"Γυμνή παγίδα", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ.
Πρώτη επαφή με το έργο του Φρανκ Κέιν και αν μη τι άλλο δηλώνω ικανοποιημένος και ιδιαίτερα ψυχαγωγημένος. Σε καμία περίπτωση ο συγγραφέας δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία με ιερά τέρατα του είδους (π.χ. Τσάντλερ ή Χάμετ), όμως έχει ωραία πραγματάκια να προσφέρει στους λάτρεις των σκληροτράχηλων νουάρ με παλπ αισθητική. Ας πούμε ότι είναι στην ίδια κατηγορία με συγγραφείς του στιλ Μπρετ Χάλιντεϊ, Χένρι Κέιν, Ρίτσαρντ Πρέιδερ, και πάει λέγοντας. Το βιβλίο αυτό έχει να προσφέρει μυστήριο, δράση και ορισμένες ανατροπές στην πλοκή, έστω και αν δεν πρωτοτυπεί ιδιαίτερα. Η γραφή είναι απλή και άκρως ευκολοδιάβαστη, με ρεαλιστικές περιγραφές σκηνικών και καταστάσεων. Οι χαρακτήρες είναι μάλλον μονοδιάστατοι και αρχετυπικοί, πάντως σίγουρα κάνουν ικανοποιητικά τη δουλειά τους. Όπως και να το κάνουμε, αν θέλεις βάθος στους χαρακτήρες νουάρ μυθιστορημάτων, διαβάζεις Τσάντλερ, όχι κάποιον παλπ συγγραφέα. Γενικά, πιστεύω ότι όσοι γουστάρουν τα παλπ μυθιστορήματα του είδους, θα περάσουν ευχάριστα την ώρα τους διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο, και πιθανολογώ αρκετά από τα υπόλοιπα με πρωταγωνιστή τον Νεοϋρκέζο ιδιωτικό ντετέκτιβ Τζόνι Λίντελ (που στη συγκεκριμένη ιστορία δουλεύει στο Λος Άντζελες). Στη βιβλιοθήκη μου έχω ακόμα δυο μυθιστορήματα του συγγραφέα, και ανάλογα πώς θα μου φανούν, ίσως αγοράσω και άλλα (αρκεί να τα βρω).