What do you think?
Rate this book
Pro Europa dus tegen de EU
In de H.J. Schoo-lezing, die Elsevier jaarlijks houdt ter nagedachtenis aan voormalig hoofdredacteur Hendrik Jan Schoo (1945-2007), schetst Baudet een alternatief voor de Europese Unie dat meer recht doet aan de democratie en de culturele diversiteit van het continent. Dit boek is een uitgebreide, geannoteerde en geïllustreerde weergave van die lezing. Aan de tekst van de lezing zijn in deze bundel ook nog vier aan Europa gerelateerde stukken van Thierry Baudet toegevoegd.
93 pages, Paperback
First published January 1, 2012
3 people are currently reading
41 people want to read
About the author
Thierry Baudet
18 books57 followersDutch sovereignist politician, historian and jurist. Baudet was the founder of the Forum for Democracy party that was elected into the Dutch parliament in 2017
Thierry Baudet (1983) studied law and history and the University of Amsterdam.
Thierry Baudet has published multiple books and novels and has also been active as a columnist for the Dutch newspaper NRC Handelsblad.
In 2015 Baudet established the Forum for Democracy (FvD) as a thinktank, the thinkthank was transformed into a political party with Thierry Baudet as its leader in 2016. In 2017 the party was elected to office and won two seats in the Dutch parliament.
In the national elections of March 17, 2021 Thierry and his party FVD won with 8 seats, which made him the highest climber in terms of percentage of all political parties in the Netherlands.
Thierry Baudet (1983) studied law and history and the University of Amsterdam.
Thierry Baudet has published multiple books and novels and has also been active as a columnist for the Dutch newspaper NRC Handelsblad.
In 2015 Baudet established the Forum for Democracy (FvD) as a thinktank, the thinkthank was transformed into a political party with Thierry Baudet as its leader in 2016. In 2017 the party was elected to office and won two seats in the Dutch parliament.
In the national elections of March 17, 2021 Thierry and his party FVD won with 8 seats, which made him the highest climber in terms of percentage of all political parties in the Netherlands.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
February 14, 2020
Dit boekje bevat de HJ Schoo-lezing 2012 door politicus Thierry Baudet, samen met enkele andere opstellen (Leidt nationalisme tot oorlog?; Het federale complot; Een plan B voor de euro,; Het Europa van de Mensenrechten). HJ Schoo was een oud-hoofdredacteur van het weekblad Elsevier, en sinds 2009 wordt er jaarlijks een lezing gehouden door een politicus of intellectueel ter nagedachtenis van hem. Het boekje is trouwens uitgegeven door Elsevier. In 2012 was het dus de beurt aan Thierry Baudet, wiens anti-EU-standpunt hier duidelijk blijkt. Dat maakt het boekje ook zo aantrekkelijk: in goed 30 bladzijden heb je dus zijn opinie over Europa. En dus ook het standpunt van Forum voor Democratie, de partij van Thierry Baudet.
De auteur stelt dat er drie samenwerkingsverbanden in internationaal verband bestaan: intergouvernementaal, supranationaal en federaal. Volgens Baudet is de huidige EU een voorbeeld van een supranationaal verband. Maar - en dit is cruciaal in zijn betoog - dit supranationaal verband evolueert onvermijdelijk in de richting van een federatie, zodat we komen tot een Verenigde Staten Van Europa. En hiertegen verzet hij zich sterk. Vier elementen zijn volgens hem dwingend in deze evolutie : de open binnengrenzen, als 'één blok' op het internationale toneel staan, de gedeelde munt (de euro) en het uitdijen van supranationale wetgevende en rechtsprekende organen. Een federatie kan volgens hem niet werken, gezien de grote verscheidenheid (taal, cultuur, nationale eigenheden). Tegenover deze evolutie, die hij zoals gezegd onvermijdelijk acht, stelt hij een terugkeer naar een intergouvernementeel samenwerkingsverband voor. Hiertoe wil hij verworvenheden als de euro, de Schengenzone, het europarlement e.d. terugschroeven. "Terug naar vrijhandel en samenwerking op basis van nationale souvereiniteit", zo valt zijn standpunt samen te vatten.
Ik ben het grondig oneens met Thierry Baudet. Het valt me op dat zijn standpunt overeenkomt met de typische rechtse standpunten in Europa, waarin telken s weer gehamerd wordt op nationale souvereiniteit. Maar los daarvan denk ik dat zijn "onvermijdelijke evolutie naar een (ongewenste) federatie" fout is. Hij argumenteert dat wel (wat ik in dit kort bestek niet helemaal kan weergeven), maar ik heb daar mijn twijfels bij. Er zal volgens mij altijd een zekere spanning blijven bestaan tussen (de behoefte aan) een nationale souvereiniteit en de nood aan een internationaal samenwerkingsverband. De problemen van onze tijd zijn bovendien veelal internationaal, d.w.z. ze overstijgen de staatsgrenzen: economisch, financieel, defensie, klimaat, migratie... Het is een illusie te denken dat afzonderlijke souvereine staten die problemen echt kunnen oplossen of opvangen. Er zal sowieso een hecht internationaal samenwerkingsverband nodig zijn. Dus waarom niet de EU, die al een traditie van decennia kent, gewoon behouden? Dat betekent niet dat er geen enkel kritiek op de EU kan zijn (zo is er de steeds weerkerende kritiek op de Brusselse administratie als 'waterhoofd' van de unie), of dat er geen verbetering nodig of mogelijk is op bepaalde vlakken. Maar Baudet wil het kind met het badwater weggooien.
De perikelen rond de Brexit (wat Baudet in 2012 uiteraard niet kon weten) hebben volgens mij aangetoond hoe stupide de terugkeer naar de nationale souvereiniteit is. Volgens mij is dat een regressie naar de illusie van souvereiniteit.
Blijft een feit dat deze lezing ons in staat stelt om in een korte tijd kennis te nemen van een standpunt en van de argumenten die haar ondersteunen. Dat is zeker de verdienste van dit boekje.
De auteur stelt dat er drie samenwerkingsverbanden in internationaal verband bestaan: intergouvernementaal, supranationaal en federaal. Volgens Baudet is de huidige EU een voorbeeld van een supranationaal verband. Maar - en dit is cruciaal in zijn betoog - dit supranationaal verband evolueert onvermijdelijk in de richting van een federatie, zodat we komen tot een Verenigde Staten Van Europa. En hiertegen verzet hij zich sterk. Vier elementen zijn volgens hem dwingend in deze evolutie : de open binnengrenzen, als 'één blok' op het internationale toneel staan, de gedeelde munt (de euro) en het uitdijen van supranationale wetgevende en rechtsprekende organen. Een federatie kan volgens hem niet werken, gezien de grote verscheidenheid (taal, cultuur, nationale eigenheden). Tegenover deze evolutie, die hij zoals gezegd onvermijdelijk acht, stelt hij een terugkeer naar een intergouvernementeel samenwerkingsverband voor. Hiertoe wil hij verworvenheden als de euro, de Schengenzone, het europarlement e.d. terugschroeven. "Terug naar vrijhandel en samenwerking op basis van nationale souvereiniteit", zo valt zijn standpunt samen te vatten.
Ik ben het grondig oneens met Thierry Baudet. Het valt me op dat zijn standpunt overeenkomt met de typische rechtse standpunten in Europa, waarin telken s weer gehamerd wordt op nationale souvereiniteit. Maar los daarvan denk ik dat zijn "onvermijdelijke evolutie naar een (ongewenste) federatie" fout is. Hij argumenteert dat wel (wat ik in dit kort bestek niet helemaal kan weergeven), maar ik heb daar mijn twijfels bij. Er zal volgens mij altijd een zekere spanning blijven bestaan tussen (de behoefte aan) een nationale souvereiniteit en de nood aan een internationaal samenwerkingsverband. De problemen van onze tijd zijn bovendien veelal internationaal, d.w.z. ze overstijgen de staatsgrenzen: economisch, financieel, defensie, klimaat, migratie... Het is een illusie te denken dat afzonderlijke souvereine staten die problemen echt kunnen oplossen of opvangen. Er zal sowieso een hecht internationaal samenwerkingsverband nodig zijn. Dus waarom niet de EU, die al een traditie van decennia kent, gewoon behouden? Dat betekent niet dat er geen enkel kritiek op de EU kan zijn (zo is er de steeds weerkerende kritiek op de Brusselse administratie als 'waterhoofd' van de unie), of dat er geen verbetering nodig of mogelijk is op bepaalde vlakken. Maar Baudet wil het kind met het badwater weggooien.
De perikelen rond de Brexit (wat Baudet in 2012 uiteraard niet kon weten) hebben volgens mij aangetoond hoe stupide de terugkeer naar de nationale souvereiniteit is. Volgens mij is dat een regressie naar de illusie van souvereiniteit.
Blijft een feit dat deze lezing ons in staat stelt om in een korte tijd kennis te nemen van een standpunt en van de argumenten die haar ondersteunen. Dat is zeker de verdienste van dit boekje.
February 7, 2019
Het boek bestaat uit de geannoteerde versie van de HJ Schoo-lezing die Baudet gaf op 3 september 2012. Het bevat interessante observaties rondom de ontwikkelingen binnen de EU die - onvermijdelijk - zullen leiden tot federalisme: het opgaan van de lidstaten in een "Verenigde Staten van Europa". Brussel wordt steeds meer het centrum van de politiek; nationale parlementen raken steeds verder uitgehold. Dit alles voert naar federalisme.
Sterk is het bijgevoegde stuk onder de titel "Het Europa van de Mensenrechten". In dit stuk wordt duidelijk gemaakt dat het in Straatsburg gevestigde Hof voor de Rechten van de Mens steeds verder van zijn initiële bedoeling (het leveren van een soort garantie voor Europese minimumstandaarden, naar de woorden van Egbert Myjer, Nederlandse EHRM-rechter) is vervreemd. Het EHRM kan - zo blijkt uit het bijgevoegde stuk - hoofd- en bijzaken niet meer van elkaar onderscheiden, ondermijnt het publieke debat en kiest partij in polieke kwesties.
Baudet geeft een aanzet tot hervorming van het Hof. Hij stelt onder andere voor dat rechters van het EHRM zich dienen te onthouden van polieke uitspraken en dat kwesties met tweederde meerderheid worden beslist. Deze twee voorstellen kunnen bijdragen aan het gezag van het Hof en zullen ervoor zorgen dat zaken van ondergeschikt belang, of waarover verschillend kan worden gedacht, minder snel tot een schending leiden; hiermee blijven de 'universele' aanspraken van het Hof beter gewaarborgd.
Sterk is het bijgevoegde stuk onder de titel "Het Europa van de Mensenrechten". In dit stuk wordt duidelijk gemaakt dat het in Straatsburg gevestigde Hof voor de Rechten van de Mens steeds verder van zijn initiële bedoeling (het leveren van een soort garantie voor Europese minimumstandaarden, naar de woorden van Egbert Myjer, Nederlandse EHRM-rechter) is vervreemd. Het EHRM kan - zo blijkt uit het bijgevoegde stuk - hoofd- en bijzaken niet meer van elkaar onderscheiden, ondermijnt het publieke debat en kiest partij in polieke kwesties.
Baudet geeft een aanzet tot hervorming van het Hof. Hij stelt onder andere voor dat rechters van het EHRM zich dienen te onthouden van polieke uitspraken en dat kwesties met tweederde meerderheid worden beslist. Deze twee voorstellen kunnen bijdragen aan het gezag van het Hof en zullen ervoor zorgen dat zaken van ondergeschikt belang, of waarover verschillend kan worden gedacht, minder snel tot een schending leiden; hiermee blijven de 'universele' aanspraken van het Hof beter gewaarborgd.
April 17, 2022
Gewoon goed. Lezen waard.
January 14, 2015
Een beknopte versie van "De aanval op de natiestaat", dat gegeven het concept van een lezing per definitie een samenvatting betreft van heel wat van Baudet zijn speerpunten: het failliet van de euro, de problematiek van supranationale organisaties die tenderen naar federale instellingen (Europese Unie), het ondemocratische karakter van het Europa van de Mensenrechten en de nonsens als zou nationalisme leiden tot oorlog.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews