Thomas Rosenboom is a Dutch writer of novels and short stories,. He studied Psychology for 3 years, did not finish but switched to studying Dutch in Amsterdam. His first book was published in 1983 and contains 3 short stories. He's the only writer to have won the Libris Literatuur Prijs twice (for Gewassen Vlees in 1995 and for Publieke Werken in 2000).
Geen opbeurend verhaal, Spitzen. Rosenboom toont je ongenadig wat er zich allemaal onder het mom van de liefde voordoet: bedrog, jaloezie, bezitsdrang, de bevrediging van het ego… De lichtheid en het sardonisch genoegen waarmee hij dat toont, de vaardigheid qua plot en de komische situatietekening maken de pijnlijke waarheid draaglijk, zelfs zeer genietbaar.
In dit boekenweekgeschenk zijn er drie hoofdpersonen: Han Bijman, zijn buurvrouw Machteld en Esther. Han Bijman is tot na zijn 40e vrijgezel en leert dan de liefde kennen, zowel met Machteld als met de warmbloedige Esther die al veel ervaring met de liefde heeft en Han beschouwt als een ‘tussendoortje’. Shanna uit India is haar beoogde echtgenoot. De naam ‘Bijman’ is, denk ik, bewust gekozen omdat Bijman voor Esther duidelijk een tijdelijke minnaar is en ook voor Machteld een tweede man. Haar eerste keus is een musicus uit Argentinië. Het verhaal is goed opgebouwd. Dansen speelt een belangrijke rol in het verhaal, vandaar ook de titel. De hoofdfiguren spelen ieder hun eigen spel, dansen om elkaar heen. Voor Han Bijman lijkt geen blijvende liefde te zijn weggelegd. Toch is hij ‘Sadder en wiser’ geworden.
? Na wat dikkere romans had ik nu zin in een novelle of een boekenweekgeschenk. Deze maakte mij het meeste nieuwsgierig op dit moment. 🤔Dit boekenweekgeschenk sprak mij zeker aan qua verhaallijn, maar ook qua stijl met regelmatig wat aardige metaforen. Boeiender en prettiger te lezen dan vooraf verwacht dus ;-) Misschien ga ik dan toch ook nog eens Publieke werken lezen, mede omdat iemand van mijn leeskring Leiderdorp lyrisch is over die roman... MW 28/7/24
Op aandringen van bovenbuurvrouw Machteld laat de vijfenveertigjarige Han Bijman zich inwijden in de wereld van tango en alles wat daar bij komt kijken. Net zoals Han geen enkel tikkeltje ervaring heeft met de tango, heeft hij evenmin ervaring met vrouwelijke soortgenoten. Reeds op bladzijde één wordt daar op ingespeeld. Ik citeer: “Maagdelijk glansde de enorme vloer hem tegen, helemaal leeg nog.” Wanneer Han zich voor het eerst op de dansvloer waagt, blijkt hij weinig succes te hebben. Na enkele vruchteloze pogingen lijkt de strijd gestreden tot daar plotseling Esther opduikt, een blonde schone die hem van zijn ondergang heeft gered.
Nog diezelfde avond vraagt Esther Han mee op milongacursus: een tangocursus in een prestigieus salon enkel voor vaste danspartners. Na de eerste les wordt er nog wat nagepraat op café en van het één komt het ander. Een nieuwe wereld opent. Niet meer behorend tot 'de kaste der onraakbaren' stort Han zich in een wild en dodelijk avontuur. Voor Han het goed en wel beseft belandt hij in een dubbele driehoeksverhouding. Zijn Esther blijkt niet volledig de zijne te zijn, want Esther leeft, op dat moment, voor haar ware liefde Shanna, een Indiër die roet in het eten komt gooien. Als een ware latin lover, blijkt ook Han verwikkeld te zijn in de kunst van het overspel aangezien hij ook met Machteld de lakens deelt.
Spitzenberg gaf zijn hoofdpersonage, Han Bijman, een familienaam mee dat op zijn lijf geschreven staat. Zowel voor Esther als voor Machteld is Han niet meer dan een bij-man. In eerste instantie lijkt er geen vuiltje aan de lucht voor Han. In tegendeel. Hij voelt zich vereerd om Esthers minnaar te zijn. Dat verhaal is echter van korte duur, want Han wordt jaloers. Niet zomaar jaloers, maar stikjaloers. Esther wil haar leven volledig wijden aan Shanna en beslist daarom om geen contact meer te hebben met Han. Na een tijdje lijkt Shanna toch niet Esthers droomprins te zijn en klopt zij weer aan bij Han om hem toch weer als 'bij-man' in dienst te laten treden, want Shanna blijft wel de hoofdman. Op een bepaald moment wordt het Han allemaal te veel en probeert hij op sluwe wijze ruzie te stoken tussen Esther en Shanna. Zo steelt hij haar spitzen, haar symbool van onschuld, onschuld die ze al lang is verloren. Uiteindelijk is het Esther die de benen neemt. Ondanks het feit dat Esther nog samen met Shanna naar Parijs gaat, zet ze ook een punt achter die relatie. Daar waar Esther opnieuw wil beginnen, stopt de wereld met draaien voor Han. Met zijn laatste restje vechtlust, zet Han een finale wraakactie op poten, waarna hij huilend terugkeert naar Machteld om er voor de laatste keer zijn lichaam op te bergen in het hare.
Spitzen is de eerste Rosenboom die ik las en ik ben blij verrast. Ik ging volledig op in het verhaal en leefde mee met Han Bijman. Ook van het gekleurd taalgebruik van Rosenboom kon ik genieten. De zinnen waren soms wat omslachtig, maar dat kan ik wel accepteren. Rosenboom maakt gretig gebruik van een enorm assortiment aan bijvoeglijke naamwoorden en vergelijkingen. Zo vergelijkt Rosenboom de situatie waarin Han verkeerd meermaals met schaken: “Het was of hij schaakte tegen een systeem dat hij niet kende, met zetten die hij niet doorgrondde, waarbij hij verloor zonder fouten te maken, en aanvankelijk ook nog zonder het te merken.”
Rosenboom neemt ons, zijn lezers, voorzichtig, maar doelbewust mee met zijn antiheld die stap voor stap zijn eigen ondergang tewerkstelt . De 125 pagina's maken van Spitzen meteen het kortste verhaal dat Rosenboom ooit schreef, maar niettemin een geslaagde tragedie.
The text on the back of the cover did not reveal anything about the contents. Only that at some point a small pair of shoes would appear. Maybe that is why I left it to rest for so long on the shelf.
But, spring cleaning is upcoming or (almost) over and I found it again. This time I decided to start reading right away and I was surprized.
Han, the main character in the book feels like he has failed in everything he has ever done. He never finished his univeristy studies, has never been with a woman, loves to dance (tango) but is afraid to ask a woman to dance and therefore he often has no partner to dance with, let alone someone he regularly goes to dance meetings with.
His neighbour upstairs also loves to tango. She even travels to Buenos Aires for a couple of weeks and enthousiastically tells about it. Han does not go anywhere, but to the tango meetings. Suddenly he meets a woman there, Esther. They dance two dances together and when the evening ends, she asks him if he wants to be her partner at a milonga course. He accepts her offer. And with that the whole carrousel starts.
Han and Esther become lovers. At first al looks well, but when more is revealed about Esther through the stories that she tells Han about herself, the more suspicious I got. Not Han at first, he is a bit green, remember. But, despite that, he also feels that things aren't adding up and when she tells him about her boyfriend in India, who comes over, he realizes that the realtionship is not without complications. When the day of arrival of the boyfriend comes closer, Esther even doesn't want to see him anymore.
When the boyfriend arrives, Esther breaks her own rule of not going to see Han anymore. She goes to visit him and tells Han that he's very jealous. That she doens't remember him that way. Understandable, but.... She tells her boyfriend, that she met Han. So she's playing with both men at the same time. And, in the very end it turns out, that she has already met someone else, someone to start the whole thing over again.
I liked the short story. It has 92 pages, but despite that, the story is complete. Told what needed to be told, in a way that was very satisfactory to me. A little bit of a mistery, which made me think, but also very human like, so very recognizable. I should have read it before, but, like I said, I had no idea where the book would take me, once I would have started. And, although I like surprizes, I do need some kind of hint, an idea of the place I'll travel to by the guidelines of the book.
“’ Ze is weg, hè?’ klonk het nu van heel dichtbij. ‘Maar blijven lopen, hoor, tango is lopen, kom, blijven lopen…’ (pg. 91)
Han Bijman is een jongeman die niet veel vrienden heeft en zeker geen vriendin. Hij is onzeker in zijn relatie met vrouwen en zijn doen en laten, maar zijn bovenbuurvrouw Machteld leert hem kennismaken met de Tango. Ze dansen en hij leert de basisstappen op dansles. Hij vertelt haar erover en gaat als het seizoen is afgelopen naar een dansgelegenheid. Machteld waarschuwt hem daar niet heen te gaan, maar Han is eigenwijs en gaat. Hij maakt een blunder en al snel wordt de blunder iets groots wat hem meesleurt. Esther de vrouw die hij ontmoet bij deze dansgelegenheid, vindt hem een fantastische minnaar, maar al snel merkt Han dat het daar ook bij blijft. Esther houdt van dansen net als Han, maar bij haar is het meer. Zij houdt van dansen door alles heen. Het leven, de landen en de mensen. Dat doet ze al haar hele leven. Eerst via ballet op spitzen en daarna via de Tango. Han ziet hoe ze in en uit zijn leven danst en komt terecht bij de basis waar alles omdraait. De Tango. --- Thomas Rosenboom is geboren in Doetinchem in 1956. Hij groeide op in Arnhem. Hij volgde de studie psychologie in Nijmegen, maar brak deze na drie jaar af om in Amsterdam Nederlands te studeren. In 1983 debuteerde hij met de verhalenbundel ‘De mensen thuis’. Al snel volgde in 1985 de psychologische thriller ‘Vriend van verdienste’. Die direct na verschijning in het Duits werd vertaald. Zijn grote doorbraak kwam in 1994 met de imposante roman ‘Gewassen vlees’. Voor dit boek ontving hij de Libris Literatuur Prijs. In 1999 verscheen ‘Publieke werken’ en opnieuw won hij de Libris Literatuur Prijs.
In 2003 verscheen zijn roman ‘De nieuwe man’, die genomineerd werd voor de AKO Literatuurprijs en de NS Publieksprijs. Zijn laatste roman verscheen in 2012 en heet ‘De Rode loper’.
De romans van Thomas Rosenboom worden vertaald in het Duits, Frans, Deens, Spaans en Hongaars. Meer informatie over Thomas Rosenboom en zijn boeken is te vinden op: http://www.thomasrosenboom.nl/
Eindelijk het boekenweekgeschenk uitgelezen. Nee, niks aan. Jammer, gezien het mooie voorplaatje en wat toch niet vaak gebeurt met een boekenweekgeschenk, de hardcover uitgave. Zeer ongeloofwaardig.
Verklemmter Mann, hatte noch nie Sex, entschließt sich – ja warum auch nicht - Tango zu lernen. Seine Nachbarin, langjährige Tangotänzerin, ermuntert ihn etwas, mahnt aber zur Vorsicht. Er geht aber trotzdem zu einem Salon, lernt dort eine junge Frau kennen, in der er sich verliebt. Die junge Frau ist etwas eigenartig (sonst wäre das Buch total langweilig) und als ihr Freund kommt, können sie sich nur heimlich treffen. Er wird immer eifersüchtiger, aber immerhin kommt es mit beiden Frauen zum Sex. Aber von langer Dauer ist das alles nicht, es geht in die Brüche – und fertig ist der Roman.
So eine ‚erfundene’ Geschichte eben, der einfach keine Glaubwürdigkeit zukommt, die unterhalten soll, und es in den Niederlanden wohl denn auch getan hat. Der Roman war nämlich ein Auftragswerk zur niederländischen Buchwoche 2004. Da war der Beitrag Jahre vorher von Reve um einiges besser.
A quick read, but not one I enjoyed very much. Given the title I expected ballet to play a central theme here but that expectation was not met. I'd say the book is OK; for the first few chapters I was very annoyed by the characters and the style of writing. After having vented the annoyance was gone, but the characters did not become more likeable.
Genoten van alle allegorieën: de futenfamilie, de gevangen zwaan, de niet doorstoken munt en de niet uitgebarsten vulkaan. Na het eerste hoofdstuk kon ik precies voor me zien hoe Han Bijman eruitziet, hoe hij zich beweegt en gedraagd. Heb ervan genoten
Aardig boekenweekgeschenk van een aantal jaar terug. Om tussendoor te lezen en in de trein is het vermakelijk, maar zoals bij veel van origine Nederlandse boeken vind ik het wat platvloers.
De titel deed me vermoeden dat dit verhaal met klassiek ballet te maken heeft, edoch verwijzen ze alleen naar de ballet schoenen van het personage Esther. Het verhaal heeft wel als centraal thema dans, maar dan de zuid Amerikaanse tango. Maar het gaat vooral over de ingewikkelde relatie tussen Theo (niet veel zeggende man, type grijze muis) en Esther ( danst door het leven en leeft met de dag).
Dit Boekenweekgeschenk uit 2004 ging ik lezen omdat ik werd geïnspireerd door het zomernummer van De Groene waarin de domste personages uit de literatuurgeschiedenis werden getipt. Vermakelijk boekje maar de aanprijzing in De Groene vond ik eigenlijk leuker dan het boek zelf.
Ik lees de verzameling boekenweekgeschenken, geërfd van mijn vader, van oud (1939) naar nu.
Boekenweekgeschenk 2004 Mooi geschreven, maar wel wat vreemd. Het einde zag ik niet aankomen en had beter/boeiender/verrassender gekund. Maar misschien was dat nu juist het punt.
Niet mijn boek, af en toe hield het verhaal me wel even vast om vervolgens zo vaag te worden dat ik de draad weer kwijt raakte. Als het meer dan 92 blz waren geweest had ik het weg gelegd.