What do you think?
Rate this book
Elektra
Το πρωί της 26ης Ιουλίου 1944 το πτώμα μιας άγνωστης γυναίκας μεταφέρεται στο νεκροτομείο. Σύμφωνα με το συνοδευτικό έγγραφο, ήταν ένα από τα πολλά θύματα του "σφαγείου" που λειτουργούσε επί Κατοχής στο επιταγμένο ξενοδοχείο "Κρυστάλ". Η ιατροδικαστική έκθεση πιστοποίησε ότι το σώμα της γυναίκας έφερε εγκαύματα και είχε υποστεί φριχτές παραμορφώσεις και κακώσεις από χτυπήματα με διάφορα όργανα. Η δολοφονημένη γυναίκα είχε συλληφθεί το πρωί της προηγούμενης ημέρας στη διασταύρωση των οδών Ιθάκης και Γ΄ Σεπτεμβρίου από γκεσταπίτες.
Η Αντίσταση είχε χάσει ένα από τα πιο ευγενικά και μαχητικά στελέχη της.
Οι εκδόσεις Κέδρος παρουσιάζουν σε νέα έκδοση το βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου "Ηλέκτρα", που αναφέρεται στη ζωή, στην πολιτική-αντιστασιακή δράση και στο τραγικό τέλος της ηρωικής Ηλέκτρας Αποστόλου, με την οποία η Διδώ Σωτηρίου ήταν στενή φίλη και συναγωνίστρια στο ΕΑΜ. Η συγγραφέας αφηγείται την πορεία της ηρωίδας από την παρανομία στις συλλήψεις, στις φυλακές, στα βασανιστήρια και, τέλος, στον μαρτυρικό της θάνατο και καταθέτει μια πολύτιμη μυθιστορηματική μαρτυρία για μια αξέχαστη μορφή της Αντίστασης. Η Ηλέκτρα Αποστόλου με την αυταπάρνηση και την αυτοθυσία της αποτελεί ένα διαχρονικό και εμβληματικό σύμβολο έμπνευσης για τις νεότερες γενιές και για τους σημερινούς αγώνες.
Γεννημένη το 1912, η Ηλέκτρα Αποστόλου οργανώθηκε σε νεαρή ηλικία πρώτα στην ΟΚΝΕ και αργότερα στο ΚΚΕ. Το 1934 με την ελληνική αντιπροσωπεία συμμετείχε στο Αντιπολεμικό και Αντιφασιστικό Συνέδριο Γυναικών που έγινε στο Παρίσι και το 1935 πήρε μέρος στο 6ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς Νέων (ΚΔΝ). Στη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά συνελήφθη και κρατήθηκε δύο χρόνια στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, όπου βασανίστηκε. Όταν αποφυλακίστηκε, πέρασε στην παρανομία και συνέχισε την επαναστατική της δράση ως γραμματέας του Γραφείου της ΟΚΝΕ Μακεδονίας-Θράκης. Το 1939 συνελήφθη εκ νέου και εξορίστηκε στην Ανάφη. Λίγο πριν από τη μεταγωγή της στο νησί, γέννησε σε επικίνδυνες συνθήκες την κόρη της Αγνή. Η έναρξη της Κατοχής τη βρήκε στην εξορία. Τον Σεπτέμβρη του 1942, ενώ βρισκόταν στο Τμήμα Μεταγωγών Αθηνών, παρέδωσε σε φιλική οικογένεια την τρίχρονη κόρη της κι έπειτα κατόρθωσε να αποδράσει. Πέρασε πάλι στην παρανομία και εντάχθηκε στην εθνικοαπελευθερωτική, φεμινιστική οργάνωση Λεύτερη Νέα. Η Ηλέκτρα Αποστόλου θεωρούσε ότι η συμμετοχή στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες είναι απαραίτητη για να πραγματωθεί η γυναικεία χειραφέτηση. Συμμετείχε στο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΠΟΝ και ανέλαβε επικεφαλής της προπαγάνδας και της διαφώτισης της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ. Ήταν υπεύθυνη για την ομάδα που συνέτασσε και διακινούσε το έντυπο προπαγανδιστικό υλικό στις συνοικίες της Αθήνας.
Η Αντίσταση είχε χάσει ένα από τα πιο ευγενικά και μαχητικά στελέχη της.
Οι εκδόσεις Κέδρος παρουσιάζουν σε νέα έκδοση το βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου "Ηλέκτρα", που αναφέρεται στη ζωή, στην πολιτική-αντιστασιακή δράση και στο τραγικό τέλος της ηρωικής Ηλέκτρας Αποστόλου, με την οποία η Διδώ Σωτηρίου ήταν στενή φίλη και συναγωνίστρια στο ΕΑΜ. Η συγγραφέας αφηγείται την πορεία της ηρωίδας από την παρανομία στις συλλήψεις, στις φυλακές, στα βασανιστήρια και, τέλος, στον μαρτυρικό της θάνατο και καταθέτει μια πολύτιμη μυθιστορηματική μαρτυρία για μια αξέχαστη μορφή της Αντίστασης. Η Ηλέκτρα Αποστόλου με την αυταπάρνηση και την αυτοθυσία της αποτελεί ένα διαχρονικό και εμβληματικό σύμβολο έμπνευσης για τις νεότερες γενιές και για τους σημερινούς αγώνες.
Γεννημένη το 1912, η Ηλέκτρα Αποστόλου οργανώθηκε σε νεαρή ηλικία πρώτα στην ΟΚΝΕ και αργότερα στο ΚΚΕ. Το 1934 με την ελληνική αντιπροσωπεία συμμετείχε στο Αντιπολεμικό και Αντιφασιστικό Συνέδριο Γυναικών που έγινε στο Παρίσι και το 1935 πήρε μέρος στο 6ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς Νέων (ΚΔΝ). Στη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά συνελήφθη και κρατήθηκε δύο χρόνια στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, όπου βασανίστηκε. Όταν αποφυλακίστηκε, πέρασε στην παρανομία και συνέχισε την επαναστατική της δράση ως γραμματέας του Γραφείου της ΟΚΝΕ Μακεδονίας-Θράκης. Το 1939 συνελήφθη εκ νέου και εξορίστηκε στην Ανάφη. Λίγο πριν από τη μεταγωγή της στο νησί, γέννησε σε επικίνδυνες συνθήκες την κόρη της Αγνή. Η έναρξη της Κατοχής τη βρήκε στην εξορία. Τον Σεπτέμβρη του 1942, ενώ βρισκόταν στο Τμήμα Μεταγωγών Αθηνών, παρέδωσε σε φιλική οικογένεια την τρίχρονη κόρη της κι έπειτα κατόρθωσε να αποδράσει. Πέρασε πάλι στην παρανομία και εντάχθηκε στην εθνικοαπελευθερωτική, φεμινιστική οργάνωση Λεύτερη Νέα. Η Ηλέκτρα Αποστόλου θεωρούσε ότι η συμμετοχή στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες είναι απαραίτητη για να πραγματωθεί η γυναικεία χειραφέτηση. Συμμετείχε στο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΠΟΝ και ανέλαβε επικεφαλής της προπαγάνδας και της διαφώτισης της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ. Ήταν υπεύθυνη για την ομάδα που συνέτασσε και διακινούσε το έντυπο προπαγανδιστικό υλικό στις συνοικίες της Αθήνας.
80 pages, Paperback
First published January 1, 1960
1 person is currently reading
108 people want to read
About the author
Dido Sotiriou
15 books142 followersDido Sotiriou (Greek: Διδώ Σωτηρίου) was born in Aϊdini of Asia minor, in 1909, the daughter of Evangelos Pappas and Marianthi Papadopoulou.
In 1919 she moved with her family to Smyrni (Izmir) but following the destruction of 1922 she fled to Greece. In Athens she completed her general education having as teachers the then literary figures Kostas Paroritis and Sophia Mayroeidis-Papadakis amongst others. She studied at the French Institute of Athens and in 1937 she briefly attended a course in French Literature at the University of Sorbonnis.
In 1936 she officially turned to professionally practicing Journalism. She worked for the magazine “Gynaika” (Woman) (as editor-in-chief) and then went on to work for newspapers “Neos Kosmos” (New World) and “Rizospastis” (The Revolutionist) (again as editor-in-chief from 1944), while during the duration of the German Occupation collaborating with Melpo Aksioti, Elli Alexiou, Elli Pappa, Titika Damaskinou, Elektra Apostolou, Chrysa Chatzivasileiou and other Greek women who were members of the Resistance.
In 1935 she took part in the congress of the Comity in Geneva, where she met Vladimir Ilyich Lenin’s comrade Alexandra Mikhailovna "Shura" Kollontai and in 1945 she took part in the founding congress of the Women’s International Democratic Federation in Paris.
She first appeared on the literary scene in 1959 with the publication of her first novel “Oi Nekroi Perimenoyn” (The Dead Await). Her works have been translated into many foreign languages.
Dido Sotiriou belongs to the Greek novelists of the 1920-1940 eras. Her work moves in the planes of realism with the presence of the self biographical element strong and the emotional participation of the author in the adventures of her protagonists. Her material is derived from the Asia Minor Disaster, the Civil War period and the period after the Civil War in Greece.
With “Matomena Chomata” (published as Farewell,Anatolia in English) Sotiriou initiated her course towards a style of writing that combined fiction with her own distinct way of examining her issues from a historical aspect.
A course which continued and bled into her next two novels “Entoli” (The Command) which had as a theme the case of Mpelogiannis and “Katedafizometha” (Shattered).
She died in 2004.
In 1919 she moved with her family to Smyrni (Izmir) but following the destruction of 1922 she fled to Greece. In Athens she completed her general education having as teachers the then literary figures Kostas Paroritis and Sophia Mayroeidis-Papadakis amongst others. She studied at the French Institute of Athens and in 1937 she briefly attended a course in French Literature at the University of Sorbonnis.
In 1936 she officially turned to professionally practicing Journalism. She worked for the magazine “Gynaika” (Woman) (as editor-in-chief) and then went on to work for newspapers “Neos Kosmos” (New World) and “Rizospastis” (The Revolutionist) (again as editor-in-chief from 1944), while during the duration of the German Occupation collaborating with Melpo Aksioti, Elli Alexiou, Elli Pappa, Titika Damaskinou, Elektra Apostolou, Chrysa Chatzivasileiou and other Greek women who were members of the Resistance.
In 1935 she took part in the congress of the Comity in Geneva, where she met Vladimir Ilyich Lenin’s comrade Alexandra Mikhailovna "Shura" Kollontai and in 1945 she took part in the founding congress of the Women’s International Democratic Federation in Paris.
She first appeared on the literary scene in 1959 with the publication of her first novel “Oi Nekroi Perimenoyn” (The Dead Await). Her works have been translated into many foreign languages.
Dido Sotiriou belongs to the Greek novelists of the 1920-1940 eras. Her work moves in the planes of realism with the presence of the self biographical element strong and the emotional participation of the author in the adventures of her protagonists. Her material is derived from the Asia Minor Disaster, the Civil War period and the period after the Civil War in Greece.
With “Matomena Chomata” (published as Farewell,Anatolia in English) Sotiriou initiated her course towards a style of writing that combined fiction with her own distinct way of examining her issues from a historical aspect.
A course which continued and bled into her next two novels “Entoli” (The Command) which had as a theme the case of Mpelogiannis and “Katedafizometha” (Shattered).
She died in 2004.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
November 27, 2017
Τι να πει κανεις για αυτο το βιβλιο....για αυτην την κοπελα, την αγωνιστρια, την Ελληνιδα....μονο περηφανος και βαθυτατα συγκινημενος μπορεις να νιωσεις οταν διαβασεις αυτο το βιβλιο που σου θυμιζει ποσοι απλοι ανθρωποι αγωνιστηκαν και εδωσαν τη ζωη τους για να ειναι σημερα αυτη η χωρα ελευθερη...
February 4, 2017
Ενα ακόμη βιβλίο της Σωτηρίου που σε κάνει να κλάψεις κα να αισθανθείς το πόνο τόσο έντονα...
... Γιατί αλίμονο στο έθνος που θα χάσει τη μνήμη του, που θα απόλησμονήσει και θ' απαρνηθεί το αίμα που γράφει την Ιστορία του...
....Χαλάλι η ζωή μας κι άλλη μια να είχαμε κι αυτή θα τη δίναμε για τη Λευτεριά ...
... Γιατί αλίμονο στο έθνος που θα χάσει τη μνήμη του, που θα απόλησμονήσει και θ' απαρνηθεί το αίμα που γράφει την Ιστορία του...
....Χαλάλι η ζωή μας κι άλλη μια να είχαμε κι αυτή θα τη δίναμε για τη Λευτεριά ...
February 5, 2016
Αγαπημένη μου, Διδώ Σωτηρίου..
September 19, 2016
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ "
ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ"
http://stonasterismotouvivliou.blogsp...
H Hλέκτρα Αποστόλου γεννήθηκε από ευκατάστατη οικογένεια στην Αθήνα το 1912.Παρόλη την προνομιακή καταγωγή της διέθετε ένα σπινθηροβόλο πνεύμα και κοινωνική ευαισθητοποίηση που σύντομα την οδήγησαν στις τάξεις του Αγώνα -πρώτα μέσα από την ΟΚΝΕ και αργότερα το ΚΚΕ, όπως και τον αδελφό της, Λευτέρη Αποστόλου.
Συμμετείχε σε διεθνή Αντιφασιστικά Συνέδρια(1934-1935)
Στη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά συνελήφθη και κρατήθηκε δύο χρόνια στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, όπου βασανίστηκε.
Όταν αποφυλακίστηκε, πέρασε στην παρανομία και συνέχισε την επαναστατική της δράση ως γραμματέας του Γραφείου της ΟΚΝΕ Μακεδονίας-Θράκης.
Μέσα σε όλα παντρεύεται τον ομοϊδεάτη της Γιάννη Σιδερίδη.
Το 1939 συνελήφθη εκ νέου και εξορίστηκε στην Ανάφη. Λίγο πριν από τη μεταγωγή της στο νησί, γέννησε σε επικίνδυνες συνθήκες την κόρη τους, Αγνή.
Η έναρξη της Κατοχής τη βρήκε στην εξορία.
Τον Σεπτέμβρη του 1942, ενώ βρισκόταν στο Τμήμα Μεταγωγών Αθηνών, παρέδωσε σε φιλική οικογένεια την τρίχρονη κόρη της ,που ως τότε τη συντρόφευε στις φυλακές, κι έπειτα απέδρασε.
Πέρασε πάλι στην παρανομία και εντάχθηκε στην εθνικοαπελευθερωτική, φεμινιστική οργάνωση Λεύτερη Νέα.
Η Ηλέκτρα Αποστόλου μέσα από τον αγώνα της για Κοινωνική Δικαιοσύνη οραματιζόταν παράλληλα τη Γυναικεία Χειραφέτηση.
Επικεφαλής του Τομέα Διαφώτισης του ΚΚΕ, οργάνωσε και συμμετείχε στα αιματοβαμμένα συλλαλητήρια ενάντια στα σχέδια «πολιτικής επιστράτευσης» των δυνάμεων Κατοχής για το «Πρόγραμμα Εργασίας» του Φριτς Ζάουκελ , καθώς κι ενάντια στη βάρβαρη κατοχή των Βουλγάρων στη Μακεδονία.
Τον Ιούλιο του 1944, λίγο πριν ανατείλει το φως της λευτεριάς, η Ηλέκτρα θα λάβει το «Στέφανο του Μαρτυρίου» με τον απρόσμενο και συγκλονιστικό τρόπο που γλαφυρά μας περιγράφει η πένα της μεγάλης Διδώς και βέβαια με την περιώνυμη ανάκριση, που έχει αναχθεί σε «ύμνο της Αντίστασης» και τη μνημονεύουν οι απανταχού ελεύθερα σκεπτόμενοι Έλληνες:
-Πώς λέγεσαι;
-Ελληνίδα!
-Πού μένεις;
-Στην Ελλάδα!
-Για ποιους δουλεύεις;
-Για τον Ελληνικό Λαό!
-Ποιοι είναι οι συνεργοί σου;
-Όλοι οι Έλληνες!
Αυτή τη σπουδαία προσωπικότητα προσεγγίζει το περιεκτικό έργο της Σωτηρίου-συνοδευμένο από ένα διευκρινιστικό πρόλογο του Νίκου Μπελογιάννη, γιου του εκτελεσθέντος Νίκου Μπελογιάννη της αγωνίστριας Έλλης Παππά (αδερφής της Διδώς , που επίσης γέννησε το μοναχοπαίδι της στην φυλακή).
Δεν είναι η πρώτη αναφορά στην Ηλέκτρα.
Έχει προηγηθεί μια, περισσότερο λογοτεχνική, από την Έφη Πανσελήνου και το «ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ», όπου λόγω της λογοκρισίας παραλλάσσονται όλα τα ονόματα(Ηλέκτρα-Ηρώ, Αγνή-Αυγή).
Επίσης η Μέλπω Αξιώτη θα αναφερθεί στη βασανισμένη πορεία της Ηλέκτρας ανθολογώντας ήρωες της Αντίστασης.
Η Διδώ ωστόσο μας δίνει το πληρέστερο κείμενο.Μεσα στην οικονομια της γλωσσας και τοης αφηγησησε εχει μια μοναδικη περιεκτικοτητα.
Αν είχα να προσάψω κάτι θα ήταν μόνο ότι ήθελα πλουσιότερο φωτογραφικό υλικό σε αυτήν την επετειακή έκδοση-ειδικά αυτή τη χαρακτηριστική φωτογραφία με την Ηλέκτρα να κρατά χαμογελαστή την μπέμπα της στην Ανάφη μάλλον-μια ηλιαχτίδα μέσα στο ζόφο των απάνθρωπων και παράλογων φυλακών…
Αν και ως βιογραφία από το χέρι μιας στενής φίλης και συναγωνίστριας της Αποστόλου, το βιβλίο «ΗΛΕΚΤΡΑ» παρέχει ακριβείς πληροφορίες για τη ζωή της Αποστόλου, η δομή είναι μυθιστορηματική.
Έτσι, δεν έχουμε μια ψυχρή αποτίμηση των γεγονότων , δεν έχουμε μια άνευρη χρονολογική παράθεση των βασικών σταθμών της ζωής της αγωνίστριας, αλλά ένα κείμενο με πύρινα συναισθήματα που πυρπολεί την ψυχή του αναγνώστη, χάρισμα που συνοδεύει όλα τα έργα της Διδώς Σωτηρίου..
Η Διδώ θέλησε να συνθέσει ένα παραστατικότατο ψυχογράφημα της Ηλέκτρας αποδίδοντάς της κατά προσέγγιση λογισμούς και προβληματισμούς που φανερώνουν τα ευγενή της κίνητρα και την αυταπάρνησή της απέναντι στο Ιδανικό της Ελευθερίας, συστήνοντάς μας μια σπουδαία γυναίκα με σάρκα και οστά κι όχι μια χάρτινη προσωπογραφία.
Σε αυτό συμβάλλει κι η άμεση γλώσσα που ρέει αβίαστα κι αφήνει ανεξίτηλη στάμπα στην ψυχή με τα βαθύτατα νοήματά της.
Με αφορμή την Ηλέκτρα, στο βιβλιαράκι αυτό η Διδώ παραθέτει επιπλέον ένα βραχύ χρονικό των παθών του λαού κάτω από τον τριπλό ζυγό του. Χωρίς να αναλίσκεται σε ημερομηνίες ή ονόματα η Διδώ αφηγείται τα καίρια εκείνα στιγμιότυπα που καταδεικνύουν την απόλυτη βαρβαρότητα των κατακτητών και σε βρίσκουν στην καρδιά με ακρίβεια και διεισδυτικότητα σφαίρας.
Έτσι, λιτά και αφοπλιστικά, όπως κανένας ιστορικός ίσως δε θα μπορούσε, η Σωτηρίου σε λιγοστές αράδες ξεμπροστιάζει απόλυτα τα άλλοθι όσων τόλμησαν να συνδράμουν τις δυνάμεις κατοχής και είχαν το θράσος έπειτα να διεκδικούν δάφνες εξουσίας και …πατριωτισμού!
H Διδώ, λοιπόν, ξεκινά την πορεία αυτής της σύντομης βιογραφίας με ένα πολύ συγκινητικό στιγμιότυπο και με την απόδραση της Ηλέκτρας από το Μεταγωγών κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Υπό τη μορφή συλλογισμών της Ηλέκτρας μας ξετυλίγονται σημαντικότερα σημεία του παρελθόντος της, γι αυτό δε μαθαίνουμε λεπτομέρειες για την προπολεμική της δράση, παρά όσα χρειάζονται για να την κατανοήσουμε.
Εντυπωσιαζόμαστε από την πρόωρη αφύπνιση της καλομαθημένης αστής, που παρατηρώντας τις δοκιμασίες της βιοπάλης από το προσωπικό του ίδιου της του σπιτιού, εγκατέλειψε πρόθυμα την ασφάλεια της άνετης ζωής της για να μοιραστεί με τους φτωχούς την αγωνία τους για ένα δικαιότερο αύριο.
Αγέρωχη την ακολουθούμε στους αγώνες της με σαφή έμφαση στα χρόνια της Κατοχής.
Με δέος μοιραζόμαστε μαζί της την αγωνία της Μητρότητας όπως τη βίωσε η Ηλέκτρα στη φυλακή, ενώ μαθαίνουμε το προσωπικό της δράμα.
Τέτοια ηρωίδα υπήρξε η Ηλέκτρα! Ύστερα από την ξέγνοιαστη ζωή, ύστερα από την αποδοχή των γονιών της, ύστερα από την ασφάλειά της, απαρνήθηκε και τον αγαπημένο της όταν αυτός λύγισε και απαρνήθηκε τον κομμουνιστικό αγώνα…Μόνο η ίδια ξέρει πόσο πόνεσε στη σκέψη ότι άφησε το Γιάννη της να αργοσβήνει μόνος από φυματίωση.
Κι αυτό ακόμα το έδωσε στην Ελλάδα! Κι αυτό άντεξε να το χάσει η Αλύγιστη Ελληνοπούλα- ταγός …«αμετανόητη» της Ελευθερίας!
Ούτε η Μητρότητα ανέκοψε την αγωνιστική ορμή της Ηλέκτρας. Αντίθετα.
Το αγωνιστικό της φρόνημα έδωσε στη φλογερή μητρική της αγάπη για την Αγνούλα της οικουμενικές διαστάσεις –χρίζοντας τη «Μητέρα όλων των Παιδιών», που αγωνίστηκε να τους κληροδοτήσει ένα μέλλον λουσμένο στον Ήλιο της Δικαιοσύνης!
Η μάνα Ηλέκτρα Αποστόλου συγκαταλέγεται στους εκλεκτούς που εκπλήρωσαν τη «διαθήκη» του Νίκου Γκάτσου στο "Εμείς Που Μείναμε": «Και πριν για πάντα η Νύχτα να μας πάρει, θα κάνουμε τη γη προσκυνητάρι και κούνια για τ’ αγέννητα παιδιά»…
Προσωπικότητες σαν την Ηλέκτρα Αποστόλου, που ανέδειξαν οι κοινωνικοί αγώνες και οι προκλήσεις της Ιστορίας στέκουν τελικά πάνω από «κομματικά όρια» και αναδεικνύουν έννοιες πανεθνικές όπως η ενότητα, η ομοψυχία κι η αυταπάρνηση-με απώτερο σκοπό τη Διάσωση του Ανθρώπου.
Ανεκτίμητο απόκτημα λοιπόν για τη βιβλιοθήκη και την ιστορική μνήμη το διαμαντάκι της Διδώς Σωτηρίου για τη Γυναίκα , τη Μάνα ,την Αγωνίστρια –την Ηλέκτρα της Ελλάδας!
ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ"
http://stonasterismotouvivliou.blogsp...
H Hλέκτρα Αποστόλου γεννήθηκε από ευκατάστατη οικογένεια στην Αθήνα το 1912.Παρόλη την προνομιακή καταγωγή της διέθετε ένα σπινθηροβόλο πνεύμα και κοινωνική ευαισθητοποίηση που σύντομα την οδήγησαν στις τάξεις του Αγώνα -πρώτα μέσα από την ΟΚΝΕ και αργότερα το ΚΚΕ, όπως και τον αδελφό της, Λευτέρη Αποστόλου.
Συμμετείχε σε διεθνή Αντιφασιστικά Συνέδρια(1934-1935)
Στη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά συνελήφθη και κρατήθηκε δύο χρόνια στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, όπου βασανίστηκε.
Όταν αποφυλακίστηκε, πέρασε στην παρανομία και συνέχισε την επαναστατική της δράση ως γραμματέας του Γραφείου της ΟΚΝΕ Μακεδονίας-Θράκης.
Μέσα σε όλα παντρεύεται τον ομοϊδεάτη της Γιάννη Σιδερίδη.
Το 1939 συνελήφθη εκ νέου και εξορίστηκε στην Ανάφη. Λίγο πριν από τη μεταγωγή της στο νησί, γέννησε σε επικίνδυνες συνθήκες την κόρη τους, Αγνή.
Η έναρξη της Κατοχής τη βρήκε στην εξορία.
Τον Σεπτέμβρη του 1942, ενώ βρισκόταν στο Τμήμα Μεταγωγών Αθηνών, παρέδωσε σε φιλική οικογένεια την τρίχρονη κόρη της ,που ως τότε τη συντρόφευε στις φυλακές, κι έπειτα απέδρασε.
Πέρασε πάλι στην παρανομία και εντάχθηκε στην εθνικοαπελευθερωτική, φεμινιστική οργάνωση Λεύτερη Νέα.
Η Ηλέκτρα Αποστόλου μέσα από τον αγώνα της για Κοινωνική Δικαιοσύνη οραματιζόταν παράλληλα τη Γυναικεία Χειραφέτηση.
Επικεφαλής του Τομέα Διαφώτισης του ΚΚΕ, οργάνωσε και συμμετείχε στα αιματοβαμμένα συλλαλητήρια ενάντια στα σχέδια «πολιτικής επιστράτευσης» των δυνάμεων Κατοχής για το «Πρόγραμμα Εργασίας» του Φριτς Ζάουκελ , καθώς κι ενάντια στη βάρβαρη κατοχή των Βουλγάρων στη Μακεδονία.
Τον Ιούλιο του 1944, λίγο πριν ανατείλει το φως της λευτεριάς, η Ηλέκτρα θα λάβει το «Στέφανο του Μαρτυρίου» με τον απρόσμενο και συγκλονιστικό τρόπο που γλαφυρά μας περιγράφει η πένα της μεγάλης Διδώς και βέβαια με την περιώνυμη ανάκριση, που έχει αναχθεί σε «ύμνο της Αντίστασης» και τη μνημονεύουν οι απανταχού ελεύθερα σκεπτόμενοι Έλληνες:
-Πώς λέγεσαι;
-Ελληνίδα!
-Πού μένεις;
-Στην Ελλάδα!
-Για ποιους δουλεύεις;
-Για τον Ελληνικό Λαό!
-Ποιοι είναι οι συνεργοί σου;
-Όλοι οι Έλληνες!
Αυτή τη σπουδαία προσωπικότητα προσεγγίζει το περιεκτικό έργο της Σωτηρίου-συνοδευμένο από ένα διευκρινιστικό πρόλογο του Νίκου Μπελογιάννη, γιου του εκτελεσθέντος Νίκου Μπελογιάννη της αγωνίστριας Έλλης Παππά (αδερφής της Διδώς , που επίσης γέννησε το μοναχοπαίδι της στην φυλακή).
Δεν είναι η πρώτη αναφορά στην Ηλέκτρα.
Έχει προηγηθεί μια, περισσότερο λογοτεχνική, από την Έφη Πανσελήνου και το «ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ», όπου λόγω της λογοκρισίας παραλλάσσονται όλα τα ονόματα(Ηλέκτρα-Ηρώ, Αγνή-Αυγή).
Επίσης η Μέλπω Αξιώτη θα αναφερθεί στη βασανισμένη πορεία της Ηλέκτρας ανθολογώντας ήρωες της Αντίστασης.
Η Διδώ ωστόσο μας δίνει το πληρέστερο κείμενο.Μεσα στην οικονομια της γλωσσας και τοης αφηγησησε εχει μια μοναδικη περιεκτικοτητα.
Αν είχα να προσάψω κάτι θα ήταν μόνο ότι ήθελα πλουσιότερο φωτογραφικό υλικό σε αυτήν την επετειακή έκδοση-ειδικά αυτή τη χαρακτηριστική φωτογραφία με την Ηλέκτρα να κρατά χαμογελαστή την μπέμπα της στην Ανάφη μάλλον-μια ηλιαχτίδα μέσα στο ζόφο των απάνθρωπων και παράλογων φυλακών…
Αν και ως βιογραφία από το χέρι μιας στενής φίλης και συναγωνίστριας της Αποστόλου, το βιβλίο «ΗΛΕΚΤΡΑ» παρέχει ακριβείς πληροφορίες για τη ζωή της Αποστόλου, η δομή είναι μυθιστορηματική.
Έτσι, δεν έχουμε μια ψυχρή αποτίμηση των γεγονότων , δεν έχουμε μια άνευρη χρονολογική παράθεση των βασικών σταθμών της ζωής της αγωνίστριας, αλλά ένα κείμενο με πύρινα συναισθήματα που πυρπολεί την ψυχή του αναγνώστη, χάρισμα που συνοδεύει όλα τα έργα της Διδώς Σωτηρίου..
Η Διδώ θέλησε να συνθέσει ένα παραστατικότατο ψυχογράφημα της Ηλέκτρας αποδίδοντάς της κατά προσέγγιση λογισμούς και προβληματισμούς που φανερώνουν τα ευγενή της κίνητρα και την αυταπάρνησή της απέναντι στο Ιδανικό της Ελευθερίας, συστήνοντάς μας μια σπουδαία γυναίκα με σάρκα και οστά κι όχι μια χάρτινη προσωπογραφία.
Σε αυτό συμβάλλει κι η άμεση γλώσσα που ρέει αβίαστα κι αφήνει ανεξίτηλη στάμπα στην ψυχή με τα βαθύτατα νοήματά της.
Με αφορμή την Ηλέκτρα, στο βιβλιαράκι αυτό η Διδώ παραθέτει επιπλέον ένα βραχύ χρονικό των παθών του λαού κάτω από τον τριπλό ζυγό του. Χωρίς να αναλίσκεται σε ημερομηνίες ή ονόματα η Διδώ αφηγείται τα καίρια εκείνα στιγμιότυπα που καταδεικνύουν την απόλυτη βαρβαρότητα των κατακτητών και σε βρίσκουν στην καρδιά με ακρίβεια και διεισδυτικότητα σφαίρας.
Έτσι, λιτά και αφοπλιστικά, όπως κανένας ιστορικός ίσως δε θα μπορούσε, η Σωτηρίου σε λιγοστές αράδες ξεμπροστιάζει απόλυτα τα άλλοθι όσων τόλμησαν να συνδράμουν τις δυνάμεις κατοχής και είχαν το θράσος έπειτα να διεκδικούν δάφνες εξουσίας και …πατριωτισμού!
H Διδώ, λοιπόν, ξεκινά την πορεία αυτής της σύντομης βιογραφίας με ένα πολύ συγκινητικό στιγμιότυπο και με την απόδραση της Ηλέκτρας από το Μεταγωγών κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Υπό τη μορφή συλλογισμών της Ηλέκτρας μας ξετυλίγονται σημαντικότερα σημεία του παρελθόντος της, γι αυτό δε μαθαίνουμε λεπτομέρειες για την προπολεμική της δράση, παρά όσα χρειάζονται για να την κατανοήσουμε.
Εντυπωσιαζόμαστε από την πρόωρη αφύπνιση της καλομαθημένης αστής, που παρατηρώντας τις δοκιμασίες της βιοπάλης από το προσωπικό του ίδιου της του σπιτιού, εγκατέλειψε πρόθυμα την ασφάλεια της άνετης ζωής της για να μοιραστεί με τους φτωχούς την αγωνία τους για ένα δικαιότερο αύριο.
Αγέρωχη την ακολουθούμε στους αγώνες της με σαφή έμφαση στα χρόνια της Κατοχής.
Με δέος μοιραζόμαστε μαζί της την αγωνία της Μητρότητας όπως τη βίωσε η Ηλέκτρα στη φυλακή, ενώ μαθαίνουμε το προσωπικό της δράμα.
Τέτοια ηρωίδα υπήρξε η Ηλέκτρα! Ύστερα από την ξέγνοιαστη ζωή, ύστερα από την αποδοχή των γονιών της, ύστερα από την ασφάλειά της, απαρνήθηκε και τον αγαπημένο της όταν αυτός λύγισε και απαρνήθηκε τον κομμουνιστικό αγώνα…Μόνο η ίδια ξέρει πόσο πόνεσε στη σκέψη ότι άφησε το Γιάννη της να αργοσβήνει μόνος από φυματίωση.
Κι αυτό ακόμα το έδωσε στην Ελλάδα! Κι αυτό άντεξε να το χάσει η Αλύγιστη Ελληνοπούλα- ταγός …«αμετανόητη» της Ελευθερίας!
Ούτε η Μητρότητα ανέκοψε την αγωνιστική ορμή της Ηλέκτρας. Αντίθετα.
Το αγωνιστικό της φρόνημα έδωσε στη φλογερή μητρική της αγάπη για την Αγνούλα της οικουμενικές διαστάσεις –χρίζοντας τη «Μητέρα όλων των Παιδιών», που αγωνίστηκε να τους κληροδοτήσει ένα μέλλον λουσμένο στον Ήλιο της Δικαιοσύνης!
Η μάνα Ηλέκτρα Αποστόλου συγκαταλέγεται στους εκλεκτούς που εκπλήρωσαν τη «διαθήκη» του Νίκου Γκάτσου στο "Εμείς Που Μείναμε": «Και πριν για πάντα η Νύχτα να μας πάρει, θα κάνουμε τη γη προσκυνητάρι και κούνια για τ’ αγέννητα παιδιά»…
Προσωπικότητες σαν την Ηλέκτρα Αποστόλου, που ανέδειξαν οι κοινωνικοί αγώνες και οι προκλήσεις της Ιστορίας στέκουν τελικά πάνω από «κομματικά όρια» και αναδεικνύουν έννοιες πανεθνικές όπως η ενότητα, η ομοψυχία κι η αυταπάρνηση-με απώτερο σκοπό τη Διάσωση του Ανθρώπου.
Ανεκτίμητο απόκτημα λοιπόν για τη βιβλιοθήκη και την ιστορική μνήμη το διαμαντάκι της Διδώς Σωτηρίου για τη Γυναίκα , τη Μάνα ,την Αγωνίστρια –την Ηλέκτρα της Ελλάδας!
August 5, 2014
Η Ηλέκτρα Αποστόλου γεννήθηκε το 1921 και οργανώθηκε σε νεαρή ηλικία πρώτα στην ΟΚΝΕ (Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδος) και αργότερα στο ΚΚΕ. Το 1934 συμμετείχε με την ελληνική αντιπροσωπεία στο Αντιπολεμικό και Αντιφασιστικό Συνέδριο Γυναικών στο Παρίσι και το 1935 πήρε μέρος στο 6ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς Νέων. Την περίοδο της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά (1936-1941) συνελήφθη και κρατήθηκε για δύο χρόνια στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, όπου βασανίστηκε. Όταν αποφυλακίστηκε, πέρασε στην παρανομία και συνέχισε την επαναστατική της δράση ως γραμματέας του Γραφείο της ΟΚΝΕ Μακεδονίας-Θράκης. Το 1939 συνελήφθη και εξορίστηκε στην Ανάφη, λίγες μέρες μετά τη γέννηση της κόρης της, Αγνής. Το 1942 μεταφέρθηκε στο Τμήμα Μεταγωγών Αθηνών, παρέδωσε σε φιλική οικογένεια την κόρη της, απέδρασε και ξαναβγήκε στην παρανομία. Ήταν υπεύθυνη για την ομάδα που συνέτασσε και διακινούσε το έντυπο προπαγανδιστικό υλικό στις συνοικίες της Αθήνας. Το 1944 η Ηλέκτρα συνελήφθη τυχαία από γκεσταπίτες, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε.
Η αξεπέραστη Διδώ Σωτηρίου, φίλη και συναγωνίστρια της Ηλέκτρας Αποστόλου, αφηγείται σ’ αυτήν τη νουβέλα τον αγώνα και τα καταρθώματα αυτής «της κόρης της Ελλάδας». Το κείμενο γράφτηκε την περίοδο 1959-1960 και δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην ανθολογία αντιστασιακού διηγήματος (επιμελεία του Θέμου Κορνάρου) και συγκεκριμένα στον δεύτερο τόμο με τίτλο «Αρματωμένη Ελλάδα», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αναγέννηση. Φέτος συμπληρώνονται εβδομήντα χρόνια από την άγρια δολοφονία της Ηλέκτρας Αποστόλου και δέκα χρόνια από τον θάνατο της Διδώς Σωτηρίου.
Φαντάζομαι ότι δε χρειάζεται να σας γράψω για το γάργαρο, ρέον, άμεσο, αληθινό, προσωπικό, αξεπέραστο, μελίρρυτο, καλογραμμένο ύφος και στυλ της Διδώς Σωτηρίου. Τα λόγια περισσεύουν και περιττεύουν. Ο Κέδρος τιμά τη μεγάλη συγγραφέα φέρνοντας στο φως τη νουβέλα «Ηλέκτρα» σε αυτοτελή έκδοση και χαρίζει στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει άλλη μια ηρωική γυναίκα της Εθνικής Αντίστασης, μια εμβληματική φιγούρα της Κατοχής και του αγώνα κατά των κατακτητών. Θα σταθώ ιδιαίτερα στη συγκίνηση που μου προκάλεσε ο ξεσηκωμός του 1942 κατά της επιστράτευσης των Ελλήνων από τις δυνάμεις Κατοχής. Πόσο μα πόσο έντονα, ομαδικά και παθιασμένα κινήθηκαν οι Έλληνες σα μια γροθιά κατά των Γερμανών και με την τόλμη τους, το θάρρος τους, το σθένος τους ανέτρεψαν τις αποφάσεις ισχυρών κοσμοκρατόρων, όπως θεωρούσαν τους εαυτούς τους οι κατακτητές, κι αναβλήθηκε η επιστράτευση! Γιατί στην εποχή μας δε γίνονται τόσο έντονες κινητοποιήσεις για το κοινό καλό; Πόσο πολύ μας έχει διαφθείρει και απομακρύνει η ευκολία της τεχνολογίας και ο ωχαδερφισμός της τηλεόρασης; Θλίβομαι....
Διαβάστε τα δυνατά, διαχρονικά λόγια της Διδώς Σωτηρίου και ζήστε μια δύσκολη και ηρωική ταυτόχρονα εποχή, όπου «τα παιδιά του λαού, που έγραφαν ανορθόγραφα τα συνθήματα, ήξεραν να γράφουν αλάθητα τις πιο λαμπρές και ηρωικές σελίδες της σύγχρονης Ιστορίας μας» (σελ. 67).
Η αξεπέραστη Διδώ Σωτηρίου, φίλη και συναγωνίστρια της Ηλέκτρας Αποστόλου, αφηγείται σ’ αυτήν τη νουβέλα τον αγώνα και τα καταρθώματα αυτής «της κόρης της Ελλάδας». Το κείμενο γράφτηκε την περίοδο 1959-1960 και δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην ανθολογία αντιστασιακού διηγήματος (επιμελεία του Θέμου Κορνάρου) και συγκεκριμένα στον δεύτερο τόμο με τίτλο «Αρματωμένη Ελλάδα», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αναγέννηση. Φέτος συμπληρώνονται εβδομήντα χρόνια από την άγρια δολοφονία της Ηλέκτρας Αποστόλου και δέκα χρόνια από τον θάνατο της Διδώς Σωτηρίου.
Φαντάζομαι ότι δε χρειάζεται να σας γράψω για το γάργαρο, ρέον, άμεσο, αληθινό, προσωπικό, αξεπέραστο, μελίρρυτο, καλογραμμένο ύφος και στυλ της Διδώς Σωτηρίου. Τα λόγια περισσεύουν και περιττεύουν. Ο Κέδρος τιμά τη μεγάλη συγγραφέα φέρνοντας στο φως τη νουβέλα «Ηλέκτρα» σε αυτοτελή έκδοση και χαρίζει στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει άλλη μια ηρωική γυναίκα της Εθνικής Αντίστασης, μια εμβληματική φιγούρα της Κατοχής και του αγώνα κατά των κατακτητών. Θα σταθώ ιδιαίτερα στη συγκίνηση που μου προκάλεσε ο ξεσηκωμός του 1942 κατά της επιστράτευσης των Ελλήνων από τις δυνάμεις Κατοχής. Πόσο μα πόσο έντονα, ομαδικά και παθιασμένα κινήθηκαν οι Έλληνες σα μια γροθιά κατά των Γερμανών και με την τόλμη τους, το θάρρος τους, το σθένος τους ανέτρεψαν τις αποφάσεις ισχυρών κοσμοκρατόρων, όπως θεωρούσαν τους εαυτούς τους οι κατακτητές, κι αναβλήθηκε η επιστράτευση! Γιατί στην εποχή μας δε γίνονται τόσο έντονες κινητοποιήσεις για το κοινό καλό; Πόσο πολύ μας έχει διαφθείρει και απομακρύνει η ευκολία της τεχνολογίας και ο ωχαδερφισμός της τηλεόρασης; Θλίβομαι....
Διαβάστε τα δυνατά, διαχρονικά λόγια της Διδώς Σωτηρίου και ζήστε μια δύσκολη και ηρωική ταυτόχρονα εποχή, όπου «τα παιδιά του λαού, που έγραφαν ανορθόγραφα τα συνθήματα, ήξεραν να γράφουν αλάθητα τις πιο λαμπρές και ηρωικές σελίδες της σύγχρονης Ιστορίας μας» (σελ. 67).
October 13, 2018
Μια νουβέλα αληθινή και ωμή.
"Αυτά έχει η ζωή του αγωνιστή. Νιώθει τόσο έντονα την αξία τα πανανθρώπινης ευτυχιας που στο όνομα της ζωής δέχεται να στερηθεί ο ίδιος τη ζωή."
"Αυτά έχει η ζωή του αγωνιστή. Νιώθει τόσο έντονα την αξία τα πανανθρώπινης ευτυχιας που στο όνομα της ζωής δέχεται να στερηθεί ο ίδιος τη ζωή."
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 28, 2019
An heroic tale, written with passion...
Read
January 11, 2021Υπεροχο!Με εναν μοναδικο τροπο μεταφερει στο χαρτιτα πολυταραχα εκεινα χρονια
May 30, 2021
Συγκλονιστικο βιβλίο!!!
March 26, 2025
"Σαν της Άρτας το γιοφύρι είν' η λευτεριά· πρέπει να στεριώσουν τις καμάρες της ανθρώπινα κορμιά."
May 14, 2016
A narrative of Electra Apostolou's life who was tortured and killed by the Nazis during the Second World War. The book is more of a profile of the brave Electra who stopped at nothing and fought for freedome leaving her wealthy life behind. Emotional and "hard" as it describes all the measures employed by the Nazis to "break" the prisoners yet it has no plot. It is not a book you read in order to have fun but an "essay" of sort to learn what happened. You could say it is a homage in the honor of her lost friend by Dido Sotiriou. And the actual story is far more dreadful from fiction. A nice prologue by Dido Sotiriou's nephew, Nikos Belogiannis, son of the famous resistanse leader and communist Nikos Belogiannis "adds" to the quality of the book.
July 21, 2023
Αν και μου άρεσε πολύ το τέλος δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε και το υπόλοιπο
Displaying 1 - 12 of 12 reviews