Mijn avonturen door V. Swchwrm

by Toon Tellegen, Marc Terstroet (Illustrator)

Een jongen die schrijver wil worden, vertelt over zijn belevenissen.

Genres: Childrens, Fiction, Short Stories, Dutch Literature

95 pages, Paperback

First published January 1, 1998

Reviews

[Manon Jacqmain]

Heb dit impulsief gekocht op een marktje in Amsterdam. De tekening op de cover sprak me aan en de eerste woorden die ik las toen ik het boekje op een willekeurige pagina open deed spraken me direct aan. €4, het was meer waard.
Het is een kinderboek maar ik raad elke volwassenen aan om dit te lezen. Ik voelde me direct terug kind. Ik vond het grappig, absurd, surrealistisch en zelfs een beetje emotioneel een diep soms.
De tekeningen zijn ook een meerwaarde.

[Steffi]

Toon Tellegen is gewoon een geweldige schrijver. Ook als hij niet over dieren schrijft. Zelfs als hij niet eens Toon Tellegen heet maar V. Swchwrm.

[Max]

Lovely whimsical little book. Nice and surrealistic. This is a book that's enjoyable for children and adults. I definitely enjoyed it and I browse through the pages sometimes to look at the quirky drawings. It's a quick read, just a thin book, good for a nice afternoon of reading. Definitely put a smile on my face!

[Amanda]

De moed opgeven kan altijd nog.

‘Ze krijgen wel goed te eten,’ zei de agent. ‘Maar ja, het is niet leuk om een verloren mens te zijn.’

Gezocht: iemand die mij, als het nodig is, wél aardig en niét stom vindt.

Ik glimlachte. Het was dan misschien een rare glimlach, maar wel een vrolijke.

Ik nam mij voor ook eens verliefd te worden. Ik keek goed om mij heen. Ik wilde niet overhaast zijn, want ik had geen zin om per ongeluk op een verkeerd mens verliefd te worden.

Ze waren woedend, en bozen mensen weten altijd alles zeker.

Ouders maken hun kinderen van school. Ze wilden zekerheid. ‘Straks gaan we zelf ook nog twijfelen,’ zeiden ze. Dat zou pas echt verschrikkelijk zijn.

Wie is de overheid eigenlijk? Heeft iemand de overheid wel eens gezien?

[Laurens Monster]

toon might be the master of the dutch short story. i say might, because i have not read many dutch short fiction. the style of his prose is the style i wish i could emulate. minimalist; having the absent say the most. he writes stories that, make you want to have cool children to read them to, and that delve into the non-existence of the self, the formlessness of neoliberal state and the meaning of love. pure genius.

[Rene Ijzermans]

Een boekje waar ik aanvankelijk door de eenvoud van taal en gekke omdraaiingen in ieder korte verhaal erg vrolijk van werd. Het begin vond ik verrassend sterk en ging er eens goed voor zitten om te zien waar dit kinderboek heen zou gaan. Helaas werd het veel van hetzelfde, nog steeds leuk geschreven, maar niet genoeg om tot het eind toe te boeien.

[Shira]

Edit, 10 maanden later, twijfelend en voelend welke boeken er dit jaar nu voor mij bovenuit steken, wil ik hier toch even toevoegen dat de orginliteit dit toch een favoriet maakt. Geen perfect boekje, dus ik denk dat dat de 3* blijven staan. Misschien blijven ze ook niet staan, ik weet eigenlijk niet goed hoe een favoriet ook een 3* boek kan zijn, maar ik voel dat het kan - en dan is het vast goed.

Een boekje vol 'autobiografische' avonturen, door V.Swchwrm. Voor tussendoor heel fijn lezen. Aanvankelijk lijken het losse verhalen, geschreven door een jongen die schrijver wil worden (met Toon Tollegen als het brein erachter, natuurlijk). Toch staan de verhalen hier en daar met elkaar in verbinding en loopt er een min of meer rode draad door.

Ik zou dit graag gelezen hebben toen ik een jaar of 12 was. Volgens mij zou ik het toen geweldig gevonden hebben, als ik het toen had willen lezen tenminste, het zou me in ieder geval goed hebben gedaan. Want dat houd ik eraan over, een fijn gevoel. Voornamelijk over de kracht van fantasie en dat je zo heus een boek kunt schrijven.

Er zitten heel grappige, bizarre en mooie verhalen tussen, die helaas wel weer best snel vervagen en me soms met een ehh gevoel achterlieten. Favorieten: Een ongewone dag - Een kameel cadeau - grootvader die niet verder wil leven - Toen niemand meer wist wie hij was - en ehm eigenlijk kan ik niet kiezen. Voor wie zich de koningin graag vliegend voorstelt, lees dit boek!

"Dit is mijn eerste boek.
Ik hoop dat het een diepe indruk zal achterlaten.
Anders heb ik het voor niets geschreven." p. 5

[Marie Anne]

Dit mag ik vast niet zeggen. Dus dan schrijf ik het wel alleen: een feest van herkenning.

[Daisy]

heerllijk surrealistisch boek!

[Johan D'Haenen]

Heerlijk... echt mooi... dit mag dan wel bestempeld worden als een "kinderboek", het is veel meer dan dat. Het zit vol wijsheid, eenvoudige waarheden, simpele inzichten en belangrijke vragen... Dit kan echt tellen en verdient een plaats naast het beste werk van Roald Dahl of "Fortunately, the milk" van Neil Gaiman.
Een boekje om van te genieten en bij stil te staan om tot je door te laten dringen en over na te denken.

[Rosanne]

Fijn raar en toch allemaal soort van waar.

Dit avontuur heb ik verzonnen en heel vaak beleefd.

Ik schudde mijn hoofd. ‘Het spijt me,’ zei ik. ‘Ik ben niet meer beroemd.’
‘O,’ zeiden de mensen verbaasd. Dat hadden ze niet verwacht. Ze draaiden zich om en liepen weg.

Ze waren woedend, en boze mensen weten altijd alles zeker.

[Giuseppe]

Nice book for a quick read. It is not the best Toon Tellegen book I ever read, but some of the short stories do really deserve a reading. I liked the stories involving grand dad and the ones with the queen the most.

[Joyce Lutz]

Lief klein gek origineel fantasierijk boekje waar ik me over verwonder en vrolijk van word. Hoe kan je niet houden van Toon Tellegen.

Mijn favoriete zin uit dit boek: “‘Waar kom jij zo laat vandaan?’ vroeg mijn moeder. Maar dat ging haar of wie dan ook niets aan.”

[Lea Dokter]

Heerlijk surrealistisch kinderboek, doorspekt met belangrijke vragen en inzichten. Fijn om in een namiddag van kaft tot kaft te lezen.

[Laurens]

Jeugdsentiment.

[Thierry Serrien]

Een avonturenboekje vol zalige absurditeiten die tot lachen brengen en tot nadenken stemmen. Het prikkelde alvast de fantasie van onze 10-jarige. Ik las het graag voor.

[Samuel]

Geestige, uitzonderlijke en abnormale verhalen, beleefd en neergeschreven door voorlopige schrijver V. Swchwrm.

[sophie :)]

ik weet niet wat de koningin hier doet maar dit was leuk

[Cees Onderwater]

Lief boekje, gevonden in een buurtbiebje op een camping nadat mijn eigen boek uit was. Hoewel ik niet behoor tot de doelgroep heb ik het met plezier en af en toe een glimlach uitgelezen.

[Yeti]

The first Tellegen that I DNF... (about after 70% I decided it was quite enough)
I like his books where animals are in the lead way more than the 'human'books. It just didn't work for me this time.

[Artem Huletski]

Я подумал, что если я захочу проверить, влюблён ли я в кого-нибудь, я задам себе вопрос: сколько будет 8 умножить на 8? Если я отвечу так: может быть, 64, а, может быть, и нет, - тогда я буду точно знать, что я влюблён.

С такими мыслями я отправился домой. "Сколько будет восемью восемь?" - спрашивал я сам себя, вспоминая всех знакомых девочек по очереди. "64", - бормотал я каждый раз и качал головой.

[Mlien]

Wat ik me afvraag:
Zit er een vooraf opgezet idee achter de verhalen van Toon Tellegen of begint hij gewoon met schrijven en komt het al schrijvend in hem op? Of (denk t niet, maar wie weet) doet hij maar wat en zit er stiekem gewoon niets achter? :) In ieder geval was t weer een fijn boekje om te lezen. Vind zn dierenverhalen net iets leuker.

[lethe]

3,5 ster.

Herlezen n.a.v. het zien van de wonderschone film (waarvoor ik afgelopen zondag om 9 uur mijn bed uit kwam gerold, maar dat bleek dus zeer de moeite waard te zijn). Surrealistische, absurdistische verhaaltjes zoals alleen Toon Tellegen ze kan schrijven, maar die me in de film net iets meer aanspraken.

(Previously read on 5 February 1999.)

[Henk]

Heerlijk om te lezen. Tellegen is de grootmeester van de eenvoudige verhaaltjes die je aan het denken zetten, die je laten meevoelen met de personages.

[Eveline]

Mijn favorieten: het verhaal over wat "gewoon" is, over de meester die niks meer zeker wist en het laatste verhaal over de overheid.