Την εποχή που ο Αλέξανδρος (μαθητής του Αριστοτέλη) ξεκινούσε να κατακτήσει τον τότε γνωστό κόσμο, ο σύγχρονός του Κυνικός Διογένης έδειχνε τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να νικήσουν τους φόβους τους και να ελέγξουν τις επιθυμίες τους.
Οι Κυνικοί, «εχθροί της παράδοσης» και κήρυκες νέων ιδεών, αμφισβητούσαν προκλητικά, με την εμφάνιση, την ελευθεροστομία και τις διδασκαλίες τους τις θεμελιώδεις αξίες της ελληνικής κοινωνίας. Με τη σκληρή κριτική τους και την έμπρακτη περιφρόνησή τους απέναντι στην εξουσία, τη δύναμη, το χρήμα, την κοινωνική θέση, την ωραία εμφάνιση και τις παντός είδους συμβατικότητες της κοινωνίας στάθηκαν οι πρόδρομοι των χίππηδων και των διάφορων περιθωριακών», εναλλακτικών, ακόμη και οικολογικών κινημάτων της εποχής μας..
" πολιτισμός σημαίνει για τον κυνικό συλλογή - ή ακόμα καλύτερα - παραγωγή σκουπιδιών." όσα πιο πολλά έχεις , τόσα πιο πολλά κινδυνεύεις να χάσεις και έτσι καταλήγεις να ζεις δέσμιος του φόβου σου...
τι να πω... δεν συμφωνώ μα ούτε και διαφωνώ... μου αρέσει το επαναστατικό κριτικό πνεύμα του Ξενάκη.
"Το να παίρνεις τη ζωή στα σοβαρά ήταν για τους Κυνικούς γενικά μεγάλη ανοησία. Η ζωή είναι ένα μεγάλο αστείο. Κι ο θάνατος άσχετος. Κι αν δε φοβάσαι το θάνατο, φοβάσαι 0. Ή όπως ο Επίκτητος βάζει το Διογένη να λέει, η ετοιμότητά σου να πεθάνεις σε κάνει 'ελεύθερο'. "