Кога оваа малечка збирка раскази успеала да добие награда за најдобар роман (?!) се прашувам - какви ли била останатата книжевна продукција таа година? Тука се работи за 11 кратки текстови, секој од нив насловен со името на некоја жена од детството на авторката, сите сосетки во две соседни згради во Маџир маало во 80-тите. Единствено нешто што ги спојува овие жени се двата главни лика: неименуваниот наратор и нејзината пријателка, Галичанката, која е тринаесеттиот женски лик во текстот и како таков уште рано во истиот се наѕира нејзината судбина која иако на крај премолчена, читателот не може а да не ја претпостави. А она, пак, што овие 11 текста (за 11 жени) го прави ова четиво новела, ако не и роман, иако тоа е навистина дискутабилно, е нараторката чија приказна во позадина на оние други 11, ја прави книгава една "coming of age" новела.
Читливо, по малку интересно, но далеку од впечатливо.