W osiemnaście lat po wydaniu papierowym i w trzy miesiące po cyfrowej edycji My wzbogaca się o nowy rozdział, rozmowę przeprowadzoną przez Autorkę z Tadeuszem Mazowieckim, pierwszy niekomunistycznym premierem Polski po 1945 r. Rozmowa, która miała miejsce w roku 2004, w 10 lat po rozmowach przeprowadzonych do My, jest optymistyczno-gorzkim rozrachunkiem z tamtą epoką, z czasami, początku polskiej transformacji.
Książka My, nieco przez lata zapomniana, w ostatnich miesiącach w Polsce zyskała nową aktualność i nową sławę, kiedy - odczytana na nowo - odkryła przed nami cechy charakterów i wizje polityczne widoczne już przed laty, lecz dziś uzewnętrzniające się ze zwielokrotnioną siłą. Polemiki między Autorką a Adamem Bielanem czy Jarosławem Kaczyńskim dodały wartości tej publikacji, zwłaszcza w chwili, gdy cała nowa polska klasa polityczna dysponuje iPadami i może się z łatwością z książką zapoznać. W tym kontekście rozmowa z Tadeuszem Mazowieckim, przypomniana teraz, w jego 85. urodziny, po raz kolejny ma walor świeżego odkrycia i nowego spojrzenia na Polskę, politykę, władzę, Kościół, parte i demokrację.
Na książkę złożyły się wywiady z Leszkiem Balcerowiczem, Janem Krzysztofem Bieleckim, Jackiem Merklem, Wiktorem Kulerskim, Jarosławem Kaczyńskim, Piotrem Szczepanikiem, Janem Rulewskim i teraz z Tadeuszem Mazowieckim.
W rozmowach autorka odkryła mechanizmy rządzące świeżo wówczas upieczonymi ludźmi władzy, fascynujące opisy obyczajów polskich polityków, kulisy tworzenia i upadku rządów, pasjonujące historie pasji, nienawiści i ideologicznego zacietrzewienia.
Gdybyśmy przeczytali tę książkę przed laty, być może nie dziwiłyby nas obecne wydarzenia.
Pistolet Jarosława Kaczyńskiego, belwederski ksiądz Cybula, mroczne układy z postkomunistami, osobiste relacje między - wówczas szeregowymi posłami - a dziś liderami polskiej polityki.
Polish journalist and writer. She was born on January 1, 1944 in Wołkowysk, Belarus, which was then part of the occupied Second Polish Republic. She graduated from the Warsaw University's Department of Law. She worked as a journalist for the popular Polish weekly „Kultura” in 1970s. In 1990s Torańska hosted two television programs for Telewizja Polska (TVP): socio-political Teraz Wy (Now You) and historical Powtórka z PRL-u (Recap from the PRL). Torańska wrote the screenplay for a documentary film Dworzec gdański (Gdańsk Main Station) directed by Maria Zmarz-Kozanowicz. The movie, which premiered in 2007, told a story of the Polish Jews forced to leave Poland after the political crisis of March 1968. At present she's a contributor to Poland's second-largest daily newspaper Gazeta Wyborcza conducting interviews with the leading Polish political figures.
w ogóle nie jestem jakimś fanem wywiadu-rzeki, ale uważam, że Torańska to fenomen. a konkretniej jej umiejętność do wyciągania z ludzi tego, co najgorsze, a nawet więcej - by sami wyciągali to na siebie. serio, chwilami wygląda to jak samosabotaż. rozmówcy bez cienia żenady czy autorefleksji rozpinają cały wachlarz: butę, arogancję, biedamakiawelizm, pogardę wobec społeczeństwa, warcholstwo, kompletne nieskrojenie do pełnienia władzy, niekompetencję i jakieś niczym niewytłumaczalne poczucie o własnej przebiegłości. trzeba mieć talent by skłonić człowieka by sam, nieprzymuszony tak się na siebie wygadał