Sylph is een gevoelig meisje dat zich nergens echt thuis voelt. Ze leeft in een roes in een kleine stad in de VS. Sinds haar oudere zus Dulci spoorloos verdween, is het gezin waarin zij is opgegroeid uiteengevallen – de moeder lijkt haar troost in drank te vinden, de vader komt zo min mogelijk thuis. Sylph gaat naar school en heeft weinig vrienden. Het gemis van haar zus neemt steeds grotere vormen aan. Ten einde raad maakt haar moeder een afspraak bij de schoolpsycholoog, maar Sylph vertrouwt hem niet. Wat wordt er voor haar verborgen gehouden? En wat is de rol van Dulci’s vriendje Caden precies geweest in haar verdwijning?
Deniz Kuypers has published four critically acclaimed novels in his native The Netherlands. His 2021 novel De atlas van overal (The Atlas of Everywhere) was shortlisted for the 2022 Libris Prize. He lives in San Francisco. His latest novel is Zing voor me morgen (Sing for Me Tomorrow). He also writes for various Dutch magazines and newspapers (De Groene Amsterdamm, De Revisor, Trouw, NRC) and his short stories have been published in the Denver Quarterly and Westwind Journal of the Arts.
Mijn eerste reactie toen ik het boek begon te lezen, was een kritische: een mannelijk auteur met een vrouwelijk hoofdpersoon, dat vraagt om problemen. Op de een of andere manier zijn vrouwelijke hoofdpersonen in mijn hoofd voorbehouden aan vrouwelijke auteurs. Maar... ik moest mijn mening bijstellen, Deniz Kuypers is prima in staat zich in te leven in de belevingswereld van een meisje van 17. Met zijn mooie en tegelijk vlotte, makkelijk leesbare schrijfstijl weet hij spanning op te roepen en vast te houden tot het eind. En ik had geen moment door dat hij eigenlijk een man is.
Hoofdpersonage Sylph is een eenzame tiener. Ze gaat naar school en heeft geen vrienden. Haar enige vriendin was haar oudere zus Dulci, maar zij is verdwenen. Wat er precies met haar gebeurd is, is voor de lezer een raadsel. Leeft ze nog? Of niet? En wat heeft de dood van haar vriendje Caden, vlak voor Dulci verdween, ermee te maken? Sylph licht in flarden van herinneringen telkens een klein tipje van de sluier op, maar als lezer krijg je heel lang geen vat op het gebeuren. Sylph leeft in haar eigen wereldje, van haar ouders krijgt ze geen steun. Haar moeder vlucht in de alcohol en haar vader is altijd aan het werk en komt vrijwel niet meer thuis. Ze sluit voorzichtig vriendschap met Morten, de zoon van dr. Neumann, de schoolpsycholoog waar haar moeder haar naartoe gestuurd heeft en die ze niet vertrouwt. Maar ook die vriendschap blijkt niet erg hecht.
Het hele boek door voel je een beklemmende, benauwde spanning die je niet meer loslaat. Bijna alsof je een thriller leest. Wat is er toch aan de hand? Alles draait om de verdwijning van Dulci maar wat wordt er achtergehouden? Er klopt iets niet, maar wat? Er zijn meer vragen dan antwoorden. Uiteindelijk wordt de waarheid achterhaald en is niets wat het lijkt. Een ontroerende roman over dromen, geheimen en familie. Een prachtig debuut met een hoge wow-factor. Laat Deniz Kuypers maar snel zijn volgende boek schrijven, ik zit er al helemaal klaar voor!
Citaat : Mijn moeder is een herfstboom waar de wind elke dag een blad van plukt tot er niets meer over is. Review : Deniz Kuypers (Hengelo, 1981) studeerde Engelse letterkunde aan de UvA en verhuisde in 2002 naar de Verenigde Staten. Hij werkte als leraar, vertaler en muziekjournalist. Hij schrijft al jaren korte verhalen en bracht daarnaast twee muziekalbums uit onder de naam Birdheart. Kuypers woont in San Francisco. Dagen zonder Dulci is zijn debuutroman. Dagen zonder Dulci werd aanvankelijk in het Engels geschreven, het verhaal situeert zich ook in de USA en voelt ook heel Angelsaksisch aan. Het is een heel beeldende en filmische roman met een mooie poëtische taal en dat komt het verhaal zeker ten goede. Van meet af aan heeft Dagen zonder Dulci iets heel mysterieus over zich en dat maakt het ook een beklemmend boek.
Dulci is een jong meisje dat zomaar spoorloos verdwijnt zonder enig teken van leven achter te laten. Het verhaal wordt verteld door de jongere puberzus Sylph en het lijkt alsof deze het verhaal in een dagboek schrijft vermits ze zich niet direct kan open stellen voor een levende vertrouwenspersoon. Vanaf de verdwijning verandert alles en iedereen. Haar moeder sluit zich thuis op, komt niet meer buiten en wil niet meer praten over Dulci. Ze doet alsof ze nooit bestaan heeft. En als ze dan eens iets leuks doet met Sylph, is ze precies op een andere planeet of komt ze met een of andere 'vriend' opduiken. Haar vader komt nauwelijks nog thuis en sukkelt met een zwaar drankprobleem. Op een dag sluit Sylph vriendschap met Morton, ook een eenzaat. Hij doet haar denken aan Caden het overleden vriendje van Dulci. Hij is de zoon van Dr. Neumann bij wie ze op aanraden van haar moeder in therapie gaat. Ze ziet er zelf het nut niet van in. Volgens haar zou haar moeder beter zelf een behandeling krijgen.
Tijdens het lezen heb je het onbehaaglijke gevoel dat er iets niet klopt, maar je weet niet wat maar dat wordt heel duidelijk bij het verrassende slot. Dagen zonder Dulci is een buitengewoon knap geschreven boek dat toch wel een lichtpunt uit de literaire Nederlandstalige debuten van dit jaar is.
Wat een binnenkomer... Werd eerst op het verkeerde spoor gezet en dacht later pas "zou het kunnen dat" een boek wat ik niet snel zal vergeten... Ga zeker meer van deze schrijver lezen.
“Dagen zonder Dulci” is de debuutroman van Deniz Kuypers en gaat over Dulci die van dag op dag verdwijnt zonder een spoor achter le laten. Het verhaal wordt verteld door de jongere zus Sylph.
Vanaf de verdwijning moddert iedereen maar wat aan. Niks telt nog, iedereen gaat met de verdwijning op zijn eigen manier om. Zelf zoekt Sylph de eenzaamheid en de rust op. Ze heeft geen vrienden, maar ze heeft er ook geen behoefte aan. Deniz Kuypers verwoordt dit heel mooi. Het is “alsof haar hart een spookschip is geworden dat verdwaald is in een getij van dromen.”
Haar moeder sluit zich thuis op, komt niet meer buiten en wil niet meer praten over Dulci. Ze doet alsof ze nooit bestaan heeft. En als ze dan eens iets leuks doet met Sylph, is ze er met haar gedachten niet bij. Het lijkt alsof ze voortdurend met haar hoofd bij Dulci is. Hierdoor krijgt Sylph het gevoel dat ze niet meer mee telt. Haar vader vlucht het huis uit en drinkt zich liever lazarus op hun oprit dan dat hij naar binnen moet gaan in zijn eigen huis.
Op een dag sluit Sylph vriendschap met Morton, ook een eenzaat. Hij is de zoon van Dr Neumann bij wie ze op aanraden van haar moeder in therapie gaat. Ze ziet er zelf het nut niet van in. Volgens haar zou haar moederbeter zelf een behandeling krijgen..
“Dagen zonder Dulci” is een boek vol mysteries die zorgen voor een beklemmende sfeer. Wat is er gebeurd met Dulci? Leeft ze nog? Waar is ze? Waarom is haar vader zelden thuis? Voert hij iets in zijn schild? Is de vriendschap van Morton wel oprecht? Waarom daagt hij plots niet meer op?
Tijdens het lezen heb je het gevoel dat er iets niet klopt, maar je weet niet wat. Dit is een boek met een zeer verrassend plot dat blijft nazinderen in je hoofd en dat je niet meer los laat. “Dagen zonder Dulci” is een “must have” op ieders boekenplank!
Geschreven door Inge Voet, leerkracht Nederlands en geschiedenis op het GTI in Beveren-Waas, België
Sylph is een meisje van een jaar of zeventien dat in een buitenwijk van een verlopen Amerikaanse industriestad puin ruimt uit haar verleden. Haar oudere zus Dulci heeft zelfmoord gepleegd nadat haar liefje Caden verongelukte in het leger. Sylph blijft achter met haar versloffende moeder, ‘een herfstboom die iedere dag een nieuw blad verliest,‘ die steeds meer drinkt en alleen nog oog lijkt te hebben voor oom Bobby. Dat is ook te verstaan aangezien haar man, een keuken- en badkamerbouwer, praktisch nooit meer thuis komt, en als hij toch nog eens verschijnt, blijft hij op de oprit in zijn auto zitten, zijn sixpack bier leegdrinkend. Alleen in de ietwat schimmig Mort lijkt Sylph de steun te vinden die haar ouderlijke spokendans draaglijk maakt. Kuypers slaagt er bijzonder goed in de Amerikaanse setting sfeer te geven. In een ietwat melancholische, poëtische taal schrijft hij over een gelukkig jeugd die traumatisch is afgelopen en slaagt hij erin je als lezer volkomen te verrassen door zijn roman in een paar kleine scènes een volstrekt nieuwe wending te geven. Qua stijl, en zeker ook wat het psychologisch inzicht in de personages betreft is dit een indrukwekkend debuut.
Dagen zonder Dulci is een roman, maar dan anders. Sylph is haar zus kwijt, de zus die mooie grote mensen verhalen aan haar vertelde en waar ze veel van hield. Wat heeft de dood van de vriend van haar zus, Caden, ermee te maken? Ze is weg zonder een spoor achter te laten. Het hele gezin lijkt uit elkaar te vallen, moeder vlucht in de drank en vader in zijn werk. Ze leven totaal langs elkaar heen en Sylph krijgt het steeds moeilijker met de situatie. Dan moet ze naar de schoolpsycholoog en dan wordt het langzaam maar zeker duidelijk wat er met Dulci is gebeurd en waarom dingen zo zijn gelopen zoals ze zijn gelopen. Klinkt vaag maar ik wil echt niets verklappen anders voel je als lezer de spanning niet die ik heb gevoeld tijdens het lezen. Het is knap hoe Deniz Kuypers als man zich zo heeft kunnen verplaatsen in de belevingswereld van een tienermeisje. Ik keek er echt van op toen bleek dat het door een man geschreven was.