عبدالرحمن عالم متولد ۱۳۲۹ است. لیسانس علوم سیاسی خود را در سال ۱۳۵۳، فوق لیسانس روابط بینالملل را در سال ۱۳۵۶ و دکتری علوم سیاسی را در سال ۱۳۶۲ از دانشکدهی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران اخذ کرد. او هماکنون عضو هیئت علمی دانشکدهی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است.
کتاب اینقدر داغونه که حتی نویسنده به خودش زحمت نداده که تو هر بخش به متن اصلی خود فیلسوف رجوع کنه، برای همین اکثر نقل قولهاش از کتابای تاریخ اندیشه سیاسی دیگست ((: در بهترین حالت یه کتاب درجه سوم اندیشه سیاسی محسوب میشه ولی متأسفانه منبع ارشده و مجبورم جلد دومشم بخونم...
تقسیم بندی موضوعی کتاب باید یک بازنگری داشته باشه و برخی مباحث یا مقدمه ها باید عقب و جلو بشه. علاوه بر این ها زبان سخت و بعضا عجیبی رو نویسنده به کار برده که مستقیما از ترجمه خودش احتمالا نشات گرفته که عموما باعث سردرگمی خواننده میشه. هرچی به انتهای کتاب نزدیک میشیم کتاب فاجعه آمیزتر میشه و نویسنده برای جا دادن اسم افراد بیش تر در متن و آرا اونها نهایت تلاش رو میکنه، مطالبی رو میگه که توضیح نداده و افراد وارد متن میشن آرا گفته میشه و از متن خارج میشن. دو فصل آخر که در این زمینه فاجعه کامله و آدم از خواندنش خسته میشه ( البته اگه بتونه بخونه).