«Εγώ λοιπόν, με την ιδιότητα του δημοσιογράφου, θα σου φανερώσω κάποια γεγονότα τα οποία συνέβησαν πριν από πολλά χρόνια και καθόρισαν τη ζωή μου. Αυτά τα τρομαχτικά γεγονότα θα σε μυήσουν στην πραγματικότητα των παράλληλων κόσμων. Ομολογουμένως, μπορεί να σε φοβίσουν, αγαπητέ αναγνώστη, ή πάλι να σε κάνουν να αγνοήσεις την αλήθεια. Γι’ αυτό θα ήθελα να σου πω ότι αν περιμένεις να ακούσεις ιστορίες που συνήθιζες να ακούς όταν ήσουν μικρός, τότε μάλλον λανθάνεις και θα σου πρότεινα να μη διαβάσεις το βιβλίο. Αν πάλι διακαώς επιζητάς να μάθεις αυτά τα μοναδικά γεγονότα, θα σου πρότεινα να ξεκινήσεις αμέσως το διάβασμα, αλλά να είσαι εξαιρετικά προσεκτικός και να εστιάσεις στα γεγονότα που ανάγονται στο επίπεδο της μεταφυσικής».
Ο Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1994. Είναι φοιτητής του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ. Έχει πάρει μέρος σε πολλούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Μεγαλύτερη διάκριση αποτελεί το πρώτο βραβείο στον πέμπτο πανελλήνιο διαγωνισμό παραμυθιού που είχε διοργανωθεί από το περιοδικό Kid’s Fan.«Το Λίκνο της Ζωής» είναι το δεύτερο μυθιστόρημα που έχει γράψει, ενώ το «Μια σειρά από τρομαχτικά γεγονότα» είναι η πρώτη του συγγραφική επιτυχία. Και τα δύο μπορείτε να τα κατεβάσετε δωρεάν από τον ιστοχώρο των Εκδόσεων Σαΐτα.
Παράλληλα, διαθέτει και το ιστολόγιο: «Χίλιες και μία ιστορίες» (http://minosathkar.blogspot.gr/). Τέλος, έχει συμμετάσχει και στα συλλογικά ebooks: «Tweet_Stories - Λογοτεχνία σε 140 χαρακτήρες» (openbook.gr), «Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος», «Ένα ταξίδι… αλλιώς» (Εκδόσεις Σαΐτα).
Θα ήθελα ειλικρινά , να μου αρέσει πολύ περισσότερο από ότι τελικά μου άρεσε. Για να'μαι ειλικρινής , και με κάθε σεβασμό στον συγγραφέα, έχοντας δει όλες τις θετικές κριτικές που έχει πάρει το εν λόγω έργο , προσωπικά διαβάζοντας το , μόνο απορούσα που δεν μπορούσα να συμφωνήσω με όλους αυτούς που το επαινούσαν κι ας το 'ηθελα! Έκανα μεγάλη προσπάθεια να βρω έστω κάτι πω οτι "να , αυτό το σημείο , αυτό το χαρακτηριστικό μου άρεσε!" , για να μην πω ότι έχασα στον χρόνο μου κι ότι έστω κάτι τις πήρα από αυτό. Δυστυχώς όμως καμία περιπέτεια του πρωταγωνιστή δεν με άγγιξε , όλοι οι χαρακτήρες ήταν μονοδιάστατοι και κλισέ , και ο πρωταγωνιστής δε, σε κανένα σημείο του βιβλίου δεν με έκανε να νοιαστώ για το αν θα πάθει κάτι , αν θα ζήσει ή αν θα πεθάνει, ενώ από ένα σημείο και μετά με έκανε υποσυνείδητα να εύχομαι το δεύτερο. Ο τρόπος γραφής ήταν αγχωτικός κι επιτηδευμένος χωρίς λόγο , η αφήγηση είχε χαοτικά κενά, και δεν βρήκα τίποτε ευφάνταστο που να μην έχω ξαναδεί ή ξαναδιαβάσει (και σε πολύ καλύτερη εκτέλεση μπορώ να πω), ούτε κάτι τρομακτικό. Λυπάμαι που το λέω αλλά θα προτιμούσα χίλιες φορές να πω ότι το βιβλίο μου πέρασε αδιάφορο , αλλά κατάφερε να μου προκαλέσει μέχρι και έναν κλιμακωτό πρωτόγνωρο εκνευρισμό ως αναγνώστρια. Δεν έχω διαβάσει άλλα έργα του συγγραφέα , και κάποια στιγμή ίσως το τολμήσω , γιατί πιστεύω πως το "μια σειρά απο τρομακτικά γεγονότα" δεν αντιπροσωπεύει, κατά την ταπεινή μου άποψη πάντα, τις συγγραφικές του ικανότητες.
Είχα κατεβάσει αυτό το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή από μια σελίδα αν θυμάμαι καλά πίσω στο 2014. Ξεκίνησα να το διαβάζω το 15 έτσι από περιέργεια. Αν θυμάμαι καλά ήταν χωρισμένο σε ιστορίες και κατάφερα να φτάσω μέχρι την 4η. Δεν βρήκα κάτι ενδιαφέρον σε καμιά και για αυτό το παράτησα. Ο πρωταγωνιστής δε , άρχισε να με εκνευρίζει αφάνταστα και το μόνο που μου έμεινε απ' αυτόν είναι ότι ήταν έρμαιο των σεξουαλικών του επιθυμιών. Αυτό τουλάχιστον θυμάμαι . Από τότε δεν το ξαναεπιασα στα χέρια και δεν νομίζω ότι αξίζει να του αφιερώσω και το χρόνο μου.