Με λένε Οδύσσεια

by Katerina Gogou, Κατερίνα Γώγου

Τα γραφτά της Κατερίνας Γώγου που σήμερα παραδίνουμε στον αναγνώστη είναι ό,τι κατάφερε να διασωθεί από τ' αδημοσίευτά της με τη φροντίδα και τη θέρμη του Θανάση Καστανιώτη - στον οποίο οφείλεται και η πρώτη τους ταξινόμηση.

Εκτός από τα ποιήματα του "Έβδομου βιβλίου", με το γενικό τίτλο που η ίδια είχε επιλέξει, "Με λένε Οδύσσεια", το βιβλίο αυτό, και υπό τον ίδιο τίτλο, συμπεριλαμβάνει και προσωπικές δακτυλογραφημένες ή χειρόγραφες σημειώσεις της. Καταγραφές, συχνά με προφανή την ημερολογιακή πρόθεση, πάντοτε όμως καταγραφές διαθέσεων, μνήμης, συγγνώμης, μεταμέλειας, αγάπης και -τέλος- ενός επί πάντων διακυβευόμενου και τα πάντα διακυβεύοντος πάθους. Και παθών.

Επίσης βρίσκουν εδώ τη θέση τους και κάποιες "ενάρξεις" ασυντέλεστων εξιστορήσεων για στιγμές της, πρόσωπα και πράγματα. Κι ακόμα τρεις παραλλαγές σεναρίων.

Genres: Poetry

133 pages, Paperback

First published January 1, 2002

About the author

Katerina Gogou (Greek: Κατερίνα Γώγου) was a Greek anarchist poet, author and actress. Before her suicide by pill overdose at the age of 53, Gogou appeared in over thirty Greek films.

Βorn in Athens, Greece. One of her books was translated into English, "Three clicks left" in the United States in 1983 by Jack Hirschman and published by "Night Horn Books" in San Francisco. The Greek title was, 'Τρία κλικ αριστερά', and first published by Kastaniotis in 1978. Her poetry was known for its rebellious and anarchist content.

Numerous poems written by Gogou appeared in the Greek film 'Parangelia' about the life of Nikos Koemtzis who, in 1973, killed three individuals (two of whom were policemen) and injured another eight at a bouzouki club in Athens over a dance.

Reviews

[Angelo IG · Rating 5 out of 5]

«Εγώ, Οδυσσέα
τον ουρανό τον είδα
απ’ την κορυφή της Γκιώνας, απ’ τα ψηλά αετώματα
κι από τα δημόσια ουρητήρια της Ομονοίας.
Αυτό δεν λέει πως δεν σ’ αγαπώ. Πως δεν είμαι χτυπημένη»

Το βιβλίο δεν είναι μια συνηθισμένη ποιητική συλλογή. Είναι το σπαρακτικό αντίο της Γώγου. Κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό της, συγκεντρώνοντας σκόρπιες σημειώσεις, ημιτελή πεζά, μικρά σενάρια και ποιήματα που βρέθηκαν στο αρχείο της.

Αν και το έργο παρέμεινε ανολοκλήρωτο, είναι αυτή ακριβώς η αποσπασματική του μορφή που το κάνει τόσο αληθινό. Ένας λόγος ακατέργαστος, γεμάτος από τη γνωστή οργή και τη βαθιά μοναξιά της. Όπως γράφει και η ίδια: «Η Κατερίνα είμαι, μωρέ». Προφανώς, δεν γίνεται παρά να βάλω 5 αστέρια στο κύκνειο άσμα της. Το αξίζει ούτως ή άλλως.

[Al Capwned · Rating 4 out of 5]

Τα αδημοσίευτα της Κατερίνας Γώγου σε ένα βιβλίο. Ποιήματα, μισοτελειωμένα σενάρια κλπ., τα οποία δύσκολα θα αφήσουν κάποιον ασυγκίνητο.