What do you think?
Rate this book
สุธี
รวมเรื่องสั้นชุด "สุธี" เป็นการรวมพิมพ์หนังสือสองเล่มคือ "ขอชื่อสุธีสามสี่ชาติ" และ "สุธีเสมอ" เข้าด้วยกัน
ครั้งแรกกับการปรากฏตัวของเรื่องสั้น สุธี เมื่อปี 2522 ในนิตยสารเปรียวนั้น คาแรกเตอร์ สุธี ในตัวหนังสือของประภาส ชลศรานนท์ ไม่เพียงสุดแสนพิศดาร ตลกขบขัน แต่ยังน่ารักน่าเอ็นดูอย่างที่สุด
ต่อมาเมื่อ สุธี ถือกำเนิดประมาณ 7 ชาติ จึงได้โอกาสพิมพ์รวมเล่มสำเร็จครั้งแรก ในปี 2530 โดยสำนักพิมพ์ศิษย์สะดือ ภายใต้ชื่อ ขอชื่อสุธีสามสี่ชาติ
หากใครเป็นคนในยุคนั้น คงปฏิเสธไม่ได้ว่า หนังสือเล่มนี้ได้เข้ามามีอิทธิพลกับชีวิตอย่างแยบยลและแนบเนียน หรือนัยว่าอาจมีอิทธิพลกับเยาวชนวัยเรียนรู้อย่างมาก
จากกระแสความนิยม ไม่เพียงสร้างชื่อให้ สุธี เท่านั้น ทว่ายังได้สร้างชื่อให้กับ ประภาส ชลศรานนท์ ด้วย
ครั้งแรกกับการปรากฏตัวของเรื่องสั้น สุธี เมื่อปี 2522 ในนิตยสารเปรียวนั้น คาแรกเตอร์ สุธี ในตัวหนังสือของประภาส ชลศรานนท์ ไม่เพียงสุดแสนพิศดาร ตลกขบขัน แต่ยังน่ารักน่าเอ็นดูอย่างที่สุด
ต่อมาเมื่อ สุธี ถือกำเนิดประมาณ 7 ชาติ จึงได้โอกาสพิมพ์รวมเล่มสำเร็จครั้งแรก ในปี 2530 โดยสำนักพิมพ์ศิษย์สะดือ ภายใต้ชื่อ ขอชื่อสุธีสามสี่ชาติ
หากใครเป็นคนในยุคนั้น คงปฏิเสธไม่ได้ว่า หนังสือเล่มนี้ได้เข้ามามีอิทธิพลกับชีวิตอย่างแยบยลและแนบเนียน หรือนัยว่าอาจมีอิทธิพลกับเยาวชนวัยเรียนรู้อย่างมาก
จากกระแสความนิยม ไม่เพียงสร้างชื่อให้ สุธี เท่านั้น ทว่ายังได้สร้างชื่อให้กับ ประภาส ชลศรานนท์ ด้วย
200 pages, Paperback
First published May 1, 2011
2 people are currently reading
45 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
December 24, 2019
เรื่องแรกสนุกสุด
December 3, 2012
หนังสือเล่มนี้รวมเรื่องสั้นไว้ 13 เรื่อง จาก ขอชื่อสุธีสามสี่ชาติ กับ สุธีเสมอ คือ
- นักพากย์
- ตะวัน 2-3 แสง
- สุขสันต์วันเกิดสุริยจักรวาล
- สุธีล่องหน
- น้ำผึ้งหยดเดียว
- เกือบฝนพร้อมฟ้า
- พ่อค้า
- นักปั้น
- ผู้หญิง
- หลวงพ่อช่วยด้วย
- พระเอก
- ผู้คัดสรร
- ตัวจริง
ซึ่งประภาสเขียนตั้งแต่ปี 2522-2543 รู้สึกว่าชอบเรื่องสั้นยุคแรกๆ มากกว่าหน่อยค่ะ อย่าง ตะวัน 2-3 แสง ที่สุธีกลุ้มนั่งขว้างหินลงน้ำเพราะคนรักงอน ค่อนข้างไร้สาระแต่อ่านแล้วยิ้มขำ สุขสันต์วันเกิดสุริยจักรวาล หรือ สุธีล่องหน อ่านแล้วอารมณ์ดีค่ะ
เรื่องที่ชอบที่สุด คือเรื่อง นักพากย์ กับ นักปั้น ค่ะ นักพากย์ขำมากกับการพยายามแถของสุธี พอเฉลยเนื้อเรื่องจริงออกมาแล้วขำกลิ้ง ส่วนนักปั้นนั้นแอบทึ่งกับประโยคที่ว่า "เขากล้าทำทุกอย่างเพื่อสิ่งที่เขาเรียกว่าศิลปะ" เพราะเนื้อเรื่องนั้นมันทำให้เราแน่ใจก่อนที่ประโยคนี้จะโผล่ขึ้นมาเลยว่า สุธีกล้าทำแน่ อ่านจบแล้วแอบร้อง วาว คิดได้ไง
สารภาพว่า ที่จริงอาจจะเคยอ่านเล่ม ขอชื่อสุธีสามสี่ชาติ มาแล้ว แต่มันนานมากจนจำไม่ได้ ตอนนั้นเราก็คงยังละอ่อนอยู่ ความจำยังไม่ค่อยจะดี...หรือไง อ่านอีกที คล้ายกับว่าไม่เคยผ่านตามาเลย โอ้ ก็ร่วมสามสิบกว่าปีมาแล้ว เอาอะไรกับความทรงจำของสาวรุ่นราวคราวป้าอย่างดิฉัน อิอิ
แต่บางเรื่องก็ไม่ค่อยชอบนะคะ เพราะจบแบบ ไรฟะ เรื่องที่ยาวสุดในเล่มคือ พระเอก ซึ่งก็น่าติดตามตลอดเรื่อง เรื่องยุคหลังๆ สองเรื่องล่าสุดนั้น รู้สึกว่าเนื้อหาจะจริงจังโทนขรึมขึ้นกว่าแรกๆ นิดนึง ไม่เบาๆ เฮฮาสักเท่าไหร่ ออกแนวอ่านแล้วคิด คล้ายนิทานล้านบรรทัดนะ แต่ก็คมในมุมมองค่ะ
- นักพากย์
- ตะวัน 2-3 แสง
- สุขสันต์วันเกิดสุริยจักรวาล
- สุธีล่องหน
- น้ำผึ้งหยดเดียว
- เกือบฝนพร้อมฟ้า
- พ่อค้า
- นักปั้น
- ผู้หญิง
- หลวงพ่อช่วยด้วย
- พระเอก
- ผู้คัดสรร
- ตัวจริง
ซึ่งประภาสเขียนตั้งแต่ปี 2522-2543 รู้สึกว่าชอบเรื่องสั้นยุคแรกๆ มากกว่าหน่อยค่ะ อย่าง ตะวัน 2-3 แสง ที่สุธีกลุ้มนั่งขว้างหินลงน้ำเพราะคนรักงอน ค่อนข้างไร้สาระแต่อ่านแล้วยิ้มขำ สุขสันต์วันเกิดสุริยจักรวาล หรือ สุธีล่องหน อ่านแล้วอารมณ์ดีค่ะ
เรื่องที่ชอบที่สุด คือเรื่อง นักพากย์ กับ นักปั้น ค่ะ นักพากย์ขำมากกับการพยายามแถของสุธี พอเฉลยเนื้อเรื่องจริงออกมาแล้วขำกลิ้ง ส่วนนักปั้นนั้นแอบทึ่งกับประโยคที่ว่า "เขากล้าทำทุกอย่างเพื่อสิ่งที่เขาเรียกว่าศิลปะ" เพราะเนื้อเรื่องนั้นมันทำให้เราแน่ใจก่อนที่ประโยคนี้จะโผล่ขึ้นมาเลยว่า สุธีกล้าทำแน่ อ่านจบแล้วแอบร้อง วาว คิดได้ไง
สารภาพว่า ที่จริงอาจจะเคยอ่านเล่ม ขอชื่อสุธีสามสี่ชาติ มาแล้ว แต่มันนานมากจนจำไม่ได้ ตอนนั้นเราก็คงยังละอ่อนอยู่ ความจำยังไม่ค่อยจะดี...หรือไง อ่านอีกที คล้ายกับว่าไม่เคยผ่านตามาเลย โอ้ ก็ร่วมสามสิบกว่าปีมาแล้ว เอาอะไรกับความทรงจำของสาวรุ่นราวคราวป้าอย่างดิฉัน อิอิ
แต่บางเรื่องก็ไม่ค่อยชอบนะคะ เพราะจบแบบ ไรฟะ เรื่องที่ยาวสุดในเล่มคือ พระเอก ซึ่งก็น่าติดตามตลอดเรื่อง เรื่องยุคหลังๆ สองเรื่องล่าสุดนั้น รู้สึกว่าเนื้อหาจะจริงจังโทนขรึมขึ้นกว่าแรกๆ นิดนึง ไม่เบาๆ เฮฮาสักเท่าไหร่ ออกแนวอ่านแล้วคิด คล้ายนิทานล้านบรรทัดนะ แต่ก็คมในมุมมองค่ะ
Displaying 1 - 2 of 2 reviews