صدایم را از پرنده های مرده پس بگیر

by لیلا کردبچه

عنوان: صدایم را از پرنده های مرده پس بگیر؛ شاعر: لیلا کردبچه؛ مشخصات نشر: تهران، دفتر شعر جوان، 1390، در 116، شابک: 9789648027464؛ موضوع: شعر معاصر فارسی قرن 21 م

Genres: Poetry

116 pages, Paperback

First published January 1, 2011

Reviews

[Narges Amooei · Rating 4 out of 5]

خب من این مجموعه رو خیلی بیشتر از "غمزیستی" دوست داشتم. با همون اولین شعرش، ترغیب شدم و انتظارم از این کتاب بالا رفت.
خب اگر بخوام راجع به شعرهای با مضامین عاشقانه‌ش بگم، باید بگم بیشترشون تلخن و احتمالا پشتش، تجربه‌ی عاشقانه‌ی تلخ و ناراحت‌کننده‌ی شاعر قرار داره. و واقعا به وضوح می‌شه احساسش کرد.
اینکه احساس میکنی با خوندن شعرهاش چقدر داری این شاعر رو میشناسی و محیط سرد و دردناک بعضی شعرها رو راحت تصوّر میکنی، هنر قلم شاعر رو می‌رسونه.
جدا از شعرهای عاشقانه، شعرهای دیگه تشبیه‌های واقعا قشنگی دارند و چقدر زیاد پیش اومد که اون‌قدر عاشق تشبیه یا جمله‌ یا تکه‌ی خاصی بشم که از کل شعر جداش کنم و برای خودم نگه دارم. مثلاً:
.
"[...]کافی‌ست تو را به نام بخوانم
تا ببینی لکنت، عاشقانه‌ترینِ لهجه‌هاست
و چگونه لرزش لب‌های من
دنیا را به حاشیه می‌بَرد."
.
"[...]دوستت دارم
و خواستن تو جنینی‌ست در من
که نه سقط می‌شود
نه به دنیا می‌آید"
.
"[...]شنیده‌ام آدم‌ها پیش از آنکه بمیرند
تمام خاطراتشان را دوره می‌کنند
و مرگ چقدر باید منتظر بماند
تا کار من تمام شود."

[Zohreh Hanifeh · Rating 3 out of 5]

من می‌روم از حیاط خانه‌ام بپرسم
چرا جاده‌ها و آرزوها هیچ‌وقت یکی نمی‌شوند؟
تو می‌روی
برای تمام فصل‌هایی که نبودی
بهانه بیاوری
حیاط می‌رود
کمی با خودش خلوت کند.

[Hamed Movaghari · Rating 3 out of 5]

دوستت دارم
با تمام واژه هایی که در گلویم گیر کرده اند
و تمام هجاهای غمگینی
که به خاطر تو شعر می شوند
دوستت دارم با صدای بلند
دوستت دارم با صدای آهسته
دوستت دارم

[ZaRi]

مرده شوها چه می دانند
لب های من چقدر قشنگ دوستت دارم را
با چهار هجای کشیده ادا می کردند
و انگشتانم هنگام نوشتن از تو
چگونه لای سطرها ریشه می دادند.

چه می دانند
گونه هایم چگونه عطر بوسه های تو را
در توحش گل های سرخ پنهان می کردند
و موهایم میان انگشتان تو
چگونه باد ها را به مسیر های تازه می بردند.

تو اما می دانی
بهتر از همه می دانی
موهای من چقدر مشکی تر و بلند تر بودند
وقتی انگشتانت را
لای موهای کسی از یاد ببری
و "یادش بخیر"
سهم کوچکم از شبانه هایت می شود.

[Faeze Taheri · Rating 4 out of 5]

من پرنده ای فراموشکارم
که آوازهای خوبی میخوانم
هر بار فراموش میکنم با پرهایم
چه کاردستی های قشنگی ساخته اند
و هر بار فراموش میکنم
چه چیزهایی را فراموش کرده ام

بد موقعی به خوندن شعرای تلخش رسیدم، موقع ِ تلخی...

[Maryam Peyrovi · Rating 3 out of 5]

خانم کردبچه! خودتان بیایید و بگویید چطور شد که به شما سه امتیاز دادم، نه کمتر و نه بیشتر؟ فکر می‌کنم تنها موضوع خوبی که این کتاب برایم پیش آورد این بود که فهمیدم باید بیشتر درباره‌ی قواعد شعر سپید تحقیق کنم تا بفهمم چرا شاملو آنقدر دلنشین است و کردبچه نه!
دو شعر موردعلاقه‌ام در این کتاب:
لکنت
باران‌های بی‌هنگام

[M · Rating 2 out of 5]

آن قدر خاطره دارم
...که گاهی فکر می کنم چقدر پیرم

در گلویم آوازهای هزاران پرنده ی مرده
...گیر کرده است

[Arezoo Banooei · Rating 4 out of 5]

خودت را به خواب بزن
پیش از آن‌که ناچار شوی
برای خودت قصه‌های تازه ببافی
از اتفاق‌هایی که هر طور می‌افتند
باید بشکنی.

[Payam Nazari · Rating 3 out of 5]

☆3.5☆

[Hanieh Sojoudu · Rating 4 out of 5]

چقدر از این بخش لذت بردم یکی از زیبا ترین تعاریفی که در مورد گذر عمر خوندم

شب،
مثل سیاهی موهایمان،ناگهان می‌پرد
و یک روز آن‌قدر صبح می‌شود
که برای بیدار شدن،دیر است.