გავაკეთებ რამდენიმე კომენტარს.
დემურ ჯალაღანიას სტატია ძალიან ზოგადი მეჩვენა. გვ. 16-ის პირველი აბზაცი (პატრიარქის სიტყვები) სამჯერაა გამეორებული, რითაც ავტორი ცდილობს თითქოს დაიცვას ის. ან უკეთ წარმოაჩინოს? ასეთი შთაბეჭდილება დამრჩა.
საინტერესო იუო ნიკოლამ დურას "სინდისის თეოლოგია" და "სინდისის ფილოსოფია".
ასევე ლელა ალექსიძის "საკუთარი თავი" და "სხვა" (ნეოპლატონიზმის წარმომადგენლის პლოტინის პირველი პორფირიოსის, მე-40 სენტეციის გააზრება).
ჩემი თემა და ძალიან საინტერესო ანასტასია ზაქარიაძის "სუიციდის პრობლემა - ქრისტიანული პერსპექტივა".
კონსტანტინე ბრეგაძის "გოეთე და ქრისტიანული რელიგია".
ვალერიან რამიშვილის "ყოფიერების კონცეპტუალიზაციიდან ყოფიერების ონგოლოგიზაციისკენ ჰაიდეგერის ონტოლოგიაში".
გვ. 121