โบตั๋นร่วงโรยกลางฤดูร้อน

by ติยากร

ตอนนั้น...เพราะเขามัวแต่สนใจเรื่องของตนเองจนลืมสนใจสิ่งรอบข้าง กว่าที่เขาจะรู้ตัว ทุกอย่างมันก็สายเกินไปแล้ว
ส่วนตอนนี้...เมื่อมีโอกาสอีกครั้ง วินาทีที่ได้สบตากับเธอ ในใจของเขาก็มีเพียงความคิดเดียวว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็จะไม่มีวันปล่อยมือจากเธออย่างเด็ดขาด
#####
“คุณลบรูปในโทรศัพท์ของผมทำไม”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่เสียสละพื้นที่ในโทรศัพท์เก็บรูปน่าเกลียดของเธอเอาไว้มากกว่าร้อยรูป ตอนนี้เขาก็กำลังกู้พวกมันกลับมาจากถังขยะแล้วด้วย
พรีมจนปัญญาที่จะจัดการกับมันแล้ว
รวมถึงจัดการกับคนที่มองว่าสภาพดูไม่ได้ของเธอมันน่าเก็บสะสมเอาไว้
เห็นหญิงสาวไม่พูดไม่จาและมองเขาด้วยสายตาไม่เข้าใจชายหนุ่มก็หลุดขำและเอ่ยว่า
“เลิกมองผมแบบนั้นได้แล้ว”
เธอถอนหายใจด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน
“รูปพวกนั้นน่าเกลียดจะตาย”
“แต่สำหรับผมมันน่ารัก”
“…ตาคุณกำลังมีปัญหา”
“ตาผมปกติดี และเราจะไม่ทะเลาะกันเรื่องนี้แล้วนะพรีม คุณก็หยุดลบรูปของผมได้แล้ว ผมรู้นะว่าคุณแอบทำมาหลายรอบแล้ว”
“…”
“ถ้าคุณยังลบพวกมันอีก คราวนี้ผมจะจัดการกับรูปของผมในโทรศัพท์ของคุณบ้าง”
“แต่รูปพวกนั้นคุณดูดีทุกรูป”
“ผมรู้”

387 pages, ebook

Published May 31, 2023

Reviews

[JPR 🦦 · Rating 4 out of 5]

‘เมื่อฤดูร้อนมาเยือน วินาทีนั้นคุณก็เบ่งบานอยู่กลางใจของผม’

เรื่องที่ทำให้คนอ่านรู้สึกเจ็บเจียนตาย และอมยิ้มมีความสุขไปพร้อมกับตัวละครได้ในเรื่องเดียวกัน ทำเอาทั้งใจบาง อึดอัด และเจ็บปวด อ่านไปน้ำตาไหลไป เล่นกับใจได้เก่งมากจริงๆ

แต่พออดทนผ่านช่วงนี้ไปได้แล้ว หลังจากนี้คือการเริ่มต้นใหม่ของคนคนนึงที่ได้โอกาสกลับไปแก้ไขทุกอย่างตั้งแต่จุดเริ่มต้น...

ช่วงตอนที่ 1-4 เล่าถึงพาร์ทอดีตจนถึงปัจจุบัน background ของฝั่ง ‘เรย์‘ ตั้งแต่วัยรุ่น จนวัยทำงาน ผ่านเรื่องราวต่างๆ มามากมาย ทั้งจุดสูงสุดของวงการดนตรี และจุดต่ำสุด เรียนไม่จบ ขึ้นโรงขึ้นศาล เสียเพื่อนสนิท หันหลังให้กับครอบครัวและสิ่งที่ตัวเองรัก จนสุดท้ายก็เสียคนที่ทุ่มเทและรักมากๆ ไป

เป็นพาร์ทที่ทำเอาตอนอ่านใจผมสลายเลยฮะมุง ร้องไห้จนหมอนเปียก เจ็บปวดไปกับตัวละคร นักเขียนโครตทำถึงง บีบหัวใจจนต้องพักแปปนึงแล้วไปต่อ 555555555 ซึ่งหลังจากที่ผ่านไป พระเอกได้โอกาสกลับไปแก้ไขอีกครั้ง ย้อนกลับไปวันแรกที่เจอกับ ‘พรีม’ คนที่ในใจของพระเอกมีเพียงความคิดเดียวว่า ‘ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็จะไม่มีวันปล่อยมือจากเธออย่างเด็ดขาด’

ซึ่งพระเอกก็ทำอย่างนั้นจริงๆ จีบนางเอกทุกวัน เช้า กลางวัน เย็น คอยซัพพอตนางเอกทุกเรื่อง รวมถึงวางแผนป้องกันสิ่งที่จะเกิดเรื่องร้ายแรงในอนาคต พาร์ทนี้เหมือนมานั่งดูคนรักกัน โลกทั้งใบไม่มีใครแทรกกลางได้ เพราะพระนางเค้ามั่นคงกันม้ากกก จับมือก้าวผ่านทุกอุปสรรค ใครจะว่าร้ายยังไงฉันไม่สน และบางทีตอกกลับจนหน้าหงายก็มี 🤓

บอกเรยว่า คำโปรยของเรื่องนี้ไม่ได้ทิ้ง hint พล็อตของเรื่องแต่อย่างใด 55555555555 อ่านแล้วอาจจะแบบเอ๊ะเรื่องเดียวกันกับที่อ่านมั้ยนะ แต่ช่างเหอะ อยากบอกว่า มาอ่านเถอะ มาเสียน้ำตาและอมยิ้มเหมือนคนบ้าให้กับเรื่องนี้ เอาใจช่วยความรักของเรย์ กับพรีมให้รอบนี้ไม่จบแบบเดิม 😭

จริงๆ แอบฟีล multiverse เหมือนกันแหะ ในโลกนึงที่จบไปแล้ว กลับมีอีกโลกนึงเหมือนเป็นจักรวาลคู่ขนานที่ดำเนินเรื่องราวตัวละครเดียวกัน กับเรื่องราวแตกต่างกันออกไป อาจเป็นพล็อตที่เจอหลายเรื่อง แต่เรื่องนี้มันมีเอกลักษณ์บางอย่างแบบบอกไม่ถูก มีเสน่ห์น่าติดตามให้เราอยากรู้เรื่องราวความรักของทั้งคู่จนจบ

ถ้าใครหาแนวขมต้นหวานปลาย เรื่องนี้ตอบโจทย์มากๆ สำนวนการเขียนเป็นเอกลักษณ์ และมีเสน่ห์ ดำเนินเรื่องแบบใช้ธีมของฤดูมาเล่า อาจมีต้องจูนตรงการเล่าเรื่องว่าใครเป็นคนพูดนิดนึง แต่อ่านไปเรื่อยๆ ก็จะจูนได้คับ
ปล. เชื่อแล้วว่า ทำไมคอมเม้นใน meb ถึงเตือนว่า ‘อย่าอ่านในที่สาธารณะ’ โดยเฉพาะพาร์ท 1-4 🥹

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

ผู้หญิงที่ทุ่มเททั้วชีวิตปกป้องผู้ชายคนหนึ่งจนลมหายใจสุดท้าย อย่างไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน ในขณะที่อีกคนมารู้คุณค่าเมื่อเวลาสายเกินไป แต่ราวกับโชคชะตามอบโอกาสอีกครั้งให้กับเขา เขาเลยทุ่มเททุกสิ่งเพื่อเธอ

อดีต
คิมหันต์ หนุ่มบ้านรวย ชอบเล่นดนตรีกลางคืน ท้อถอยในชีวิตเพราะคนรู้จักต้องมาเสียชีวิตเพราะแฟนคลับเสียสติของตนเอง เขาจึงหลบซ่อนตัวจากสังคม รังเกียจผู้คน ทำร้ายจิตใจของคนที่ดีที่สุดกับเขา จนเธอตายจากไป แล้วเขาก็เจ็บปวดจนทนไม่ไหว ตายตาม

พรีม หญิงสาวกำพร้า ที่ทั้งชีวิตได้แสงสว่างจากเพลงของคิมหันต์ ทำให้เธอมีกำลังสู้ชีวิต เธอจึงทุ่มเททุกอย่างให้เขา เพื่อเป็นการตอบแทน โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เธอรู้สึกคือ ความรัก ทุ่มเทจนตัวเองไม่เหลือกำลัง เพื่อให้เขาได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

ปัจจุบัน

คิมหันต์นึกว่าตนเองตายไปแล้ว พอตื่นขึ้นมา เขาถึงพยายามแก้ไขทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเขาในอดีต และเข้าหาพรีม มอบทั้งความรักและทุกๆอย่างให้ อย่างที่ตนเองอยากทำ เนื้อเรื่องสนุกค่ะ ตอนท้ายๆก็จะออกแนวคลั่งรัก การจีบ การใช้ชีวิตแบบแฟนด้วยกัน รวมไปถึงการป้องกันสิ่งที่ในอดีตจะเกิดขึ้นอีกครั้ง ใครชอบแนวนี้ก็ไปตามอ่านกันได้ค่ะ

[Biaza44 · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายที่เขียนสำนวนเป็นนิยายแปล นิยายให้ความหม่นเทา ถึงจะมีความรักเข้ามาเพื่อให้รู้สึกชื่นช่ำ แต่นิยายก็เป็นการเขียนแบบหม่นเท่าทั้งเรื่องอยู่ดี

เป็นเรื่องแนวที่พระเอกสามารถย้อนกลับมาในอดีต กลับมารู้ความจริงในบางเรื่อง ซึ่งในตอนนั้นอาจจะลืมไป และแก้ไขในสิ่งที่รู้สึกผิด แต่เพราะกลับมารู้ความจริงนี่แหละ ทำให้รักนางเอก แก้ไขทุกอย่าง

คำโปรยแทบไม่ได้บอกเลยว่าเมนหลักของเรื่องคือพระเอกย้อนอดีต จริงๆเพราะคนอ่านจะได้รู้ว่าคืออะไรจริงๆเพราะคนอ่านจะได้รู้ว่าคืออะไร รึนักเขียนจงใจไม่บอกเพื่อให้คนอ่านจมในความรู้สึกเศร้าสร้อยในช่วงแรกๆ

มีการเขียนมีตกหล่นคำอยู่บ้าง บางประโยคพางง ต้องอ่านซ้ำถึงจะเข้าใจ

งงกับแท็ก มีตลก โคแก่ ใน MEB ซึ่งติดไม่ถูกรึเปล่า เพราะเอาจริงๆ ไม่ตลกเลย พระเอกก็ไม่ได้เป็นโคแก่ด้วย นิยายทั้งเรื่องให้ความเป็นดราม่า+โรมานซ์ติก แทบทั้งเรื่องที่ใส่ความหม่นเทา บรรยากาศที่หนาว+หิมะ เกือบจะ 70-80%ของเรื่อง +กับมีภายุบางช่วง มันให้บรรยากาศเศร้าสร้อยมากกว่าตลก

สุดท้ายสนุกค่ะ ใครต้องการความดรามา+โรแมนติกจ๋าๆ นั่งดูคนจีบกัน ตัวติดกัน หวานแบบเทาๆ NC เพียบ นางร้ายแย่งแฟนไม่มี มีแต่โรคจิตตามคลั่ง แนะนำให้อ่านเลยค่ะ ไม่ผิดหวัง