What do you think?
Rate this book
Ah'lar Ağacı
Geçen yıl aramızdan ayrılan şair Didem Madak'ın yayımlanmış üç kitabı vardır: Grapon Kâğıtları, Ah'lar Ağacı ve Pulbiber Mahallesi. Bir süredir baskısı olmayan ve okurlar tarafından ısrarla aranan kitapların yeni basımını yaptık.
73 pages, Paperback
First published July 1, 2002
35 people are currently reading
1042 people want to read
About the author
Didem Madak
4 books127 followersİzmir doğumlu (1970-23 Temmuz 2011). Liseyi İzmir'de tamamladı. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. İlk şiirleri Sombahar ve Ludingirra dergilerinde yayımlandı. İlk kitabı Grapon Kâğıtları (2000) ile İnkılâp Kitabevi Şiir Ödülü'nü aldı. Sonraki yıllarda iki kitabı daha yayımlandı: Ah’lar Ağacı (Everest, 2002) ve Pulbiber Mahallesi (Metis, 2007). 2008'de kızı Füsun dünyaya geldi. Kanser nedeniyle 41 yaşına yaşamını yitiren şair Didem Madak'ın naaşı Edirnekapı'da defnedildi.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 225 reviews
July 18, 2016
Pekala, küçük bir itirafta bulunayım; ben sevmem şiir okumayı.
Hem de hiç!
Bunu ilk, en yakın arkadaşım etrafımda "Bu şiirini okudun mu?" diye dört dönerken söylemiştim; öyle afallamıştı ki garibim, uzun süre bana "Neden?" diye sormuştu; "Bir insan neden şiir okumayı sevmez?"
Öyle ya bence bu soru tam tersi şekliyle dile getirilmeli. "İnsanlar neden sever şiir okumayı?"
Neyse, neden sevmiyorum'a gelecek olursak...
Şöyle ki; bazen yaşananlar öyle komiktir ki, siz gülmekten kasılan yanaklarınız, yaşarmaktan acıyan gözleriniz ile bunu olaya şahit olmamış birine/başkasına anlattığınızda belki karşılığında ufak bir tebessüm koparabilirsiniz.
Şanslıysanız samimisinden.
Ben genelde şanslı değildim. Karşımdaki insanın dudakları kıvrılırken yüzünden akan sahteliği hep hissettim.
Duygular böyledir çünkü; güzel şeyler anlatılmaz, acı şeyler, özellikle keder belki kader.
Kulaklarınızı kapatıp, kendi çığlıklarınızda boğulsanız daha iyi.
Evet, bazen benimde bu değişmeyen sığ düşüncelerim için kendimi boğasım geliyor ama bu böyle: Güzel şeyler anlatılmaz; hissedilir!
Ben bugüne dek, şiirlerine öyle-çok-güldüm ki-yanaklarım-acıdı tarzı olayları yansıtan bir şair tanımadım.
Okuduğum tüm şiirlerde buram buram acı vardı. Kah apaçık, kah gizli saklı.
Şöyle göğsünde derinlerde bir iz bırakıp, kitabın kapağını kapattığında uzun süre o ruh halini atamadığın.
Duvarlara saçma bir hashtag ile yazılan iki üç mısradan daha fazlası çünkü şiir.
Kokusunu buram buram hissettiğin çimene uzanıp, berrak gökyüzündeki bulutları izlerken gelen "elini uzatsan dokunacaksın" hissi, ama o elin yalnızca havayı kucaklamasının ardından tüm ruhunu saran "Ben kimim ki?" düşüncesi gibi.
Yeryüzünde ufak, çok ufak bir parça.
Şiir'de böyle bir şey işte.
Yeryüzünün ufak bir parçası, ama hissettirdikleri dünyalar kadar bir yük omuzlarında.
Didem Madak'ın bu eseri bana hediye olarak gelmeseydi, okumazdım.
Ama okudum.
Hayatını yitirmiş kadının, ağız dolusu Ah'ları ve az önce bahsettiğim o ağır yükleri omuzlayıp öyle göçmesinin ardından ne denir? Ne hissedilebilir ki?
Diyelim ben duygusalım şiir konusuna, sevemiyorum.
Hangi insan öylesine bir roman okur gibi çevirip sayfaları, üzerine düşünmeden kapatır kapağını günümüz dünyasında? Bence anladınız.
Yok kardeşim olmuyor, aşamıyorum, sevmiyorum da şiirleri falan.
Didem Madak'a da kendi kelimeleriyle veda etmek istiyorum:
Bir zamanlar kendimi
Bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım
Kaç metredir benim yokluğum?
Benden daha çok var sanmıştım.
Benim yokluğumdan dünyaya
Bir elbise çıkar sanmıştım.
Dünyanın çıplaklığına bakmaya utanmadan
Sonunda ben de alıştım.
Ah...dedim sonra,
Ah!
Nur içinde yat kadın, artık seni tanıyorum.
Hem de hiç!
Bunu ilk, en yakın arkadaşım etrafımda "Bu şiirini okudun mu?" diye dört dönerken söylemiştim; öyle afallamıştı ki garibim, uzun süre bana "Neden?" diye sormuştu; "Bir insan neden şiir okumayı sevmez?"
Öyle ya bence bu soru tam tersi şekliyle dile getirilmeli. "İnsanlar neden sever şiir okumayı?"
Neyse, neden sevmiyorum'a gelecek olursak...
Şöyle ki; bazen yaşananlar öyle komiktir ki, siz gülmekten kasılan yanaklarınız, yaşarmaktan acıyan gözleriniz ile bunu olaya şahit olmamış birine/başkasına anlattığınızda belki karşılığında ufak bir tebessüm koparabilirsiniz.
Şanslıysanız samimisinden.
Ben genelde şanslı değildim. Karşımdaki insanın dudakları kıvrılırken yüzünden akan sahteliği hep hissettim.
Duygular böyledir çünkü; güzel şeyler anlatılmaz, acı şeyler, özellikle keder belki kader.
Kulaklarınızı kapatıp, kendi çığlıklarınızda boğulsanız daha iyi.
Evet, bazen benimde bu değişmeyen sığ düşüncelerim için kendimi boğasım geliyor ama bu böyle: Güzel şeyler anlatılmaz; hissedilir!
Ben bugüne dek, şiirlerine öyle-çok-güldüm ki-yanaklarım-acıdı tarzı olayları yansıtan bir şair tanımadım.
Okuduğum tüm şiirlerde buram buram acı vardı. Kah apaçık, kah gizli saklı.
Şöyle göğsünde derinlerde bir iz bırakıp, kitabın kapağını kapattığında uzun süre o ruh halini atamadığın.
Duvarlara saçma bir hashtag ile yazılan iki üç mısradan daha fazlası çünkü şiir.
Kokusunu buram buram hissettiğin çimene uzanıp, berrak gökyüzündeki bulutları izlerken gelen "elini uzatsan dokunacaksın" hissi, ama o elin yalnızca havayı kucaklamasının ardından tüm ruhunu saran "Ben kimim ki?" düşüncesi gibi.
Yeryüzünde ufak, çok ufak bir parça.
Şiir'de böyle bir şey işte.
Yeryüzünün ufak bir parçası, ama hissettirdikleri dünyalar kadar bir yük omuzlarında.
Didem Madak'ın bu eseri bana hediye olarak gelmeseydi, okumazdım.
Ama okudum.
Hayatını yitirmiş kadının, ağız dolusu Ah'ları ve az önce bahsettiğim o ağır yükleri omuzlayıp öyle göçmesinin ardından ne denir? Ne hissedilebilir ki?
Diyelim ben duygusalım şiir konusuna, sevemiyorum.
Hangi insan öylesine bir roman okur gibi çevirip sayfaları, üzerine düşünmeden kapatır kapağını günümüz dünyasında? Bence anladınız.
Yok kardeşim olmuyor, aşamıyorum, sevmiyorum da şiirleri falan.
Didem Madak'a da kendi kelimeleriyle veda etmek istiyorum:
Bir zamanlar kendimi
Bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım
Kaç metredir benim yokluğum?
Benden daha çok var sanmıştım.
Benim yokluğumdan dünyaya
Bir elbise çıkar sanmıştım.
Dünyanın çıplaklığına bakmaya utanmadan
Sonunda ben de alıştım.
Ah...dedim sonra,
Ah!
Nur içinde yat kadın, artık seni tanıyorum.
September 7, 2016
Didem Madak'la yeni tanıştım.
Her şiiri etkileyici ve yazılmak için yazılmamış.
Yalnızlık ve yaşanmışlık kokuyor dizelerinde.
Böyle değerli bir şairi hayatın bizden bu kadar erken alması çok üzücü.
Her şiiri etkileyici ve yazılmak için yazılmamış.
Yalnızlık ve yaşanmışlık kokuyor dizelerinde.
Böyle değerli bir şairi hayatın bizden bu kadar erken alması çok üzücü.
October 13, 2017
Didem Madak ile pek uyuşamıyoruz.
Olsundu.
Yinede;
Olsundu.
Yinede;
İyi niyetli ve sevimli bir kızdan kalanlar
Sallanıyor durmadan boş salıncaklarda
'Üzgünüm' diyor,
Bir mutluluk şiiri yazamam bu saatten sonra!
Read
September 27, 2021didem, insanın boynuna geçiriyor dizelerini. sallayacak mısın-sallanacak mısın, hayatı mı sürüyeceksin, yoksa uzakları mı getireceksin, bilinmez.
July 24, 2018
.
.
.
"Güzin Ablası kitaplar olan bir kızdım,"
.
.
.
.
.
"Güzin Ablası kitaplar olan bir kızdım,"
.
.
.
December 16, 2016
Diger iki kitabini sevmedigim icin mi yoksa cidden iyi oldugu icin mi bilemeyecegim ama kesinlikle Ah'lar Agaci iclerinde en guzeli. Bayilmadim, ama bir sairi cok sevmenin, onu benimsemenin cok ozel ve az rastlanan bir sey oldugunu dusunuyorum. Sevdigimiz bircok yazar olabilir ama sadece birkac tane, hatta belki de bir tane cok sevdigimiz sair olur bence. Siir cok cok daha ozel bir sey. Didem'in siirleri de guzel, her seyden once kendine ozgu bir sesi var ki begensem de begenmesem de her zaman farkli bakabilen ve baktirabilen sairleri takdir ederim ama sevdigim sairler arasina giremedi maalesef. Uc bucuktan dort yildiz.
August 12, 2016
"Sakarım, sık sık çarpar deviririm yazgımı"
Read
September 21, 2022
"Ama şöyle denir:
Kaderden kaçılmaz." (s.29)
Kaderden kaçılmaz." (s.29)
July 18, 2016
Ya siz,
Nasıl bilirdiniz çocukluğunuzu ey cemaat?
Nasıldı
Öldürdüğünüz birinin cenaze namazını kılmak?
Nasıl bilirdiniz çocukluğunuzu ey cemaat?
Nasıldı
Öldürdüğünüz birinin cenaze namazını kılmak?
May 29, 2016
"❤Yorgunum, kahvem çamur gibi
Batmaya da razıyım, artık beni anla
Yeter ki sen beni
Hiç yazamayacağım bir romanın kollarına atma. ❤"
Batmaya da razıyım, artık beni anla
Yeter ki sen beni
Hiç yazamayacağım bir romanın kollarına atma. ❤"
July 24, 2018
Bazı yaralar yararlıdır buna inan,
Bazı yaraların ortasından küçücük bir el,
Sanki geçmişine çiçek uzatır,
Bazı yaralardan sızan kanla,
Tüm geleceğin yıkanır.
Bazı yaraların ortasından küçücük bir el,
Sanki geçmişine çiçek uzatır,
Bazı yaralardan sızan kanla,
Tüm geleceğin yıkanır.
February 11, 2017
Didem Madak'ı bu kadar geç tanıdığım için hayıflandım. Cümleleri kalbime dokunuyor. Şiirlerin hepsi güzel olsa da kitaba adını veren ah'lar ağacı'nın yeri apayrı:
"Güçlü bir el silkeledi beni sonra
Sanırım Tanrı'nın eliydi.
Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan.
...
Çok şey görmüşüm gibi,
Ve çok şey geçmiş gibi başımdan,
Ah.. dedim sonra
Ah!
...
Ah benim nergis kokulu cehaletim...
...
Ne diyecektin, ne söyleyecektin
Şairlerin şahı olsan,
Bir AH'dan başka.
Bana yıllarca, bunca sözü boşa söylettin."
"Güçlü bir el silkeledi beni sonra
Sanırım Tanrı'nın eliydi.
Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan.
...
Çok şey görmüşüm gibi,
Ve çok şey geçmiş gibi başımdan,
Ah.. dedim sonra
Ah!
...
Ah benim nergis kokulu cehaletim...
...
Ne diyecektin, ne söyleyecektin
Şairlerin şahı olsan,
Bir AH'dan başka.
Bana yıllarca, bunca sözü boşa söylettin."
September 15, 2016
Şair denilince aklıma gelen ilk isimdir Didem Madak, hem de o kadar kıymetli isim içinde. İşte yazdıklarını ruhuma o kadar yakın buluyorum.
April 18, 2018
Ama yazgısını yaldızlı çokomel kağıtları gibi,
Tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.
Tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.
January 10, 2016
Açıklayamayacağım bi şekilde çok sevdim. Belki de bir kadın yazdığı için -ve o kadının artık yaşamadığını bildiğim için- daha çok dokunmuştur ruhuma.
"Baharda leylaklar açardı boynumda
Mor ve pembe konuştum karanlıkla
Gece açılıp gündüz kapanan bir parantezdim,
Sözler vardı içimde işe yaramayan
Sözlerle konuştum karanlıkla..."
"Baharda leylaklar açardı boynumda
Mor ve pembe konuştum karanlıkla
Gece açılıp gündüz kapanan bir parantezdim,
Sözler vardı içimde işe yaramayan
Sözlerle konuştum karanlıkla..."
September 27, 2022
Diyecek hiçbir şeyim yok bu kitaba. Tek kelime ile harikaydı. Her mısrası yüreğime saplandı adeta. Didem Madak’ın hayatını daha önce okumuştum ve kalemini çok merak ediyordum. Yaşadığı acıları kaleme dökmeye nasıl cesaret edebildiğini merak ettim daha doğrusu. Fakat şair, cesaret etmekle kalmamış resmen şaheser yaratmış. Ufak bir alıntı yaparsam daha iyi anlayacağınızı düşünüyorum.
......
Ah benim nergis kokulu cehaletim...
Ruj lekeleri bıraktın bardaklarda
Anlatmak isterdin kendini durmadan
Bir bardağa bile olsa.
Ne diyecektin, ne söyleyecektin
Şairlerin şahı olsan
Bir AH’dan başka.
Bana yıllarca, bunca sözü boşa söylettin
AH!
......
Ah benim nergis kokulu cehaletim...
Ruj lekeleri bıraktın bardaklarda
Anlatmak isterdin kendini durmadan
Bir bardağa bile olsa.
Ne diyecektin, ne söyleyecektin
Şairlerin şahı olsan
Bir AH’dan başka.
Bana yıllarca, bunca sözü boşa söylettin
AH!
March 4, 2024
didem madak okurken hep acıların türk sanat müziği ve sarımsaklı tencere yemeği kokuları arasında kaybolduğu bi mutfakta gibi hissederim. balkon kapısı açık, dışarıda güneş ışığını bekleyen bir sardunya var. masanın altına bir çocuk saklanmış, saklambaç oyununun bittiğinin farkında değil, birisi gelsin onu bulsun isteyen. domates çorbaları, kıtır ekmekler, yeni yapılmış reçeller, acılar, tatlılar, tuzlular birbirine karışır. didem madak okumak öyledir işte, hüznün kendisine büyük gelen terliklerini giymiş bir çocuğun, annesi olup mutfakta yemek pişirmesini izlemek gibidir
September 24, 2017
"Yeter ki sen, yazamayacağım romanların kollarına atma beni."
April 18, 2020
Şiirimin Hacer'ül esved taşı Didem Madak
February 5, 2022
sad girl shit
"İnsan kaybolmayı ister mi?
Ben işte istedim bayım.
Uzaklara gittim
Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin
Uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar bayım!"
"İstedim, hep istedim
Sen iste derdim, iste yeter ki
Vereyim.
Her istediğimi verdim.
Arttım, fazlalaştım,
Eksikli yaşamaktan."
"Benim bir köyüm olmadı.
Hiçbir şehir karlı sokaklarıyla bana
Pazen gecelik giyinmiş bir anne gibi sarılmadı.
İstanbul'u evlat edinsem
Benimsemezdi nasıl olsa otuz yaşında bir anneyi
Yüzyıllarca yaşamış bir çocuk olarak."
"İnsan kaybolmayı ister mi?
Ben işte istedim bayım.
Uzaklara gittim
Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin
Uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar bayım!"
"İstedim, hep istedim
Sen iste derdim, iste yeter ki
Vereyim.
Her istediğimi verdim.
Arttım, fazlalaştım,
Eksikli yaşamaktan."
"Benim bir köyüm olmadı.
Hiçbir şehir karlı sokaklarıyla bana
Pazen gecelik giyinmiş bir anne gibi sarılmadı.
İstanbul'u evlat edinsem
Benimsemezdi nasıl olsa otuz yaşında bir anneyi
Yüzyıllarca yaşamış bir çocuk olarak."
April 20, 2014
şiir kitaplarını puanlamak zor bence
sevdiğim ve sevmediğim şiirler oluyor
altını çizdiklerim ya da hiç iz bırakmayanlar
Didem Madak'ın bu ilk şiir kitabı ise bende bir sonraki kitabına da hemen başlamalıyım duygusu uyandırdı
Ne yazık ki öldüğü ve sadece 3 kitabı olduğu için sanıyorum araya başka kitaplar alıp sindire sindire okuyacağım.
sevdiğim ve sevmediğim şiirler oluyor
altını çizdiklerim ya da hiç iz bırakmayanlar
Didem Madak'ın bu ilk şiir kitabı ise bende bir sonraki kitabına da hemen başlamalıyım duygusu uyandırdı
Ne yazık ki öldüğü ve sadece 3 kitabı olduğu için sanıyorum araya başka kitaplar alıp sindire sindire okuyacağım.
April 24, 2015
Şiir kitapları için okudum bitti diyemezsin... Son sayfadan sonra bile , o kitapta toplanan ruh sesleri senin içinde yankılanmaya devam eder.. İyi ki tanıdım seni , senin kaleminden , kağıda dökülen dertlerini ... Çoğu bana tanıdık geldi...
June 21, 2023
kadın şair.kadın. şair.
December 30, 2015
bıçağın ucundaydı insanların hafızası
‘insan unutandır
ve insan unutulmaya mahkum olandır.’
‘insan unutandır
ve insan unutulmaya mahkum olandır.’
March 20, 2016
İnsan unutandır.
January 25, 2018
"Hayattan söz edilirdi,
Zor denirdi,
Ve ardından susulurdu mutlaka."
Zor denirdi,
Ve ardından susulurdu mutlaka."
Read
July 23, 2023çok az şiir okuyorum pek anlamam ama bu güzeldi
October 17, 2024
3.5
"ömrüm geçti bir çiçeğe benzemekle
hangi hayat süslendi senin için bu kadar."
"ömrüm geçti bir çiçeğe benzemekle
hangi hayat süslendi senin için bu kadar."
November 25, 2025
"Gece açılıp gündüz kapanan bir parantezdim,
Sözler vardı içimde işe yaramayan"
Sözler vardı içimde işe yaramayan"
February 21, 2017
Ah'lar ağacı - Didem Madak
Daha önce bir kez bir kadının elinden çıkma şiir kitabı okumuştum. O. Kırmızıydı kitabın ismi. Yazarın adını hatırlamıyorum ama Didem Madakla hemen hemen aynı stilleri var. Yazarın adını hatırlamamamın nedeni kitabı beğenmememdir. Fakat bu kitabı çok daha iyi buldum. Duygularını kadınların günlük yaşamlarıyla birleştirmiş. Hayatındaki pişmanlıkları ve acıları son derece iyi yansıtmış. Bazen abartmış bazen durulmuş. Farklı tarzını beğendim.
Daha önce bir kez bir kadının elinden çıkma şiir kitabı okumuştum. O. Kırmızıydı kitabın ismi. Yazarın adını hatırlamıyorum ama Didem Madakla hemen hemen aynı stilleri var. Yazarın adını hatırlamamamın nedeni kitabı beğenmememdir. Fakat bu kitabı çok daha iyi buldum. Duygularını kadınların günlük yaşamlarıyla birleştirmiş. Hayatındaki pişmanlıkları ve acıları son derece iyi yansıtmış. Bazen abartmış bazen durulmuş. Farklı tarzını beğendim.
Displaying 1 - 30 of 225 reviews