشود زیرا صرفا زیست‌شناسی مطرح است. گاهی دستاوردهای این رشته سبب فراموشی اصل و اساس مساِئل میشود، مثلا این اصل که زندگی به ترکیب ژنها تقلیل نمی‌یابد. (10)
... ولی آنچه توجهش را برمی‌انگیزد کسی است که آن گیاه را کشت و برداشت میکند: اگر دهقان مجبور به تولید بیشتر به هر طریق ممکن نباشد میتواند بهترین نگهبان زندگی و چشم‌اندازهای طبیعی باشد. ( 11)
رویای اندامی که کارکردی به وجود آورده! (20)
عصر آهن/ این نکته جالب است که قرمزی هموگلوبین و سبزی کلروفیل رنگهایی مکمل
همدیگرند.اینها دو مولکول نزدیک به همدیگرند. آنها صرفاً به واسطه فلز محتوی خود با هم فرق دارند. آهن که هموگلوبین را قرمز میکند و
منیزیم که کلروفیل را سبز میکند.
خودبه خود یاد آدم کوچولوهای سبز سیاره مریخ می‌افتیم... گاهی بین دنیای گیاهی و
دنیای جانوری که در بعضی از داستانها شکل میگیرد، همخوانیهایی میبینیم...
بیرون از فضای علمی جریانی وجود داشت که از قرون وسطا دنبال میشد و با گوته به اوج خود رسید. او میکوشید نظم طبیعت را از طریق
قیاس بفهمد. نمونه‌ای هست که به نظر من خیلی جذاب است. به درخت نگاه کنید. از درخت شاخه ها و برگهایی در می‌آید که در هوا قرار
میگیرند و گاز کربنیک هوا را جذب میکنند و با آن قند میسازند. بعد، درخت اکسیژن پس میدهد. این جریان دنیای گیاهان است. حالا به بدن
انسان نگاهی بیندازید. بدن ما مثل درخت شاخه ندارد، اما ریه دارد. ریه های ما در هوا فرو نرفته اند اما در میان خونی هستند که اکسیژن خود را
از آن دریافت میکنند و با آن قندهای حمل شده در خون را می شکنند، سپس آنها را به مصرف میرسانند و گاز کربنیک پس میدهند... این
جریان دنیای جانوری است. شما این شباهت شگفت میان دنیای سبز و دنیای سرخ را میبینید که حالا مکمل یکدیگرند. یکی شان بیرونی شده
در حالی که دیگری درونی شده است. هر چه اندام ها به بیرون گسترده تر میشوند، برای دنیای گیاهی که میکوشد بیشترین سطح ممکن زیر نور
خورشید را پیدا کند بهتر است اما برای دنیای جانوری هرچه بیشتر در درون بدن محافظت شود عملکرد بهتری پیدا میکند. ( 31)
سازگاری بیش از اندازه با محیطی خاص میتواند به نقطه ضعف بدل شود، فقط انطباق‌پذیری به طور واقعی قدرت میسازد. ( 53)
- یکی زمان را کنترل میکند و دیگری مکان را. - بله، گیاهان نمیتوانند حرکت کنند ولی میتوانند صبوری کنند. جانوران محیط را تغییر میدهند، درحالیکه گیاهان منتظر میمانند تا محیط تغییر کند. (55)
گیاه این توانایی را دارد که زندگی و مرگ را که برای ما متفاوت است، یکی کند. ( 55)
قلب درخت میتواند بمیرد و حتی کلا ناپدید شود، ممکن است قارچها درخت را بخورند. درخت ازتو خالی میشود اما آنچه از آن باقی میماند به زندگی ادامه میدهد. ( 56)
بازی زندگی و مرگ در گیاهان برای ما خیلی شگفت‌آور است، اوج آن در گیاهان بادوام است که در خاک ریزوم دارند مانند گیاهی به نام موگه. موگه تقریبا جاوید است. در بهار ساقه برگ میدهد اما میتوانید گلهایش را بچینید، این گیاه نیازی به تولیدمثل ندارد، در خاک ادامه میابد، موگه قدرت پایدار ماندن دارد، قدرتی که نمونه‌اش در هیچ جانوری نیست. گیاهان همچنین قابلیت احیای مجدد خود را دارند. چمن را بزنید دوباره در می‌آید. همان گیاه است نه گیاه دیگری. ( 56)
درختی را در نظر بگیرید که گرفتار سرطان است. تومور بزرگی در تنه درخت است ولی این درخت در اثر تومور نمیمیرد. از آنجا که نظم و پیوستگی گیاه کمتر از جانور است سرطان در گیاه برخلاف جانور متاستاز نمیکند و محدود میماند. گیاه غده سرطانی را در گوشه‌ای گیر می‌اندازد. ما نمیتوانیم چنین کاری بکنیم. ما نه میتوانیم چوب بسازیم و نه میتوانیم از اندامهایی که بد کار میکنند بگذریم. گیاه چون زمخت‌تر است، مقاومتر است. ( 57)
دانه روشی برای حرکت کردن در مکان و نیز زمان است. ( 58)

[Pinar G]

Bilimsel kitaplar kadar anlasilmaz bir tarzi yok, kolay okunuyor. Ozetle bitkilerin nasil olustugunu ve nereye dogru gittigimizi gormek icin guzel bir kitap. Ileriye de umutla bakmasi guzel. Bitkiler kaybolmaz