Bruut is een kloek boek voor én door liefhebbers van fotografie, moderne architectuur en vooral van ruw beton. De honderd ‘bruutste’ gebouwen van Nederland vormen de hoofdmoot, aangevuld met portretten van de belangrijkste architecten en thema’s als universiteiten, overheidsgebouwen, kerken en winkelcentra. Brutalisme is een gevierde en verguisde stroming in de naoorlogse architectuur. Bruut wordt gemaakt door vijf liefhebbers die elkaar hebben gevonden via social media.
Brutalisme is een gevierde en verguisde stroming in de naoorlogse architectuur. De bouwwerken van kaal beton zijn volgens de één sculpturaal en imposant, volgens de ander lomp en intimiderend. Ze roepen associaties op met ‘Oostblokarchitectuur’, maar ook met de glamour van de jaren zestig. Bekende Nederlandse voorbeelden zijn de Aula van de TU Delft, het stadhuis van Terneuzen en het Evoluon in Eindhoven.
Great showcase with lots of history and details about Dutch architecture. I am mystified how the writers got some of the information about how these buildings were build. It's great to also read about the reception of the buildings and how almost always they get some dumb nickname like "sandcastle" or "big box" or something.
My biggest gripe would be that personally I don't really agree with the authors definition and therefore a bunch of the buildings aren't that interesting. I believe brutalist buildings shouldn't have a rectangular shape, they need to have odd geometric shapes. Sometimes a building seems to habe been included just for the use of concrete.
I also found the descriptions to be overdescriptive. It would meticulously describe the shape of the building, but a picture would have been 100x better. I'd rather read some text why a certain structure is good for the building or how it was build. For that reason I skipped over parts of the text. The pictures are great though, wish there were more sometimes.
Het brutalisme is een architectuur stroming die door velen gehaat worden. Maar nu er veel van gesloopt is, zie je pas echt dat er ook geweldige gebouwen zijn gerealiseerd. De eerste keer dat ik het hoofdkantoor van SC Johnson in Mijdrecht zag (in de top 5 van dit boek) zal ik dan ook nooit vergeten.
Le Corbusier begon met zijn woonfabrieken in de jaren 20, maar in Nederland maakt het pas echt school na de oorlog. Bekende voorbeelden zijn de Wibautstraat (incl metro) in Amsterdam, maar ook het provinciehuis in Noord-Brabant of het gemeentehuis van Terneuzen)
Den Boer, Kluit en de anderen hebben een schitterend overzicht gemaakt van het brutalisme in Nederland. Ze laten zien hoe het brutalisme ingreep in onze wederopbouw, en hoe het nog altijd de naoorlogse stad tekent.
Het is een atlas, dus biedt kaart materiaal per provincie /landsdeel . Maar sterk aan dit boek is juist dat er ook thema's zijn als scholen en kerken, waar je zien hoe je zo'n opgave op brutalistische manier kon invullen.
Als planoloog is het ook geweldig om te zien dat de impact en de perceptie van ingrepen die we doen in een paar decennia zich zo kan ontwikkelen. Van modernistisch ideaal, tot weggerot beton, tot gewaardeerd onderdeel van onze historie.