Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης (1821-1827) γεννήθηκαν στην Ελλάδα τρία πολιτικά κόμματα, το «ρωσικό», το «γαλλικό» και το «αγγλικό», τα οποία, όπως δηλώνουν σαφώς οι ονομασίες τους, είχαν ξενικό προσανατολισμό και διαδραμάτισαν εξέχοντα ρόλο στην πολιτική ζωή ώς τη δεκαετία του 1850. Ωστόσο, λίγα πράγματα είναι γνωστά για τα κόμματα κατά την περίοδο 1833-1843, όταν η βαυαρική δυναστεία υπό τον Όθωνα έθετε τα θεμέλια του νέου κράτους.
Ένας από τους σκοπούς αυτού του βιβλίου είναι να αντιμετωπίσει τα κόμματα για πρώτη φορά ως αντικείμενο διεξοδικής έρευνας: να τα εντοπίσει και να τα χαρακτηρίσει, να προσδιορίσει τα μέλη τους, να αναλύσει τη δομή και την κοινωνική λειτουργία τους και να εξετάσει γιατί το κύριο χαρακτηριστικό της ταυτότητάς τους ήταν ο προσανατολισμός τους στις ξένες Δυνάμεις.
Ως μελέτη για την κρατική συγκρότηση, το βιβλίο επιδιώκει να καθορίσει το ρόλο των κομμάτων σε ένα καθεστώς μη συνταγματικό και σε μια εποχή κατά την οποία διαμορφωνόταν η βασική δομή του ελληνικού κράτους. Ο συγγραφέας εισηγείται την άποψη ότι τα κόμματα, είτε ως ρυθμιστικοί παράγοντες είτε ως ενεργοί συντελεστές, επηρέασαν τη γένεση και την εξέλιξη των κρατικών θεσμών και ως εκ τούτου συνέβαλαν στη διαμόρφωση της δομής του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
Έργο-σταθμός για την ελληνική ιστοριογραφία. Δεν αφορά μόνο την πρώτη περίοδο των Βαυαρών και τη συγκρότηση του κράτους αλλά έχει και μια πολύ ενδιαφέρουσα εισαγωγή στην πολιτική σύγκρουση κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο έργο για την περίοδο της Απόλυτης Μοναρχίας στην Ελλάδα (1833-1843). Η προσπάθεια του Petropulos να ανασυνθέσει την εποχή μέσα από έναν τεράστιο όγκο πρωτογενών και δευτερογενών πηγών είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη. Ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας πραγματεύεται την προσπάθεια άσκησης επιρροής πρωτίστως από τα τρία ελληνικά κόμματα (Αγγλικό, Γαλλικό και Ρωσικό) και τις παραφυάδες τους, αλλά και τις Ξένες Δυνάμεις και τις διπλωματικές αποστολές τους στην Αθήνα, όχι μόνο σε σημαντικά ζητήματα, αλλά και στα καθημερινά πεπραγμένα της Απολυταρχίας, είναι υποδειγματική! Παρότι είναι πραγματικά ένα βιβλίο σταθμός τού έβαλα 4 και όχι 5* διότι α. το βιβλίο είναι υπερβολικά λεπτομερές και γίνεται αρκετά κουραστικό κάποιες φορές (αν και δικαιολογείται, καθώς είναι η διατριβή του συγγραφέα) και β. γιατί ο επίλογος, κατά τη γνώμη μου, είναι απογοητευτικός για ένα τόσο μνημειώδες έργο. Πάντως, δεν νοείται να ασχολείται κάποιος με την πρώιμη Οθωνική περίοδο και να μην έχει διαβάσει αυτή την αξιολογότατη μελέτη.