What do you think?
Rate this book
Το φάντασμά της
Το φάντασμα ενός άγνωστου άντρα, εγκλωβισμένου μεταξύ αυτού και του άλλου κόσμου, εμφανίζεται σ' έναν περιπλανώμενο ταξιδιώτη. Του ζητά να βοηθήσει τη γυναίκα του να ξεπεράσει το θάνατό του, ώστε εκείνος να περάσει στην άλλη πλευρά.
Πώς βοηθάς κάποιον να συνεχίσει να ζει; Πώς βοηθάς κάποιον να πεθάνει λυτρωμένος; Ο ταξιδιώτης, η Περσεφόνη και το φάντασμα του άντρα της, ζωντανοί-νεκροί ο καθένας στον κόσμο του, θα διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Απροστάτευτοι τόσο από τον έρωτα όσο και από το θάνατο, θα ξεκλειδώσουν το μυαλό, το σώμα και την ψυχή του άλλου, σε μια σχέση αφοσίωσης όπου κάθε λέξη, κάθε πράξη, κάθε σιωπή ή επαφή βουτά τόσο στη λογική όσο και στο παράλογο.
Μια παράτολμη, ενίοτε κωμικοτραγική, ιστορία για τα άπατα νερά της απώλειας, της μοναξιάς και της ελευθερίας.
Πώς βοηθάς κάποιον να συνεχίσει να ζει; Πώς βοηθάς κάποιον να πεθάνει λυτρωμένος; Ο ταξιδιώτης, η Περσεφόνη και το φάντασμα του άντρα της, ζωντανοί-νεκροί ο καθένας στον κόσμο του, θα διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Απροστάτευτοι τόσο από τον έρωτα όσο και από το θάνατο, θα ξεκλειδώσουν το μυαλό, το σώμα και την ψυχή του άλλου, σε μια σχέση αφοσίωσης όπου κάθε λέξη, κάθε πράξη, κάθε σιωπή ή επαφή βουτά τόσο στη λογική όσο και στο παράλογο.
Μια παράτολμη, ενίοτε κωμικοτραγική, ιστορία για τα άπατα νερά της απώλειας, της μοναξιάς και της ελευθερίας.
264 pages
First published January 1, 2009
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
July 31, 2019
Το περιεχομενο: Manic Pixie Dream Girl αντρικη φαντασιωση, που η γυναικα "πρωταγωνιστρια" (δεν ειναι και τοσο) χρησιμοποιειται για την αναπτυξη του αντρα πρωταγωνιστη, που εχει χασει την θεληση για την ζωη, και μεσω της συντομης σχεσης του μαζι της την ξαναβρισκει (το οτι αυτο υποτιθεται οτι ειναι αμοιβαιο ειναι ασημαντο απο την στιγμη που η Περσεφονη δεν εχει POV κεφαλαια για να δουμε την δικη της μερια της ιστοριας).
Ο εν λογω αντρας πρωταγωνιστης ειναι lowkey/ highkey σεξιστης, με ατακες οπως "Με ειχε υπνωτισει με τα δακρυα της. Μεχρι που με ειχε κανει να τα δω μωβ! Αυτη και η μαγισσα μαμα της. Στο σβερκο καθε αφελη αντρα μια γυναικα κρεμαει μωβ δακρυα.", και με συχνες, οπως ειδατε μολις, παρομοιωσεις των γυναικων με νεραιδες/ μαγισσες/ πλανευτρες/ αλλα ~μαγικα~ πλασματα, το γυναικειο φυλο ως καποιου ειδους alien για τον συγγραφεα, σαν να μην εχει μιλησει ποτε σε πραγματικη γυναικα στην ζωη του.
Οπως αναφερει και η Ευθυμια, οι (cringy) σκηνες σεξ ειναι ξεκαθαρα αντρικες φαντασιωσεις. Μου θυμισαν εντονα το (απαισιο) βιβλιο "Ερωτας Δαιμονας" του Δημοσθενη Δαββετα. Οι γυναικες στα δυο βιβλια θα μπορουσαν να αντικατασταθουν απο sex dolls και δεν θα αλλαζαν και πολλα πραγματα.
Η Περσεφονη στο βιβλιο καλει στο σπιτι της, οπου ζουν τα δυο παιδια της, εναν ακυρο τυπο που συνανταει σε ενα δασος, και μετα απο δυο ωρες γνωριμιας ξεκινανε σχεση. Μετα απο 1 μερα γνωριμιας, παιρνει αδεια απο την δουλεια της, παραταει τα παιδια της, και παει για καμπινγκ (!!!!) με το αγνωστο τυπο (road trip!!), ενω ολη αυτη την ωρα περιγραφεται σαν οριακα νυμφομανης. Ειναι επωδυνο το ποσο προφανες ειναι οτι το βιβλιο το εχει γραψει αντρας.
Η εκτελεση: ΟΛΟΙ οι χαρακτηρες μιλανε με τον ιδιο ακριβως τροπο, τοσο που καποιες φορες μπερδευα ποιος υποτιθεται πως μιλησε. ΟΛΟΙ οι χαρακτηρες πετανε αμπελοφιλοσοφιες στυλ "Η πραγματικοτητα ειναι μια παραζαλη. [...] Τιποτα δεν ειναι ασπρο ή μαυρο. Αν βαλεις ολα τα χρωματα μαζι, θα βγει γκριζο. Η γκριζα ζωνη. Τα γεγονοτα ειναι πολυχρωμα. Εχουν πολλες πλευρες." σε παραληρηματικους μονολογους (stream of consciousness, αλλα εχω πεταξει πολλες Αγγλικες ατακες σε αυτη την κριτικη, και πρεπει να κανω λιγο κρατει). Πουθενα δεν εντυπωσιαστηκα με την γραφη.
Το αποτελεσμα: δεν κερδισα κυριολεκτικα τιποτα απο την αναγνωση αυτου του βιβλιου. Ο μονος λογος που παιρνει 2 αστερακια αντι 1 ειναι επειδη το 1 το εχω κυριως για τα βιβλια που δεν τελειωσα ποτε, ή για εκεινα που μισησα, αλλα αυτο ήταν απλα απογοητευτικο.
Ο εν λογω αντρας πρωταγωνιστης ειναι lowkey/ highkey σεξιστης, με ατακες οπως "Με ειχε υπνωτισει με τα δακρυα της. Μεχρι που με ειχε κανει να τα δω μωβ! Αυτη και η μαγισσα μαμα της. Στο σβερκο καθε αφελη αντρα μια γυναικα κρεμαει μωβ δακρυα.", και με συχνες, οπως ειδατε μολις, παρομοιωσεις των γυναικων με νεραιδες/ μαγισσες/ πλανευτρες/ αλλα ~μαγικα~ πλασματα, το γυναικειο φυλο ως καποιου ειδους alien για τον συγγραφεα, σαν να μην εχει μιλησει ποτε σε πραγματικη γυναικα στην ζωη του.
Οπως αναφερει και η Ευθυμια, οι (cringy) σκηνες σεξ ειναι ξεκαθαρα αντρικες φαντασιωσεις. Μου θυμισαν εντονα το (απαισιο) βιβλιο "Ερωτας Δαιμονας" του Δημοσθενη Δαββετα. Οι γυναικες στα δυο βιβλια θα μπορουσαν να αντικατασταθουν απο sex dolls και δεν θα αλλαζαν και πολλα πραγματα.
Η Περσεφονη στο βιβλιο καλει στο σπιτι της, οπου ζουν τα δυο παιδια της, εναν ακυρο τυπο που συνανταει σε ενα δασος, και μετα απο δυο ωρες γνωριμιας ξεκινανε σχεση. Μετα απο 1 μερα γνωριμιας, παιρνει αδεια απο την δουλεια της, παραταει τα παιδια της, και παει για καμπινγκ (!!!!) με το αγνωστο τυπο (road trip!!), ενω ολη αυτη την ωρα περιγραφεται σαν οριακα νυμφομανης. Ειναι επωδυνο το ποσο προφανες ειναι οτι το βιβλιο το εχει γραψει αντρας.
Η εκτελεση: ΟΛΟΙ οι χαρακτηρες μιλανε με τον ιδιο ακριβως τροπο, τοσο που καποιες φορες μπερδευα ποιος υποτιθεται πως μιλησε. ΟΛΟΙ οι χαρακτηρες πετανε αμπελοφιλοσοφιες στυλ "Η πραγματικοτητα ειναι μια παραζαλη. [...] Τιποτα δεν ειναι ασπρο ή μαυρο. Αν βαλεις ολα τα χρωματα μαζι, θα βγει γκριζο. Η γκριζα ζωνη. Τα γεγονοτα ειναι πολυχρωμα. Εχουν πολλες πλευρες." σε παραληρηματικους μονολογους (stream of consciousness, αλλα εχω πεταξει πολλες Αγγλικες ατακες σε αυτη την κριτικη, και πρεπει να κανω λιγο κρατει). Πουθενα δεν εντυπωσιαστηκα με την γραφη.
Το αποτελεσμα: δεν κερδισα κυριολεκτικα τιποτα απο την αναγνωση αυτου του βιβλιου. Ο μονος λογος που παιρνει 2 αστερακια αντι 1 ειναι επειδη το 1 το εχω κυριως για τα βιβλια που δεν τελειωσα ποτε, ή για εκεινα που μισησα, αλλα αυτο ήταν απλα απογοητευτικο.
November 6, 2015
Η καλή χρήση του λόγου δεν το σώζει, ούτε και τα ψυχογραφήματα. Αποτελείται από:
1) ένα μέρος καθαρού tell, με ακατάσχετη πολυλογία μεταξύ των πρωταγωνιστών, όπου ο καθείς κάνει την ψυχανάλυσή του μέσω απίθανων καταστάσεων που αφήνονται χαλαρά στο φλου. Το suspension of disbelief είναι ανύπαρκτο και είναι το πιο δύσκολο κομμάτι, με την έννοια ότι θες ανά πάσα στιγμή να το κλείσεις και να πας για άλλα. Εμπεριέχει μερικές σκηνές σεξ που αντικατοπτρίζουν αυτό που κάθε άντρας ονειρεύεται να του συμβεί κι όχι αυτό που κάθε γυναίκα -με τη συγκεκριμένη ψυχοσύνθεση- θα έκανε.
2) ένα μέρος ταξιδιωτικό οδηγό της νότιας ακτής της Πελοποννήσου. Ενδιαφέρον και περιγραφικό, αλλά παντελώς ασύνδετο ως στυλ με το προηγούμενο και χωρίς ουσιαστική προώθηση της πλοκής. Το σεξ εξακολουθεί, λίγο καλύτερο ίσως.
3) ένα τελευταίο μικρό μέρος ακαταλαβίστικης εξέλιξης, που υποτίθεται ότι κλείνει τα προηγούμενα.
Γενικά ένα βιβλίο με πολλά προβλήματα. Σαφώς ανήκει στο φανταστικό, αλλά δεν το θέλει πραγματικά.
1) ένα μέρος καθαρού tell, με ακατάσχετη πολυλογία μεταξύ των πρωταγωνιστών, όπου ο καθείς κάνει την ψυχανάλυσή του μέσω απίθανων καταστάσεων που αφήνονται χαλαρά στο φλου. Το suspension of disbelief είναι ανύπαρκτο και είναι το πιο δύσκολο κομμάτι, με την έννοια ότι θες ανά πάσα στιγμή να το κλείσεις και να πας για άλλα. Εμπεριέχει μερικές σκηνές σεξ που αντικατοπτρίζουν αυτό που κάθε άντρας ονειρεύεται να του συμβεί κι όχι αυτό που κάθε γυναίκα -με τη συγκεκριμένη ψυχοσύνθεση- θα έκανε.
2) ένα μέρος ταξιδιωτικό οδηγό της νότιας ακτής της Πελοποννήσου. Ενδιαφέρον και περιγραφικό, αλλά παντελώς ασύνδετο ως στυλ με το προηγούμενο και χωρίς ουσιαστική προώθηση της πλοκής. Το σεξ εξακολουθεί, λίγο καλύτερο ίσως.
3) ένα τελευταίο μικρό μέρος ακαταλαβίστικης εξέλιξης, που υποτίθεται ότι κλείνει τα προηγούμενα.
Γενικά ένα βιβλίο με πολλά προβλήματα. Σαφώς ανήκει στο φανταστικό, αλλά δεν το θέλει πραγματικά.
May 9, 2015
Πολλά υποσχόμενη θεματολογία που ιντριγκάρει, αλλά δυστυχώς η εκτέλεση υστερεί. Το γράψιμο μου φάνηκε ρηχό και πρόχειρο, σαν Δημουλίδου που προσπαθεί να το γυρίσει στο κουλτουριάρικο. Πολλές ανούσιες μεταφορές και παρομοιώσεις, αλλά λείπει η ουσία κι αυτό που λέμε closure της υπόθεσης.
Αμέσως μόλις το τελείωσα, το έβγαλα εντελώς από το μυαλό μου. Δεν μου άφησε απολύτως τίποτα.
Κρίμα γιατί τον Γκιμοσούλη τον είχα περί πολλού. Ελπίζω να είναι απλά μια ατυχής στιγμή.
Αμέσως μόλις το τελείωσα, το έβγαλα εντελώς από το μυαλό μου. Δεν μου άφησε απολύτως τίποτα.
Κρίμα γιατί τον Γκιμοσούλη τον είχα περί πολλού. Ελπίζω να είναι απλά μια ατυχής στιγμή.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews