What do you think?
Rate this book
De erfschat
Lottes vader heeft in 1949 het ereteken voor orde en vrede ontvangen, maar draagt de demonen van
zijn oorlogsverleden met zich mee. Als haar moeder plotseling overlijdt, lukt het de oud KNIL-militair
niet de vrede in eigen huis te bewaren en valt het gezin uiteen. Lotte komt te wonen in een streng
gereformeerd jeugddorp met 180 kinderen die uit huis geplaatst zijn. De spanningen in deze
smeltkroes van achtergronden en culturen lopen hoog op. Wie kun je wel en niet vertrouwen? Welke
geheimen moeten koste wat het kost verborgen blijven? En wat gebeurde er die noodlottige avond
in 1979?
Als Lotte dertig jaar later een reünie bezoekt, duiken schimmen uit het verleden weer op….
De Erfschat is een fascinerend verhaal over doorgegeven oorlogstrauma, vriendschap en veerkracht
en brengt een ongekende wereld krachtig en helder in beeld.
‘Deze roman is pijnlijk actueel en relevant’ Hans Bouman, recensent Volkskrant
‘Ik heb gehuild en gelachen. Een prachtig verhaal met sterke verbanden met het koloniale verleden’
Miko Serko Mamoribo Carels
‘Het boek legt thema’s bloot die nog steeds spelen binnen de jeugdzorg. Een must read!’
Annemiek Harder, bijzonder hoogleraar orthopedagogiek
‘De auteur heeft de thematiek met humor en als een psychologische thriller beschreven, waardoor
het boek een echte pageturner is’ Yvonne Kooijman, BE4YOU2
Marlene van Steensel werkt als freelance HBO-docent Social Studies. In 2019 voltooide ze de
Schrijversacademie. De Erfschat is haar debuutroman.
zijn oorlogsverleden met zich mee. Als haar moeder plotseling overlijdt, lukt het de oud KNIL-militair
niet de vrede in eigen huis te bewaren en valt het gezin uiteen. Lotte komt te wonen in een streng
gereformeerd jeugddorp met 180 kinderen die uit huis geplaatst zijn. De spanningen in deze
smeltkroes van achtergronden en culturen lopen hoog op. Wie kun je wel en niet vertrouwen? Welke
geheimen moeten koste wat het kost verborgen blijven? En wat gebeurde er die noodlottige avond
in 1979?
Als Lotte dertig jaar later een reünie bezoekt, duiken schimmen uit het verleden weer op….
De Erfschat is een fascinerend verhaal over doorgegeven oorlogstrauma, vriendschap en veerkracht
en brengt een ongekende wereld krachtig en helder in beeld.
‘Deze roman is pijnlijk actueel en relevant’ Hans Bouman, recensent Volkskrant
‘Ik heb gehuild en gelachen. Een prachtig verhaal met sterke verbanden met het koloniale verleden’
Miko Serko Mamoribo Carels
‘Het boek legt thema’s bloot die nog steeds spelen binnen de jeugdzorg. Een must read!’
Annemiek Harder, bijzonder hoogleraar orthopedagogiek
‘De auteur heeft de thematiek met humor en als een psychologische thriller beschreven, waardoor
het boek een echte pageturner is’ Yvonne Kooijman, BE4YOU2
Marlene van Steensel werkt als freelance HBO-docent Social Studies. In 2019 voltooide ze de
Schrijversacademie. De Erfschat is haar debuutroman.
344 pages, Kindle Edition
Published May 16, 2023
5 people are currently reading
44 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
August 22, 2025
Ontroerend prachtig geschreven verhaal, gebaseerd op ervaringen in jeugddorp De Glind. Wat heeft de
schrijfster dit prachtig gedaan, met respect voor slachtoffers en daders en het feit dat dit soms door elkaar gaat. Hoe wordt een dader een dader of een ‘slechte’ ouder? De gevolgen van het koloniale verleden en de gruwelijkheden dringen door in de generaties. Het is geen boek waarin iedereen nog lang en gelukkig leefde, maar wel een boek dat inspireert het beste in mensen te zien en verder te kijken naar oorzaak en gevolg. Met soms prachtige poëtische zinnen, makkelijk leesbaar en het neemt je volledig mee in het verhaal. Aanrader!
schrijfster dit prachtig gedaan, met respect voor slachtoffers en daders en het feit dat dit soms door elkaar gaat. Hoe wordt een dader een dader of een ‘slechte’ ouder? De gevolgen van het koloniale verleden en de gruwelijkheden dringen door in de generaties. Het is geen boek waarin iedereen nog lang en gelukkig leefde, maar wel een boek dat inspireert het beste in mensen te zien en verder te kijken naar oorzaak en gevolg. Met soms prachtige poëtische zinnen, makkelijk leesbaar en het neemt je volledig mee in het verhaal. Aanrader!
October 1, 2023
Ik kon niet stoppen met lezen!
Spannend en meeslepend. Ik ben met een lach en een traan door deze vlotte roman heen gevlogen. Dit verhaal zal me nog lang bijblijven, mede door sommige thema’s die me persoonlijk raakten.
—————————
Quote:
Nu de telefoonverbinding is verbroken voelt Lotte dat de aanvankelijke opwinding en de vreugde verdwijnen en er een treurig gezeur door haar maagstreek trekt. Het is het verhaal van de tussentijd, denkt Lotte. Het gesprek met Esmee resoneert nog als het diepe geluid van een contrabas dat ineens zwaar op haar gemoed duwt. De melancholische klanken vertellen het verhaal van de zoektocht naar onvindbare vaders, naar ouders die te vroeg dood zijn gegaan en niet beschikbaar zijn. Het verhaal van het kind in je dat, tegen beter weten in, op zoek blijft. Het kind dat bij de halte is blijven staan waar het achter gelaten is in de hoop dat ze toch nog door haar ouders wordt opgehaald. Het verhaal in mineur: de melodie van het onvervulde verlangen.
Spannend en meeslepend. Ik ben met een lach en een traan door deze vlotte roman heen gevlogen. Dit verhaal zal me nog lang bijblijven, mede door sommige thema’s die me persoonlijk raakten.
—————————
Quote:
Nu de telefoonverbinding is verbroken voelt Lotte dat de aanvankelijke opwinding en de vreugde verdwijnen en er een treurig gezeur door haar maagstreek trekt. Het is het verhaal van de tussentijd, denkt Lotte. Het gesprek met Esmee resoneert nog als het diepe geluid van een contrabas dat ineens zwaar op haar gemoed duwt. De melancholische klanken vertellen het verhaal van de zoektocht naar onvindbare vaders, naar ouders die te vroeg dood zijn gegaan en niet beschikbaar zijn. Het verhaal van het kind in je dat, tegen beter weten in, op zoek blijft. Het kind dat bij de halte is blijven staan waar het achter gelaten is in de hoop dat ze toch nog door haar ouders wordt opgehaald. Het verhaal in mineur: de melodie van het onvervulde verlangen.
June 3, 2024
De schrijfstijl is vrij simpel, maar dat past ook wel bij het jonge hoofdpersonage. Een goed boek dat makkelijk leest, waarbij jeugdzorg, psychische problematiek en oorlogsverleden mooi met elkaar worden verbonden.
January 13, 2025
De melodie van het onvervulde verlangen.
Marlene van Steensels debuutroman De Erfschat schetst een indringend portret van een jeugd gekenmerkt door verlies, trauma en institutioneel falen. Het verhaal volgt Lotte, een meisje dat in de jaren '70 na de dood van haar moeder en het onvermogen van haar vader – een veteraan uit Nederlands-Indië – om zijn gezin te ondersteunen, vrijwillig naar een Jeugddorp gaat. Geplaatst in een streng gereformeerd gezin, komt Lotte in conflict met de autoritaire psycholoog Van Veen, wiens harde methoden het dorp in zijn greep houden. De beklemming van Lottes ervaringen wordt pijnlijk voelbaar, zowel in haar jeugd als in haar volwassen leven, waarin de sporen van het verleden nog altijd doorwerken.
Het verhaal begint met een reünie in het Jeugddorp ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan, een gebeurtenis die bij Lotte herinneringen oproept aan haar tijd daar en de trauma’s die haar gevormd hebben. Van daaruit verschuift het verhaal naar 1975, de periode waarin Lotte in het Jeugddorp terechtkwam, en later naar haar volwassen leven, waar de nasleep van haar ervaringen nog steeds invloed heeft op haar dagelijks bestaan.
Van Steensel, die zelf deels in een gezinshuis is opgegroeid, verweeft subtiele autobiografische elementen in De Erfschat. Een centraal thema in het boek is de relatie met een vader die in Nederlands-Indië diende, wat de levens van zowel de vader als het kind doordrenkt met onverwerkte oorlogstrauma’s.
Tegelijkertijd biedt de roman een scherpe blik op de jeugdzorg en, impliciet, op bredere institutionele misstanden. De structurele tekortkomingen in de bescherming van kwetsbare kinderen roepen verontwaardiging op. De onthulling van hoe macht en afhankelijkheidsrelaties vaak tot corruptie leiden – zowel op persoonlijk als institutioneel niveau – confronteert je met een schrijnende realiteit. Het falen van de jeugdzorg is geen issue uit het verleden, maar een probleem dat nog steeds bestaat. In dit licht wordt het verlies van een ouder vaak overschaduwd door de grotere problematiek. Lotte’s verdriet wordt door de volwassenen in haar leven vaak genegeerd, waardoor de emotionele behoeften van het kind structureel over het hoofd worden gezien, wat de beklemming van het verhaal versterkt.
‘Het gesprek met Esmee resoneert nog als het diepe geluid van een contrabas dat ineens zwaar op haar gemoed duwt. De melancholische klanken vertellen het verhaal van de zoektocht naar onvindbare vaders, naar ouders die te vroeg zijn gegaan en niet beschikbaar zijn. Het verhaal van het kind in je dat, tegen beter weten in, op zoek blijft. Het kind dat bij de halte is blijven staan waar het achtergelaten is in de hoop dat ze toch nog door haar ouders wordt opgehaald. Het verhaal in mineur: de melodie van het onvervulde verlangen.’
Toch kent de roman enkele tekortkomingen. Het gebruik van korte zinnen, hoewel effectief in bepaalde spannende scènes zoals de confrontatie met Van Veen, zorgt in andere delen van het verhaal voor een minder gevarieerde leeservaring. Deze zinnen dragen bij aan de urgentie en spanning in de climaxen, maar buiten zulke momenten kunnen ze de emotionele diepgang en sfeer verzwakken, waardoor de impact van het verhaal minder sterk overkomt.
Daarnaast wordt het perspectief soms onduidelijk gehanteerd. Abrupte verschuivingen van perspectief zonder duidelijke overgang kunnen de lezer uit het verhaal halen en het moeilijk maken zich volledig te verhouden tot de personages. Dit lijkt een gevolg van de nadruk op het overbrengen van emotie en thematiek, wat ten koste gaat van de consistentie en zorgvuldigheid van de vertelstructuur. Ook de dialoog in de roman zou op sommige momenten natuurlijker kunnen aanvoelen; de overgangen tussen sprekers zijn niet altijd even vloeiend, en de toon is vaak monotoon, waardoor sommige gesprekken geforceerd kunnen overkomen.
Desondanks blijft De Erfschat een aangrijpend werk dat, door zijn krachtige thematiek en indringende karakterontwikkeling, de lezer niet loslaat. Het biedt een pijnlijke maar eerlijke blik op de gevolgen van trauma en de institutionele misstanden die te vaak over het hoofd worden gezien. Het is een roman die niet alleen de persoonlijke strijd van het individu vertelt, maar ook de bredere maatschappelijke kwesties belicht die nog steeds doorwerken in de hedendaagse jeugdzorg.
Marlene van Steensels debuutroman De Erfschat schetst een indringend portret van een jeugd gekenmerkt door verlies, trauma en institutioneel falen. Het verhaal volgt Lotte, een meisje dat in de jaren '70 na de dood van haar moeder en het onvermogen van haar vader – een veteraan uit Nederlands-Indië – om zijn gezin te ondersteunen, vrijwillig naar een Jeugddorp gaat. Geplaatst in een streng gereformeerd gezin, komt Lotte in conflict met de autoritaire psycholoog Van Veen, wiens harde methoden het dorp in zijn greep houden. De beklemming van Lottes ervaringen wordt pijnlijk voelbaar, zowel in haar jeugd als in haar volwassen leven, waarin de sporen van het verleden nog altijd doorwerken.
Het verhaal begint met een reünie in het Jeugddorp ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan, een gebeurtenis die bij Lotte herinneringen oproept aan haar tijd daar en de trauma’s die haar gevormd hebben. Van daaruit verschuift het verhaal naar 1975, de periode waarin Lotte in het Jeugddorp terechtkwam, en later naar haar volwassen leven, waar de nasleep van haar ervaringen nog steeds invloed heeft op haar dagelijks bestaan.
Van Steensel, die zelf deels in een gezinshuis is opgegroeid, verweeft subtiele autobiografische elementen in De Erfschat. Een centraal thema in het boek is de relatie met een vader die in Nederlands-Indië diende, wat de levens van zowel de vader als het kind doordrenkt met onverwerkte oorlogstrauma’s.
Tegelijkertijd biedt de roman een scherpe blik op de jeugdzorg en, impliciet, op bredere institutionele misstanden. De structurele tekortkomingen in de bescherming van kwetsbare kinderen roepen verontwaardiging op. De onthulling van hoe macht en afhankelijkheidsrelaties vaak tot corruptie leiden – zowel op persoonlijk als institutioneel niveau – confronteert je met een schrijnende realiteit. Het falen van de jeugdzorg is geen issue uit het verleden, maar een probleem dat nog steeds bestaat. In dit licht wordt het verlies van een ouder vaak overschaduwd door de grotere problematiek. Lotte’s verdriet wordt door de volwassenen in haar leven vaak genegeerd, waardoor de emotionele behoeften van het kind structureel over het hoofd worden gezien, wat de beklemming van het verhaal versterkt.
‘Het gesprek met Esmee resoneert nog als het diepe geluid van een contrabas dat ineens zwaar op haar gemoed duwt. De melancholische klanken vertellen het verhaal van de zoektocht naar onvindbare vaders, naar ouders die te vroeg zijn gegaan en niet beschikbaar zijn. Het verhaal van het kind in je dat, tegen beter weten in, op zoek blijft. Het kind dat bij de halte is blijven staan waar het achtergelaten is in de hoop dat ze toch nog door haar ouders wordt opgehaald. Het verhaal in mineur: de melodie van het onvervulde verlangen.’
Toch kent de roman enkele tekortkomingen. Het gebruik van korte zinnen, hoewel effectief in bepaalde spannende scènes zoals de confrontatie met Van Veen, zorgt in andere delen van het verhaal voor een minder gevarieerde leeservaring. Deze zinnen dragen bij aan de urgentie en spanning in de climaxen, maar buiten zulke momenten kunnen ze de emotionele diepgang en sfeer verzwakken, waardoor de impact van het verhaal minder sterk overkomt.
Daarnaast wordt het perspectief soms onduidelijk gehanteerd. Abrupte verschuivingen van perspectief zonder duidelijke overgang kunnen de lezer uit het verhaal halen en het moeilijk maken zich volledig te verhouden tot de personages. Dit lijkt een gevolg van de nadruk op het overbrengen van emotie en thematiek, wat ten koste gaat van de consistentie en zorgvuldigheid van de vertelstructuur. Ook de dialoog in de roman zou op sommige momenten natuurlijker kunnen aanvoelen; de overgangen tussen sprekers zijn niet altijd even vloeiend, en de toon is vaak monotoon, waardoor sommige gesprekken geforceerd kunnen overkomen.
Desondanks blijft De Erfschat een aangrijpend werk dat, door zijn krachtige thematiek en indringende karakterontwikkeling, de lezer niet loslaat. Het biedt een pijnlijke maar eerlijke blik op de gevolgen van trauma en de institutionele misstanden die te vaak over het hoofd worden gezien. Het is een roman die niet alleen de persoonlijke strijd van het individu vertelt, maar ook de bredere maatschappelijke kwesties belicht die nog steeds doorwerken in de hedendaagse jeugdzorg.
July 6, 2024
Fictief verhaal over jeugddorp de Glind nav het rapport uit 2019 van Micha de Winter over geweld in de jeugdzorg.
Indrukwekkend verhaal, de schrijfstijl vond ik persoonlijk wat minder. De gedachtegangen van de hoofdpersonen vond ik niet altijd passend bij hun leeftijd en soms wat vergezocht.
Indrukwekkend verhaal, de schrijfstijl vond ik persoonlijk wat minder. De gedachtegangen van de hoofdpersonen vond ik niet altijd passend bij hun leeftijd en soms wat vergezocht.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews