Ο κύκλος των χαμένων καλλιτεχνών

by Alan Wall, Μαρία Χωρεάνθη (Translator)

Ύστερα από το θάνατο του πατέρα του και το δεύτερο γάμο της μητέρας του, ο νεαρός Τομ Λιντς αρχίζει μια καινούργια ζωή σ’ ένα κολέγιο της Αγγλίας. Είναι ένα ιδιαίτερα έξυπνο παιδί που έχει ταλέντο στη ζωγραφική. Στο σχολείο είναι προστατευόμενος του καθηγητή Γκρίμσο, ο οποίος τον μυεί στην ομάδα των πιστών οπαδών του Ντελακέ, ενός εικονογράφου βιβλίων, ανθρώπου μεγάλης ευφυΐας αλλά και διαστροφής. Ποιος είναι τελικά ο Ντελακέ; Τι είναι αυτό που κάνει τα μέλη της «Εταιρείας Ντελακέ» να απολαμβάνουν την ικανοποίηση που προέρχεται τόσο από τη γνώση όσο και από την αίσθηση ότι μοιράζονται με ελάχιστους άλλους το προνόμιο να γεύονται την επαφή με την τέχνη και τους δημιουργούς της; Βιβλίο παράξενο, που ξεκινά με τρομερές φιλοδοξίες και φτάνει σ’ ένα εξαιρετικά απροσδόκητο αποκορύφωμα,αφού κάνει μια μακριά διαδρομή μέσα από τα φιδογυριστά δρομάκια της τέχνης, της φιλοσοφίας, της ποίησης, της ιστορίας. Όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε η μεταφράστρια, ένα ακόμη ολόκληρο βιβλίο δεν θα έφτανε για να χωρέσει τον πλούτο που τόσο απλόχερα σκορπίζει ο τόσο προικισμένος συγγραφέας ανάμεσα στις γραμμές του.

Genres: Fiction

288 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

Wall was born in Bradford and studied at the University of Oxford. In addition to his work as a professional author, he has developed a career teaching creative writing with posts at Liverpool John Moores University, the University of Birmingham and the University of Chester. He is also a published poet and critic.

Reviews

[Giulia · Rating 4 out of 5]

Questo libro è scritto così bene che si fa fatica a credere che sia pura invenzione. La storia di Tom è quella di un riscatto: un'infanzia difficile, una sfortuna piena tanti demoni da combattere, e un talento in mano che è un'arma e un castigo, che è luce pura, con tutto il male che può fare. Delaquay e Lanau sono due personaggi che sanno di storia e di tormenti, talmente ben costruiti che chiunque legga il libro si mette a fare ricerche su di loro:
quanto c'è di vero? Deve esserci qualcosa.
E invece il senso del libro è proprio questo, credo io: non sempre c'è qualcosa di vero, e forse a volte non serve nemmeno saperlo, se c'è un fondo di verità, basta accettare la nostra visione delle cose come viene e lasciarsi cullare, così, dalle tempeste, scoprendo radici o soltanto fantasie, immergendosi nelle storie degli altri che poi sono le nostre.
E ancora, più di tutto: non tutti i mali uccidono, alcuno salvano la vita.
"Benedetto sia il ladro, perché ti alleggerisce il fardello".
Eccola, sul finale, bella come una nota stonata, la morale.
Perdere tutto è liberare spazio, liberare sé. Esiste forse qualcosa di più bello?

[Panagiotis Mavr · Rating 4 out of 5]

Τρομερός τίτλος. Το είχα διαβάσει όταν ήμουν φοιτητής αφού το είχα δανειστεί από την δημοτική βιβλιοθήκη. Πολύ διασκεδαστικό και ανατρεπτικό.

[Randal · Rating 5 out of 5]

This reminded me a lot of The Goldfinch, though Wall writes shorter books, generally, than Tartt, and so asks more of the reader. Both are erudite, not for display but for the purposes of the novel, but with Tartt the erudition is leavened a bit more. I really enjoy Wall, but only read him when I have the right attitude--his books need to be taken as a challenge, not a beating.

[Tara · Rating 3 out of 5]

This book really picks up about halfway through. It is a pretty unique story, so worth reading for something different. Not something you would want to read again and again.

[Kate · Rating 1 out of 5]

Just boring. I don't even know. I wanted it to be good, but I can't bring myself to care about any of the characters.

[Adam]

Secret societies! What fun