Melissa springt een gat in de lucht als haar gevraagd wordt mee te dansen in een videoclip. Jordi, die al jaarenlang veel met Melissa optrekt, is ook razend enthousiast. Melissa kan zo keigoed dansen dat ze vast en zeker ontdekt wordt.
Carolina Sophia (Carry) Slee (Amsterdam, July 1, 1949) is a Dutch children's author. She also writes books for adults. Her books are based on teenagers, who have problems with their environment and are thus deeper into trouble. Or children who do not understand why mommy is acting so strangely, and where her big belly is suddenly coming from!
For her first books were her own daughters a major source of inspiration. For "Sorrow with mayonnaise" she used a lot of stories where a daughter came home. The atmosphere in the classroom in the book was exactly in the class of the subsidiary. The nasty girl Simone Slee is based on a neighbor kid that her daughters thought was very annoying. As her daughters grew older, they often read the letters in the back page of the TV Guide. As she reads the letter from a boy who tells that his neighbor, who got bullied so badly, that she jumped in front of a train, Sled was so upside down of the story that she wrote the book "Regret" (1996). For this book she gets the prize of the Young Jury.
Prima als je een boek wil maken waarin je de jeugdige lezer waarschuwt voor de gevaren van drugs, maar zorg dan dat je verhaal feitelijk klopt. Mevrouw Slee heeft geen kaas gegeten van het onderwerp waarover ze schrijft. En roken en alcohol op 14-jarige leeftijd worden gebagatelliseerd 🤦🏼♂️.
Ik ben nooit groot Carry Slee fan geweest, ik vond de boeken altijd té dramatisch naar mijn smaak en was ook meer een horror liefhebber. Dit boek is mij altijd bijgebleven omdat ik altijd al een sterk standpunt had over drugs en het is zeker een boek die ik mijn kinderen aanraad.
Vroeger heb ik de boeken van Carry Slee verslonden. Nu las ik dit boek weer als 'verplicht nummertje' voor school maar ook na al die jaren kon ik dit boek ook nu weer niet wegleggen.
(This is a Dutch book, that's why the cover is in Dutch) (Get off! - Carry Slee)
When I first started to read this book I had honestly no motivation. I really thought it was gonna be a book like that it began with drama and that grew worse and worse untill the moment they almost die and then everything comes to an happy ending. And you know, that was exactly what this book was about, but it really wasn't bad. It was just a fast read that you can learn alot from. And it was also kinda fun. When I finished this book I had immediatly 4 stars in my head, so that's exactly what I'm gonna give this book, 4 ⭐️⭐️⭐️⭐️ Although I did like this book, I think that I know the Carry Slee universe maybe too well and that I will maybe take a break from her books, 'cause I know her books too well and it's getting a little boring.
Ik vond dit best een goed boek. Het bespreekt een thema dat nog altijd even belangrijk is. Ik vond het een fijne schrijfstijl en vond het fijne karakters die een duidelijke groei doormaakten. Ik vond het soms wel een beetje te naïef en misschien wat simpel opgelost. Ook vond ik soms de sprongen in tijd een beetje vaag. Echter wel een zeer boeiend verhaal; het blijft wel hangen.
This used to be one of my favourite books as a teenager, but honestly it doesn't really stand the test of time. It just felt outdated and no longer relevant at this time. Still three stars for all the memories and feels though.
Het boek gaat over een meisje genaamd Melissa en een jongen die Jordi heet. Ze komen heel goed overeen en zijn beste vrienden. Wanneer Melissa auditie gaat doen voor mee te mogen dansen in een videoclip, loopt het niet meer zo vlot. Melissa mag meedoen met de videoclip maar doet dit niet helemaal alleen.. Ze slikt pillen om beter te kunnen presteren en geen stress te hebben, deze pillen krijgt ze van Jim, een jongen die ze bij de audities ontmoette. Sindsdien heeft Jordi het zeer lastig om te aanvaarden dat Melissa omgaat met Jim en dat ze pillen neemt. Ikzelf vond het boek niet zo goed. Ik merkte op dat het een al iets ouder boek is, omdat wij als jeugd nu toch al verder staan. De jeugd die in het boek wordt besproken, is nogal kinderachtig vind ik. Ze hebben ongeveer dezelfde leeftijd als ons en toch merk ik verschillen. Over de schrijfstijl van de auteur ben ik ook niet echt positief. Carry Slee is volgens mij toch wel een goede auteur, althans dat dacht ik toch. Mijn mening is nu veranderd aangezien ik dit boek niet graag gelezen heb. Ik was totaal niet mee in het verhaal, bij goeie boeken heb ik dat wel altijd. Als ik het graag lees dan stel ik mezelf alles voor en ga ik er echt in op, maar bij dit boek had ik dit totaal niet. Dat maakt het lezen er zeker niet makkelijker op. Ik denk misschien dat het kan komen omdat ik nu al iets te oud ben voor dit boek. Ik geef dus mee aan andere lezers dat het voor dertien- of veertien jarigen is.
Dit boek heb ik herlezen nadat ik het terug vond bij mijn oude spullen.
Mijn herinneringen eraan zijn niet helemaal juist, nu sta ik er van te kijken dat dit boek geschreven is voor deze doelgroep en dat vergeleken met de schrijfstijl. Dit past niet bij elkaar, de thematiek in dit boek is dan weer wel erg boeiend.
Ik ben normaal gesproken al geen fan van Carry Slee haar schrijfstijl. mijn oma had dit boek en ik dacht: “kan geen kwaad om het weer eens te proberen, toch?” Jammer genoeg vond ik er niks aan. Ik zou het boek wel aanraden, ik weet alleen niet aan wie. De karakters zijn zo enorm kinderachtig dat ik het zou aanraden aan jongere kinderen maar met dit onderwerp (drugs) zou dat natuurlijk niet zo makkelijk gaan.
Het boek volgt Melissa en haar friend Jordi, om de zoveel pagina’s veranderd het perspectief tussen hun twee. Je hebt alleen geen idee wanneer (ik had er veel moeite mee). Melissa mag meedansen in een video clip maar daarvoor moet ze zo erg haar best doen dat ze drugs gaat gebruiken om beter te worden en minder stress krijgt. Dit gaat helemaal fout. Ik vond het goed dat Carry Slee liet zien hoe fout zo iets kan gaan. Je kan zo in het ziekenhuis belanden. Ennnn toen was Melissa in een keer weer beter. Drugs deed ze niet meer en ook al zei Melissa de gehele tijd dat ze het heel lastig vond om te stoppen, ik had nooit het idee dat ze het lastig vond. Aan het einde van het boek word het net een sprookje, alles is weer perfect. Hoofdpersonen zijn super gelukkig etc etc.
Wat een goed boek is ook dit weer van Carry Slee! Ook al komt het boek uit 1998 heeft het nog steeds belangrijke onderwerpen die ook nu nog actueel zijn. Ik zal dit boek dan ook zeker aanraden! Carry Slee heeft een erg prettige schrijfstijl. Mooie personages zijn er ook dit keer weer neergezet.
Flaptekst: Melissa springt een gat in de lucht als haar gevraagd wordt mee te dansen in een videoclip. Jordi, die al jarenlang veel met Melissa optrekt, is ook razend enthousiast. Melissa kan zo keigoed dansen dat ze vast en zeker ontdekt wordt. Maar al snel blijkt dat het niet goed gaat met Melissa. Om haar onzekerheid te verbergen en beter te kunnen dansen, slikt ze pillen. En dat worden er steeds meer. Haar vrienden staan machteloos. Wat kunnen ze doen om Melissa te helpen?
Melissa haar passie is dansen, dansen en nog eens dansen. Op gegeven moment krijgt zij de kans om in een videoclip te dansen. Natuurlijk zegt ze daar geen nee tegen. Alleen de andere dansers nemen haar mee in hun drugsgebruik. Het begon met een jointje, daarna werden het alleen maar hardere drugs. Melissa raakt verslaafd en is niet uit haar sleur te krijgen. Op gegeven moment nam ze een overdosis. Ze raakt in coma. Dit is toch wel een ommekeer in het leven van Melissa. Ze stopt met drugs en alles komt uiteindelijk nog goed ook!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Even meelezen met Aafke voor haar schoolproject. Grappig hoe gedateerd het al weer is: cd’s kopen, roken op school, het antwoordapparaat: een echt nineties boek. Verhaal over hoe een meisje met drugs in aanraking komt. Het einde komt heel snel en ‘ineens is het allemaal weer goed’, dat vond ik niet zo geloofwaardig. En ik vind de 15-jarigen van toen zo veel brutaler dan nu - zou dat echt anders zijn geworden? Of zie ik alleen de brave kinderen in mijn omgeving?
Ik heb dit boek nu voor de 2e keer gelezen. Het is goed geschreven, het gaat over de drugsproblematiek maar blijft wel een beetje op de oppervlakte. Het toont wel duidelijk hoe erg het is en hoe gemakkelijk je er ingeraakt maar dat het niet zo evident is om er zo maar weer uit te geraken. En dat je uiteraard moet opletten.
Het boek gaat over hoe groepsdruk je tot nare dingen kan toezetten. Hoe drugs je leven kan verwoesten en hoeveel zorgen de mensen zich maken om jou heen. Een ingrijpend verhaal, het kan zomaar jouw vriendin zijn. Het verhaal wordt verteld vanuit een vriend. Deze vriend ziet zijn vriendin veranderen. Hij verteld zijn verdriet en zorgen en laat je meesleuren in het verhaal
Wat doe je als je plafonddienst hebt? Een simpel boekje lezen.. Hoewel, simpel is zwak uitgedrukt omdat het over een best zwaar onderwerp gaat.. Het boek is eigenlijk hetzelfde als de film; allebei wel vermakelijk. Ik heb vroeger vaker boeken van Carry Slee gelezen en ze zijn me altijd wel bijgebleven.
I'm a lot older now, but when I was younger I read a lot of these. Most made an impression, but for the life of me I dont remember what happened in this one. No lasting impression with this one. So I rated this as my 10/12 year old self
het was een heel goed boek maar wel erg heftig omdat er is een feest waar melissa bij was en het liep verkeerd af met de drugs en er is zelfs een meisje dat ze dachten dat melissa was dat doodging maar gelukkig liep het op het eind allemaal goed af
Best wel saai in het begin, maar later word het wel leuker + er zit Best wel een grote plottwist in, dat vind ik persoonlijk wel leuk. En wat ik persoonlijk ook leuk vind is dat je eerst de karakters leert kennen in plaats van dat je het gevoel hebt dat je midden in een boek begint
Vroeger vond ik de boeken Carry slee erg leuk, nu als volwassene voelt het als een anti-climax. De aanloop naar voordat er daadwerkelijk iets gebeurt in het boek is lang, daarom voor mij niet meer de moeite waard. Voor tieners echter absoluut geschikt!
Carry Slee schrijft op een hele pakkende manier voor jongeren. Haar boeken zijn me echt bij gebleven, ook al is het 10 jaar geleden dat ik ze nog openhad. Ze schrijft heel heftige verhalen, maar zo intrigerend voor iemand van 15.
I've read it for the second time now because I remembered it being a good book.
I was mistaken.
It's not necessarily bad either, but there are way better books in the same topic. The style, happenings are a little simple for a young adult book in my opinion.
This was one of the books I read as a kid. Therefor is reviewing it not really up to date. But the fact that I still remembered it, says it made a really big impression on me…