What do you think?
Rate this book
Οι ανήλικοι
"Δεν γνωρίζω τον συγγραφέα· μα έχω την πολύ βέβαιη αίσθηση πως με κάποιον παλιό φίλο συναντηθήκαμε σ' ένα καφενείο και προσπαθήσαμε να σκεφτούμε τη ζωή μας".
Βαγγέλης Χατζηβασιλείου - "Τομές"
"Γλώσσα φυσική, άνετη, ρέουσα, χιούμορ πηγαίο, σπιρτάδα που αποφεύγει με επιμέλεια το "εξυπνακίστικο", ευαισθησία που αποφεύγει το φτηνό μελό, περιγραφική ικανότητα αλλά και διεισδυτικότητα σπάνια, είναι μερικά από τα προτερήματα αυτού του έργου, με το οποίο ο Πέτρος Τατσόπουλος υπόσχεται πολλά".
"Διαβάζω"
"Ένα μυθιστόρημα συναρπαστικό στις περισσότερες σελίδες του".
Αλέξης Ζήρας - "Καθημερινή"
Βαγγέλης Χατζηβασιλείου - "Τομές"
"Γλώσσα φυσική, άνετη, ρέουσα, χιούμορ πηγαίο, σπιρτάδα που αποφεύγει με επιμέλεια το "εξυπνακίστικο", ευαισθησία που αποφεύγει το φτηνό μελό, περιγραφική ικανότητα αλλά και διεισδυτικότητα σπάνια, είναι μερικά από τα προτερήματα αυτού του έργου, με το οποίο ο Πέτρος Τατσόπουλος υπόσχεται πολλά".
"Διαβάζω"
"Ένα μυθιστόρημα συναρπαστικό στις περισσότερες σελίδες του".
Αλέξης Ζήρας - "Καθημερινή"
171 pages, Paperback
First published November 1, 1980
13 people want to read
About the author
Πέτρος Τατσόπουλος
31 books38 followersΟ Πέτρος Τατσόπουλος γεννήθηκε στο Ρέθυμνο τον Δεκέμβριο του 1959. Σπούδασε οικονομικά και πολιτικές επιστήμες. Εργάστηκε ως ασκούμενος κοινωνικός λειτουργός, συν-σεναριογράφος (Οι απέναντι [1981] του Γιώργου Πανουσόπουλου, Υπόγεια διαδρομή [1983] του Απόστολου Δοξιάδη), δημοσιογράφος, σύμβουλος εκδόσεων και παρουσιαστής πολιτιστικών εκπομπών στη δημόσια και ιδιωτική τηλεόραση: Πνεύμα αντιλογίας (ΕΤ-1, 1999-2000), Μεγάλοι Έλληνες (Ελ. Βενιζέλος, ΣΚΑΪ, 2009), 1821 (ΣΚΑΪ, 2011), Μπρα Ντε Φερ (Action24, 2014).
Μαζί με τον Κώστα Μουρσελά, τον Γιώργο Σκούρτη και τον Αντώνη Σουρούνη μετείχε στο Παιχνίδι των τεσσάρων (1998).
Έχει εκδώσει τα βιβλία: Οι ανήλικοι (1980), Το παυσίπονο (1982), Κινούμενα σχέδια (1984), Η καρδιά του κτήνους (1987 – μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Ρένο Χαραλαμπίδη το 2005), Η πρώτη εμφάνιση (1994), Ανάλαφρες ιστορίες (1995), Κομεντί (1999), Πιπέρι στη γλώσσα (2000), Το ραβδί και το καρότο (2004), Ο ουρανός στο κεφάλι μας (2004), Τιμής ένεκεν (2004), Πικάντικες ιστορίες (2005), Η καλοσύνη των ξένων (2006), Νεοέλληνες (2007), O Σίσυφος στο μπαλκόνι (2009 – Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών), Το βιβλίο για τα βιβλία (2010), Ήμουν κι εγώ εκεί (2016), Γκαγκάριν (2016), Τα διηγήματα (2018), Η κυρία που λυπάται (2018).
Διηγήματα και μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, τουρκικά και τσεχικά. Υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Συγγραφέων της περίοδο 2001-3, υπό την προεδρία του Βασίλη Βασιλικού, και βραχύβιος αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου το 2010.
Τον Μάιο του 2012 εκλέχτηκε βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Από τον Ιανουάριο του 2014 ως το τέλος της ίδιας χρονιάς ήταν ανεξάρτητος βουλευτής.
Μαζί με τον Κώστα Μουρσελά, τον Γιώργο Σκούρτη και τον Αντώνη Σουρούνη μετείχε στο Παιχνίδι των τεσσάρων (1998).
Έχει εκδώσει τα βιβλία: Οι ανήλικοι (1980), Το παυσίπονο (1982), Κινούμενα σχέδια (1984), Η καρδιά του κτήνους (1987 – μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Ρένο Χαραλαμπίδη το 2005), Η πρώτη εμφάνιση (1994), Ανάλαφρες ιστορίες (1995), Κομεντί (1999), Πιπέρι στη γλώσσα (2000), Το ραβδί και το καρότο (2004), Ο ουρανός στο κεφάλι μας (2004), Τιμής ένεκεν (2004), Πικάντικες ιστορίες (2005), Η καλοσύνη των ξένων (2006), Νεοέλληνες (2007), O Σίσυφος στο μπαλκόνι (2009 – Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών), Το βιβλίο για τα βιβλία (2010), Ήμουν κι εγώ εκεί (2016), Γκαγκάριν (2016), Τα διηγήματα (2018), Η κυρία που λυπάται (2018).
Διηγήματα και μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, τουρκικά και τσεχικά. Υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Συγγραφέων της περίοδο 2001-3, υπό την προεδρία του Βασίλη Βασιλικού, και βραχύβιος αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου το 2010.
Τον Μάιο του 2012 εκλέχτηκε βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Από τον Ιανουάριο του 2014 ως το τέλος της ίδιας χρονιάς ήταν ανεξάρτητος βουλευτής.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
May 22, 2017
Βαθμολογία: 7/10
Δεύτερο βιβλίο του Τατσόπουλου που διαβάζω, μετά το πολύ καλό "Η καρδιά του κτήνους", που διάβασα τον Μάιο του 2015. Το "Οι ανήλικοι" φαίνεται ότι γράφτηκε το 1979, όταν ο συγγραφέας ήταν δεν ήταν είκοσι χρονών. Αυτό αξίζει να σημειωθεί, γιατί ούτε καν ηλικιακά δεν είχε πολλές εμπειρίες, πόσο μάλλον συγγραφικά. Πάντως τα κατάφερε ικανοποιητικά αν αναλογιστεί κανείς την ηλικία του, έγραψε ένα ευκολοδιάβαστο και ευχάριστο βιβλίο, προϊόν της εποχής του, με το οποίο ανέδειξε με αρκετά έντονο τρόπο τα καθημερινά "προβλήματα" των εφήβων εκείνης της εποχής.
Έχουμε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, έχουμε παιδιά που παράτησαν το σχολείο και δουλεύουν για να τα βγάλουν πέρα μόνα τους (ή για να δώσουν μια έξτρα βοήθεια στις φτωχές οικογένειές τους), και πάει λέγοντας. Στο επίκεντρο των προβλημάτων τους είναι, φυσικά, το σχολείο και το διάβασμα, οι σχέσεις με τους γονείς τους, οι ερωτικές σχέσεις με το αντίθετο φύλο, οι τσακωμοί με τους φίλους τους, και ούτω καθεξής. Όλοι λίγο έως πολύ τα περάσαμε αυτά στην εφηβεία μας (πω, ρε γαμώτο, πως περνάνε τα χρόνια!).
Το βιβλίο χωρίζεται σε λίγα κεφάλαια και σε κάθε κεφάλαιο μας αφηγείται και ένας διαφορετικός νέος αυτά που τον απασχολούν. Όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου συνδέονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Η γραφή είναι άμεση και φυσική, με μια κάποια αυτοπεποίθηση. Οι διάλογοι ρεαλιστικότατοι και το χιούμορ με έντονη παρουσία από την αρχή μέχρι το τέλος. Γενικά πέρασα καλά και με αυτό το βιβλίο του Τατσόπουλου, αν και ούτε τώρα μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα. Πάντως σίγουρα θα διαβάσω και άλλο βιβλίο του στο μέλλον, όπως π.χ. το "Το παυσίπονο".
Δεύτερο βιβλίο του Τατσόπουλου που διαβάζω, μετά το πολύ καλό "Η καρδιά του κτήνους", που διάβασα τον Μάιο του 2015. Το "Οι ανήλικοι" φαίνεται ότι γράφτηκε το 1979, όταν ο συγγραφέας ήταν δεν ήταν είκοσι χρονών. Αυτό αξίζει να σημειωθεί, γιατί ούτε καν ηλικιακά δεν είχε πολλές εμπειρίες, πόσο μάλλον συγγραφικά. Πάντως τα κατάφερε ικανοποιητικά αν αναλογιστεί κανείς την ηλικία του, έγραψε ένα ευκολοδιάβαστο και ευχάριστο βιβλίο, προϊόν της εποχής του, με το οποίο ανέδειξε με αρκετά έντονο τρόπο τα καθημερινά "προβλήματα" των εφήβων εκείνης της εποχής.
Έχουμε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, έχουμε παιδιά που παράτησαν το σχολείο και δουλεύουν για να τα βγάλουν πέρα μόνα τους (ή για να δώσουν μια έξτρα βοήθεια στις φτωχές οικογένειές τους), και πάει λέγοντας. Στο επίκεντρο των προβλημάτων τους είναι, φυσικά, το σχολείο και το διάβασμα, οι σχέσεις με τους γονείς τους, οι ερωτικές σχέσεις με το αντίθετο φύλο, οι τσακωμοί με τους φίλους τους, και ούτω καθεξής. Όλοι λίγο έως πολύ τα περάσαμε αυτά στην εφηβεία μας (πω, ρε γαμώτο, πως περνάνε τα χρόνια!).
Το βιβλίο χωρίζεται σε λίγα κεφάλαια και σε κάθε κεφάλαιο μας αφηγείται και ένας διαφορετικός νέος αυτά που τον απασχολούν. Όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου συνδέονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Η γραφή είναι άμεση και φυσική, με μια κάποια αυτοπεποίθηση. Οι διάλογοι ρεαλιστικότατοι και το χιούμορ με έντονη παρουσία από την αρχή μέχρι το τέλος. Γενικά πέρασα καλά και με αυτό το βιβλίο του Τατσόπουλου, αν και ούτε τώρα μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα. Πάντως σίγουρα θα διαβάσω και άλλο βιβλίο του στο μέλλον, όπως π.χ. το "Το παυσίπονο".
Displaying 1 of 1 review