It is Jacobo's first time to spend summer vacation in San Esteban in Ilocos, and he feels a mix of excitement and nervousness as he travels to his parents' hometown. He will surely discover many things about his family from Lola Carmen! But he didn't expect to find bigger secrets in the old houses and ghosts of San Esteban. Will these prove to be the key to the mystery Lola Carmen keeps trying to hide?
Her children's books include Tiger on the Wal, A Child's Treasury of Christmas Stories (co-authored with her mom, Lin A. Flores), and the teen novel Jacobo's Ghost where she won the grand prize in the 2001 Pilar Perez Medallion for Young Adult Literature. Her short stories and articles have appeared in the Sunday Inquirer Magazine, Parents, Good Housekeeping, Woman's, and Cosmopolitan Philippines. Annette is a member of KUTING, an organization of Filipino children's book writers.
Not really a lousy book. Especially at the start, I thought that the Garcia spent a lot of time doing the right things, e.g., showing not telling, almost consistent POV, interesting build up of characters, etc. So, I thought that I would somehow like this children's or YA horror book.
But I did not. The author did not do anything for me to dislike her book. I just did not feel anything after finishing finishing this yesterday. It felt like a mediocre book or maybe it was not written for me.
Ang Lihim ng San Esteban tells the story of an 12-y/o boy, Jacobo who spends his summer school break in his father's hometown in San Esteban in Ilocos. Being an imaginative boy, he is very interested to stay there because of the many stories his parents told him about the town when he was still very young. There he befriend Emil who is the most intelligent boy. Together, they discover the "secrets" about the old haunted house located just beside Jacobo's room in his grandmother's house.
Recommended to all young city kids who dream of visiting their parents' hometowns.
Nagdalawang-isip pa talaga ako kung ipababasa ko ito sa mga pamangkin ko, kasi horror e, baka matakot sila. So binasa ko na muna, para na rin sa ikalawang taon ng philmyth readathon '21.
Pagkatapos basahin, ang naisip ko lang: Ay, pambata nga.
Madaling tapusin; magaling ang pagkakasalin ni Nanoy Rafael. Magugustuhan ko rin siguro ang writing style ni Annette Flores Garcia kung babasahin ko sa orihinal na pagkakasulat. Mababaw lang para sa akin ang kuwento. Predictable, pero nakulangan pa rin ako sa mga detalye.
Enticing at malaki ang potensyal ng akda. Pwedeng-pwede ipamana sa mga pamangkin ko. :)
I read this as it is a required reading for Grade 5 students. It was a quick and easy read FIlipino novel. I actually had fun reading it. The experience reminded me of reading a children's lit. I wouldn't say it is bad. It has merits on its own and the author is worth receiving some credit for the effort, the imagination, and the adroitness with the language.
I should have known this book was aimed at middle graders by the font alone. The blurb at the back was another dead giveaway. The fact was made even more evident by the book's structure: short chapters that would not burn a child's attention away as they read it. Did that stop me from finding this book amazing?
Definitely not.
The book opens with Garcia's rich description of the country life and how much it differs from the bustling city living. As Jacobo is greeted with the sights and sounds of his hometown, it felt like I too was being immersed in the comings and goings of the small town that is San Esteban. Garcia's rich and vivid descriptions extend to the change of scenery - or rather, atmosphere - when night falls over the provincial setting. There is an eerie tone to the peace that was, just a few pages ago, enchanting.
This only enhances the horror aspect of the story but, to an extent, also helped subvert expectations. I shall say no more than there are more ghost in San Esteban than Jacobo expected, and they continue to haunt some people in more ways than just a jumpscare.
Ang Lihim ng San Esteban is more than just a scary story. It is also a tale of bonds: to friends, to family, to places, and to the past.
Nag enjoy ako sa librong ito. Tumalakay siya ng a little bit of everything. Pag alis sa lupang sinilangan upang magbakasakali sa Maynila. Pagbalik at pagdalaw kahit sa panandaling panahon. Ang pagbabalik sa nakaraan kahit sa makabagong panahon. Ang kuento kuento sa malilit na bayan kung saan ang mga tao ay magkakila kilala. Meron ding “horror”. 👻🦇🏚
Maikli lamang ang libro. Lampas 100 pages lamang. Pero nabigyan attention nya ang bawat aspeto ng kuento. Isa na naman itong required reading sa paaralan at naaakma sa edad ng estudyante.
Maantig nya ang imahinasyon ng batang magbabasa ngunit hindi ito morbid katulad ng ibang horror books.
Mixed feelings ako kay Lola Carmen. Masaya dahil nagkaron ng closure. Pero malungkot din dahil hindi sya nagkaron ng buhay maliban sa San Esteban.
Bitin ako sa huli dahil nag isip ako kung ano ang magiging epekto sa plano at pangarap ni Jacobo.
Natagalan bago ko natapos ang unang chapter at makakuha ng momentum, pero nagustuhan ko sya from beginning to end.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Sinadya kong bilhin ang librong ito upang makiisa sa pagdiriwang ng Buwan ng Wika at hindi ako nagsisi. Ito ang unang limbro/nobelang pambata na nabasa ko na nasa wikang Filipino. Gayunpaman, nabighani pa rin ako sa kwento.
Maayos ang pagdaloy ng kwento. Maganda ang paglalahad ng may-akda at mararamdaman ang kuryosidad ni Jacobo dahil maayos na ipinakota ito sa introspeksyon. Malinaw ang tema na angkop sa mga bata pero kadalasan sa mga ginamit na salita ay malalalim, partikular na para sa mga batang unang beses susubok bumasa sa wikang ito.
Maganda ang paglalarawan subalit nakulangan ako sa kahiwagahan ng San Esteban. Kulang ang mga tensyon binuo kaya sa tuwing tumataas ang takbo ng kwento, nagugulat ako na mahahalagang bahagi pala ang mga ito. Nakulangan lang ako sa hatak.
Wala naman na akong nakitang problema bukod sa madali itong makalimutan. Kudos sa manunulat at sa tagasalin!
Mabilis kong natapos ang aklat na ito dahil binubuo lamang naman ito ng isang daang pahina.
Sa isang maliit na bayan sa mga probinsya, hindi maiiwasan ang mga ganitong kwentong katatatukan, na siya ring naranasan ko sa aming probinsya. Hindi ko lang inasahan ang mga sumunod na pangyayari.
Nagkaroon ng pahapyaw na halo ng nakaraan, noong panahon ng mga Hapon, sa aklat na ito at isa itong daan sa pagbibigay ng dagdag kaalalaman sa pinagdaanan ng mga Pilipino noong panahon ng mga Hapon.
Naipakita rin dito ang pagmamahal ng isang lola sa kanyang apo.
Ngayon, kung nais mo ng isang mabilis na babasahin, maaari mo ring bilhin at buklatin ang aklat na ito.
Akala ko parehas sila ng Ang mga Kaibigan ni Mama Susan. Parehas siguro sa impresyon na iniwan sa akin—maiksi at maganda. Ngunit sa ibang bagay, may mga pinagkaiba na sila. Mas na-touch ako kaysa natakot. At hindi ako na-disappoint na ganito ang naramdaman ko. Nalungkot ako sa sinapit ng pamilya Silva at ng mga tao sa kapanahunan nila noon, higit sa lahat kay Carmela.
Magaan itong basahin para sa mga gustong maunawaan ang lagay ng mga tao noong panahon ng Hapon, paksang mas bihirang nabibigyang-pansin kaysa panahon ng Espanyol. Sana ay makahanap pa ako ng mga magagandang kwento tulad nito na tumatalakay sa panahon ng Hapon o Amerikano.
Tungkol ito kay Jacobo na umuwi sa kanyang lola sa San Esteban para magbakasyon at para na rin makapiling ang matanda na mula bata ay nito lamang niya nakita at nakasama. Habang may halong pagkamangha sa pagkasariwa ng lahat mula hangin hanggang pagkain, unti unting nabubunyag sa kanya ang lihim ng magandang lugar. Habang binabasa ko, para na ring binalikan ko yung mga ala ala naming magpipinsan nung nagbakasyon kami sa Ilocos lalo at dun din ang setting ng kwento. Mas maeenjoy ko ito malamang nung teenager pa lang ako dahil siguro mas naghahanap pa ako ng detalye ngayon. 5/10
Binili ko ito para sa pagdiriwang ng Buwan ng Wika ngayong Agosto, at hindi ako nabigo dahil nagustuhan ko ang istruktura at daloy ng pagkukwento. Gustung-gusto ko ang pagbuo ng mga karakter, mula kay Jacobo hanggang kina Lola Carmen at Emil. Nagustuhan ko rin ang mga pahiwatig ng kulturang Filipino sa kwento. Perpekto para sa mga nagsisimulang mambabasa. Naalala ko tuloy noong nasa elementarya pa lang ako—ganitong mga klase ng aklat ang binabasa ko hanggang sa minahal ko na talaga ang pagbabasa, maging Filipino man o Ingles.
You'd expect an attempt of a horror story aimed for children. Well, it kinda did in a way. It tried to imply supernatural horror though, but the latter half paved way of another form of horror. A refreshing read in these times.
Hindi ko namalayang isa itong kuwentong pambata, subalit masaya itong basahin lalo na't tungkol ito sa mga alaalang lumilipas at sa mga bagay na mahahalaga't nararapat lamang matira.
3.5 stars. Maganda ang kwento, pero masyado lang akong nasimplehan. Even for a children's/YA book, kulang siya sa detalye. Mas maganda sana kung mas napalawak pa.
Ang Lihim ng San Esteban ay isang chapter book kung saan ang target na mambabasa nito ay mga bata. Ang kwento ay hinati sa maliliit na chapters dahil na rin mayroong maikling attention span ang mga bata.
Nakakatuwa dahil second hand ko ito binili at may mga marka ito ng naunang may-ari. may linya ang ibang salita na tingin ko ay dito niya unang naencounter.
Mabilis lang ang phasing ng istorya dahil nga isa itong chapter book. Nagustuhan ko din ito dahil hindi lang kakatakutan ang laman nito, nagbigay din ito ng idea kung ano ang buhay noong sinakop tayo ng mga. hapon.
Ang rating ko ay inilelebel ko kung sinong target reader ng ganitong akda. Para sa pangbatang babasahin na gusto ng katatakutan, ayos ito.
Ang istorya ay nag umpisa kay Jacobo na gustong gusto pmunta sa Ilocos dahil sa mga kwento nang kangyng mga magulang at ibang kamag-anak. Nang ito'y pinayagan at nakarating sa San Esteban Ilocos. Dito na nagumpisa ang katatwan at kilabot na nalaman ni Jacobo.
Magandang istory aking na-enjoy. Sana ay nabasa ko ito noon pang mas bata ako. Mas ma-appreciate ko ito kung noon, ngunit dahil ito ay audiences para sa middle grade talaga, hindi na rin masama. Talagang kapupulutan ng katatwanan at aral ang karakter ni Lola Carmen, Jacobo, at Emil.