Mid-nineteenth century Russian radicals who witnessed the Meiji Restoration saw it as the most sweeping revolution in recent history and the impetus for future global progress. Acting outside imperial encounters, they initiated underground transnational networks with Japan. Prominent intellectuals and cultural figures, from Peter Kropotkin and Lev Tolstoy to Saigo Takamori and Tokutomi Roka, pursued these unofficial relationships through correspondence, travel, and networking, despite diplomatic and military conflicts between their respective nations.
Tracing these non-state networks, Anarchist Modernity uncovers a major current in Japanese intellectual and cultural life between 1860 and 1930 that might be described as “cooperatist anarchist modernity”―a commitment to realizing a modern society through mutual aid and voluntary activity, without the intervention of state governance. These efforts later crystallized into such movements as the Nonwar Movement, Esperantism, and the popularization of the natural sciences.
Examining cooperatist anarchism as an intellectual foundation of modern Japan, Sho Konishi offers a new approach to Japanese history that fundamentally challenges the “logic” of Western modernity. It looks beyond this foundational construct of modern history writing to understand people, practices, and cultural expressions that have been forgotten or dismissed as products of anti-modern nativist counter urges against the West.
Konishi's marvellous book is most definitely one of the most fascinating and creative tales I've had the pleasure to read in the past few years. I'm planning on reading it again soon.
Not to be dramatic but this book changed my life or at least my whole mindset on a variety of things. Sho was my tutor and when I actually sat down to read this cover to cover for revision I realised how insanely liberating his entire perception of history modernity and society is. I remember reading it the year before and not fully understanding the theory, but after speaking to him about his concepts in depth his alternative vision for ‘progress’ seems increasingly tangible and relevant in todays fractured world. Influenced me massively academically in reconceptualising ideas of progress, modernity and competition, as well as personally by providing historical evidence for the power of cooperation and mutual aid. So happy I picked this module and grateful to have been taught by Sho
Η Αναρχική Νεωτερικότητα (Anarchist Modernity) είναι μια νέα θεώρηση της σύγχρονης ιαπωνικής πνευματικής ζωής που αποκαλύπτεται μέσω της εξέτασης των ρωσο-ιαπωνικών μη κρατικών διακρατικών πνευματικών σχέσεων από την περίοδο Kaikoku (το Άνοιγμα της Ιαπωνίας). Αυτή η έννοια αντιπροσωπεύει μια διακρατικά διαμορφωμένη χρονικότητα και αντίστοιχη τάξη γνώσης και πρακτικής. Βασικά χαρακτηριστικά και πτυχές της Αναρχικής Νεωτερικότητας: • Βασίζεται στις αρχές της αμοιβαίας βοήθειας (cooperatism). Αυτή η αναρχική θεώρηση της προόδου αναπτύχθηκε από τις μη κρατικές διακρατικές πνευματικές σχέσεις Ιαπώνων και Ρώσων, των οποίων η εμφάνιση συνέπεσε με την έναρξη των ρωσο-ιαπωνικών διπλωματικών σχέσεων τη δεκαετία του 1860 και του 1870. Ο Σο Κονίσι υποστηρίζει ότι ο συνεταιριστικός αναρχισμός ήταν ένα σημαντικό ρεύμα στην πνευματική και πολιτιστική ιστορία της Ιαπωνίας από τα μέσα του 19ου έως τις αρχές του 20ού αιώνα, περιλαμβάνοντας μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά και δημοφιλή πολιτιστικά φαινόμενα αυτής της περιόδου. • Αμφισβητεί την επικρατούσα αφήγηση της Δυτικής νεωτερικότητας: ◦ Αντιτίθεται στην ιδέα ότι η Δυτική νεωτερικότητα υπήρξε το μοναδικό σημείο εκκίνησης και εσωτερική λογική για μεγάλο μέρος της ιστοριογραφίας της σύγχρονης Ιαπωνίας. ◦ Προτείνει ότι η σύγχρονη παγκόσμια ιστορία περιλαμβάνει ταυτόχρονα υφιστάμενες, πολλαπλές φαντασιακές και βιωμένες ιδέες προόδου, ή "νεωτερικότητες", χωρίς τελεολογική και ιεραρχική διάταξη. ◦ Υποστηρίζει την ύπαρξη μιας διακριτής χρονικότητας στην Ιαπωνία, βασισμένη στην έννοια της προόδου προς ένα φαντασιακό μέλλον που συνυπήρχε και ταυτόχρονα αντιτάχθηκε στη χρονικότητα της Δυτικής νεωτερικότητας. Η νεωτερικότητα εδώ αντιμετωπίζεται ως μια ποιοτική και όχι χρονολογική κατηγορία, μια ιστορική συνείδηση του χρόνου και του χώρου ως πεδίων συνεχούς προόδου προς ένα καλύτερο μέλλον. ◦ Διαφέρει από άλλες προσεγγίσεις που αναζητούν "πολλαπλές νεωτερικότητες" ως υβριδικά μείγματα εγγενών παραδόσεων με φιλελεύθερες καπιταλιστικές και δημοκρατικές πολιτικές εξελίξεις, εστιάζοντας σε μια νεωτερική χρονικότητα εντελώς διακριτή από τη Δυτική εμπειρία. • Επαναπροσδιορίζει τον αναρχισμό: ◦ Η Αναρχική Νεωτερικότητα προσεγγίζει τον αναρχισμό στην Ιαπωνία όχι ως πολιτικό κίνημα βίαιων συγκρούσεων με το κράτος, αλλά ως πολιτιστικό, πνευματικό και κοινωνικό κίνημα. ◦ Επεκτείνει τον ορισμό του αναρχισμού πέρα από την απλή αντίθεση στο νόμο και την πολιτική τάξη. A MUST READ!