Η Βέρθα ζει και μεγαλώνει σε μια ανήσυχη πόλη. Μια πόλη που φοβάται τον εαυτό της και ονειρεύεται μια άλλη ζωή για τους προγόνους και τα παιδιά της. Κανένας δε γνωρίζει για το φάντασμα του μικρού αδερφού της, που κάθε τόσο την επισκέπτεται. Αγκαλιάζονται. Λένε μυστικά. Στα χέρια της πληθαίνουν τα σημάδια, μικρά κατακόκκινα αστεράκια. Το κορίτσι αυτό έχει ένα μαγικό χάρισμα: μαντεύει αυτό που θα γίνει στο μέλλον και συγκρατεί στη μνήμη του πράγματα από καιρό ξεχασμένα. Η κυρία Μιράζ, η δασκάλα ζωγραφικής στο σχολείο, φέρνει τη Bέρθα σε επαφή με ένα ισχυρό αντίδοτο: την τέχνη και τις παράξενες ζωές των ζωγράφων. Ο Μπαλτίς, ο Κάσπαρ Φρίντριχ, ο Μαγκρίτ, ο Καραβάτζιο, η Αλοΐζ, ο Ντάργκερ έρχονται να μεταμορφώσουν τη ζωή και την πόλη της.
"Το χάρισμα της Βέρθας" ένα βιβλίο συναισθηματικό, γεμάτο εικόνες από τη ζωή ενός μικρού κοριτσιού, της Βέρθας. Το κορίτσι έχασε το μικρότερο αδερφό της Ιωακείμ, μια απώλεια που της στοίχισε πολύ, αλλά της αποκάλυψε το "χάρισμα" επικοινωνίας με τους νεκρούς. Η Βέρθα νιώθει μόνη της, καθώς η μητέρα της μετά το θάνατό του Ιωακείμ κλείνεται στον εαυτό της από τη θλίψη που νιώθει και απομακρύνεται από την κόρη της. Το κορίτσι γράφει γράμματα με παραλήπτρια τη μητέρα της, στα οποία αποτυπώνει λόγια και σκέψεις που θέλει να της εκφράσει, αλλά δε μπορεί εξαιτίας της απόστασης που έχει δημιουργηθεί μεταξύ τους. Το καταφύγιο της γίνονται οι πίνακες ζωγραφικής. Ένας καινούργιος κόσμος αυτογνωσίας ξεδιπλώνεται μπροστά της μέσα από τα έργα τέχνης. Κάθε πίνακας συνδέεται με κάποιο βίωμά της και μέσα από αυτούς προσπαθεί να βρει την ταυτότητά της. Πολύ δυνατό βιβλίο που διαβάζεται εύκολα αλλά σε αγγίζει βαθύτατα.
"Η ύπαρξη της τέχνης είναι η απόδειξη πως η ζωή δεν είναι αρκετή". "Δεν αξίζει πάντα να αποκτάς αυτό που επιθυμείς".
Στο Χάρισμα της Βέρθας η αφήγηση ξεδιπλώνεται σαν η ηρωίδα να γράφει στα ημερολόγια της. Μια απώλεια του αδελφού της και η μητρική απουσία της αφήνουν ένα δυσαναπλήρωτο κενό και την κάνουν να στρέφεται σε έναν διαρκή διάλογο με το νεκρό αδελφό της και στα έργα ζωγράφων που διδάσκει η δασκάλα της στο σχολείο. Είναι σαν να το κάθε έργο να αφηγείται τη δική της ιστορία, να αποδίδει ένα κομμάτι της ψυχοσύνθεση της. Τα περισσότερα κεφάλαια του βιβλίου είναι γραμμένα σαν γράμματα στη μητέρα της, σαν διάλογοι με διάφορα πρόσωπα και σαν σκέψεις βγαλμένες από ένα προσωπικό ημερολόγιο. Ένα ενδιαφέρον βιβλίο και αρκετά ελαφρύ και ευκολοδιάβαστο, ιδιαίτερα για μια ζεστή καλοκαιρινή βραδιά.