Lepperiada

by Marcin Kącki

Znany i wielokrotnie nagradzany dziennikarz śledczy bierze na warsztat jedno z najbardziej kuriozalnych ugrupowań na polskiej scenie politycznej — Samoobronę. Marcin Kącki, opisując działalność partii Andrzeja Leppera, wychodzi daleko poza dokumentalny zapis wydarzeń i afer. Bezlitośnie odsłania kulisy zdobywania i umacniania władzy, a jego przenikliwość i pozornie beznamiętny ton sprawiają, że już sama myśl o uniwersalności opisywanych mechanizmów budzi grozę. O śledztwie Kąckiego trudno czytać z zimną krwią, lektura Lepperiady każe czujnie patrzeć na ręce obecnym i przyszłym politykom, zmusza do czytania między wierszami doniesień prasowych i krytycznego traktowania przecieków dziennikarskich.

Genres: Nonfiction, Polish Literature, Reportage, Politics, Poland

208 pages, Paperback

First published January 23, 2013

About the author

Marcin Kącki (ur. 1976) – reporter, redaktor „Dużego Formatu”, zajmuje się reportażem społecznym i historycznym. Zdobywca tytułu Dziennikarza Roku w konkursie Grand Press 2007, dwóch nagród „Watergate” przyznawanych przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, nagrody Grand Press w kategorii „Dziennikarstwo śledcze” oraz nagrody studentów dziennikarstwa MediaTory. Autor książek Lepperiada, Maestro. Historia milczenia, Białystok. Biała siła, czarna pamięć, za którą był nominowany do Nagrody Literackiej Nike oraz do nagrody MediaTory, Plaża za szafą oraz powieści Fak maj lajf. Jego ostatnia książka Poznań. Miasto grzechu została nominowana do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki. Jest również autorem sztuki teatralnej Wróg się rodzi.

Source: https://czarne.com.pl/katalog/autorzy...

Reviews

[Marzi · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobra książka o mechanizmach polskiej polityki. Jak można się spodziewać, rozkładanie tychże mechanizmów na części jest bardzo przygnębiające. Dopiero kondensacja na 200 stronach tych paru lat wzlotów i upadków Leppera uświadamia, jak bardzo źle działo się w państwie polskim. Naprawdę niewiele trzeba było, żeby w gruncie rzeczy zupełnie przypadkowe osoby trafiły do polityki i zajęły wysokie stanowiska.

Kącki niniejszym zostaje jednym z trojga moich ulubionych polskich reporterów.

[drupka · Rating 4 out of 5]

Dziwnie się czyta o historii, która w większości się działa za mojego życia, a o której tak niewiele wiem, bo z lat 2005-2007 pamiętam tylko ten okropny mundurek

[Kasia Antonsen · Rating 3 out of 5]

Smutny jest to reportaż. Smutny, bo opowiada o człowieku, który uwierzył we własną wielkość i wplątał się w środowisko, z którym nie był w stanie sobie poradzić.

Jest to także opowieść o ludziach, wśród których się obracał. O partii zbudowanej na gruncie przeświadczenia, że "nam się należy" przez niewykształconych i kompletnie nieprzygotowanych do objęcia władzy w państwie.

Jeśli chodzi o Samooboronę, mam wrażenie, że Kącki nie opisuje niczego nowego. Nie od dziś wiadomo, że każda partia rządząca radośnie rozdziela stołki pomiędzy krewnych i znajomych królika. Zdziwienie może budzić jedynie to, z jaką bezczelnością partia tych manewrów dokonywała, ale chyba tylko w osobach, które czasów wicepremiera Leppera nie pamiętają.

Dużo ciekawszy jest obraz samego Leppera - człowieka, który od blokowania dróg dotarł na sam szczyt politycznej hierarchii. Choć uczył się szybko, nie miał w sobie na tyle rozwagi, by móc rozsądnie i spójnie wybrać, od kogo właściwie ma się uczyć. I tak spod wymuskanej twarzy stworzonej przez specjalistów od PR, raz po raz wymykał się obraz człowieka prostego, a wręcz prostackiego, który ludzi utrzymywał przy sobie wekslami, a uciechy cielesne zapewniały obietnice pracy dawane zdesperowanym kobietom.

Nie ma w tej historii happy endu. Chyba nawet być go nie mogło.

[Tomasz Skórski · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobra, ale też bardzo smutna książka, pokazująca jak wyglądała i wygląda polska polityka i jak niewiele trzeba, aby kolejni "Dyzmowie" zdobywali uznanie, poklask i najwyższe stanowiska w państwie. Zdecydowanie warto, choćby po to, aby zrozumieć i/lub przypomnieć sobie jak wyglądał polityczny handel w latach 2001-2007 i dlaczego PiS nie jest partią, na którą warto głosować.

[Kamil Nonas · Rating 4 out of 5]

Krótki lecz treściwy reportaż!

O Lepperze, który z blokad w latach 90 trafił na salony.

O Partii, która chce walczyć o prawdę i sprawiedliwość, lecz sami ludzie z tej partii są z prawem na bakier.

O tym jak bardzo można łatwo zatracić się w swoich pierwotnych postulatach dochodząc do władzy.

[Bartek · Rating 5 out of 5]

Rok 2001, wtedy poszliśmy trollować Samoobronę w ich biurze obok Hotelu Forum. Wyszliśmy z krawatami otrzymanymi z rąk samego przewodniczącego. To były czasy.

[Izabela Noga · Rating 3 out of 5]

nie porwało mnie

[Michał Dębski · Rating 2 out of 5]

Wartość tej książki leży głównie w tym, jak przedstawia turbulencje spotykające rząd PiS w koalicyjnym mariażu z Samoobroną w latach 2005-2007. Poza tym aspektem: ciężko oczekiwać obiektywności, kiedy autor był bezpośrednio zamieszany w opisywane sytuacje. Zdaje się, że od powodów niezadowolenia społeczeństwa, źródeł Samoobrony i resentymentu, który ją napędzał, bardziej przejmują go braki w edukacji posłów i ich ludowość, nieprzystającą do wykształconych elit sejmowych.

[Marzena · Rating 4 out of 5]

Przerażające, nieetyczne i po ludzku idiotyczne mechanizmy funkcjonowania władzy w Polsce. Gdyby tylko dało się zamknąć książkę z myślą, że to przeszłość...

[Łukasz Gąsior · Rating 4 out of 5]

Śmiesznosmutne. O niektórych z opisanych wybryków politycznej natury zdążyłem już zapomnieć, inne do tej pory przyprawiają mnie o dreszcz obrzydzenia. Najbardziej odrzuca fakt, że niektóre figury, które dopuściły tę patologię do władzy do tej pory rozdają karty w polskiej polityce. "Lepperiada" to świetny dokument pewnego okresu - warto przeczytać i sobie przypomnieć, kogo już dawno należało odstawić na bocznicę.

[Kuba Bożanowski · Rating 4 out of 5]

Przygnębiająca lektura.

[Gośka A · Rating 4 out of 5]

Przygnębiający, ale BARDZO DOBRY reportaż. Zresztą, po Marcinie Kąckim nie spodziewałam się niczego innego.

O Samoobronie, kulisach jej powstania, gnojówce na ulicach i ogólnopolskich blokadach.

O epoce Andrzeja Leppera, który próbował obalić establishment, ale wyszło mu tak, jak i Kukizowi, i o Leppera dramatycznym, choć bardzo zasłużonym upadku.

O partii, w której większość członków była albo skazana za przestępstwo, albo ogromnie zadłużona, albo skorumpowana do zarzygania. Najczęściej wszystko naraz.

O naszej polskiej „seksaferze”, choć nazwijmy to po imieniu - o gwałtach, molestowaniu, wykorzystywaniu seksualnym i nie tylko.

Byłam przy tym, żyłam wśród ciągłych skandali Samoobrony i matactw jej członków i członkiń. Byłam, żyłam, ale miałam dużo ważniejsze w tamtym czasie sprawy, jak to bywa gdy się ma naście lub tylko ciut więcej lat. Dlatego czytając ten reportaż, świetnie sobie ułożyłam wyrwane z kontekstu do tej pory wydarzenia, hasła i awanturki.

Bardzo polecam - niesamowita to historia.

[Wiktoria Julia Żebrowska · Rating 4 out of 5]

Kilka krzywdzących, klasistowskich stereotypów nt. rolników, jak teza, że rolnicy wpadli w długi przez swoją lekkomyślność i brak wiedzy ekonomicznej, lecz trudno się dziwić, kiedy taka narracja do dziś króluje w polskiej opinii publicznej. Poza tym, całkiem sprawna opowieść o obsadzaniu swoich stryjecznych ciotek, wujków, synów swoich córek i konkubentów swoich sióstr na stanowiskach za czasów Samoobrony. O tym, jak media wypromowały Leppera, o kulisach rządu, tworzeniu kolejnych ministerstw od bóg wie czego, praniu pieniędzy. Również słów kilka o mechanizmie działania PiSu - jak strach utraty władzy Kaczyńskich był tak mocny, że wydawać by się mogło, że paraliżował ich, skutkiem czego było pozwalanie na kolejne i kolejne poczynania członków Samoobrony. W książce informacji o tym, jak w tym czasie PiS z LPRem rozpieprzali państwo mało, ale ona nie o tym, więc się nie czepiam.

[Andrzej Grzegorski · Rating 4 out of 5]

Dobrze napisany reportaż polityczny. Niezbyt długi, ale bogaty w treści. Książka ta to podsumowanie epoki Andrzeja Leppera i Samoobrony, jego historia i bolesny, tragiczny upadek. Nie przeczytamy tam nic odkrywczego, nie ma żadnych nowych faktów, nie ma co się spodziewać świeżych rewelacji, jednak warto przeczytać tę pozycję choćby po to, aby przez jej pryzmat ocenić aktualną „elitę” przy władzy. Można tu znaleźć wiele analogii do dzisiejszej sytuacji politycznej. Książka pokazuje jak wyglądała i nadal wygląda wielka polityka i zdobywanie ważnych stanowisk w państwie. Co ciekawe, sam Andrzej Lepper wieszczył w 2001 roku, że na sali sejmowej Wersalu już nie będzie...

[Tapczanik · Rating 2 out of 5]

Książka stosunkowo krótka. Zaczyna się ciekawie opowiadaniem o początkach Leppera na barykadach w latach 90., ale od połowy to długa litania grzechów członków Samoobrony i lekko pogłębiony wątek seksafery.

[Łukasz · Rating 4 out of 5]

Lepperiada bawi do łez. Łez wstydu, beznadziejności, śmiechu, smutku, zdenerwowania i bezsilności. Samoobrona to Lepper, polityka to bagno a Polska to cyrk. Książka to same suche fakty. Te z kolei są na tyle absurdalne, że chyba żaden komik nie byłby w stanie sam ich wymyślić. Pozycja obowiązkowa!

[Julia · Rating 4 out of 5]

Przewrotnie smutna opowieść o właściwie wyprodukowanym przez specjalistów od wizerunku liderze mającym obalić establishment, ale później samemu stającym się najbardziej patologiczną częścią tego samego establishmentu.

[Monika · Rating 3 out of 5]

3- - w sumie ta Ksiażka to zbiór rozszerzonych czołówek newsówni pierwszych stron gazet. Ale
Przypomina pewne czasy I smutna historie.

[Alicja · Rating 5 out of 5]

,,- A co pan myśli, że magister z Samoobrony to jest większy głupek niż magister z Platformy?"

[Gabriela Ujma · Rating 3 out of 5]

niby napakowana wątkami, ale jakoś tak chaotycznie, niby dowiedziałam się bardzo dużo, ale w gruncie rzeczy nieszczególnie mnie to wciągnęło…

[Mateusz Winczura · Rating 3 out of 5]

To była doskonała szansa na wciągający reportaż. Szkoda, że została przez Kąckiego zmarnowana.

[Anna · Rating 4 out of 5]

Niesamowity reportaż o Samoobronie, przyczynach jej powstania oraz pokazująca zmiany zachodzące w środku tego ugrupowania, jak i w samym Andrzeju Lepperze.

[Wojciech Lewandowski · Rating 2 out of 5]

Tendencyjny i pogardliwy opis kariery politycznej Leppera i Samoobrony. Całkiem rzetelnie udokumentowany, ale dosyć powierzchowny i przewidywalny w ocenie. Szkoda, bo ta postać to potencjał na nieoczywisty i wielowątkowy portret

[Eriszkigal · Rating 3 out of 5]

Szkoda, że mało było o samym Lepperze i w ogóle nie przeanalizowano przyczyn jego śmierci.

[Patryk Bąkowski · Rating 2 out of 5]

OK jako kwerenda przez historie Leppera z perspektywy pierwszych stron gazet.