ลมไม่ยุ่งจันทร์ สองเราไม่ข้องเกี่ยว เล่ม 4

ลมไม่ยุ่งจันทร์ สองเราไม่ข้องเกี่ยว #4

by Bai Lu Cheng Shuang, 白鹭成双, A-MU (Translator)

"อย่าร้องไห้!" น้ำตากบนัยน์ตาจนพร่าเลือน เฟิงเย่ว์กะพริบไล่น้ำตาครู่หนึ่งกว่าจะเห็นชัดว่าคนผู้นี้คือใคร นางเอ่ยสะอื้น
"ข้า...ร้องไห้อยู่ตรงนี้...ขวางอะไรหวังเยียด้วย"
"อืม ขวาง" สีหน้าอินเกอจื่อไม่น่ามอง
"เวลาเจ้าร้องไห้แล้วหน้าตาดูไม่ได้ที่สุด น้ำมูกไหลยืด ไม่รู้จักเช็ดออกหรือไร"
เฟิงเย่ว์ถลึงตาใส่เขา จากนั้นก็ปล่อยโฮออกมาเสียงดังยิ่งกว่าเดิม
"ท่าน...ท่านมายุ่งอะไรกับน้ำมูกข้า! พ่อข้าเป็นแม่ทัพใหญ่ผู้ห้าวหาญ! ตายแล้วไม่ได้ฝังในสุสานแม่ทัพใหญ่ก็ช่างเถอะ โลงศพ....โลงศพก็ยังไม่มีใส่ร่าง..."
อินเกอจื่อมองนางอย่างรังเกียจแต่มิได้ผลักออก กลับรวบตัวคนเข้ามาในอ้อมแขน
เฟิงเย่ว์ "ท่านมาทำอะไร...โกรธอยู่มิใช่หรือ"
"ใช่ ตอนนี้ก็ยังโกรธอยู่" อินเกอจื่อเอ่ยเสียงเรียบ มือลูบศีรษะนางอย่างอ่อนโยน
"โกรธจนไม่อยากจะช่วยเจ้าทำอะไรทั้งนั้น โกรธจนไม่อยากจะสนใจเจ้า แต่เห็นเจ้าร้องไห้ขนาดนี้ ข้าให้เจ้ายืมซบอกก็ได้"

Genres: China, Revenge

333 pages, Paperback

Published May 1, 2023

About the author

Associated Names:
* Bai Lu Cheng Shuang
* Little Egrets In Pairs (English)
* 白鹭成双 (Chinese)
* ไป๋ลู่เฉิงซวง (Thai)

Reviews

[รำพึง ลำพัง]

ไปต่อไม่ไหวทั้งๆ ที่ถอดสมองอ่านแล้ว
เรื่องราวของเด็กใจแตกที่หวนวกมานอนกับผู้คนเดิมคนเดียว
กับผชที่นอนกับผญทั้งเมืองแต่ถือสาความบริสุทธิ์
แมรี่ซู แกรรี่ซู
ไม่มีอะไรให้ลุ้น
เหมือนจะแค้นกันมาก รักกันไม่ได้ สุดท้ายก็ลงเอยกัน
ฉากฆาตกรรมล้างแค้นนเหมือนนิยายแนวเลือดสาดแต่งานบรรยายทื่อๆ(ที่จริงก็ทื่อทั้งเรื่อง)

[Ahgase]

ทำไมใจกุถึงได้แข็งแบบนี้วะ
ขนาดอ่านเร็วก็ยังรู้สึกว่าสนุกแต่ไม่สุด
เล่มนี้ปวดใจตรงเค้าไม่มีทางจะรักกัน
แต่แบบเพราะเค้ายังอยู่ด้วยกัน
ตัวติดกัน กุเลยเฉยๆอะ
แล้วแบบอีพระเอกก็เคยนอนกะคนหลายคน
แต่กลับถือสานางเอก ส่วนเฟิงหมิงบอกรับได้
มึงงง มึงงงว่าควรจะหวั่นไหวให้ใครอะ
5555555 กุงงนางเอกมากนะ
คือถ้าพระเอกบอกเจ๊าๆกัน มันก็สูสี
เสียดายทั้งคู่ แต่เฟิงหมิงเหมือนภาษีดีกว่านะ
แล้วเรื่องการเมืองคือแอบน่าเบื่อหน่อยๆ
มันต้องชำระแค้นในพ่อแหละ
แต่แบบ แล้วไงต่ออะ จะทำไรต่อเหรอ

[Wanyiwa]

รีวิวรวม 5 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นนางคณิกาในหอโคมเขียว ตั้งใจจะยั่วยวนองค์รัชทายาทเพื่อแผนบางอย่าง แต่อุบัติเหตุทำให้นางต้องเปลี่ยนมายั่วยวนองค์ชายแคว้นเพื่อนบ้านที่ถูกเชิญมาเป็นองค์ชายตัวประกันของแคว้นแทน แต่แผนบางอย่างที่ว่านั้นคืออะไร และการที่นางและองค์ชายแคว้นเพื่อนบ้านเป็นคนแคว้นเดียวกันและเคยคุ้นเคยกันในอดีต จะทำให้เขาจำนางขึ้นมาได้หรือไม่

เล่าได้สนุกทั้งเรื่อง แต่เราชอบ 3 เล่มแรกมากกว่า 2 เล่มหลังค่ะ ทั้งพระเอกและนางเอกเป็นคนฉลาดและวางแผนกลยุทธ์ได้สุดยอดทั้งคู่ แถมยังทันกันแทบทุกเรื่อง แต่ถ้าเคยอ่าน "งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล" มาก่อน ก็อาจจะรู้สึกว่าคาแร็คเตอร์พระนางไม่ต่างไปจากพระนางเรื่องนั้นเท่าไหร่ ทำให้เสียดายนิดนึงว่าน่าจะทำให้แตกต่างกว่าคาแร็คเตอร์เดิม ๆ บ้าง นางเอกมีความกล้าได้กล้าเสียและบ้าบิ่นดี ส่วนพระเอกก็จะออกแนวเย็นชาปากร้ายแต่ใจอ่อน ปากบอกว่าไม่รักไม่ยุ่งแต่แอบช่วยนางเอกทุกเรื่อง แถมเพิ่มอีกเรื่องคือมีความหน้าหนาไร้ยางอายด้วย ซึ่งเป็นจุดช่วยเพิ่มอารมณ์ขันให้กับเนื้อเรื่องได้น่ารักดี

แต่อย่างที่บอกว่าชอบช่วงหลังน้อยกว่าช่วงแรก เพราะช่วงหลัง ๆ จะเริ่มรู้สึกว่าคาแร็คเตอร์พระนางเริ่มออกไปทางรั่ว เน้นตบมุกโบ๊ะบ๊ะแบบตลกคาเฟ่ คือเข้าใจว่าปมหนัก ๆ ถูกแก้ได้เกือบหมดแล้ว และถึงเวลาที่ควรปล่อยให้คนอ่านได้ผ่อนคลาย แต่เรากลับรู้สึกว่ามันผ่อนคลายมากไปหน่อยจนขัดกับคาแร็คเตอร์ที่สร้างมาแต่เดิม แต่ภาพรวมก็ยังถือว่าอ่านได้สนุกมากค่ะ

[M]

เล่มนี้พระเอกได้ปวดใจจริงแล้ว เพราะนึกว่านางเอกไม่ใส่ใจ ไม่สนใจหัวใจ
ซึ่งอันที่จริงก็คงมีบ้าง เพราะนางเอกมีเป้าหมายเดียวคือแก้แค้น

อ่ะ แต่ในความคุกรุ่นใดๆ บทจะเปลี่ยนอารมณ์ก็เปลี่ยนเลยนะ หน้านี้จ้องกันตาแดงก่ำ หน้าถัดไปหนุนตักกันแล้วงี้ 😂
คือนางเอกเหมือนเป็นคนไม่มีฐิถิ แต่ก็มี เออ ซับซ้อนดีมะ

ส่วนพระเอกปากแข็งอย่างสม่ำเสมอมาก นางเอกจับทางได้ก็กวนตีนกลับแหละ พระเอกก็เป็นฝ่ายยอมเอง 😆

เรื่องนี้ส่วนตัวรู้สึกว่าพระเอกนางเอกเคมีเข้ากันได้ดีมาก ออกแนวไก่เห็นตีนงูงูเห็นนมไก่ อีกฝ่ายคิดอะไรอ่านออกหมด
ซูแหละ เดาทาง ปูทาง วางแผนทุกอย่าง ล่อให้เหยื่อมาติดกับ ช่วยกันได้แบบไม่ต้องปรึกษากันล่วงหน้า

แต่สนุกดี

[Rintea W]

เล่มนี้คือกลับแคว้นเว่ยแล้วจ้า แต่อย่านึกว่ากลับมาแล้วอินเกอจื่อจะกลายเป็นกระดี่ได้น้ำ
สงสารเลย ตอนแรกที่บอกให้เฟิงเย่ว์เอาคืนให้หนักๆ แต่พอมาเจอทั้งพ่อและน้องของราชวงศ์อินแล้วสงสารพระเอก
กลายเป็นคนละคนกับตอนอยู่แคว้นอู๋ไปแล้ว เพราะโดนหลายทาง แต่ที่หนักสุดคือแม่ทัพใหญ่เฟิงนั่นแหละ เจอหน้ากันทีไรเป็นต้องแลกหมัดฟัดกันนัว🤛
ศึกชิงนางที่แท้ทรูเลยจ้า 🙀
ชอบเฟิงหมิงนะ มุทะลุแต่จริงใจและมั่นคงมาก คิวท์บอยนะพ่อหนุ่ม💋
คนปากหนักและเล่นตัวอย่างอินเกอจื่อเลยต้องหลุดอะ ไม่งั้นโดนหนุ่มคนนี้คว้าไปแน่นอน
เล่มนี้แก้แค้นกันหนัก การเมืองเยอะ แต่บทหวานกลับแผ่ว พระเอกก็อยากหวานอะนะ แต่มันเข็นไม่ไปจริงๆ😹

[4e3a]

รีวิวเล่ม 4

ยังคงสนุกมาก แต่ว่าบางทีชั้นก็สับสนทางอารมณ์นิดหน่อย กำลังเศร้าใจกะนอ.ตอนที่เจอศพพ่อแล้วเอาไปทำพิธี อารมณ์กำลังหน่วงๆเศร้าใจได้ที่เลย อยู่ๆนข.ก็ปามุกใส่จะให้ขำๆ นี่ถึงกะเซ็งหน่อยๆเลย มันใช่เวลาไหมอ่ะ คือมันไม่ด้ายยยย โว้ยยยย แทนที่จะขยี้อารมณ์ให้อิน กลายเป็นเสียอารมณ์นิดหน่อย เห้อออออ

อิเต้พ่อพอ.นี่เลวอ่ะ เห็นแก่ตัว อยากให้มันตายเพราะอิรัชทายาทกะฮองเฮา เอาแบบจุกๆสะใจๆเลยนะ

ชั้นชอบแม่ทัพเฟิงเหมิงอ่ะ รักเดียวใจเดียว คลั่งรักนอ.สุดๆ น่าร๊ากกกกก

ส่วนองค์ชายอิน ตอนแรกๆก็หมั่นไส้นิดๆ โมโหด้วยที่เป็นต้นเหตุให้พ่อนอ.ตาย แต่ตอนนี้ก็สงสารฮีอยู่นะ

[Ning]

เป็นเรื่องที่ดึงความสนใจได้ตั้งแต่ 3 หน้าแรก
แล้วจากนั้นก็วางไม่ลงอีกเลย

จุดเด่นที่สุด จะอยู่ที่ตัวละคร
เรื่องนี้คือ นางเอกน่ารักมาก พระเอกก็กวนมาก ซึนมาก
ทั้งที่เรื่องควรจะดราม่า+รันทดสุด ๆ แต่ดำเนินเรื่องได้ไม่เศร้าเลย
แต่ก็สามารถดึงอารมณ์เศร้าเคล้าเจ็บแค้นไปกับนางเอกได้ดี

แม้จะมีบางจุดที่รู้สึกว่า โชคเข้าข้างไปหน่อย ซูไปนิด
ไม่น่าเชื่อ เบะปาก มองบน .. แต่ทั้งหมดนี้บอกเลยว่าอ่านสนุกมาก

สรุปว่าชอบมากค่ะ

[mandu man]

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วเหมือนเป็นไบโพล่า คือรำคาญที่มันยืดมากแต่ก็อ่านข้ามไม่ได้เพราพในความยืดมันมีรายละเอียดไร้สาระแทรกอยู่ สุดท้ายเลยต้องอ่านเร็วๆ ผ่านไป แต่ก็จบเล่มสี่แล้ว (ซักที) แต่ไปต่อไม่ไหวจริงๆ เทจ้ะ

[Atiya Surayuthpreecha]

พระรองคนที่สองโผล่มาว่ะแก เพิ่มความโปกฮาเข้าไปอี้ก พระรองเรื่องนี้จับใจทุกคนเลยว่ะแก อ่านลื่นปรื๊ด อยากจะรู้ว่าตัวร้าย(ที่จับฉลากได้บทพระเอก)จะหาทางลงในความสัมพันธุ์ยังไง ปมมันน่าเศร้า อึดอัดมาก แต่อ่านแล้วทำไมมันมีแต่ความฮา แต่ละคนปากคอกวดมือกวนเท้า

[ppsk]

ไม่ค่อยชอบปมเล่มนี้นิด ๆ เหมือนพยายามยืดเรื้อง แต่ก็ยังมีเนื้ออยู่ คิดว่าฝั่งตัวเอกคงจะซูแบบนี้ไปจนจบ 55555 เหมาะกับช่วงที่ต้องการความไม่เครียดมากแต่ก็ไม่อยากสุขนิยมจ๋า ดึงดราม่าสุดได้ตอนนึง แต่สองคนนี้ก็ เอ้อ มีแต่กันและกันแหละค่ะที่จะสู้มือกันได้

[Anida]

มาแนว Romeo & Juliette นิดหน่อยเนอะ

[Noo]

ช่วงเล่ม 3-4 สนุกปมต่างๆ เยอะขึ้น