Jump to ratings and reviews
Rate this book

آشپزخانه و متعلقات

Rate this book
جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

○ تو خوشت می‌آد منو غافلگیر کنی، خوشت می‌آد من منتظر آخر قصه بمونم، ولی من ته این قصه رو از برم، نمی‌خواهم به‌ت سرکوفت بزنم فرد، من ازت نمی‌خوام زندگی‌تو عوض کنی، ازت می‌خوام بانکتو عوض کنی. من بانک تو نیستم. در ضمن خواهرت هم بانک تو نیست… این اسمش سرکوفت نیست، دستوره.
ص30

71 pages, Paperback

First published April 4, 2005

1 person is currently reading
28 people want to read

About the author

Agnes Jaoui

4 books2 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
6 (14%)
4 stars
17 (40%)
3 stars
8 (19%)
2 stars
8 (19%)
1 star
3 (7%)
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
Profile Image for Amin.
419 reviews441 followers
November 16, 2023
روزگاری مترجمان خدمت بزرگتری از ترجمه‌کردن انجام می‌دادند که آن انتخاب صحیح آثار و آشنایی مردم با کارهایی بزرگ اما ناشناخته بود. می‌توانستی نام نجف دریابندری یا سروش حبیبی را ببینی - و امروزه شاید آبتین گلکار - و اگر نویسنده یا اثر را نمی‌شناسی مطمئن باشی که مترجم نوعی محقق هم بوده و با فرهنگ و ادبیات میزبان آشنایی خوبی باشد

اما حالا آثاری را می‌بینی، از جمله همین اثر - که وقتی می‌خوانی می‌گویی خب که چه؟ روایتی معمولی با قلمی معمولی که حرف از روزمرگی‌های پیش‌پاافتاده می‌زند و حتی در زبان اصلی هم خواننده خاصی نداشته است. حتی این نسخه ترجمه شده از کتاب را هم باید خودت به گودریدز اضافه کنی چون خواننده‌ای در این دنیای مجازی هم نداشته است تا به خودش زحمت اضافه‌کردن اثر را بدهد.
Profile Image for Shervin Bakhtiari.
62 reviews14 followers
June 1, 2023
ببین من نمایشنامه مدرن دوس دارم واقعا و از این متن‌هایی که یه سری آدم تو یه خونه هستن و حرف می‌زنن زیاد خوندم و واقعا این اثر تو سبک خودش خیلی ضعیفه. نمایشنامه‌ی اسم، آن‌سوی آینه، خدای کشتار به مراتب بهترن. حتی باغ آلبالو هم تو همین دسته قرار می‌گیره تقریبا.
قراره یه سری آدم ببینیم که نشستن حرف می‌زنن، خب داستان خاصی که نداری، تعلیقی که نداری، اوج و فرود که نداری، همش‌ام که اینا دارن غر می‌زنن و دعوا می‌کنن، این وسط چی باید برا من جذاب بشه؟ شخصیت، که قربونش برم اونم نداره. جوری شخصیت‌ها تو در و دیوارن که نه میفهمی چرا دارن این کارارو میکنن نه میفهمی اصن چرا انقدر عصبی‌ان همه.
اون مهمونِ مثلاً مهم که مجری تلوزیونه تو کل نمایش نشون داده نمیشه و اصن تو اشپزخونه نمیاد. خب چرا؟ الان اون کلا تو داستان نبود چه اتفاقی برای این داستان میفتاد؟ چه خط داستانی ای حول محور این شخصیت غایب داره؟ هیچی. اصن چرا تو آشپزخونه‌س کل متن؟ این متن رو منتقل کنین تو اتاق اجرا بشه؟ چه فرقی می‌کنه؟ هیچ.
یک کلام یک متن بی سر و ته و رو هوا. اومده از چخوف اسکی بره، زاییده.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.