Yağmur Akşamları

by Selim İleri

Öykücülüğümüzün dönemeçlerinden birini oluşturan Selim İleri, Yağmur Akşamları adlı yeni öykü kitabıyla bir kez daha okurlarına kendi yazı evreninin kapılarını aralıyor. Tüm yaşamların içinde biriken tortuların, tozun toprağın, ağırlığın arasından, bizleri hayata hapseden her şeyin içinden sıyrılıp gelen öyküler bunlar... Yıllardır bir kenara bırakılan, iz bırakmadığı sanılıp unutulmuş hesapların apansız birer baskını... Doğu'nun ve Batı'nın alet edildiği karanlık siyasetler ve bu siyasetler arasında yolunu arayan yapayalnız bireyler... Yürek burkan hesaplaşmalar: Yağmur Akşamları.

Birçok gece vardır ki, eve kendi kendime döndüm. Hayata kendi kendime dönmeye çalışarak. İnsanlara iyi şeyler yazmaya çalıştım, iyi sözler. Kendi kendimeyken. Kendi başıma bir şeyler yazmak ve yapmaktı hepsi, belki, bir gün, başkalarının acısını dile getirebilirim, yapraklar havuzda yansı, yemyeşil, solgun yeşil, çok özlenmiş uyku... ölüm uykusu, ölüme götüren uyku.

Günün, gündelik değerlerin değil, tüm günlerin yazarı Selim İleri'den gerçek edebiyat tutkunları için...

152 pages, Paperback

First published January 1, 2011

About the author

Ali Selim İleri was a Turkish writer, screenwriter, and film critic.

Reviews

[Zeynep T. · Rating 4 out of 5]

Öykü olarak kategorize edilse de Yağmur Akşamları daha çok otobiyografik anlatı ve biyografinin kıyılarında gezinen kitaplardan.

Sekiz öykü/anlatı var kitapta. Mahpes iki kere tahta çıkan padişah I. Mustafa'nın yalnızlığına dair bir metin. Son Sayı, Nerval Diye Biri, Gökyüzü Yıldızlarla Dolu, Kirazlar Olduğu Vakit isimli öykülerde yazar olduğunu anladığımız anlatıcının geçmişe, hayal kırıklığına, ıssızlığa dair düşüncelerini okuyoruz. Selim Bey'in yazar olarak varlığı seziliyor anlatılanlarda.

Asıl güzellikler devamı öykülerde. Son üç öykü edebiyatımızda yaşarken "sükût suikastine" uğratıldığı düşünülen/tartışılan Fikret Ürgüp, Selçuk Baran ve Ahmet Hamdi Tanpınar ile ilgili. Selim İleri, Ahmet Hamdi Bey ile ilgili şunu söylüyor aslında; "Suikast muikast yok. Siz sadece kendi kendinizin sükût yoldaşı oldunuz."
"Gündüzün Bir Kadeh Konyak", "Yağmur Akşamları" ve "Şark ve Garp, Ne Şark Ne Garp" isimli öyküleri Türk edebiyatı seven herkes okumalı.

Anlatım dili tipik Selim İleri üslubu diyebilirim; çağrışımlar ve imgelerle dolu, kesik cümleler içeren, kimi yerde bilinç akışını andıran duygusal bir dil.

Ben kitabı çok sevdim. Özellikle son üç öykü için tavsiye ederim.

[Sevim Tezel Aydın · Rating 5 out of 5]

Selim İleri okurken zorlandığım, yorulduğum bir yazar. Ancak Yağmur Akşamları’nı çok sevdim. Kitapta 8 öykü var, çoğu otobiyografik anlatılar. Kendi kendiyle söyleşir gibi, samimiyetle yazmış öykülerini Selim İleri. İç hesaplaşmaları, kırgınlıkları, yalnızlığı beni derinden etkiledi.

[Patk · Rating 3 out of 5]

Hemen her kitabini okudugum ve sevdigim Selim İleri'nin benim icin okumasi en zor kitabi bu oldu. Kitabin guzel yanı benim yazar Selcuk Baran'la tanismama vesile olmasi ancak o da kendi kisisel arastirmam sayesinde.Zira Selim İleri oykusunde Selcuk Baran'i Lale Dilek olarak anlatiyor. Neden boyle bir sey yapmis anlam veremedim cunku bu oykude; yazdiklarini duyarli,incelikli buldugu yazarin gormezden gelinmesinden rahatsiz. Edebiyat cevrelerinin zaman zaman susku cinayeti islediginden bahseden İleri, ayni seyi Selcuk Baran icin de yapmis bana gore. En azindan oykusunde gercek ismini kullanip bu yazarin okuyuculari tarafindan merak edilmesini saglayabilirmis.

[Elif · Rating 3 out of 5]

Bu kitap için öykü demişler ama değildi. Deneme hatta eleştiri yazısı diyebiliriz. Öykücülük adına tek ortak nokta bütün bölümlerdeki her karakterin yalnız oluşuydu. Çok daha iyi Selim İleri kitapları okudum. Her zamanki Selim İleri'ydi ancak beni tatmin etmedi.

[Hatice]

ilk öykü güzeldi farklıydı falan ama 3.den sonrasında bıraktım. Özellikle tüm öykülerde kendi okuduğu bildiği bişey hakkında sanki bizim de bilmemiz gerekiyormuş gibi dan diye bi şeyler yazmasından yoruldum yani Selim İleri genelde böyle yazıyor ama ne bileyim kendimi sürekli geçen derse gelmediğim için hocanın şimdi ne anlattığını anlamıyor gibi hissettim