Τι να πω για την Κική Δημουλά.
Aπό το πρώτο ποίημα που διάβασα συνειδητοποίησα πως κάτι μέσα μου σαλεύει, αναστατώνεται, συγκινείται....
Μεσιτείες
Με γυροφέρνει η άνοιξη,
αλλά εγώ άλλη φορά
πορεία δεν αλλάζω για ένα έαρ.
Ας μοιάζει μ οτιδήποτε το σούρουπο.
Δεν θα ποτίζω με το αίμα μου ομοιότητες.
........
Με παζαρευει η τοκογλύφος μνήμη
Για να μου δώσει ένα Μάιο παλιό
Μαζί και με τις νερατζιές,
Για να μου δώσει κυρίως την μορφή
Που στην μεταφορά της
Από σταθμό της λήθης σε σταθμό
Χτυπήθηκε στα μάτια και στο στόμα
-για αυτά πληρώνεις -
Μου παίρνει ένα μέλλον...❤️