What do you think?
Rate this book
πάσΠορτ
TO "ΠAΣΠOPT" ΠEPIΓPAΦEI THN AΛHΘINH ΠEPIΠETEIA THΣ HPΩIΔAΣ KAI ΣYΓΓPAΦEA ΔIAΠPAΓMATEYETAI ANEΠANAΛHΠTA TO ΠΩΣ MIA IATPIKH ΔIAΓNΩΣH, ENΩ APXIKA ΣE OΔHΓEI ΣE AΠOΓNΩΣH, ΠPOΣΦEPEI TEΛIKA EΠIΓNΩΣH KAI MΠOPEI NA ΣOY AΛΛAΞEI ΓIA ΠANTA TH ZΩH.AKPIBΩΣ ΓI' AYTO H ΣYΓΓPAΦEAΣ ONOMAZEI THN EMΠEIPIA ΠOY AΦHΓEITAI ΣTO "ΠAΣΠOPT" ΠEPIΠ"TH ΛEΞH "ΠEPIΠETEIA" ΠANTA TH ΦANTAZOMOYN NA ΠEPIΠΛANIETAI ΦOPΩNTAΣ MΠOTAKIA, IΣΩΣ ΓIATI MOY ΘYMIZE ΠPOΣKOΠOYΣ ΣTO ΔAΣOΣ NA MAZEYOYN ΞYΛA ΓIA NA ANAΨOYN ΦΩTIA. OTAN THN EBPIΣKA XΩMENH ΣE NOHMATA ΣOBAPA, ΣTENOXΩPIOMOYN, ΛEΣ KAI AΣΦYKTIOYΣE. ΔYΣΦOPHΣA ΠOΛY, ΛOIΠON, OTAN ΓIATPOI, ΓNΩΣTOI KAI ΦIΛOI APXIΣAN NA MIΛOYN ΓIA THN "ΠEPIΠETEIA" THΣ YΓEIAΣ MOY, EΠIXEIPΩNTAΣ NA THΣ BΓAΛOYN TA MΠOTAKIA KAI NA THΣ ΦOPEΣOYN ΠANTOΦΛEΣ.
382 pages, Paperback
First published January 1, 2012
18 people want to read
About the author
Ελεονώρα Σουρλάγκα
3 books2 followersΗ Ελεονώρα Σουρλάγκα γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Μυτιλήνη. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Nottingham στην Αγγλία. Δουλεύει ως σχολική ψυχολόγος σε ιδιωτικό σχολείο. Έχει δύο δίδυμες κόρες έντεκα ετών και ζει στην Κηφισιά. Το "ΠάσΠορτ: μια αληθινή περιπέτεια" είναι το πρώτο της βιβλίο.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
April 26, 2014
http://www.dreamersandco.com/2012/11/...
Tι να πρώτογράψω? Ακριβώς το ίδιο ερώτημα που απασχόλησε και την συγγραφέα που βιβλίου… οπότε με το πάσΠορτ μάλλον είναι μεταδοτικό! Μ’ αρέσει να υπογραμμίζω τις φράσεις που με συγκινούν σε βιβλία που διαβάζω-κι ας ξέρω πως τους προκαλώ φθορά- ευτυχώς όμως αυτή τη φορά έτυχε όταν ξεκίνησα την ανάγνωση να μην έχω στυλό, γιατί θα το είχα καταστρέψει…!
Το βιβλίο αυτό είναι γραμμένο από την Ψυχολόγο Ελεονώρα Σουρλάγκα η οποία επέλεξε αυτόν τον τρόπο για να μοιραστεί μαζί μας την προσωπική της εμπειρία με τον καρκίνο, από την στιγμή της ανακοίνωσης έως και την κατάσταση της μήνες μετά την επέμβαση και τη χημειοθεραπεία.
Παρότι πρόκειται για μία ιστορία θλιβερή που μπορεί να αποτρέψει πολλούς να την διαβάσουν λόγω συναισθηματικής φόρτωσης που πιθανότατα να φέρει, η Ελεονώρα αντιμετωπίζει τα όσα συμβαίνουν μέσα και γύρω της με τόσο αστείο τρόπο που θα πιάσετε τον εαυτό σας πιο πολύ να γελάει παρά να κλαίει! Διαβάζοντας, βλέπουμε καρέ καρέ μέσα από τα μάτια του ανθρώπου που νοσεί πώς ακριβώς αντιμετωπίζει τα πράγματα γύρω του αλλά και πώς αντιμετωπίζεται από αυτά.
Η Ελεονώρα έκτος από τις σωματικές και συναισθηματικές αλλαγές με τις οποίες καλείται να συμβιβαστεί πρέπει να αποδεχτεί και τις αλλαγές στις σχέσεις με τους άλλους, είτε αυτοί είναι η καλύτερή της φίλη, οι κόρες της, η μητέρα της ή το άλλο της μισό. Πρόκειται για ένα βιβλίο αναζωογονητικό που κάνει τον αναγνώστη να συνειδητοποιήσει πως τα δεδομένα ανήκουν μόνο στο παρόν και πως χαρά βρίσκεται πίσω από το καθετί.
Διαβάζοντας κυρίως στα μέσα μαζικής μεταφοράς, θα σας πω πως έτρεξα πολλές φορές στη στάση με την ανυπομονησία να αρχίσω την ανάγνωση όπως και πολλές φορές δεν κατέβηκα όταν έπρεπε γιατί απλά αγωνιούσα για τη συνέχεια. Κι αν ακόμη δε σας έπεισα πως πρόκειται για ένα καταπληκτικό βιβλίο, διαβάστε κι αυτό: οι Dreamers το χαρίζουν στον πρώτο από τους αναγνώστες που θα μας το ζητήσει, μιας και είναι βιβλίο που πρέπει όπως και δήποτε να άλλαξει πολλά χέρια.
ΥΓ: Έτυχε ποτέ ως σήμερα να γνωρίσεις κανέναν Παντελή? Αν ναι, τότε οφείλεις και συ να το διαβάσεις, γιατί η Ελονώρα κάποτε γνώρισε έναν και έγραψε ολόκληρο βιβλίο.
Tι να πρώτογράψω? Ακριβώς το ίδιο ερώτημα που απασχόλησε και την συγγραφέα που βιβλίου… οπότε με το πάσΠορτ μάλλον είναι μεταδοτικό! Μ’ αρέσει να υπογραμμίζω τις φράσεις που με συγκινούν σε βιβλία που διαβάζω-κι ας ξέρω πως τους προκαλώ φθορά- ευτυχώς όμως αυτή τη φορά έτυχε όταν ξεκίνησα την ανάγνωση να μην έχω στυλό, γιατί θα το είχα καταστρέψει…!
Το βιβλίο αυτό είναι γραμμένο από την Ψυχολόγο Ελεονώρα Σουρλάγκα η οποία επέλεξε αυτόν τον τρόπο για να μοιραστεί μαζί μας την προσωπική της εμπειρία με τον καρκίνο, από την στιγμή της ανακοίνωσης έως και την κατάσταση της μήνες μετά την επέμβαση και τη χημειοθεραπεία.
Παρότι πρόκειται για μία ιστορία θλιβερή που μπορεί να αποτρέψει πολλούς να την διαβάσουν λόγω συναισθηματικής φόρτωσης που πιθανότατα να φέρει, η Ελεονώρα αντιμετωπίζει τα όσα συμβαίνουν μέσα και γύρω της με τόσο αστείο τρόπο που θα πιάσετε τον εαυτό σας πιο πολύ να γελάει παρά να κλαίει! Διαβάζοντας, βλέπουμε καρέ καρέ μέσα από τα μάτια του ανθρώπου που νοσεί πώς ακριβώς αντιμετωπίζει τα πράγματα γύρω του αλλά και πώς αντιμετωπίζεται από αυτά.
Η Ελεονώρα έκτος από τις σωματικές και συναισθηματικές αλλαγές με τις οποίες καλείται να συμβιβαστεί πρέπει να αποδεχτεί και τις αλλαγές στις σχέσεις με τους άλλους, είτε αυτοί είναι η καλύτερή της φίλη, οι κόρες της, η μητέρα της ή το άλλο της μισό. Πρόκειται για ένα βιβλίο αναζωογονητικό που κάνει τον αναγνώστη να συνειδητοποιήσει πως τα δεδομένα ανήκουν μόνο στο παρόν και πως χαρά βρίσκεται πίσω από το καθετί.
Διαβάζοντας κυρίως στα μέσα μαζικής μεταφοράς, θα σας πω πως έτρεξα πολλές φορές στη στάση με την ανυπομονησία να αρχίσω την ανάγνωση όπως και πολλές φορές δεν κατέβηκα όταν έπρεπε γιατί απλά αγωνιούσα για τη συνέχεια. Κι αν ακόμη δε σας έπεισα πως πρόκειται για ένα καταπληκτικό βιβλίο, διαβάστε κι αυτό: οι Dreamers το χαρίζουν στον πρώτο από τους αναγνώστες που θα μας το ζητήσει, μιας και είναι βιβλίο που πρέπει όπως και δήποτε να άλλαξει πολλά χέρια.
ΥΓ: Έτυχε ποτέ ως σήμερα να γνωρίσεις κανέναν Παντελή? Αν ναι, τότε οφείλεις και συ να το διαβάσεις, γιατί η Ελονώρα κάποτε γνώρισε έναν και έγραψε ολόκληρο βιβλίο.
August 16, 2018
Ένα βιβλίο κατάθεση ψυχής!Η συγγραφέας μοιράζεται τις σκέψεις της,τους προβληματισμούς της,την σχέση που είχε με τους κοντινούς της ανθρώπους και την αναθεώρηση που έκανε μέσα από το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε.
Κάθε πρόβλημα υγείας είναι ένα μάθημα ζωής γιατί μέσα από αυτό γνωρίζεις καλύτερα τον εαυτό σου και μαθαίνεις να τον αγαπάς περισσότερο!
Κάθε πρόβλημα υγείας είναι ένα μάθημα ζωής γιατί μέσα από αυτό γνωρίζεις καλύτερα τον εαυτό σου και μαθαίνεις να τον αγαπάς περισσότερο!
August 7, 2023
Πολύ όμορφο βιβλίο. Ευκολοδιάβαστο για ένα τόσο δύσβατο θέμα.
Πολλές στιγμές και παρατηρήσεις στο βιβλίο που υμνούν την ομορφιά της ζωής.
Ακόμα και ειδωμένη μέσα από την πιθανότητα θανάτου.
Μπράβο.
Πολλές στιγμές και παρατηρήσεις στο βιβλίο που υμνούν την ομορφιά της ζωής.
Ακόμα και ειδωμένη μέσα από την πιθανότητα θανάτου.
Μπράβο.
April 2, 2020
Βιβλίο με ελάχιστη λογοτεχνική αξία. Όμως σαν μαρτυρία ειναι πολύ χρήσιμο στους συγγενείς και στους φίλους των καρκινοπαθών. Μέσα από το βιβλίο μπορούν να καταλάβουν καλύτερα τα βιώματα, τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις τους.
" Όταν έχεις μαμά, δεν πεθαίνεις. Η μαμά μου ήταν πιο δυνατή από το φόβο και πιο μεγάλη από το θάνατο."
" Τα παιδιά είναι δικαίως εγωκεντρικά. Σ' αγαπάνε γιατί τα φροντίζεις και χωρίς αυτή την φροντίδα χάνονται. Δεν μπορούν να φροντίσουν τους εαυτούς τους και όταν μεγαλώσουν λιγάκι, σε γνωρίσουν και σε συνηθίσουν, δεν εμπιστεύονται εύκολα τρίτους."
"Η δήλωση 'τσακωνόμαστε για βλακείες' δεν ισχύει. Αυτό που ισχύει είναι ότι τσακωνόμαστε με βλακώδεις αφορμές για σοβαρές αιτίες."
" Νομίζω ότι είναι δυσκολότερο να νιώσεις και να φερθείς άσχημα όταν βρίσκεσαι εκτεθειμένος μεταξύ ουρανού και θάλασσας. Οι τοίχοι και τα ταβάνια ευνοούν την αλαζονεία. Δίνουν μια ψευδαίσθηση ελέγχου και παντοδυναμίας, η οποία με τη σειρά της ευνοεί τη μικροπρέπεια. Ο ουρανός και η θάλασσα, μέχρι εκεί που φτάνει το περιορισμένο μάτι του περιορισμένου ανθρώπου, βάζουν τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις."
" Όταν έχεις μαμά, δεν πεθαίνεις. Η μαμά μου ήταν πιο δυνατή από το φόβο και πιο μεγάλη από το θάνατο."
" Τα παιδιά είναι δικαίως εγωκεντρικά. Σ' αγαπάνε γιατί τα φροντίζεις και χωρίς αυτή την φροντίδα χάνονται. Δεν μπορούν να φροντίσουν τους εαυτούς τους και όταν μεγαλώσουν λιγάκι, σε γνωρίσουν και σε συνηθίσουν, δεν εμπιστεύονται εύκολα τρίτους."
"Η δήλωση 'τσακωνόμαστε για βλακείες' δεν ισχύει. Αυτό που ισχύει είναι ότι τσακωνόμαστε με βλακώδεις αφορμές για σοβαρές αιτίες."
" Νομίζω ότι είναι δυσκολότερο να νιώσεις και να φερθείς άσχημα όταν βρίσκεσαι εκτεθειμένος μεταξύ ουρανού και θάλασσας. Οι τοίχοι και τα ταβάνια ευνοούν την αλαζονεία. Δίνουν μια ψευδαίσθηση ελέγχου και παντοδυναμίας, η οποία με τη σειρά της ευνοεί τη μικροπρέπεια. Ο ουρανός και η θάλασσα, μέχρι εκεί που φτάνει το περιορισμένο μάτι του περιορισμένου ανθρώπου, βάζουν τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις."
January 3, 2019
Μία καλογραμμένη, γεμάτη χιούμορ και ευαισθησία κατάθεση εμπειριών και συναισθημάτων για την περίοδο όπου η συγγραφέας αντιμετώπησε τον "Παντελή - C".
Στην πραγματικότητα δεν επικεντρώνεται τόσο στην ίδια την ασθένεια αλλά στις συναισθηματικές διακυμάνσεις της ίδιας και του περίγυρού της καθώς και τις αναθεωρήσεις της ως προς της ζωή, τους ανθρώπους, τις σχέσεις αλλά και τον ίδιο της τον εαυτό.
Overall ενα πολυ ευχάριστο αναγνωσμα για μία πολύ δύσκολη εμπειρία.
Στην πραγματικότητα δεν επικεντρώνεται τόσο στην ίδια την ασθένεια αλλά στις συναισθηματικές διακυμάνσεις της ίδιας και του περίγυρού της καθώς και τις αναθεωρήσεις της ως προς της ζωή, τους ανθρώπους, τις σχέσεις αλλά και τον ίδιο της τον εαυτό.
Overall ενα πολυ ευχάριστο αναγνωσμα για μία πολύ δύσκολη εμπειρία.
May 24, 2018
Το θέμα του βιβλίου είναι αυτοβιογραφικό και αφορά την περιπέτεια υγείας της συγγραφέως. Σε κάποια σημεία είναι κάπως στενόχωρο, ενώ σε άλλα πιο ανάλαφρο. Σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον, αλλά δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε ο τρόπος γραφής εξίσου σε όλο το βιβλίο.
December 16, 2023
Πολύ συγκινητικό. Η αδελφή μου είχε υπογραμμίσει αρκετά σημεία, οπότε ήταν σαν να διαβαζα τις σκέψεις της.
Τόσος πόνος, τόσος φόβος!
Τόσος πόνος, τόσος φόβος!
August 12, 2023
συμπάσχοντας, θαύμασα την αβίαστη γραφή που αναδεικνύει απλά και σταράτα το βάθος των συναισθημάτων όποιου βιώνει μια τέτοια δύσκολη περίοδο. Αναδεικνύει επίσης την αλλαγή παραδείγματος που προδιαγράφει κάθε τέτοια εμπειρία και τον επαναπροσδιορισμό σχέσεων ζωής μαζί με την επανεκτίμηση του πολύτιμου της κάθε μέρας , της κάθε στιγμής. Όλα αυτά χωρίς περιττό δράμα, αναγνωρίζοντας την ευκαιρία μέσα από την πρόκληση. Θα ήθελα την ίδια δύναμη και στη λήξη της διαδρομής αυτής της περιπέτειας ζωής.
May 2, 2017
Το βιβλίο αφορά την περιπέτεια υγείας της κ. Σουρλάγκα , και αναφέρεται στη χρονική περίοδο λίγο πριν μάθει ότι πάσχει από καρκίνο μέχρι και (περίπου) το τέλος της θεραπείας της. Αν και το θέμα είναι βαρύ και στενάχωρο, το ίδιο το βιβλίο δεν σε αφήνει με κατάθλιψη, αντίθετα, σε αναγκάζει να μπεις στη διαδικασία αναθεώρησης του τρόπου με τον οποίο ζεις και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεις τους οικείους σου.
Δεν θέλω να πω πολλά για το τμήμα του βιβλίου που αφορά τη νόσο και τη θεραπεία της, μόνο ότι η συγγραφέας έχει κάνει εξαιρετική δουλειά ως προς την περιγραφή των χημειοθεραπειών και των ακτινοβολιών με όλες τις παρενέργειες, χωρίς να ζητά τον οίκτο σου, να παραφουσκώνει ή να εξωραΐζει τίποτα (ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε σε εμένα).
Ο κύριος λόγος που συστήνω αυτό το βιβλίο είναι το κομμάτι του που αφορά στον ψυχισμό του ασθενή, όπως τον περιγράφει και τον αναλύει η (ψυχολόγος στο επάγγελμα) κ. Σουρλάγκα. Εκτός από την προφανή αλλαγή που έρχεταιστην καθημερινότητα του στενού οικογενειακού κύκλου όταν κάποιο μέλος της νοσεί, υπάρχουν και αλλαγές στις σχέσεις με τους φίλους. Ο τρόμος που προκαλείται στο άκουσμα της λέξης "καρκίνος" κάνει τον καθένα να αντιδρά διαφορετικά, αναλόγως του χαρακτήρα του, είτε είναι ο ασθενής είτε κάποιος από τους οικείους του. Δεν υπάρχει πουθενά στο βιβλίο στυγνή καταγραφή των γεγονότων, αντίθετα παντού υπάρχει ανάλυση των συναισθημάτων του καθενός και προσπάθεια επεξήγησης της αντίδρασης και της συμπεριφοράς του. Βρήκα κομμάτια από τον εαυτό μου σε πολλούς από τους φίλους της συγγραφέως, και μέσα από τα γραφόμενά της αναγκάστηκα να κοιτάξω μέσα μου και να προσπαθήσω να καταλάβω τον τρόπο που αντιδρώ και εγώ σε δύσκολες καταστάσεις.
Επίσης θέλω να επισημάνω ότι επειδή όταν νόσησε τα παιδιά της ήταν μικρά σε ηλικία, υπάρχουν μέσα περιγραφές των καταστάσεων που βίωσαν ως οικογένεια, τα συναισθήματα των παιδιών, οι αντιδράσεις τους....Και όλο αυτό το τμήμα του βιβλίου (κατά τη γνώμη μου ) είναι ένα μάθημα για όλους, αφού δεν διστάζει να επισημάνει τα λάθη που έκανε. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, οι δύσκολες καταστάσεις είναι πιθανόν να χτυπήσουν και τη δική μας πόρτα και καλά θα είναι να είμαστε προετοιμασμένοι (όσο γίνεται να είμαστε προετοιμασμένοι μέσα στην ασφαλή πανέμορφη ζωούλα μας )ώστε να υπάρχει στην άκρη του μυαλού μας ένα γενικότερο πλάνο αντιμετώπισης δύσκολων καταστάσεων.
Με όλα αυτά που έγραψα φαίνεται ότι θα πλαντάξετε στο κλάμα και θα φουσκώσετε το κεφάλι σας με σκέψεις για τη ζωή και το θάνατο, όμως δεν είναι έτσι. Είναι αισιόδοξα γραμμένο το βιβλίο, σε κάποια σημεία μάλιστα είναι τόσο ανάλαφρα γραμμένο που μπορεί και να γελάσεις λίγο. Δεν μου άφησε καθόλου δυσάρεστο αίσθημα, ίσα- ίσα αισθάνομαι τυχερή που το διάβασα, νομίζω ότι με βοήθησε να βάλω κάποιες ζοφερές σκέψεις μου σε τάξη.
Σημειώνω για να μου μείνει από το βιβλίο (με δικά μου λόγια) : Φοβόμαστε περισσότερο το άγνωστο ακριβώς επειδή είναι άγνωστο. Όταν του δώσουμε όνομα και "γενικά χαρακτηριστικά" αρχίζει και γίνεται πιο οικείο, λιγότερο τρομαχτικό. Για αυτό βοηθάει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, να μην αφήνουμε να δημιουργούνται τρομαχτικοί μύθοι.
http://kiallovivlio.blogspot.gr/
Δεν θέλω να πω πολλά για το τμήμα του βιβλίου που αφορά τη νόσο και τη θεραπεία της, μόνο ότι η συγγραφέας έχει κάνει εξαιρετική δουλειά ως προς την περιγραφή των χημειοθεραπειών και των ακτινοβολιών με όλες τις παρενέργειες, χωρίς να ζητά τον οίκτο σου, να παραφουσκώνει ή να εξωραΐζει τίποτα (ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε σε εμένα).
Ο κύριος λόγος που συστήνω αυτό το βιβλίο είναι το κομμάτι του που αφορά στον ψυχισμό του ασθενή, όπως τον περιγράφει και τον αναλύει η (ψυχολόγος στο επάγγελμα) κ. Σουρλάγκα. Εκτός από την προφανή αλλαγή που έρχεταιστην καθημερινότητα του στενού οικογενειακού κύκλου όταν κάποιο μέλος της νοσεί, υπάρχουν και αλλαγές στις σχέσεις με τους φίλους. Ο τρόμος που προκαλείται στο άκουσμα της λέξης "καρκίνος" κάνει τον καθένα να αντιδρά διαφορετικά, αναλόγως του χαρακτήρα του, είτε είναι ο ασθενής είτε κάποιος από τους οικείους του. Δεν υπάρχει πουθενά στο βιβλίο στυγνή καταγραφή των γεγονότων, αντίθετα παντού υπάρχει ανάλυση των συναισθημάτων του καθενός και προσπάθεια επεξήγησης της αντίδρασης και της συμπεριφοράς του. Βρήκα κομμάτια από τον εαυτό μου σε πολλούς από τους φίλους της συγγραφέως, και μέσα από τα γραφόμενά της αναγκάστηκα να κοιτάξω μέσα μου και να προσπαθήσω να καταλάβω τον τρόπο που αντιδρώ και εγώ σε δύσκολες καταστάσεις.
Επίσης θέλω να επισημάνω ότι επειδή όταν νόσησε τα παιδιά της ήταν μικρά σε ηλικία, υπάρχουν μέσα περιγραφές των καταστάσεων που βίωσαν ως οικογένεια, τα συναισθήματα των παιδιών, οι αντιδράσεις τους....Και όλο αυτό το τμήμα του βιβλίου (κατά τη γνώμη μου ) είναι ένα μάθημα για όλους, αφού δεν διστάζει να επισημάνει τα λάθη που έκανε. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, οι δύσκολες καταστάσεις είναι πιθανόν να χτυπήσουν και τη δική μας πόρτα και καλά θα είναι να είμαστε προετοιμασμένοι (όσο γίνεται να είμαστε προετοιμασμένοι μέσα στην ασφαλή πανέμορφη ζωούλα μας )ώστε να υπάρχει στην άκρη του μυαλού μας ένα γενικότερο πλάνο αντιμετώπισης δύσκολων καταστάσεων.
Με όλα αυτά που έγραψα φαίνεται ότι θα πλαντάξετε στο κλάμα και θα φουσκώσετε το κεφάλι σας με σκέψεις για τη ζωή και το θάνατο, όμως δεν είναι έτσι. Είναι αισιόδοξα γραμμένο το βιβλίο, σε κάποια σημεία μάλιστα είναι τόσο ανάλαφρα γραμμένο που μπορεί και να γελάσεις λίγο. Δεν μου άφησε καθόλου δυσάρεστο αίσθημα, ίσα- ίσα αισθάνομαι τυχερή που το διάβασα, νομίζω ότι με βοήθησε να βάλω κάποιες ζοφερές σκέψεις μου σε τάξη.
Σημειώνω για να μου μείνει από το βιβλίο (με δικά μου λόγια) : Φοβόμαστε περισσότερο το άγνωστο ακριβώς επειδή είναι άγνωστο. Όταν του δώσουμε όνομα και "γενικά χαρακτηριστικά" αρχίζει και γίνεται πιο οικείο, λιγότερο τρομαχτικό. Για αυτό βοηθάει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, να μην αφήνουμε να δημιουργούνται τρομαχτικοί μύθοι.
http://kiallovivlio.blogspot.gr/
Displaying 1 - 9 of 9 reviews