Als Ive met haar vader op weg is naar een waddeneiland, krijgen ze een auto-ongeluk. Dat kan er ook nog wel bij. Een week op een enorm saai, regenachtig eiland. Met ouders die alleen maar met zichzelf bezig zijn. Ive kan zich wel een spannender vakantie voorstellen. Door het ongeluk blijft bovendien haar hoofd pijn doen. Het is soms moeilijk te zien wat echt is en wat niet. Hoe zit het met die visser, Stanley, die woont in een verlaten strandtent? En met die vrouw met de slangenharen? En vooral met Evi, de meest stoere vriendin die je je kunt wensen, die er altijd is als Ive haar nodig heeft? Truth or dare? vraagt Evi. Dare, zegt Ive. Natuurlijk.
Anna van Praag schrijft jeugdboeken, blogs, columns en artikelen voor kranten en tijdschriften. Ze publiceerde al meerdere kinder- en jeugdboeken en maakte naam met haar detectiveserie over Isabel Snoek en haar jeugdroman Nooit meer lief. Bij Lemniscaat verschenen van haar hand Kom hier, Rosa, Een heel bijzonder meisje, Noorderlicht en een herziene uitgave van Het heksenhotel. www.annavanpraag.nl
Anna van Praag heeft al veel kinder- en jeugdboeken op haar naam staan. Ze combineert haar passie voor reizen graag met haar schrijfwerk. Voor Noorderlicht is ze met haar eigen gezin afgereisd naar de Wadden om inspiratie op te doen.
De veertienjarige Ive heeft geen zin om met haar ouders naar de Wadden te gaan en tien dagen lang met hen in een verlaten huisje te zitten terwijl ze alleen maar met zichzelf bezig zijn. Dank je feestelijk. Tijdens de rit krijgt Ive met haar vader een auto-ongeluk, maar na een observatie in het ziekenhuis kunnen ze de vakantie wel voortzetten. Vanaf dat moment ziet Ive af en toe vreemde dingen. Slangen in het haar van de vrouw van de ANWB. Stanley de visser die steeds op verschillende plekken opduikt. En Evi, de stoerste en leukste vriendin die je je maar zou kunnen wensen. Zij komt altijd opdagen op de momenten dat Ive haar het meest nodig heeft en haalt Ive over om spannende uitdagingen aan te gaan. Maar is dat allemaal wel verstandig?
Een van de eerste en ook belangrijkste elementen van dit verhaal is de schrijfstijl van de auteur. Het grootste deel van de tekst bestaat uit korte, simpele zinnen, alinea’s die redelijk abrupt tot een eind komen en ook vooral veel dialogen. Het verhaal wordt volledig vanuit Ive’s personage geschreven, maar komt niet eentonig over. Vanaf het eerste hoofdstuk wordt duidelijk dat Ive een eigenaardig meisje is. In de contactmomenten met haar ouders komt al snel naar voren dat ze een soort haat/liefde-relatie hebben. Er vinden discussies plaats, maar niet veel later worden er mooie herinneringen opgehaald. Zo blijkt dat Ive op dit moment op een soort keerpunt in haar leven staat en door het auto-ongeluk komt dit eerder aan het licht dan ze wellicht zelf had verwacht.
Hoewel de gebeurtenissen redelijk plotseling van start gaan en soms ook zo abrupt eindigen, heeft het verhaal wel een sterke rode draad. Al snel wordt duidelijk dat Ive zich zowel bewust als onbewust afzet tegen haar ouders. Ze wordt volwassener en zowel haar ouders als zijzelf moeten daarmee leren om gaan. Ive wordt geconfronteerd met nachtmerries, dagdromen, ruzies tussen haar ouders en ze leert wat haar eigen daden voor consequenties kunnen hebben. Doordat al deze elementen af en toe een beetje door elkaar lopen, is het niet altijd even duidelijk wat echt gebeurd is en wat niet. Naarmate het verhaal vordert, hoop je als lezer daar een antwoord op te krijgen en zelf onderscheid te kunnen maken, maar dit heeft de auteur open gelaten.
De contacten die Ive tijdens het verhaal legt, zijn niet altijd even realistisch. Ze komen soms zo onverwacht en de gesprekken die er dan plaatsvinden, voelen wat vreemd aan. De sfeer van het verhaal ligt hierdoor ietwat tussen het aardse en bovennatuurlijke en zorgt zo voor een mysterieuze sfeer. Er vinden behoorlijk wat tijdsprongen plaats, waardoor er wel een lekkere vaart in het verhaal zit, maar deze komen ook weleens redelijk onverwacht. Het draagt wat dat betreft wel bij aan het mysterie van het verhaal, maar maakt het verhaal net wat lastiger te volgen. Wanneer het einde in zicht komt, vallen enkele puzzelstukjes netjes op hun plek. Andere vragen blijven onbeantwoord, of kan de lezer zelf invullen naar aanleiding van de gebeurtenissen.
Noorderlicht is een eigenaardig maar tegelijkertijd mysterieus verhaal over een jong meisje dat steeds dichter bij de volwassenheid komt. Ze leert over gevaren, verantwoordelijkheden en veranderingen die mettertijd komen.
Er zaten voor mij te veel onlogische dingen in dit boek om het echt te waarderen. Ik vind het onwaarschijnlijk dat een 14-jarige niet weet wat vloed is (Hoog water, is dat vloed?) En waar op sommige plekken van alles werd uitgelegd over de opwarming van de aarde stond op een andere iets van 'heten jonge zeehonden ook puppy's?'. Dat irriteerde me vooral omdat niet de moeite was genomen om het woord huilers in het boek te verwerken. Als er dan toch zoveel wordt uitgelegd, doe dit er dan ook bij.
Met de personages kon ik eerlijk gezegd ook niet echt uit de voeten. Stanley kent de vaargeulen op zijn duimpje terwijl hij ieder jaar ergens anders woont. Evi verdwijnt uiteindelijk in zee. We moeten geloven dat ze naar een ander eiland is gewandeld, maar niemand die dat controleert of bezorgd is. Is die Evi eigenlijk een Fata Morgana of meer een alter ego van Ive?
En dat terwijl dit verhaal best potentie heeft. Want het is nogal wat als je moeder het gezin wil verlaten voor een vrouw. En het is ook nogal wat als je ouders zeggen dat jij de wereld voor ze bent, maar in het echte leven vooral bezig zijn met zichzelf. Ook het spiegelthema vind ik in principe kansrijk.
De dromen en de soms wat magische sfeer irriteerden me minder dan de onevenwichtigheden. Maar ik zou dit boek dus niet aanraden.
Ive is met haar vader onderweg naar een Waddeneiland, een eiland waar de vonk tussen haar ouders over is geslagen. Haar moeder zal iets later komen en de stille hoop is dat dit het huwelijk van haar ouders goed zal doen. Tijdens de trip zal Ive haar vader filmen voor een documentaire voor school. Volgens haar docent is haar vader namelijk een held, iemand die de wereld aan het redden is. Of hij zijn huwelijk ook kan redden met deze trip of dat daar toch echt de droomvakantie naar het Noorderlicht voor nodig is, zal moeten blijken. Onderweg naar het eiland krijgen Ive en haar vader een ongeluk, gelukkig niets ernstigs, maar serieus genoeg om het even rustig aan te moeten doen. Iets wat aan Ive niet besteed is. Tijdens het ongeluk leert ze Evi kennen, een zelfstandige en stoere meid die later ook op het eiland aanwezig blijkt te zijn. Vraag is altijd 'truth or dare' waarbij Ive het liefste kiest voor 'dare'.
Een mooi verhaal over de onderlinge verhoudingen binnen een gezin. Over liefde, vriendschap en het verleggen van grenzen en het leven dat net zo veranderlijk is als de natuur.
Oef, een tegenvaller. Er stond een hoofdstuk in Stach, daar was ik door getriggerd dus ik kocht het boek. Maar dat viel dus tegen. Ik vond Jona van deze schrijfster echt FANTASTISCH en had daardoor misschien ook hoge verwachtingen. Maar het blijf te onduidelijk. Wie is Evi? Waar komt ze vandaan? Ja door de glasscherf is ze in het hoofd van Ive. Het idee klinkt leuk maar het voelt niet goed genoeg uitgewerkt. Te veel losse eindjes. Gewoon net niet. Jammer.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Redelijk gelukt jeugdboek over Ive, die met haar ouders op vakantie gaat naar een Waddeneiland. Ze heeft er geen zin in en als ze op de heenweg ook nog een aanrijding krijgt met haar vader, ontspoort het verhaal wat mij betreft. Het motto uit de Sneeuwkoningin ligt er iets te dik bovenop. Van Praag heeft een fijne schrijfstijl, ook in dit boek. Inhoudelijk nam het meniet zo mee.
De vakantie van de 14-jarige Ive begint niet al te best. Niet alleen komt haar moeder later, maar ze belandt ook in een auto-ongeluk. Gelukkig is daar de stoere Evi. Volledige Recensie voor Biblion.
2,5/5 Een verhaal met veel potentie, maar jammer genoeg te weinig uitgewerkt. Ook worden sommige dingen genoemd op bepaalde belangrijke momenten die helemaal niets van nut hebben...