Νέα έκδοση των έργων του εθνικού ποιητή Διονυσίου Σολωμού. Την επιμέλεια της έκδοσης, η οποία συμπίπτει με την επέτειο των 150 χρόνων από το θάνατο του ποιητή, έχει αναλάβει ο Καθηγητής Ιστορίας και Θεωρίας της Λογοτεχνίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Δημήτρης Δημηρούλης. Η έκδοση απευθύνεται στο ευρύ κοινό, αλλά συνοδεύεται με την απαραίτητη φιλολογική τεκμηρίωση και υποστήριξη. Περιλαμβάνει συνεπώς, εκτός από μια συστηματική εισαγωγή για το βίο και το έργο του Σολωμού, σχόλια σε όλα τα κείμενα, εκδοτικές παρατηρήσεις, βιβλιογραφική κάλυψη και, σε επίμετρο, τα περίφημα «Προλεγόμενα» του Πολυλά. Όλα τα κείμενα εκδίδονται στο μονοτονικό σύστημα και η τελική μορφή τους προκύπτει από την αξιοποίηση προηγούμενων εκδοτικών εγχειρημάτων, από τη συστηματική εκταμίευση της σολωμικής βιβλιογραφίας και από την παραβολή με τα αυτόγραφα του ποιητή.
Η έκδοση συνοδεύεται απο cd στο οποίο η ηθοποιός Λυδία Κονιόρδου διαβάζει αντιπροσωπευτική επιλογή απο τα έργα του Διονύσιου Σολωμού.
Dionysios Solomos (Greek: Διονύσιος Σολωμός, 8 April 1798 - 9 February 1857) was a Greek poet from Zakynthos. He is best known for writing the Hymn to Liberty (Greek: Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν), of which the first two stanzas on music by Nikolaos Mantzaros became the Greek national anthem in 1865.
He was the central figure of the Heptanese School of poetry, and is considered the national poet of Greece - not only because he wrote the national anthem, but also because he contributed to the preservation of earlier poetic tradition and highlighted its usefulness to modern literature. Other notable poems include Τhe Cretan (Ὁ Κρητικός), The Free Besieged (Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι) and others.
A characteristic of his work is that no poem except the Hymn to Liberty was completed, and almost nothing was published during his lifetime.
Ο Διονύσιος Σολωμός φέρει το προσωνύμιο «εθνικός ποιητής». Αυτός ο προσδιορισμός, από τα σχολικά ακόμη χρόνια, στοιχειώνει τα βιβλία των μαθητών. Στοιχειώνει και την εθνική μας συνείδηση, αφού μας ακολουθεί όποτε ακούμε και παιανίζουμε τον Εθνικό μας Ύμνο.
Ο Διονύσιος Σολωμός είναι ένα σπουδαίο και σπάνιο πνεύμα. Χειρίζεται τη γλώσσα άνετα και ποικιλότροπα. Πάντα μεστός, περιεκτικός και με θαυμαστή φαντασία. Οι συνθέσεις του είναι μοναδικές.
Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται τα περισσότερα από τα έργα του -ποιήματα, πεζά, σχεδιάσματα- σε πρόλογο του Ι. Πολυλά. Ξεχωρίζουν βέβαια ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν και οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι. Ένα καταπληκτικό πεζό, ο Διάλογος, το διάβασα για πρώτη φορά και νομίζω ότι είναι ένα από τα σπουδαιότερα κείμενα για τη νεοελληνική γλώσσα. Ο Σολωμός πλέκει το εγκώμιο της δημοτικής, υποστηρίζει ένθερμα τη ζωντάνια και τη δυναμική της γλώσσας, και κατακεραυνώνει τους «σοφολογιότατους».
Το βιβλίο τελειώνει με τη Γυναίκα της Ζάκυθος, ένα σκοτεινό κείμενο, επηρεασμένο από τη Θεία Κωμωδία του Δάντη. Η Γυναίκα, μια μισητή γριά, απεχθής, στριμμένη, μισότρελη, μισελληνίδα και στρίγκλα, παραδίδεται στο Διάβολο.