Abbas Yolcu

by Attilâ İlhan

Anadolu ve Fransa'da yaptığı yolculukların yankılarını içine alan bu kitap, Attila İlhan'ın kişiliğinin bir aynasıdır. Şiirlerini saran, romanlarına bile atlayan bir mithos havası, henüz Robenson çağından kurtulmamış bir gencin duygularıyla bütün kitapta dalgalanıyor.

182 pages, Paperback

First published January 1, 1996

About the author

Attilâ İlhan was born in Menemen in İzmir Province, Turkey on 15 June 1925. He received most of his primary education in İzmir. However, because of his father's job, he completed his junior high school education in different cities. Aged 16 and enrolled in İzmir Atatürk High School, he got into trouble for sending a poem by Nazım Hikmet, a famous dissident communist Turkish poet, to a girl he was in love with. He was arrested and taken into custody for three weeks. He was also dismissed from school and jailed for two months. After his imprisonment, İlhan was forbidden from attending any schools in Turkey, thus interrupting his education.

Following a favorable court decision in 1941, he received permission to continue his education again and enrolled in Istanbul Işık High School. During the last year of his high school education, his uncle sent one of his poems to CHP Poetry Competition without telling Attilâ. The poem, Cebbaroğlu Mehemmed, won the second prize among many poems written by famous poets. He graduated from high school in 1942 and enrolled in Istanbul University's law school. However, he left midway through his legal education to pursue his own endeavors and published his first poetry book, Duvar (The Wall).

Reviews

[Kin Diesel]

o benim çöller yalnızlığımı tuz pare edecek sandığım
Yol boylarında her anını, her saniyeni, bir başka mekan üstünde yaşayıp geçersin. Zaman akar. Uzay akar. Ve sen akarsın. Bu bir ye değiştirme, bu bir yuvarlanmadır.
Turna bütün halk şiirlerinde vardır: Hasretliktir, gurbetliktir. Romantik kuştur, vesselam!
su içer gibi zaman harcadığı kahveler
[...] kim "Nasılsın?" diye sorsa "Yaşıyorum" demeyi adet etmişimdir: Akışın, değişmelerin, zincirlenmelerin ortasındayım, yaşıyorum.
onlar nutuk çekenler sen kan akıtansın, işin garibi onlar nutuklarıyla harap olmuş, sen kanını akıtmış ve sağlam kalmışsın.
Yağmur ki melankolik mırıltılarına daha bir damla çocukken de yakın ve hayrandım.
"İnsanları kirletmemeli. Kirletmek kolay, temizlemek güçtür."
İnsan sevinci ve kederi pamuk ipliklerine bağlıdır.
Ve hikaye bitmez."...Aslolan hayattır."