Jump to ratings and reviews
Rate this book

Το χάδι της μηΤέρας

Rate this book
Μια αληθινή ιστορία που θα προκαλέσει σοκ και ανατριχίλα αλλά.. Πρέπει να ακουστεί.
Το θέμα του ευαίσθητο και σκληρό...
Παιδική κακοποίηση! Ποιος αντέχει την αλήθεια;
Ποιος ευθύνεται; Τι αλλάζει όταν κλείνει η πόρτα;
Εικόνες σκληρές. "Τραύματα" που ποτέ δεν κλείνουν.
Ένα "γιατί" που θα μείνει αναπάντητο, χαραγμένο στην ψυχή.
Σκοτάδι. Σημείο μηδέν. Και η μέτρηση αρχίζει ξανά και ξανά.
Γεγονότα που συμβαίνουν δίπλα σου.....
Σε απόσταση αναπνοής.....
Σε απόσταση αδιαφορίας.....
Τα βλέπεις.... Τα ακούς.....ΣΙΩΠΕΙΣ!

"Από κάπου, κάποτε πρέπει να αρχίσουμε... Από κάπου, κάποτε πρέπει να αντιδράσουμε... Από κάπου, κάποτε πρέπει να σταθούμε σαν κοινωνία δίπλα στα παιδιά αυτά. Η σιωπή μας είναι συμμετοχή, η συμμετοχή είναι συνεργεία, η συνεργεία είναι ενοχή...".
(Έλενα Ακρίτα)

"Θέλω και ελπίζω ότι η ευαισθησία των αναγνωστών αλλά και το πείσμα της γράφουσας θα αποδώσει καρπούς."
(Λυδία Γιαννακοπούλου)

219 pages, Paperback

First published January 1, 2012

8 people are currently reading
142 people want to read

About the author

Lidia Giannakopoulou

1 book5 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
36 (39%)
4 stars
29 (31%)
3 stars
18 (19%)
2 stars
4 (4%)
1 star
4 (4%)
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
Profile Image for Georgette Nanou.
534 reviews14 followers
April 19, 2016
Είναι η πρώτη φορά που διαβάζοντας ένα βιβλίο ένιωσα τόσο θυμό που δεν περιγράφεται.Ένα συγκλονιστικό βιβλίο(από άποψη ιστορίας)που δεν θέλω και δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτά που διάβασα έχουν πραγματικά συμβεί,γιατί ξεπερνούν και την πιο διεστραμμένη φαντασία.Αδυνατώ να καταλάβω πραγματικά αυτά τα άτομα,τόσο τις μάνες όσο και τα άτομα που τα περιβάλλουν και αποσιωπούν τέτοιες καταστάσεις.Πολύ οδυνηρό,δυστυχώς,στα χρόνια που ζούμε.
Profile Image for Sandra Kambouri.
177 reviews8 followers
July 21, 2020
Τι να γράψεις γι' αυτό το βιβλίο; Τι να πεις; Σαφώς και εδώ δεν ''κρίνεται'' η συγγραφική δεινότητα της συγγραφέως. Γιατί εδώ δεν γράφει η συγγραφέας. Γράφει το βασανισμένο παιδί. Κραυγάζει το βασανισμένο παιδί. Με την κραυγή που δεν κατάφερε να βγάλει ποτέ. Ή, μάλλον, με την κραυγή που κανένας δεν άκουσε. Κραυγάζει και συγκλονίζει. Κραυγάζει και σε πιάνει απ' τον λαιμό.

Διαβάζεις κι αναρωτιέσαι. Είναι δυνατόν; Δεν μπορεί... Κάπου υπερβάλει... Δεν γίνονται αυτά. Όχι σε τέτοιο μέγεθος. Αλλά, αλήθεια. Υπάρχει ''μέγεθος'' σε αυτά; Υπάρχει μονάδα μέτρησης;
Υπάρχει ένα σαλεμένο μυαλό. Υπάρχει ένας άνθρωπος με σαδιστικές τάσεις. Που ξεσπάει πού; Στα ίδια του τα παιδιά; Με τέτοιο τρόπο; Εφευρίσκει βασανιστήρια και δεν σταματάει πουθενά;
Υπάρχει κι ένα τεράστιο αναπάντητο Γιατί που σου τρώει τα σωθικά.

Κι όσο με θυμώνει αυτή η μητέρα, τόσο κι άλλο τόσο θυμώνω με αυτόν τον αποστασιοποιημένο (άχρωμο, άοσμο κι αόρατο) πατέρα. Κι άλλο τόσο με όλους τους υπόλοιπους! Θείοι, θείες, γιαγιάδες, παππούδες, γείτονες, δάσκαλοι, φίλοι... ακόμα και κοινωνικοί λειτουργοί ή και αστυνομία που ενεπλάκησαν. Ήρθαν, είδαν κι έφυγαν ή κάνοντας μια σύσταση ή ''απειλώντας'' ότι η συκοφαντική δυσφήμιση διώκεται ποινικά!
Όλοι ήξεραν και δεν μιλούσαν. Πού ν' ανακατεύεσαι τώρα μέσα στην οικογένεια; Να τσακώνεσαι με τον αδερφό σου; Κι όταν έφτασαν τα πράγματα στο απροχώρητο, όλοι να βοηθήσουν και ν' αγκαλιάσουν. Κι όταν πάλι άλλαξε η κατάσταση, να ξαναστέλνεις το παιδί στην κόλαση γιατί ''τι θα πει ο κόσμος να μην μένεις με την οικογένειά σου;''...
Τελικά υπήρξε κανείς που τα νοιαζόταν πραγματικά αυτά τα παιδιά; Αυτό το παιδί; Το αγάπησε ποτέ κανείς ως παιδί;

Πότε θα μάθουμε ότι η σιωπή είναι συνενοχή και ενοχή κατ' επέκταση; Χειρότερη κι απ' του ίδιου του δράστη ακόμα!!!

Το ότι το παιδί κατάφερε να ξεφύγει απ' όλο αυτό και να φτιάξει μια όμορφη οικογένεια γεμάτη αγάπη, είναι άξιο θαυμασμού. Κι ακόμα περισσότερο που κατάφερε να μοιραστεί την κόλαση που έζησε.

Απόρησα με τον αδερφό της που στον γάμο του είχε προσκεκλημένη την μητέρα... Το γιατί δεν την απομόνωσε.
Είναι ένα βιβλίο που δύσκολα το βγάζεις από μέσα σου. Είναι σκληρό. Ίσως πρέπει όλοι να το διαβάσουν για να συνειδητοποιήσουν ότι αυτά τα πράγματα συμβαίνουν. Και συμβαίνουν γύρω μας. Καλό είναι να έχουμε τα μάτια μας και τ' αυτιά μας ανοικτά. Μπορεί κάποια στιγμή να σώσουμε μια ζωή.

Τα 5 αστέρια για την ζωή της μικρής Μελίνας και μόνο.
13 reviews4 followers
October 15, 2015
Σκληρό βιβλίο.
Μόνο το ότι είναι αληθινή ιστορία το κάνει μοναδικό.
Profile Image for Crime me Poem.
50 reviews2 followers
November 16, 2022
Το συγκεκριμένο βιβλίο βρισκόταν στη βιβλιοθήκη μου για κάποια χρόνια μέχρι να αποφασίσω να το διαβάσω. Το γεγονός ότι γνώριζα ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία κακοποίησης παιδιού, μάλλον με κρατούσε πίσω μέχρι να νιώσω αρκετά δυνατή ώστε να μπορέσω να αντέξω τα όσα περιγράφονται. Δε θα μιλήσω για τη γραφή αυτή καθεαυτή, αλλά για τη δύναμη που βγάζει αυτή η ιστορία στο τέλος, με τα όσα βίωσε η συγκεκριμένη πλέον γυναίκα.

Έχοντας διαβάσει αρκετά αστυνομικά βιβλία με σκληρές σκηνές και αρρωστημένες ιστορίες, καμία ποτέ δε με σόκαρε, δε με αηδίασε και δε με έκανε να ανατριχιάσω όσο αυτή. Κάθε σκηνή που περιγράφεται, γίνεται με απίστευτα αληθινό τρόπο με αποτέλεσμα να σου δημιουργούνται ποικίλα συναισθήματα για αυτή τη μητέρα (;).

Η δύναμη της Λυδίας Γιαννακοπούλου να μεταφέρει όλο αυτό το βίωμα της σε βιβλίο είναι αξιοθαύμαστο και γίνεται η δύναμη για οποιονδήποτε έχει περάσει ή περνά οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης, να βγει να μιλήσει. Να ζητήσει βοήθεια, να μην ντραπεί, να μην φοβηθεί.

Να θυμάσαι, η δύναμή σου είναι η αδυναμία του θύτη, μην τη χάσεις ποτέ!

Η κριτική δημοσιεύτηκε αρχικά στο https://www.instagram.com/crimemeapoem/
Profile Image for Sotiria.
230 reviews72 followers
September 9, 2018
Η ιστορία αυτή σίγουρα θα με στοιχειώνει για πολύ καιρό! Μπορεί από λογοτεχνικής άποψης η γραφή της συγγραφέως να μην ήταν άψογη αλλά ιστορίες σαν και αυτές δεν χρειάζονται λογοτεχνική ιδιοφυΐα για να ειπωθούν. Θαυμάζω απεριόριστα το θάρρος και τη δύναμη που χρειάστηκαν πρώτα για να βγεις νοήμων από μια τέτοια κατάσταση και κατά δεύτερον να καθίσεις χρόνια μετά και να ξαναέρθεις αντιμέτωπη με τα τέρατα αυτά του παρελθόντος προκειμένου να πεις τις εμπειρίες σου αυτές. Δεν μπορώ να πω κάτι άλλο για αυτό το βιβλίο ειλικρινά. Όσοι αντέχετε τόση βία, βαναυσότητα και πόνο διαβάστε το.
Profile Image for DoraFo.
13 reviews4 followers
June 8, 2021
5 αστέρια για τη δύναμη να μεταφερθεί αυτή η ιστορία στο χαρτί.

Διαβάζουμε ιστορίες ακραίας βίας σε αστυνομικά ή θρίλερ και λες "δεν μπορεί". Έρχεται μετά η αληθινή ιστορία και σε τσακίζει. Καμία αρρωστημένη φανταστική υπόθεση δεν μπορεί να ξεπεράσει τη φρίκη της πραγματικότητας.
Profile Image for Euroquinn.
61 reviews
July 27, 2014
Παρόλο που μου άρεσε πάρα πολύ ο τρόπος που έγραφε η κοπέλα και φυσικά ο τρόπος που υπονοούσε πράγματα για εμένα ήταν ένα βιβλίο που μου πήρε πολύ χρόνο. Όχι τόσο για να το διαβάσω όσο για να το σκεφτώ. Όντως υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις στην κοινωνία μας και το χειρότερο είναι ότι με έβαλε σε μεγάλες σκέψεις όχι για τους ανθρώπους που φέρονται έτσι αλλά για τους ανθρώπους που ξέρουν ότι κάτι άσχημο κρύβεται πίσω από όλο αυτό και δεν δίνουν σημασία. Νομίζω ότι κυρίως με έκανε πιο ευαίσθητη σαν παιδί παρόλο που με πονούσε προσωπικά κάθε πρόταση. Εγώ στην θέση της συγγραφέας δεν θα έβρισκα το κουράγιο να γράψω όλα αυτά και πραγματικά αξίζει συγχαρητήρια για τον δυνατό της χαρακτήρα. Ελπίζω να έχει μια όμορφη ζωή τώρα και να προσφέρει και μια όμορφη ζωή στα παιδιά και στον άντρα της. Ευχαριστώ πολύ γι'αυτό το σκληροτράχηλο ταξίδι κυρία Γιαννακοπούλου.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.