What do you think?
Rate this book
Το εξαήμερο του αιώνα
Θέλω να γκρεμίσω το μύθο που θέλει τους δρομείς μεγάλων αποστάσεων να τρέχουν μηχανικά. Στην πραγματικότητα, αυτός ο μύθος δεν είχε ποτέ καμία βάση, ιδιαίτερα σε μας τους δρομείς, στους οποίους είναι εμπεδωμένο ότι είναι εκ των πραγμάτων γκρεμισμένος. Επειδή, όμως, ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης έχει δεχτεί την αντίληψη του "μηχανικού τρεξίματος", προσπαθώ να ανατρέψω αυτή την ιδέα, όχι μόνο γιατί δε συμβαίνει, αλλά και για να πάρει ο ενδιαφερόμενος μια γεύση από τα εσωτερικά δρώμενα, τα οποία εκφράζω από ψυχολογική κυρίως σκοπιά: όταν πάψει ο νους να σκέφτεται και να αντλεί δυνάμεις εμπνεόμενος, και ιδιαίτερα όταν το κορμί "τα έχει μπήξει", μόνο βουλητικά μπορεί να κινητοποιηθεί. Αψήφησα πολλές συστολές καί αναστολές νια να ξεπεράσω τη σιγή μου και να περιγράψω τις εσωτερικές συγκρούσεις, για να μπορέσει να συλλάβει ο "απ' έξω", ο θεατής-αποδέκτης ή ο αναγνώστης τι διαδραματίζεται στο νου και στην ψυχή -αισθήσεις, υπεραισθήσεις- ενός δρομέα από τις αρνήσεις του κορμιού.
286 pages, Paperback
First published January 1, 1997
1 person is currently reading
69 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
September 7, 2016
Γραμμένο το 1995 με φόντο το "υπεράνθρωπο" 6ημερο στη Νέα Υόρκη το 1984 ο Γιάννης Κούρος αφηγείται παράλληλα τη ζωή του μη διστάζοντας να τα βάλει με όλους και με όλα, μαρτυρώντας τη στενάχωρη παιδική του ηλικία, τη φτώχεια στην οποία μεγάλωσε, αλλά κυρίως την πικρία του απέναντι στο ΣΕΓΑΣ και στην Πολιτεία που αδιαφόρησε και δεν του έδωσε το παραμικρό αντίτιμο, υλικό ή της όποιας αναγνώρισης. (Αργότερα, όπως είδα σ ένα ντοκιμαντέρ, ο Κούρος μπήκε στην Πολεμική Αεροπορία). Όλοι αντιλαμβάνονται πως ο Κούρος δεν είναι ένας ήσυχος, εύκολος χαρακτήρας, όμως όπως κάθε συγγραφέα/καλλιτέχνη πρέπει να τον κρίνουμε από το έργο του κι όχι από το χαρακτήρα του, έτσι και κάθε αθλητή πρέπει να τον κρίνουμε από τς επιδόσεις του. Κι εδώ ο Γιάννης Κούρος είναι υπεράνθρωπος. "Κούρος" μπορεί να ξαναγεννηθεί μετά από 100 χρόνια. Ελάχιστοι φυσικά μπορούν να αντιληφθούν το μέγεθος των (παγκόσμιων) ρεκόρ του και των νικών του στις υπεραποστάσεις, ενώ σ'εκείνους που έχουν κάποια σχέση με το τρέξιμο μοιάζουν ψεύτικα, αδύνατα. Αν ο Κούρος ήταν Ιταλός ή Ιάπωνας θα λατρευόταν σαν αρχαίος θεός για όσα έχει καταφέρει στον αθλητισμό.
Το βιβλίο είναι πολύ μεγάλο, πυκνό, παρά τις φαινομενικά λίγες σελίδες, γεμάτο ποιήματα του Κούρου, τα οποία αν θέλεις να διαβάσεις φρενάρουν κάπως την συναρπαστική ανάγνωση του 6ημερου στο οποίο ο Κούρος έσπασε 15 παγκόσμια ρεκόρ με ελάχιστα "εφόδια" (παπούτσια, τροφοδοσία, ρουχισμό κτλ). Το 6ημερο για όποιον δεν γνωρίζει είναι τρέξιμο μέσα σε στάδιο επί 6 συνεχόμενες μέρες και νικητής ανακηρύσσεται όποιος καλύψει τα περισσότερα χλμ. Ο Κούρος διένυσε 1022.
Το βιβλίο είναι πολύ μεγάλο, πυκνό, παρά τις φαινομενικά λίγες σελίδες, γεμάτο ποιήματα του Κούρου, τα οποία αν θέλεις να διαβάσεις φρενάρουν κάπως την συναρπαστική ανάγνωση του 6ημερου στο οποίο ο Κούρος έσπασε 15 παγκόσμια ρεκόρ με ελάχιστα "εφόδια" (παπούτσια, τροφοδοσία, ρουχισμό κτλ). Το 6ημερο για όποιον δεν γνωρίζει είναι τρέξιμο μέσα σε στάδιο επί 6 συνεχόμενες μέρες και νικητής ανακηρύσσεται όποιος καλύψει τα περισσότερα χλμ. Ο Κούρος διένυσε 1022.
October 22, 2023
Ένα υπέροχο ταξίδι στην ανθρώπινη ψυχή!
November 27, 2015
Τον Ιανουάριο του 2010 σε ένα αγώνα δρόμου 21χιλιομέτρων στο χωριό Περβόλια της Επαρχίας Λάρνακος, είχα την μεγάλη τιμή να χαιρετίσω δια χειραψίας τον Γιάννη Κούρο. Ανταλλάξαμε δύο τρείς κουβέντες, μου είπε ότι προσπαθούσε να φτιάξει ένα μουσείο το οποίο θα είχε ως κεντρική ιδέα την ζωή του ως υπέρ-μαραθωνοδρόμο.
Δεν γνωρίζω αν τελικώς κατάφερε την υλοποίηση του αλλά αν κάποιος θέλει πραγματικά να μάθει το τι εστί το φαινόμενο Γιάννης Κούρος, τότε πρέπει οπωσδήποτε να αναγνώσει το βιβλίο του «Το εξαήμερο του αιώνα»
Περιγράφει με άριστη χρήση της Ελληνικής γλώσσης τον συναισθηματικό του κόσμο και ταυτόχρονα τη φυσική του κατάσταση στην οποία διακατεχόταν κατά τη διάρκεια του εξαήμερου αγώνα δρόμου που συμμετείχε στην Νέα Υόρκη.
Αυτό που διαπίστωσα είναι ότι ο Γιάννης Κούρος είναι ένας γνήσιος πατριώτης με απέραντο φιλότιμο και αγάπη για την Ελλάδα και η όλη του διαδρομή δείχνει αυτό ακριβώς.
Το αποκορύφωμα για μένα ήταν η ατελείωτη αγάπη του Γιάννη Κούρου για την ποίηση και η διαπίστωση μου ότι ο Γιάννης Κούρος είναι πρώτα ποιητής και μετά δρομέας.
Η εμπειρία που είχε ο Γιάννης Κούρος σε αυτό το εξαήμερο μου έδωσε όλα τα απαραίτητα ψυχοσωματικά εφόδια για να συνεχίσω το τρέξιμο, απάντησε σε όλους μου τις ερωτήσεις και μου έδωσε να καταλάβω ότι οι δικαιολογίες είναι φτώχια και χάσιμο χρόνου.
Μου έδωσε το κουράγιο να συνεχίσω την δική μου απεξάρτηση πορεία, ελεύθερος ανεξάρτητος και αυτόνομος χωρίς φόβο και μεταμέλειες.
Δεν γνωρίζω αν τελικώς κατάφερε την υλοποίηση του αλλά αν κάποιος θέλει πραγματικά να μάθει το τι εστί το φαινόμενο Γιάννης Κούρος, τότε πρέπει οπωσδήποτε να αναγνώσει το βιβλίο του «Το εξαήμερο του αιώνα»
Περιγράφει με άριστη χρήση της Ελληνικής γλώσσης τον συναισθηματικό του κόσμο και ταυτόχρονα τη φυσική του κατάσταση στην οποία διακατεχόταν κατά τη διάρκεια του εξαήμερου αγώνα δρόμου που συμμετείχε στην Νέα Υόρκη.
Αυτό που διαπίστωσα είναι ότι ο Γιάννης Κούρος είναι ένας γνήσιος πατριώτης με απέραντο φιλότιμο και αγάπη για την Ελλάδα και η όλη του διαδρομή δείχνει αυτό ακριβώς.
Το αποκορύφωμα για μένα ήταν η ατελείωτη αγάπη του Γιάννη Κούρου για την ποίηση και η διαπίστωση μου ότι ο Γιάννης Κούρος είναι πρώτα ποιητής και μετά δρομέας.
Η εμπειρία που είχε ο Γιάννης Κούρος σε αυτό το εξαήμερο μου έδωσε όλα τα απαραίτητα ψυχοσωματικά εφόδια για να συνεχίσω το τρέξιμο, απάντησε σε όλους μου τις ερωτήσεις και μου έδωσε να καταλάβω ότι οι δικαιολογίες είναι φτώχια και χάσιμο χρόνου.
Μου έδωσε το κουράγιο να συνεχίσω την δική μου απεξάρτηση πορεία, ελεύθερος ανεξάρτητος και αυτόνομος χωρίς φόβο και μεταμέλειες.
October 20, 2013
Γιάννης Κοῦρος, ὁ ἕνας, μοναδικὸς καὶ ἀνεπανάληπτος ὑπεραθλητής. Τὸ βιβλίο αὐτὸ δὲν εἶναι προπονητικὸ ἐγχειρίδιο. Δὲν μᾶς λέγει τὶ μποροῦμε νὰ κάνουμε καὶ πῶς, ὅσοι ἀσχολούμεθα μὲ τὸ τρέξιμο. Δὲν εἶναι εἰσαγωγικὸ βιβλίο γιὰ τὸν ἀμύητο στὰ μυστικὰ καὶ τὶς χαρὲς τοῦ ἀθλητισμοῦ. Τίποτε ἀπὸ αὐτά - καὶ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι, διότι αὐτὰ ποὺ ἔκανε ὁ Γιάννης Κοῦρος δὲν εἶναι γιὰ τοὺς κοινοὺς θνητούς. Ὁπότε, τὸ βιβλίο αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσι μὲ ἐμᾶς καὶ δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς διδάξῃ οὔτε νὰ μᾶς κάνῃ νὰ νιώσουμε τίποτε. Ἢ μπορεῖ; Χμ... Γυρνώντας τὶς σελίδες καὶ ἀκολουθώντας τὸν Γιάννη Κοῦρο στὸν ἐπίπονο ἀγῶνα τῶν 6 ἡμερῶν τοῦ 1984, χιλιόμετρο-χιλιόμετρο, ἀτελείωτα, βασανιστικά, θὰ ἔλθουμε κοντὰ (ἔστω καὶ μόνον μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες καὶ μὲ τὴν φαντασία μας) σὲ σωματικές, ψυχικὲς καὶ πνευματικὲς ἐκδηλώσεις ποὺ δὲν θὰ μπορούσαμε οὔτε νὰ ὑποψιαστοῦμε, θὰ νιώσουμε θαυμασμό, πίστι στὸν ἄνθρωπο καὶ στὴν κρυμμένη δύναμί του, στὸν διπλανό μας, στὸν ἑαυτό μας, στὸν καθένα μας· κάτι σημαντικὸ θὰ κερδίσουμε, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουμε, βαθιά μέσα μας.
Δὲν θὰ βαθμολογήσω τὸ βιβλίο ἀντικειμενικά. Τοῦ βάζω 5 ἀστέρια διότι ἀδυνατῶ νὰ βάλω ὁτιδήποτε λιγότερο σὲ κάτι ποὺ φέρει τὸ ὄνομα Γιάννης Κοῦρος.
Δὲν θὰ βαθμολογήσω τὸ βιβλίο ἀντικειμενικά. Τοῦ βάζω 5 ἀστέρια διότι ἀδυνατῶ νὰ βάλω ὁτιδήποτε λιγότερο σὲ κάτι ποὺ φέρει τὸ ὄνομα Γιάννης Κοῦρος.
December 24, 2024
This was the first book that i had ever put on my to read list on Goodreads. 7 years ago. The reason I could not read it was because it just did not exist anywhere. No bookshop in Cyprus or Greece had a copy. It was out of print.
Mr Yiannis Kouros has been a hero of mine ever since I came across his name. He must have been mentioned in one of the first running books I read and of course realising that he is Greek, I looked him up. Ever since he has been a legend, a mentor, a never ending source of inspiration to me. I tried to find out everything about him. Problem was that this guy was nothing but a ghost in reality. Nobody had ever heard of him in my world, there was barely any recent information on him and his feats sounded too insane to be real (or at least real and unknown). We are a culture that celebrates a Eurovision win for decades. Surely we would not have thrown away a guy from a village who obliterated every ultra running record out there (records that are mostly still standing).
For someone who destroyed hundreds of world records he was nowhere to be found. Athletes with a random marathon win or even entertaining but mediocre runners have their own shows, write books, have endless documentaries on YouTube. This guy has one documentary (which is highly recommended- forever moving) and a few interviews in minor channels or newspapers. That’s it.
This review is biased and could not be otherwise. Because the night before running the 2024 Athens marathon, I bumped into Mr Yiannis Kouros while having dinner at a restaurant in Athens. I could not believe it. I was standing and staring a good few minutes before running back to my table to tell my partner who was having dinner a few meters away from us. Of course I had talked to her about him and of course she had forgotten. My cousin who was also running the marathon the next day also knew of him because i forced him to see a clip of Yiannis Kouros running a few weeks back, explaining why short cadence is essential for long distance running.
Eventually i found the courage to go talk to him. Knowing so much about him I knew that he is a very private and somewhat introverted man. So I made my move as smooth, humble and unobtrusive as possible. I just could not control my words of admiration and awe. He was extremely kind and gracious. So, before saying something stupid to ruin the moment, I went back to my table feeling a happiness I cannot describe.
On my way out of the restaurant, and as I shyly waved goodbye, I noticed a paper bag next to him with a few copies of this book. I was very familiar with the cover, as it was mocking me for years on my to read list. I hesitated and after a quick deliberation with my partner and friends I went back in. I explained how long I have been trying to find that book and that I would love to buy a copy. Mr Kouros and his friends told me in a very kind way that those were the last few copies he had and he had promised them to some of his friends confirming that the book is in fact out of print. Thankfully, one lady on the table said that she was getting two and after hearing my story she offered me the one. The book I just finished starts with a hand written note by Mr Kouros. “May this be a spark for discovery and harnessing of the unlimited potential of human nature”. 9 November 2024.
The book itself is epic. Written by him with no doubt. Filled with poetry and passion and raw thoughts. It may not be for everyone. Parts of the story are heartbreaking and hard to read. He is not a happy go lucky person living the American Dream. This is a legend. A real life hero who has never been appreciated or loved by his country or his family. A poor guy from a working class family that rejected him. Starved from love as he has said multiple times himself. He is a real human being and exhibits real strong feelings. Happiness, pleasure, ecstasy, pride but also anger, sadness, disappointment and resentment. It is not a book for everyone but maybe it should be.
Mr Yiannis Kouros has been a hero of mine ever since I came across his name. He must have been mentioned in one of the first running books I read and of course realising that he is Greek, I looked him up. Ever since he has been a legend, a mentor, a never ending source of inspiration to me. I tried to find out everything about him. Problem was that this guy was nothing but a ghost in reality. Nobody had ever heard of him in my world, there was barely any recent information on him and his feats sounded too insane to be real (or at least real and unknown). We are a culture that celebrates a Eurovision win for decades. Surely we would not have thrown away a guy from a village who obliterated every ultra running record out there (records that are mostly still standing).
For someone who destroyed hundreds of world records he was nowhere to be found. Athletes with a random marathon win or even entertaining but mediocre runners have their own shows, write books, have endless documentaries on YouTube. This guy has one documentary (which is highly recommended- forever moving) and a few interviews in minor channels or newspapers. That’s it.
This review is biased and could not be otherwise. Because the night before running the 2024 Athens marathon, I bumped into Mr Yiannis Kouros while having dinner at a restaurant in Athens. I could not believe it. I was standing and staring a good few minutes before running back to my table to tell my partner who was having dinner a few meters away from us. Of course I had talked to her about him and of course she had forgotten. My cousin who was also running the marathon the next day also knew of him because i forced him to see a clip of Yiannis Kouros running a few weeks back, explaining why short cadence is essential for long distance running.
Eventually i found the courage to go talk to him. Knowing so much about him I knew that he is a very private and somewhat introverted man. So I made my move as smooth, humble and unobtrusive as possible. I just could not control my words of admiration and awe. He was extremely kind and gracious. So, before saying something stupid to ruin the moment, I went back to my table feeling a happiness I cannot describe.
On my way out of the restaurant, and as I shyly waved goodbye, I noticed a paper bag next to him with a few copies of this book. I was very familiar with the cover, as it was mocking me for years on my to read list. I hesitated and after a quick deliberation with my partner and friends I went back in. I explained how long I have been trying to find that book and that I would love to buy a copy. Mr Kouros and his friends told me in a very kind way that those were the last few copies he had and he had promised them to some of his friends confirming that the book is in fact out of print. Thankfully, one lady on the table said that she was getting two and after hearing my story she offered me the one. The book I just finished starts with a hand written note by Mr Kouros. “May this be a spark for discovery and harnessing of the unlimited potential of human nature”. 9 November 2024.
The book itself is epic. Written by him with no doubt. Filled with poetry and passion and raw thoughts. It may not be for everyone. Parts of the story are heartbreaking and hard to read. He is not a happy go lucky person living the American Dream. This is a legend. A real life hero who has never been appreciated or loved by his country or his family. A poor guy from a working class family that rejected him. Starved from love as he has said multiple times himself. He is a real human being and exhibits real strong feelings. Happiness, pleasure, ecstasy, pride but also anger, sadness, disappointment and resentment. It is not a book for everyone but maybe it should be.
July 10, 2020
Όποιος εχει τρεξει ή αθληθεί εστω κι ελάχιστα στην ζωη του, μόνο με δέος στέκεται μπροστά σε αυτο το βιβλιο. Το βιβλίο αυτο καθεαυτό δεν ειναι μια απλη εξιστόρηση ενος ιστορικού αγώνα, αλλα μια κατάθεση ψυχης και κοσμοθεωρίας του πρωταγωνιστή. Αυτο εχει ως αποτέλεσμα πολλες φορές ο αναγνώστης να χανει την «συνεχεια» του αγώνα, αποπροσανατολισμενος. Δυστυχως ο Γ. Κουρος βρέθηκε αντιμετωπος με την ελληνική πραγματικοτητα που παραμένει απαράλλαχτη τοσα χρονια. Ειναι αποριας άξιο που δεν εχει κατασκευαστει ενα μνημειο (στον Μαραθωνα, στην διαδρομή του Σπαρταθλου κτλ.) προς τιμην του και που η Πολιτεια δεν τον έχει αναγάγει σε σημαια / προτυπο.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews