"Αμείλικτος τιμωρός", εκδόσεις Plaza.
Δέκατο τέταρτο βιβλίο του Εντ Μακμπέιν που διαβάζω, όμως μόλις το πρώτο που έγραψε με το ψευδώνυμο Έβαν Χάντερ. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα γκανγκστερικό θριλεράκι με ερωτικά στοιχεία και θα έλεγα ότι είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της δεκαετίας του '90 όσον αφορά το συγκεκριμένο είδος. Σίγουρα διαφέρει αρκετά από τα μυθιστορήματα της καταπληκτικής σειράς "87ο Αστυνομικό Τμήμα" -που ανήκουν στο είδος του Police Procedural-, όμως είναι και αυτό με τη σειρά του αρκετά ψυχαγωγικό και ενδιαφέρον. Έχουμε κάποια κλασικά πραγματάκια, όπως μαφιόζους που κάνουν μαφιόζικες δουλειές (εμπόριο ναρκωτικών, τοκογλυφικά δάνεια, εκβιασμούς, δολοφονίες κλπ) και τους διώκτες τους που προσπαθούν με κάθε μέσο να μαζέψουν αποδεικτικά στοιχεία, αλλά στην εξίσωση μπαίνει και ένας μάλλον απαγορευμένος έρωτας που θα μπερδέψει για τα καλά την όλη υπόθεση. Εντάξει, κάποια πράγματα στους κεντρικούς χαρακτήρες και τον έρωτα που δημιουργήθηκε δεν με έπεισαν απόλυτα, κατά τ'άλλα όμως απόλαυσα μια ωραία ιστορία εγκλήματος με ερωτικά στοιχεία, με τον συγγραφέα να καταφέρνει να αποτυπώσει με στιλ και ρεαλισμό τον κόσμο του εγκλήματος. Και, φυσικά, το μεγαλύτερο κομμάτι του βιβλίου αποτελείται από διαλόγους, που είναι ιδιαίτερα φυσικοί και ζωντανοί (κάτι που, βέβαια, αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο των έργων του Εντ Μακμπέιν), με τις απολύτως απαραίτητες περιγραφές σκηνικών και καταστάσεων. Δεν θα έλεγα ότι είναι ένα θρίλερ που σε γραπώνει ή που σε καθηλώνει, όμως διαβάζεται ευχάριστα και υπερβολικά γρήγορα. (7.5/10)