Zoals ik zojuist ook las bij andere Goodreads-lezers, vond ik dit boekje niet super geslaagd als introducerende tekst.
De illustraties ondersteunden de tekst niet en waren juist verwarrend door hoe willekeurig en cryptisch ze zijn. Daarnaast legde de tekst de filosofische ontwikkeling van Benjamin veel te snel uit. Zoals vertelt in de tekst is Benjamin niet in één school te vangen en liet hij zich beïnvloeden door Husserl, neo-kantianen, Hegel, joods gnosticisme, zionisme, (neo-)marxisme (Bloch, Brecht, Lukácz, Adorno), romantiek, structuralisme en meer. De meeste van deze invloeden worden niet goed uitgelegd. Vervolgens gaat Benjamin ermee aan de haal en mengt hij allerlei invloeden waarmee hij reflecteert op Grieks theater, Shakespeare, Goethe en Edgar Allan Poe, en Van Gogh en Rembrandt, fascisme, ideologie, politiek en economie, arcades en verdere architectuur en stedenbouw en (media-)technologie, protestantisme, barok en surrealisme en fetisjisme. De nadruk ligt op al deze casussen, maar als de basis niet goed wordt uitgelegd, dan is het vooral moeilijk volgbaar. Daarnaast krijgen we ook nog Benjamins liefdesleven, vriendschappen en vlucht uit Nazi-Duitsland mee.
Ik zou zeggen: te veel hooi op je vork, schrijver.