What do you think?
Rate this book
Shadow Sister by Simone van der Vlugt
Lydia and Elisa, twin sisters, identical in appearance, different in every other way.Lydia has her life in order and opinions on everything, from her husband's business to her sister's friends, to her fellow teachers. If only those around her could live up to her high standards. But when a student, Bilal, pulls a knive on Lydia her perfect life begins to unravel. She turns to her sister. But Elisa is powerless to protect her from what an anonymous letter, her car vandalised, someone watching her house. How far will Bilal go? Or is someone else the real threat? And what part does Elisa play in all of this? Twins are close ... aren't they?
Paperback
First published January 1, 2005
28 people are currently reading
520 people want to read
About the author
Simone van der Vlugt
59 books679 followersSimone van der Vlugt is an acclaimed Dutch author, well known for her young adult novels. The reunion was her debut novel for adults, it sold over 200,000 copies and was translated into German, French and English.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 117 reviews
December 27, 2016
Ja. Spannend, maar alleen omdat je denkt dat Bilal Marjolein heeft vermoord. Hoe verder het verhaal zich ontwikkelde, des te minder ik het begon te vinden. Het einde gaf me absoluut niet de voldoening die ik zocht, de opbouw er naar toe was goed en spannend.. dus het was nogal een let down. Maar al met al wel een prima boek!
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 30, 2014
Jaren geleden al eens gelezen, maar toen ik het laatst terug uit de kast haalde wist ik helemaal niet meer hoe het verhaal ging. Het kan dus alleszins geen grote indruk op me achtergelaten hebben. Nu ook weer niet, bij de tweede lezing. Een goed boek om te lezen op een zonnig terras, zoals vandaag. Niet meer, maar ook niet minder.
Schaduwzuster vertelt het verhaal van twee Nederlandse tweelingzussen Marjolein en Marlieke. Marjolein blijkt vermoord te zijn. De dader is niet gekend, maar er is wel een hoofdverdachte. De hoofdstukken wisselen zich af tussen het standpunt van Marlieke, na de moord en het standpunt van Marjolein, voor de moord. Stilletjes aan groeien de twee verhaallijnen naar elkaar toe en wordt duidelijk wie de moord gepleegd heeft, en waarom.
Schaduwzuster vertelt het verhaal van twee Nederlandse tweelingzussen Marjolein en Marlieke. Marjolein blijkt vermoord te zijn. De dader is niet gekend, maar er is wel een hoofdverdachte. De hoofdstukken wisselen zich af tussen het standpunt van Marlieke, na de moord en het standpunt van Marjolein, voor de moord. Stilletjes aan groeien de twee verhaallijnen naar elkaar toe en wordt duidelijk wie de moord gepleegd heeft, en waarom.
August 17, 2021
Lydia and Elise are twin sisters, identical in appearance but not in personality. Lydia’s an opinionated teacher with a husband, daughter, and relatively settled life. Elise is a photographer: quieter, darker, and troubled. However, it’s Lydia’s life which becomes truly troubled, starting when a student pulls a knife on her, and ending with a violent death. The second novel from ‘Holland’s Queen of Crime’ to be translated into English, this psychological thriller conveys plenty of creepiness and a brooding sense of unease.
3.5 stars
3.5 stars
December 6, 2020
3,5*. De schrijfstijl van Simone is heel erg prettig. Dit verhaal was zeker niet saai, maar niet haar beste. Wel ben je tot het einde benieuwd wie de dader is.
August 28, 2023
Wat een heerlijk boek was dit, spannend tot de laatste bladzijde!
December 23, 2023
Gewonnen met Sinterklaasdobbelen maar niet mijn genre. Je leest er zo doorheen maar er gebeurt vrij weinig.
March 24, 2023
Recensie volgt op mn website
April 11, 2011
SHADOW SISTER is the second book translated into English from Dutch author Simone van der Vlugt. Both standalones, this one is the story of twins Lydia and Elisa, as the blurb puts it - identical in appearance, different in every other way.
Starting out on a particularly dramatic note, the book opens with Lydia being threatened with a knife by one of her students. From there, and there's really no other way to explain how this book works, except to say that the book is about the events that led up to Lydia's murder. Each sister has a voice, her own perspective about their relationship, each other, their parents, Lydia's husband, her fellow teachers at school, Elisa's friends, her job, her life.
The style is really quite unusual, and once you settle into the voices of the two sisters, any slight feeling of confusion disappears and the contrasting ways that the sisters see the world becomes increasingly stark. It's also easy to see how, despite a natural feeling of sympathy for Lydia - who you know has died, there's a subtle switching of emotional reaction as it becomes increasing obvious that Lydia has dominated Elisa. All the while, Lydia's own "perfect" life is not as controlled as she has made it out to be.
There are some rather heavy-handed "lessons" sprinkled throughout the narrative, with the student that threatens Lydia being a Muslim, and the school that she teaches in catering mostly for immigrants and their children. Lydia loves her work, and wants to keep teaching despite her husband's keenness to have her join him in his successful software development company. Perhaps the first sign of a chink in Lydia's personal armour is the dawning sense that there's something slightly smug and self-satisfied about her desire to keep teaching in a difficult environment.
There are some fascinating aspects to this varying perspectives that unfortunately are somewhat let down by an ending that lacked that sense of analysis and reflection. Whilst there's nothing wrong in the actual resolution, and on one level it could of made sense, unfortunately it's rushed, sketchy and odd. Given that there were these two tremendous voices - these sisters who do shadow each other, who seemingly see everything totally different, through eyes that are identical (which is a fascinating sort of an idea), come the need to solve the crime, somebody was stumped up as the perpetrator, a bit of a story woven around them and the whole thing done and dusted in a few pages. Didn't quite work. Which is a pity as the lead up that short, sharp disappointing resolution was really good.
Starting out on a particularly dramatic note, the book opens with Lydia being threatened with a knife by one of her students. From there, and there's really no other way to explain how this book works, except to say that the book is about the events that led up to Lydia's murder. Each sister has a voice, her own perspective about their relationship, each other, their parents, Lydia's husband, her fellow teachers at school, Elisa's friends, her job, her life.
The style is really quite unusual, and once you settle into the voices of the two sisters, any slight feeling of confusion disappears and the contrasting ways that the sisters see the world becomes increasingly stark. It's also easy to see how, despite a natural feeling of sympathy for Lydia - who you know has died, there's a subtle switching of emotional reaction as it becomes increasing obvious that Lydia has dominated Elisa. All the while, Lydia's own "perfect" life is not as controlled as she has made it out to be.
There are some rather heavy-handed "lessons" sprinkled throughout the narrative, with the student that threatens Lydia being a Muslim, and the school that she teaches in catering mostly for immigrants and their children. Lydia loves her work, and wants to keep teaching despite her husband's keenness to have her join him in his successful software development company. Perhaps the first sign of a chink in Lydia's personal armour is the dawning sense that there's something slightly smug and self-satisfied about her desire to keep teaching in a difficult environment.
There are some fascinating aspects to this varying perspectives that unfortunately are somewhat let down by an ending that lacked that sense of analysis and reflection. Whilst there's nothing wrong in the actual resolution, and on one level it could of made sense, unfortunately it's rushed, sketchy and odd. Given that there were these two tremendous voices - these sisters who do shadow each other, who seemingly see everything totally different, through eyes that are identical (which is a fascinating sort of an idea), come the need to solve the crime, somebody was stumped up as the perpetrator, a bit of a story woven around them and the whole thing done and dusted in a few pages. Didn't quite work. Which is a pity as the lead up that short, sharp disappointing resolution was really good.
January 27, 2012
On the surface, Shadow Sister doesn't sound like a classic whodunnit. When teacher Lydia who works at a school in a rundown school is threatened by a knife wielding pupil, it's inevitable that she turns to her twin sister Elisa. But early on you discover that Lydia has been murdered.
Who's the killer? There are so many candidates.
Written from the point of view of both twins, which adds intensity to this pot boiler, Shadow Sister sizzles along at a cracking pace. No wonder they call van Der Vlugt 'Holland's Queen of Crime.'
I give this book 4 out 5 because the ending was a bit of a let down and didn't make sense. Almost like the author had stuck a pin in a list of names.
Who's the killer? There are so many candidates.
Written from the point of view of both twins, which adds intensity to this pot boiler, Shadow Sister sizzles along at a cracking pace. No wonder they call van Der Vlugt 'Holland's Queen of Crime.'
I give this book 4 out 5 because the ending was a bit of a let down and didn't make sense. Almost like the author had stuck a pin in a list of names.
August 31, 2017
Interesting book because of the narrative style.
More here: http://inkquilletc.blogspot.in/2017/0...
More here: http://inkquilletc.blogspot.in/2017/0...
September 2, 2017
Prima boek, alleen dekt de flaptekst de inhoud voor geen meter.
December 21, 2017
Lelijkste einde ooit en elk hoofdstuk van Marjolein was hetzelfde waar ze paranoia was over bilal.
January 9, 2026
Van alle Simoontjes die ik heb gelezen kwam ik toch slecht door deze heen! En RIP treinstation Berkel en Rodenrijs, I didn’t even know you ever existed (maar blijkbaar zo’n oud boek dat het toen nog bestond)
February 9, 2023
3,5 sterren - Nederlandse hardcover
Recensie volgt later.
Uitgeleend aan Ludi.
Recensie volgt later.
Uitgeleend aan Ludi.
August 23, 2025
Ich hab es geliebt aber das Ende war leider ein bisschen enttäuschend.Aber weil ich den Schreibstil von der Autorin sehr mag und trotzdem sehr invested war gebe ich statt 3/5 doch 4/5 Sternen :)
May 26, 2024
Spannend tot het eind
June 26, 2025
leest lekker door, maar daarnaast niet al te opmerkelijk
May 11, 2022
Een spannende thriller, graag gelezen.
June 22, 2011
Shadow Sister by Simone Van Der Vlugt seemed to be the perfect book. I had enjoyed the author’s first book, which I wrote about here, and so her second would nicely fill the V slot in my Crime Fiction Alphabet. And letter V fell in the middle of June, so that the same book would fall nicely for A Month of Dutch Literature.
It was too perfect. I’m afraid the book was rather disappointing. It fell into the classic trap for crime fiction, of compromising characters for the sake of the plot. And I’m afraid there were problems with the plot too.
I must say now that this isn’t going to be a hatchet job. There were good things, things I liked, and I had no problem reading to the end. But I was disappointed.
The story began promisingly.
“All of a sudden he’s got a knife. The flash as he draws it is so unexpected fear paralyses me. I try to speak, but the sound dies in my throat. I can only stare at the blade glinting in the light streaming through the classroom window.”
Lydia taught in a language school. It could be difficult, but she cared, she felt she was doing good, and she was professional.
Her husband was less happy. Particularly when Lydia acceded to her school’s wish to deal with the student who pulled a knife on her quietly, in-house, to try to prevent damage to its reputation.
But Elisa, her twin sister, understood. The two woman were very different. Lydia, the teacher, was married with a child, organised, she knew where she was going in life. Elisa though was single, a photographer, and much more spontaneous in how she lived her life. Yes, two very different women, but they were joined by a shared history and they understood each other perfectly.
Until, just days after the knife incident, Lydia is killed.
And then the story is split. Between Lydia and the days leading up to her death, and Elisa in the days after as she grieved and searched for answers. It’s a very effective structure, drawing the reader into each life, each situation, and then unsettling as the realisation surfaces that one of those women is dead.
And initially I believed in them both, but things went a little wrong. Lydia’s character was compromised as her story was used to make points about immigrants and cultural differences. They were valid points, but they were pushed that little bit too hard. And Elisa’s character was compromised by the author’s decision push other aspects of her grief to one side and focus only on her need to know what happened.
I wondered if there was a very different novel trying to get out here. A story of family, culture and loss, that had been compromised by the need, or wish, to produce a book that sat more naturally in the crime fiction genre …
As a murder mystery Shadow Sister started well, but then it faltered. Because secondary characters were so very lightly sketched. Because so many secrets emerged. And because there were too many times when characters said and did things that I couldn’t believe in order to make the plot work.
And I’m afraid the ending didn’t work either. I knew when a killer was unmasked sixty pages before the end that there would be another twist to come. And there was, a very predictable twist that I’ve seen so many times before.
After that though, there was a final moment that worked beautifully, And there had been other moments before.
That made the weaknesses, the crime fiction clichés, so frustrating. Because those high points reminded me that Simone Van der Vlugt can write wonderful crime fiction, and made me think that she might do well to bend, or even break, the conventions of the genre …
It was too perfect. I’m afraid the book was rather disappointing. It fell into the classic trap for crime fiction, of compromising characters for the sake of the plot. And I’m afraid there were problems with the plot too.
I must say now that this isn’t going to be a hatchet job. There were good things, things I liked, and I had no problem reading to the end. But I was disappointed.
The story began promisingly.
“All of a sudden he’s got a knife. The flash as he draws it is so unexpected fear paralyses me. I try to speak, but the sound dies in my throat. I can only stare at the blade glinting in the light streaming through the classroom window.”
Lydia taught in a language school. It could be difficult, but she cared, she felt she was doing good, and she was professional.
Her husband was less happy. Particularly when Lydia acceded to her school’s wish to deal with the student who pulled a knife on her quietly, in-house, to try to prevent damage to its reputation.
But Elisa, her twin sister, understood. The two woman were very different. Lydia, the teacher, was married with a child, organised, she knew where she was going in life. Elisa though was single, a photographer, and much more spontaneous in how she lived her life. Yes, two very different women, but they were joined by a shared history and they understood each other perfectly.
Until, just days after the knife incident, Lydia is killed.
And then the story is split. Between Lydia and the days leading up to her death, and Elisa in the days after as she grieved and searched for answers. It’s a very effective structure, drawing the reader into each life, each situation, and then unsettling as the realisation surfaces that one of those women is dead.
And initially I believed in them both, but things went a little wrong. Lydia’s character was compromised as her story was used to make points about immigrants and cultural differences. They were valid points, but they were pushed that little bit too hard. And Elisa’s character was compromised by the author’s decision push other aspects of her grief to one side and focus only on her need to know what happened.
I wondered if there was a very different novel trying to get out here. A story of family, culture and loss, that had been compromised by the need, or wish, to produce a book that sat more naturally in the crime fiction genre …
As a murder mystery Shadow Sister started well, but then it faltered. Because secondary characters were so very lightly sketched. Because so many secrets emerged. And because there were too many times when characters said and did things that I couldn’t believe in order to make the plot work.
And I’m afraid the ending didn’t work either. I knew when a killer was unmasked sixty pages before the end that there would be another twist to come. And there was, a very predictable twist that I’ve seen so many times before.
After that though, there was a final moment that worked beautifully, And there had been other moments before.
That made the weaknesses, the crime fiction clichés, so frustrating. Because those high points reminded me that Simone Van der Vlugt can write wonderful crime fiction, and made me think that she might do well to bend, or even break, the conventions of the genre …
January 1, 2014
Dieses Buch war bei der letzten Medimops - Bestellung ebenso dabei und ich habe schon viel gutes über den Schreibstil von Simone von der Vlugt und auch das Buch an sich gehört.
Angesichts dessen, dass gestern bekanntlich der Jahreswechsel stattfand, habe ich es mir mit diesem Buch bequem gemacht und den Rest heute morgen gelesen.
Im Leben von Marjolein könnte es nicht besser laufen. Sie hat einen Job als Lehrerin, einen liebenden Ehemann und eine süße Tochter. Die Situation in ihrer Schule für Problemkinder ist zwar nicht gerade einfach, aber dennoch fühlt sie sich dort - auch im Umfeld ihrer Kollegen und Kolleginnen - recht wohl.
Das ändert sich jedoch, als Bilal ihr plötzlich nach einer Auseinandersetzung mit einem Messer gegenüber steht. Marjolein kann zwar fliehen, doch von da an ist nichts mehr, wie es vor dieser Szene war.
Überall wittert sie Gefahr, überall sieht sie Bilal als potenziellen Angreifer und doch scheint niemand wirklich ihre Ängste ernst zu nehmen, nicht mal ihre eigene Familie
Und dann passiert das, womit niemand gerechnet hat: Marjolein wird erschossen und für so manch einen ist recht schnell klar, wer dafür verantwortlich ist. Marlieke jedoch, welcher ihre Zwillingsschwester äußerlich gleich, glaubt daran jedoch nicht ganz und umso mehr sie nachforscht, um so größer wird das Entsetzen darüber, dass auch im Leben ihrer Schwester nicht immer alles so war, wie es den Anschein hatte. Dennoch kommen auch Zweifel an Maliekes Trauerverhalten auf und schon bald gerät sie selbst in den Focus der Ermittlungen.
Der Schreibstil der Autorin ist recht flüssig und Simone van der Vlught erzählt in mehrern Perspektiven. Einmal in der Sicht von Marjolein, ihre Ängste, ihr Verhalten bis hin zu ihrer Erschiessung. Auf der anderen Seite die Version von Marlieke, welche oft im Schatten ihrer eigenen Schwester stand und erst durch ihren Tod - so makaber es auch klingt - richtig aufzublühen scheint.
Sie verfolgt Hinweise, die den Tod ihrer Schwester betreffen, einem nach dem anderen, ohne zu ahnen, dass sie selbst mehr darin verwickelt ist, als dass sie sich das je hätte vorstellen können.
Ich muss ehrlich gestehen, dass mich Simone van der Vlugt gerade mit dem Ende durchaus überraschen konnte. Immer wenn ich dachte "Oh jetzt hast du es aber und weisst, wer als Täter in Frage kommt..", hat sie mich geschickt auf eine andee Spur gebracht und den entgültigen Täter und dessen Motiv hätte ich so am Anfang des Buches nie erwartet.
Was mich allerdings ein wenig gestört hat, war die Umschreibung von Bilal. Nur weil er ein muslimischer Problemschüler ist, muss er nicht gleich als Täter in Frage kommen, aber in erster Linie haben sich die Ermittlungen auf ihn bezogen, gerade auch auf Drängen der Familie und Marjolein selbst hin - zumindest bis zu ihrem Tod. Auch kam er mir an einigen Stellen - für einen Jungen in dem angegebenen Alter - doch ein wenig zu überheblich vor.
Ich würde dieses Buch zwar nicht unter dem Genre Psychothriller anordnen, wie es auf dem Cover zu lesen ist, aber dennoch war es ein Kriminalroman, der mich zeitweise positiv überraschen konnte.
4/5 Schneeflöckchenbäume
Angesichts dessen, dass gestern bekanntlich der Jahreswechsel stattfand, habe ich es mir mit diesem Buch bequem gemacht und den Rest heute morgen gelesen.
Im Leben von Marjolein könnte es nicht besser laufen. Sie hat einen Job als Lehrerin, einen liebenden Ehemann und eine süße Tochter. Die Situation in ihrer Schule für Problemkinder ist zwar nicht gerade einfach, aber dennoch fühlt sie sich dort - auch im Umfeld ihrer Kollegen und Kolleginnen - recht wohl.
Das ändert sich jedoch, als Bilal ihr plötzlich nach einer Auseinandersetzung mit einem Messer gegenüber steht. Marjolein kann zwar fliehen, doch von da an ist nichts mehr, wie es vor dieser Szene war.
Überall wittert sie Gefahr, überall sieht sie Bilal als potenziellen Angreifer und doch scheint niemand wirklich ihre Ängste ernst zu nehmen, nicht mal ihre eigene Familie
Und dann passiert das, womit niemand gerechnet hat: Marjolein wird erschossen und für so manch einen ist recht schnell klar, wer dafür verantwortlich ist. Marlieke jedoch, welcher ihre Zwillingsschwester äußerlich gleich, glaubt daran jedoch nicht ganz und umso mehr sie nachforscht, um so größer wird das Entsetzen darüber, dass auch im Leben ihrer Schwester nicht immer alles so war, wie es den Anschein hatte. Dennoch kommen auch Zweifel an Maliekes Trauerverhalten auf und schon bald gerät sie selbst in den Focus der Ermittlungen.
Der Schreibstil der Autorin ist recht flüssig und Simone van der Vlught erzählt in mehrern Perspektiven. Einmal in der Sicht von Marjolein, ihre Ängste, ihr Verhalten bis hin zu ihrer Erschiessung. Auf der anderen Seite die Version von Marlieke, welche oft im Schatten ihrer eigenen Schwester stand und erst durch ihren Tod - so makaber es auch klingt - richtig aufzublühen scheint.
Sie verfolgt Hinweise, die den Tod ihrer Schwester betreffen, einem nach dem anderen, ohne zu ahnen, dass sie selbst mehr darin verwickelt ist, als dass sie sich das je hätte vorstellen können.
Ich muss ehrlich gestehen, dass mich Simone van der Vlugt gerade mit dem Ende durchaus überraschen konnte. Immer wenn ich dachte "Oh jetzt hast du es aber und weisst, wer als Täter in Frage kommt..", hat sie mich geschickt auf eine andee Spur gebracht und den entgültigen Täter und dessen Motiv hätte ich so am Anfang des Buches nie erwartet.
Was mich allerdings ein wenig gestört hat, war die Umschreibung von Bilal. Nur weil er ein muslimischer Problemschüler ist, muss er nicht gleich als Täter in Frage kommen, aber in erster Linie haben sich die Ermittlungen auf ihn bezogen, gerade auch auf Drängen der Familie und Marjolein selbst hin - zumindest bis zu ihrem Tod. Auch kam er mir an einigen Stellen - für einen Jungen in dem angegebenen Alter - doch ein wenig zu überheblich vor.
Ich würde dieses Buch zwar nicht unter dem Genre Psychothriller anordnen, wie es auf dem Cover zu lesen ist, aber dennoch war es ein Kriminalroman, der mich zeitweise positiv überraschen konnte.
4/5 Schneeflöckchenbäume
April 6, 2011
I won't give it one star because it's not irredeemably awful, but I really did not like this book.
One of the problems I often have with genre literature in general is the fact that the writers so often tend to be more in love with their plots than they are with their characters. Most of the Dutch "literary thriller" writers I've read have managed to avoid this trap, and instead created full-fledged people to carry their storylines. If I can judge based on this one book, though, Simone van der Vlugt is not one of those writers. It's so clear that she came up with the idea for the plot and then slotted cardboard characters into it as a vehicle for telling the story. Her internal narrative is stiff and her dialogue worse. Her characters hold pages-long monologues without moving or changing expression or being interrupted by the people they're talking to, to the point where it made me giggle at the mental image of this happening in real life. The plot is interesting enough, but it's clumsily executed; she uses red herrings to try and lead the reader down the garden path because otherwise the "whodunnit" factor would be missing due to sheer obviousness.
Also, to make matters worse, the first quarter of the book reads a little bit like PVV election propaganda. It thankfully takes a somewhat different turn later on, but my god, does the early part ever make immigrant-dominated Rotterdam schools sound like something out of a Geert Wilders horror scenario! And ordinarily I wouldn't even necessarily notice that the only "allochtoon" character we get to know at all is a scary, thuggish brute, but given the first few chapters (which actively enraged me to the point where I would have thrown the book across the room if it hadn't been on my ebook reader), I became hypersensitized to any crappy treatment of immigrants by the author, with the result that this entire aspect of the storyline left a really bad taste in my mouth.
I am quite fond of the Dutch "literary thriller" tradition, which marries thriller storylines to storytelling techniques designed to appeal to character-loving (and mostly female) readers. But I will not be reading anything else by this particular literary thriller writer.
One of the problems I often have with genre literature in general is the fact that the writers so often tend to be more in love with their plots than they are with their characters. Most of the Dutch "literary thriller" writers I've read have managed to avoid this trap, and instead created full-fledged people to carry their storylines. If I can judge based on this one book, though, Simone van der Vlugt is not one of those writers. It's so clear that she came up with the idea for the plot and then slotted cardboard characters into it as a vehicle for telling the story. Her internal narrative is stiff and her dialogue worse. Her characters hold pages-long monologues without moving or changing expression or being interrupted by the people they're talking to, to the point where it made me giggle at the mental image of this happening in real life. The plot is interesting enough, but it's clumsily executed; she uses red herrings to try and lead the reader down the garden path because otherwise the "whodunnit" factor would be missing due to sheer obviousness.
Also, to make matters worse, the first quarter of the book reads a little bit like PVV election propaganda. It thankfully takes a somewhat different turn later on, but my god, does the early part ever make immigrant-dominated Rotterdam schools sound like something out of a Geert Wilders horror scenario! And ordinarily I wouldn't even necessarily notice that the only "allochtoon" character we get to know at all is a scary, thuggish brute, but given the first few chapters (which actively enraged me to the point where I would have thrown the book across the room if it hadn't been on my ebook reader), I became hypersensitized to any crappy treatment of immigrants by the author, with the result that this entire aspect of the storyline left a really bad taste in my mouth.
I am quite fond of the Dutch "literary thriller" tradition, which marries thriller storylines to storytelling techniques designed to appeal to character-loving (and mostly female) readers. But I will not be reading anything else by this particular literary thriller writer.
November 5, 2014
Marjolein is lerares op een zwarte school in Rotterdam. Ze probeert altijd begripvol te zijn tegenover haar leerlingen. Tot ze op een dag midden in de les bedreigd wordt door één van haar leerlingen. Dan staat haar leven helemaal op zijn kop. Vanwege de slechte naam die de school al heeft, hebben ze liever niet dat Marjolein aangifte gaat doen bij de politie. Maar de bedreigingen gaan door en ze kan zich niet meer inhouden. Zij zelf denkt al meteen te weten wie erachter zit en maakt daarvan melding bij de politie. Dan wordt ze vermoord en is het aan haar man Raoul en haar tweelingzus Marlieke om uit te zoeken wie het op zijn geweten heeft. Er zijn genoeg gegadigden.
Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van Marjolein en vanuit het oogpunt van Marlieke. Ondanks dat ze tweelingzusjes zijn, zijn het twee verschillende types. De spanning zit er vanaf de eerste pagina goed in tot halverwege dan zwakt het weer een beetje af, maar dan komt de ontknoping die je totaal niet verwacht. Het boek is zo geschreven dat je je echt in de dames kunt verplaatsten, je gaat zelfs meedenken wie de dader zou kunnen zijn. Ik vind het echt een aanrader, ondanks dat je er af en toe wel even doorheen moet. Je wilt gewoon weten wie uiteindelijk de dader is.
Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van Marjolein en vanuit het oogpunt van Marlieke. Ondanks dat ze tweelingzusjes zijn, zijn het twee verschillende types. De spanning zit er vanaf de eerste pagina goed in tot halverwege dan zwakt het weer een beetje af, maar dan komt de ontknoping die je totaal niet verwacht. Het boek is zo geschreven dat je je echt in de dames kunt verplaatsten, je gaat zelfs meedenken wie de dader zou kunnen zijn. Ik vind het echt een aanrader, ondanks dat je er af en toe wel even doorheen moet. Je wilt gewoon weten wie uiteindelijk de dader is.
July 25, 2013
Ik koos dit boek omdat ik zelf ook in het onderwijs werk. Zoals in een recensie op de kaft al geschreven staat: "(...)grimmig door de angstaanjagende herkenbaarheid (...)". Zoals ik zelf ook wel eens merk, is er steeds meer agressie in het onderwijs. Mede hierover gaat het boek.
Lerares Marjolein wordt door één van haar leerlingen met een mes bedreigd. Daarna komt ze terecht in een achtbaan vol emoties. Stukje bij beetje komen er steeds meer motieven in het verhaal naar voren die verschillende personen in het boek zouden kunnen hebben om Marjolein te vermoorden (vrij snel in het verhaal wordt duidelijk dat Marjolein na die bedreiging ook daadwerkelijk vermoord is).
Door te wisselen van gezichtspunt tussen Marjolein en haar tweelingzus Marlieke komen er steeds meer vermoedens en vragen bij jezelf naar boven. Knap gedaan door de schrijfster. Wel vind ik het boek op sommige punten een beetje langdradig en zweverig, vooral dat connectie-tussen-tweelingzussen-gedoe en de drijfveren van Marjolein om op een zwarte school te blijven werken vind ik na een tijdje een beetje vervelend worden. Hoewel het verhaal goed in elkaar zit, kent het boek voor sommige personages niet genoeg afronding - hoe loopt het verhaal voor hen af?
Al met al is dit boek een aanrader!
Lerares Marjolein wordt door één van haar leerlingen met een mes bedreigd. Daarna komt ze terecht in een achtbaan vol emoties. Stukje bij beetje komen er steeds meer motieven in het verhaal naar voren die verschillende personen in het boek zouden kunnen hebben om Marjolein te vermoorden (vrij snel in het verhaal wordt duidelijk dat Marjolein na die bedreiging ook daadwerkelijk vermoord is).
Door te wisselen van gezichtspunt tussen Marjolein en haar tweelingzus Marlieke komen er steeds meer vermoedens en vragen bij jezelf naar boven. Knap gedaan door de schrijfster. Wel vind ik het boek op sommige punten een beetje langdradig en zweverig, vooral dat connectie-tussen-tweelingzussen-gedoe en de drijfveren van Marjolein om op een zwarte school te blijven werken vind ik na een tijdje een beetje vervelend worden. Hoewel het verhaal goed in elkaar zit, kent het boek voor sommige personages niet genoeg afronding - hoe loopt het verhaal voor hen af?
Al met al is dit boek een aanrader!
May 11, 2008
Marjolein is een betrokken, bevlogen docente op een zwarte middelbare school in Rotterdam. Ondanks het begrip en inlevingsvermogen dat ze altijd toont voor haar leerlingen, maakt ze op een dag ook de andere kant van het onderwijs mee; ze wordt tijdens de les bedreigd door een van haar leerlingen. Vanaf dat moment verandert haar leven totaal. Ze komt tussen twee vuren te staan, met aan de ene kant de loyaliteit die ze voelt naar de school toe, en aan de andere kant haar angst voor de bedreigingen die door blijven gaan. Maar wie heeft het nu precies op haar gemunt, en tot hoever wil diegene gaan?
Schaduwzuster is een adembenemende literaire thriller, vol herkenbare situaties, met humor en vaart geschreven, over hoe het dagelijks leven plots kan veranderen in een grote hel.
Simone van der Vlugt werd bekend als jeugdboekenschrijfster en publiceerde in 2004 de literaire thriller De reünie, waarvan in drie maanden tijd meer dan 65.000 exemplaren werden verkocht. Het boek werd door Crimezone als beste thrillerdebuut van 2004 uitgeroepen.
Schaduwzuster is een adembenemende literaire thriller, vol herkenbare situaties, met humor en vaart geschreven, over hoe het dagelijks leven plots kan veranderen in een grote hel.
Simone van der Vlugt werd bekend als jeugdboekenschrijfster en publiceerde in 2004 de literaire thriller De reünie, waarvan in drie maanden tijd meer dan 65.000 exemplaren werden verkocht. Het boek werd door Crimezone als beste thrillerdebuut van 2004 uitgeroepen.
March 16, 2015
Een boek dat je een gemengd gevoel geeft. Aan de ene kant is het een heel spannend boek waarbij je vanuit twee perspectieven het verhaal leest. Aan de ene kant van Marjolein wat zich in het verleden afspeeld en aan de andere kant van Marlieke dat zich in het hede afspeeld. Doordat je vanuit het perspectief van beide tweelingzussen leest wordt het erg spannend doordat de verhaallijnen naar elkaar toe groeien. Helaas wordt er in de verhalen te veel omschreven en beschreven waardoor het soms lang duurt en dus wat langdradig wordt. Enerzijds wil jedus blijven lezen om te weten hoe het afloopt maar aam de andere kant wordt het ook een beetje vervelend en wil je het boek wegleggen. Het duurde voor mij daarom ook langer voor ik het uit had. Het einde irriteerd me gewoon. Ik kan er niet te veel van zeggen zonder een spoiler maar ik vind het een beetje ver gezocht. Erg jammer, dit zorgt voor een vervelende nasmaak na het lezen van het boek.
March 23, 2016
Ik vind dit één van de betere boeken van Van der Vlugt, en na de eerste 100 bladzijden had ik dat totaal niet verwacht. Het begin vond ik namelijk erg vervelend en stereotype richting Marokkaanse mensen. Marjolein irriteerde mij ook enorm (dat bleef ze overigens doen) en ik dacht dit wordt een "het is direct bekend wie de dader is boek". Je zult het wel aanvoelen, wie ik dacht dat het was, was het niet. De manier van schrijven vond ik fijn; er werd op het juiste moment van Marlieke naar Marjolein gewisseld, dat zorgde voor voldoende spanning. Er zitten een aantal interessante lagen in het verhaal, waarvan er eentje erg onwaarschijnlijk en ongeloofwaardig is, maar desalniettemin verrassend. De dader kun je wellicht aan zien komen, echter voor mij kwam de ontknoping onverwacht door de laatste twist. Ik was tot het laatste moment geboeid. Een aanrader! Bijt even door het begin heen en je leest, vind ik, een goed boek.
February 27, 2016
Ik heb de luisterboekversie van dit boek "gelezen" en dat is goed bevallen. Het boek was spannend en ik was erg benieuwd naar de afloop. Die vond ik overigens erg verrassend, al kwam dit wel erg plotseling.
Het boek bevatte wel wat dingen die ik onlogisch vond . Ook vond ik het jammer dat er niet verder werd ingegaan op Sylvie/haar moeder. Nu leek dat deel er alleen in te zitten om het verhaal te laten vorderen, en blijven dingen wat Sylvie betreft verder onduidelijk. En zo waren er nog een paar losse eindjes. Maar desondanks vond ik dit boek een prettig boek om te beluisteren tijdens het doen van huishoudelijke klusjes.
Het boek bevatte wel wat dingen die ik onlogisch vond . Ook vond ik het jammer dat er niet verder werd ingegaan op Sylvie/haar moeder. Nu leek dat deel er alleen in te zitten om het verhaal te laten vorderen, en blijven dingen wat Sylvie betreft verder onduidelijk. En zo waren er nog een paar losse eindjes. Maar desondanks vond ik dit boek een prettig boek om te beluisteren tijdens het doen van huishoudelijke klusjes.
January 13, 2014
Lydia is one of a twin; the one who appears to have it all, married with one young daughter Valerie she teaches in a multi-cultural school in Rotterdam. One day Lydia is threatened by a muslim student and soon after is murdered. The story is full of twists and turns with chapters about Lydia in the days following the incident at the school, one she doesn't report to keep the school out of the headlines, and Elisa her twin narrating in the days following her murder.
The twin element was well handled and their relationship revealed bit by bit over the course of the book. The setting is in Rotterdam but this could equally well have been set in England, the translation has been expertly handled. Many relationships are important in this story and it is these that hold the key to the final revelation.
This is ideal holiday reading, I will be ordering The Reunion by the same author.
The twin element was well handled and their relationship revealed bit by bit over the course of the book. The setting is in Rotterdam but this could equally well have been set in England, the translation has been expertly handled. Many relationships are important in this story and it is these that hold the key to the final revelation.
This is ideal holiday reading, I will be ordering The Reunion by the same author.
February 3, 2016
Ik vond het een leuk en interessant boek om te lezen en had het daarom ook best wel snel uit, wat meestal niet gebeurd met een literatuur boek, omdat ik veel liever een fantasie boek lees. Wat ik het leukste vond was dat het eigenlijk twee verhalen waren die met hetzelfde te maken hadden: aan de ene kant Marjolein die wordt bedreigt en daarna probeert verder te gaan met haar leven, en aan de andere kant Marlieke wiens tweeling zus is vermoord en daarom probeert uit te vinden wie dat heeft gedaan maar ondertussen probeert verder te gaan met haar leven.
Zoals ik al zei lees ik liever fantasie boeken maar ik kan dit boek zeker aanraden omdat het toch best wel spannend is en je het daarom blijft lezen.
Ik denk niet dat ik het snel nog een keer zal lezen maar als ik het over een paar jaar op de plank zie staan zal ik het denk ik wel weer een keer lezen.
Zoals ik al zei lees ik liever fantasie boeken maar ik kan dit boek zeker aanraden omdat het toch best wel spannend is en je het daarom blijft lezen.
Ik denk niet dat ik het snel nog een keer zal lezen maar als ik het over een paar jaar op de plank zie staan zal ik het denk ik wel weer een keer lezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 15, 2013
Na de spannende Reunie, nu een wat teleurstellende Schaduwzuster. Van der Vlugt's schrijfstijl blijf ik prettig vinden. Na het bekende Noord-Holland van het vorige boek, nu het voor mij bijzonder herkenbare Rotterdam.
Ik moest in het begin wennen aan de wisselende 'ik-ken'. Wel leuk gevonden.
Het verhaal is relatief slap. Er gebeurt weinig, is redelijk voorspelbaar en niet echt spannend.
Ik ga nu beginnen aan het derde boek: Het laatste offer.
Hoop dat dat beter is....
Spoiler:
Vriend thomas van marlieke is dader. Vindt dat marliele teveel werd overheerst door Marjolein. Eerste verdachte lijkt leerling te zijn. Vervolgens nog verdachte vriendin opgevoerd: sylvie. Heeft relatie met raoul, marjolein's man.
Ik moest in het begin wennen aan de wisselende 'ik-ken'. Wel leuk gevonden.
Het verhaal is relatief slap. Er gebeurt weinig, is redelijk voorspelbaar en niet echt spannend.
Ik ga nu beginnen aan het derde boek: Het laatste offer.
Hoop dat dat beter is....
Spoiler:
Vriend thomas van marlieke is dader. Vindt dat marliele teveel werd overheerst door Marjolein. Eerste verdachte lijkt leerling te zijn. Vervolgens nog verdachte vriendin opgevoerd: sylvie. Heeft relatie met raoul, marjolein's man.
Displaying 1 - 30 of 117 reviews