Medeniyet'in çöktüğü kıyamet dünyasında birbirlerinden başka kimseleri kalmamış Chito ve Yuuri. Sevgili arabaları Kettenkrad'a binip harabeleri amaçsızca dolaşan bu kızlar için 'günlük yaşam' nasıl bir şey? İlk defa adım attıkları üst katman toprakları. Harabelerden farkı olmayan bu katmanda bambaşka bir manzara onları karşılıyordu. Gecenin karanlığını aydınlatan sokak ışıkları, sıra sıra uzanan tuhaf heykeller... Sıra dışı becerilere sahip yeni bir mangakanın çizdiği, günlük yaşam serisinin yeni sınırları!
Tsukumizu (つくみず, a pseudonym, real name unknown) is a Japanese cartoonist. They are best known for the manga series Girls' Last Tour (2014-2018), a slice-of-life in a post-apocalyptic setting, and Shimeji Simulation (2019-2024), a 'yonkoma' (four panel strip) surrealist comedy.
Durante a leitura, deu-me a sensação de ser uma espécie de cruzamento entre "Blame!" e "Horizon", mas sem nunca atingir o nível ou o impacto de qualquer um desses títulos. A história acompanha duas raparigas que vagueiam sem rumo por uma espécie de cidade distópica. Não parecem saber o que aconteceu ao mundo nem para onde foi toda a gente, pelo que os diálogos se mantêm maioritariamente triviais, focados nas pequenas aventuras do dia a dia enquanto tentam sobreviver.
No fundo, trata-se de um slice of life distópico. De vez em quando encontram outras pessoas e, apesar de esses encontros serem supostamente raros, todos reagem como se fosse algo perfeitamente normal, acabando por seguir caminhos separados sem grande consequência.
É uma leitura fácil e confortável, e a arte é agradável, mas a história simplesmente não está lá. Não há nada que verdadeiramente nos faça querer virar a página, para além da vontade de terminar o livro.
--
EN I honestly expected much more from this book.
While reading it, it felt like a loose blend of "Blame!" and "Horizon", but without reaching the level or impact of either. The story follows two young girls wandering aimlessly through a kind of dystopian city. They seem unaware of what happened to the world or where everyone else has gone, so their conversations remain largely trivial, centred on their day-to-day attempts to survive.
In essence, it reads like a dystopian slice of life. Occasionally they encounter other people, and although such meetings are supposedly rare, everyone reacts to them as if they were entirely normal, eventually parting ways without much consequence.
It is an easy, comfortable read, and the artwork is pleasant, but the story itself feels lacking. There is little that truly compels the reader to turn the page, beyond the simple desire to reach the end.
Kızların Kıyamet Yolculuğu, altı ciltlik bir manga serisi. Türkçeye üç kitap halinde çevrilmiş (1-2, 3-4, 5-6). Kıyamet sonrası medeniyetin çöktüğü bir dünyada, iki kız çocuğu, Chito ve Yuuri (Çi ve Yu), Kettenkrad adlı paletli motosikletleriyle yıkık şehir katmanlarında amaçsızca dolaşıyorlar.
Çizer, atmosferi müthiş resmetmiş. Teknik ve görsel detaylara büyük emek verilmiş. Ancak karakter gelişimi neredeyse yok, tempo çok yavaş, varoluşsal sorgulamalar belki sevimli ama yüzeysel, mizahi unsurlar ise en fazla gülümsetiyor. Kızların kıyamet öncesi yaşamlarına dair dramatik referanslar bence yetersiz; bu da seriyi soğuk kılıyor. Okudukça zevk almaktan çok, bitirmek için okudum diyebilirim.
İki genç kızın kıyamet sonrası bir dünyada geçen yolculuk hikayesi. Maceradan çok hayattan kesitler gibi bir anlatım var. Hikaye boyunca bir noktadan başka bir noktaya giden bu iki kızın öyküsü oldukça sıkıcı. Bunda karakterlerin sıkıcı ve ruhsuz olmalarının yanı sıra dünya hakkında çok az bilgi sahibi olmamız da etken. Çizimler de detaydan yoksun olunca etkilenecek bir tarafı kalmıyor.