ჯაზის ცხოვრება

by Zurab Karumidze

ეს წიგნი ჯაზის ისტორიას მოგითხრობთ – წამოშობიდან დღემდე; ასევე, იმ ხალხის ამბავს, ვინც ამ დიდებულ მუსიკას ქმნიდა და ქმნის – ლეგენდარული ბადი ბოლდენიდან უინტონ მარსალისამდე.

492 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

ქარუმიძე სწავლობდა ინგლისურ ენასა და ლიტერატურას, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1984 წელს დაიცვა დისერტაცია თემაზე - "მახვილგონიერება და პატივმოყვარეობა ჯონ დონის პოეზიაში."
წლების განმავლობაში, ქარუმიძე მუშაობდა XX საუკუნის ლიტერატურის კვლევის ცენტრში, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1994-5 წლებში კი იგი იყო ფულბრაითის მოწვეული მკვლევარი, უისკონსინ-მილვოქის უნივერსიტეტში, სადაც იგი პოსტმოდერნულ ამერიკულ მეტაპროზას სწავლობდა.
ქარუმიძის ორი მოთხრობა (რომელებიც ავტორმა თავად თარგმნა ინგლისურად) გამოქვეყნდა ამერიკაში, Clockwatch Review-ში (Clockwatch Review, Bloomington, IL, 1996).
რედაქტორობდა საქართველოში გაცემულ ინგლისურენოვან ჟურნალებს: საქართველო/კავკასიის პროფილი (1995-2000) და კავკასიის კონტექსტი (2002-05).
ჯეიმზ ვერჩთან ერთად, ზურაბ ქარუმიძე იყო თანა-რედაქტორი წიგნისა - კმარა:ვარდების რევოლუცია საქართველოს რესპუბლიკაში (Nova Science Publishers, ნიუ-იორკი, 2005).
წერს ესეებს კულტურასა, კოლექტიურ მახსოვრობასა და ეროვნული ნარატივების შესახებ.

Reviews

[Ananou · Rating 5 out of 5]

გამოიცანით ვინ დადის მშრალ ხიდზე და ყიდულობს ჯაზ-ვინილებს?

სწორია, ანანო რომელსაც ფირსაკრავი არ აქვს :დ
ზურაბ ქარუმიძის მეილი მინდა, ერთი დიდი მადლობის წერილი რომ მივწერო და ვუთხრა რო ძაან მაგარი კაცია.
ჯაზს დიდი ხანია ვუსმენ, მაგრამ სულ იმის განცდა მქონდა, რომ აი, არ ვიცი ბოლომდე რაღაც. ჩამოგითვლიდით "კრუპნი" არტისტებს, მაგრამ დააკლდებოდა ამ ჩამონათვალს რაღაც ვიცი. აი, ქარუმიძისმიერ ბოძებული ცოდნა გუშინ მშრალ ხიდზე გავტესტე და ერთი სიდიც მივიღე საჩუქრად "труба в джазе". ანანოს დღეიდან ჯაზს არა მხოლოდ მოუსმენს, არამედ თქვენც გესაუბრებათ მასზე, საკუთარ განცდებს ფაქტებს დაუმატებს და თუ შეგატყოთ დაინტერესდით, საკუთარ ფლეილისთსაც გაგიზიარებთ.

[Nino Khvistani · Rating 5 out of 5]

ჩემთვის უძვირფასესი კაცის ხსოვნას, მას, ვინც მამას დაწყებული საქმე გააგრძელა და ჯაზი დამღერებული ამბებით მასწავლა; მე და მამა აუცილებლად მოვიგონებთ მარად.

[Gia Jgarkava · Rating 3 out of 5]

თავიდან ცოტა მძიმედ და არასაინტერესოდ დაიწყო... მერე აღმოვაჩინე გასაინტერესოების მარტივი მეთოდი - რომელ მუსიკოსზეც წერდა, იმას ვუსმენდი - აი ასე უნდა წაიკითხო ეს წიგნი!

თუმცა, მთლიანობაში ვერ ვიტყვი, რომ რაღაც ისეთია რისი წაკითხვაც ჯაზის მოყვარულისთვის განსაკუთრებული კაიფია. ჯაზის არამოყვარულისთვის - ხომ ისედაც. ენა ცოტა ხელოვნურად რაღაცნაირი მომეჩვენა, უამრავი "(sic!)" - ნაძალადევი და კიდე მქონდა ისეთი შთაბეჭდილება, რომ უკვე წაკითხული მაქვს (Становление джаза). მაგრამ, ეს შეიძლება იმიტომ, რომ უბრალოდ ორივე წიგნი ჯაზის ისტორიაზეა.

კიდევ არ მომეწონა ის ჩანართები, სადაც ავტორი იხსენებს როგორ შეხვდა ამა თუ იმ მუსიკოსს.. განა ცუდია ამაში რამე, როცა მართლა საინტერესოა - უბრალოდ მომეჩვენა, რომ ამ ჩანართებს მხოლოდ ის დატვირთვა ქონდა, რომ ეთქვა - აი ამასთან შეხვედრილი ვარო. არ მომეწონა ასევე რომ ჯაზ-როკ fusion-ზე ეწერა ცოტა და რაღაცნაირად მიფუჩეჩებულად, მაგრამ ამაში განსაკუთრებულად სუბიექტური ვარ :)

კიდევ არ მომეწონა რაღაცეები, მაგრამ ასეთი წიგნი ქართულად რომ არსებობს ძალიან ძალიან კარგია და დიდი მადლობა ქარუმიძეს!

[Giorgi Zhvania · Rating 4 out of 5]

დაბრუნდება ის შინ, გაოფლილი, მუხლებდატყავებული, დაინახავს შიმშილისგან მიძინებულ შვილებს და ატირდება. ერთადერთი დროა, როდესაც უფლება ექნება ემოციებისგან დაიცალოს. სარკის წინ დაჯდება, გაიხდის და იპკურებს სუნამოს, აუცილებლად, ჟასმინის, რომლის სურნელსაც ყველა იგრძნობს, ყველა საკუთარი თავის გარდა, ჩაიცვამს და გავა სახლიდან, აიღებს გეზს სტორივილისკენ, მისისიპის ტალახიანი სანაპიროების გავლით და ტრადიციულად ილოცებს, რომელიმე კლიენტთაგან თავისი ქმარი არ აღმოჩნდეს. საროსკიპოში შესვლისთანავე თვალს მოჰკრავს კუთხეში მიყუჟულ 14 წლის ფართოშარვლიან ბიჭს და ეს ბიჭი იგრძნობს ჟასმინს, გარდაქმნის მას ნოტებად, ჩაუქსოვებს ქალის მკერდზე მიმშრალი ცრემლების სურნელს და დაიბადება ჯაზი. ბოდიში ბადი ბოლდენს.


მხოლოდ 5 რამ სჭირდება კაცს ბედნიერებისთვის: ღამის 2 საათი, აივანი, წითელი ღვინო, მალბორო და ჩეტ ბეიკერი

პ.ს ამ წიგნს მინ. 100 გვერდი რო ამოაცალო, უკეთესი გამოვა, წესით.

[Luka Qiria · Rating 4 out of 5]

ხვლიკურია.
მე რომ კაი გემოვნების კაცი ვიყო, მთლიანად წავიკითხავდი.
მარა, ალაგ-ალაგ წავიკითხე, აქეთ ბიბოპი, იქით ქულ-ჯაზიო და მეც ხან მარჯვნივ ვშალე, ხან მარცხნივ.
მე ვიყო დიუკ ელინგტონი

[Lasha Khojanashvili · Rating 5 out of 5]

კარგი რამე ნაწარმოებია. პირველ რიგში მათთვის ვისაც ჯაზის აღმოჩენა, მოსმენა და სწავლა უნდა. კარგად გაგარკვევს ძირითად მიმდინარეობებში, ისტორიაში, რით დაიწყო, სად წახვიდე. იქვე თბილისური ამბები, ცოტა ფსიქოანალიზი ცოტაც ფილოსოფია. მხოლოდ "ჯაზის ისტორიაც" არაა, ავტორის სტილიც ჩანს, ხედვაც და თუ თან "მოსმენით მიყვები" წიგნს, ბოლოს გგონია, რომ აი ზურა ძველი ძმობილია, სადმე Jam session-ზე შეხვდები და მოიკითხავ, როგორც ადამიანს, რომელსაც კარგად იცნობ, ჯიგრულად რა))) განა მეტი რა აახლოებს ადამიანებს თუ არა კარგი მუსიკა? განა ცოტა რამეა, რომ "უცხო კაცი" კარგ მუსიკას გაზიარებს?

[Davit Berishvili · Rating 5 out of 5]

მადლობა ავტორს!

[Saba Mosiashvili · Rating 5 out of 5]

საუცხოო სიტყვის და ჟღერადობის წიგნია, ფურცლებიდან ისე იღვრება ჯაზი ვითარცა სისხლი გადახსნილი ვენებიდან.