Αλήθεια, τα τρώς ακόμα τα νύχια σου;

by Ελένη Γκίκα

Μια ερωτική ιστορία που εξελίσσεται παράλληλα με τα δοκιμιακού χαρακτήρα κείμενά της ηρωίδας.
Όλα αρχίζουν όταν δύο άνθρωποι με συγκεκριμένο πρόσωπο, χαρακτήρα, εκτόπλασμα και περίγραμμα, ξανασυναντιούνται μετά από είκοσι, περίπου, χρόνια κι "αναγνωρίζονται".
Χαμένοι στο λαβύρινθο των διαρκών παρεξηγήσεων, θα αναζητήσουν τον μίτο μέσα από τις στήλες κάποιας επαρχιακής εφημερίδας. Εκείνη γράφει, για να εξηγηθεί επιτέλους, με εκείνον.
Ο παραλήπτης θ' αλλάξει, όμως, στην πορεία. Κι όλα, το πρόσωπο, ο χαρακτήρας, το εκτόπλασμα και το περίγραμμα θ' αλλοιωθούν και θ'αμφισβητηθούν.

118 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

Γεννήθηκε στο Kορωπί Αττικής. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφία από τα περιοδικά "Aντί" και "Φαντάζιο" (1981-1983). Eργάστηκε επί μια δεκαετία στο περιοδικό "Eικόνες" και μετά το 1994, με αντικείμενο το βιβλίο, στο "Έθνος της Kυριακής". Mε το ίδιο αντικείμενο εργάστηκε στο ραδιόφωνο και για μια τριετία διατηρούσε βιβλιοπωλείο στο Kορωπί. Eίναι υπεύθυνη της ελληνικής λογοτεχνικής σειράς των εκδόσεων "Άγκυρα".

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: "Σηματοδότες", 1984, "Δρασκελιές", 1988, "21 Xρωματιστές μεταμφιέσεις και 11 αιρετικά ποιήματα", 1992, "Mέλι, μελό, μέλισσα, μάλιστα...", 1996, "Έως, εαρινός, έρημος, έρχομαι...", 1997, "Σώμα, σταυρός, σάρκα, σταυρώθηκα...", 1998, "Θόλωσα, θύελλα, θάμβος, θυμήθηκα", 2000, "Άβυσσος, άλγος, άλμα, αρχίζω...", 2002, με την οποία τελειώνει ο κύκλος της ζωής και των γραμμάτων του αλφαβήτου, "Εν αταξίαις, εύτακτοι όντες", 2006.

Τα μυθιστορήματα: "Aλήθεια, τα τρως ακόμα τα νύχια σου;", 1996, "Aναζητώντας τη Mαρία", 1998, "Να τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια;", 1999, "Μετεβλήθη εντός μου ο ρυθμός του κόσμου", 2001, "Το αίνιγμα του άλλου", 2003, "Οι κούκλες δεν κλαίνε", 2004, "Χαίρε παραμύθι μου", 2005, "Αν μ' αγαπάς, μη μ' αγαπάς", 2006, "Αύριο, να θυμηθώ να σε φιλήσω", 2007, και "Υγρός χρόνος", 2008. Τις συλλογές διηγημάτων: "Όνειρα από Toplexil", 1997 και "Eάν ο Kαρυωτάκης παντρευότανε την Πολυδούρη", 1998. Το παιδικό βιβλίο "Το κοριτσάκι που πίστευε στα θαύματα", 2007.

Kαι μια συλλογή με συνεντεύξεις: "Δι' εσόπτρου εν αινίγματι".

Reviews

[Zozoka]

Συστήνεται ανεπιφύλακτα σε ραγισμένες καρδιές, σε ερωτευμένους χωρία ανταπόκριση και σε πρόσφατα χωρισμένους... Νομίζω ότι αυτό που δεν μου άρεσε είναι η αποσπασματικότητα του κειμένου - πάντα μου χαλάει την προσοχή κάτι τέτοιο σε ένα βιβλίο. Το ύφος είναι υπέροχο, είναι ποιητικό και βαθιά ψυχογραφικό και στοχαστικό, με εξαιρετικές αναφορές σε κινηματογράφο και λογοτεχνία (σημείωσα πολλά να δω και να διαβάσω).

[Màri]

Αν έχεις απατηθεί, απατήσει, ζήσει παράλληλες σχέσεις ή συναισθήματα που δε θα «έπρεπε» αυτό το βιβλίο σε αγκαλιάζει και την ίδια στιγμή σε φέρνει σε επαφή με μια πραγματικότητα που είναι δύσκολη, όμως υπάρχει. Η συγγραφέας παραδίδει τις σκέψεις της χωρίς φίλτρα, γίνεται ευάλωτη και σε βάζει σε σκέψεις. Επίσης, πολλά από αυτά που ανέφερε τα σημείωσα για να τα ψάξω περαιτέρω.