გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა 3

გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა #3

by Otar Chiladze

სერია: ქართული პროზის საგანძური, ტ. 46

Genres: Georgian

256 pages, Paperback

First published January 1, 1973

About the author

Otar Chiladze (ოთარ ჭილაძე) was a Georgian writer who played a prominent role in the resurrection of the Georgian prose in the post-Stalin era. His novels characteristically fuse Sumerian and Hellenic mythology with the predicaments of a modern Georgian intellectual.

Chiladze was born in Sighnaghi, a town in Kakheti, the easternmost province of then-Soviet Georgia. He graduated from the Tbilisi State University with a degree in journalism in 1956. His works, primary poetry, first appeared in the 1950s. At the same time, Chiladze engaged in literary journalism, working for leading magazines in Tbilisi. He gained popularity with his series of lengthy, atmospheric novels, such as A Man Was Going Down the Road (1972–3), "Everyone That Findeth Me" (1976), "Avelum" (1995), and others. He was a chief editor of the literary magazine Mnatobi since 1997. Chiladze also published several collections of poems and plays. He was awarded Shota Rustaveli Prize in 1983 and State Prize of Georgia in 1993.[1]

Chiladze died after a long illness in October 2009 and was buried at the Mtatsminda Pantheon in Tbilisi, where some of the most prominent writers, artists, scholars, and national heroes of Georgia are buried..[2] His elder brother Tamaz Chiladze is also a writer.

Reviews

[Tamuna Topeshashvili · Rating 5 out of 5]

,,ბოლო იგივე თავია და თავი იგივე ბოლო”, შუაში სამყაროა, რომელსაც სიცოცხლე ჰქვია ტკივილითა და სიხარულით სავსე... წამიერი გაქროლება, რომელსაც ისევ დასასრულის დასაწყისთან მივყავართ...

[Nino Meladze · Rating 3 out of 5]

ეს მესამე წიგნი ყველაზე მძიმე და რთული იყო. ზედმეტად დაძაბული და მუქ ფერებში მომეჩვენა და წინა ორ წიგნთან შედარებით ნაკლებად იყო თხრობის და ამბის სიმარტივე.
ვისიამოვბე მცირე დოზით, უფრო დიდი დოზით დავიძაბე. ანუ შთამბეჭდავი იყო.

[კონსტანტინე არსაკიძე · Rating 5 out of 5]

წიგნმა ჩამითრია... მძიმეა, დიახ, მაგრამ მტკივნეულად ლამაზი და მრავლისმომცველი. იმდენად შემიყოლიებდა ხოლმე, თავს ვერ ვიღებდი.

განსხვავებული სტილი აქვს ოთარ ჭილაძეს და მისი გრძელი წინადადებები, უზარმაზარი აბზაცები შემიყვარდა. ისეა წიგნი დაწერილი, მრავალი აბზაცი მთლიანად ამოვწერე, უბრალოდ იმდენად ბრწყინვალეა!..

საინტერესოა ისიც, რომ ერთ გეოგრაფიულ არეალში ხდება მოქმედება (ცოტა ხნით კი გადავდივართ საბერძნეთში), მაგრამ რამდენიმე ოჯახის ისტორიაა გადმოცემული. და ავტორს საკუთარი ვარიანტი აქვს არგონავტების მითის...

ერთი თხოვნა მექნება, როცა ნაწარმოებს დაასრულებთ, ბევრი რამ დაგიგროვდებათ თავში, მაგრამ დაფიქრდით, სულ ერთ კითხვას გაეცით პასუხი - როგორ უყვარდა უხეიროს და როგორ უყვარდა ფარნაოზს...