What do you think?
Rate this book
Het Oslo-virus
Als in 2019 een onbekend virus toeslaat in Zweden, kan men nog niet vermoeden wat er daadwerkelijk aan de hand is. Het virus verandert mensen in rap tempo in psychotische wezens die alleen leven om met moord en doodslag hun basisbehoeften te vervullen, net zolang tot ook zij bezwijken aan de besmettelijke ziekte.
Rob en Selma, een Nederlands stel dat in Zweden woont op een afgelegen landgoed, weten zichzelf goed te beschermen. Samen met vier andere stellen hebben zij zich voorbereid op een ramp en ze doen er alles aan te overleven.
Meesterstrateeg Fahjeed Rashwan weet meer van het virus. Als duidelijk wordt wat zijn rol in het geheel is, ontvouwt zich een sinister verhaal waarvan de uitkomst onzeker is. Het zoeken naar een adequaat medicijn is een race tegen de klok en speelt zich af op het wereldtoneel, precies zoals Rolf …sterberg dit al eerder beschreef in "De Al-Qaedaconnectie".
Rob en Selma, een Nederlands stel dat in Zweden woont op een afgelegen landgoed, weten zichzelf goed te beschermen. Samen met vier andere stellen hebben zij zich voorbereid op een ramp en ze doen er alles aan te overleven.
Meesterstrateeg Fahjeed Rashwan weet meer van het virus. Als duidelijk wordt wat zijn rol in het geheel is, ontvouwt zich een sinister verhaal waarvan de uitkomst onzeker is. Het zoeken naar een adequaat medicijn is een race tegen de klok en speelt zich af op het wereldtoneel, precies zoals Rolf …sterberg dit al eerder beschreef in "De Al-Qaedaconnectie".
Paperback
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
August 3, 2026
3,5 ster: ik vond het leuk.
Je volgt (uiteindelijk) 3 gezichtspunten: een groep burgers die afgesloten zijn van de buitenwereld en proberen te overleven; de terroristengroep die het virus hebben ontwikkeld en verspreid; een groep internationale wetenschappers op zoek naar een antivirus; en een groep commando’s.
Elk gezichtspunt heeft zijn eigen uitdagingen: van 1 van de adviseurs van de terroristengroep die zijn doel zo goed mogelijk wil bereiken, maar daar door de leiding op bepaalde momenten genegeerd wordt (wat goed voor het Westen uitpakt), tot de groep burgers die uiteenlopende ideeen hebben hoe ze met geïnfecteerden moeten omgaan en hoe te overleven.
Het boek heeft meer dan 600 pagina’s, maar wordt nergens echt saai. Soms zijn de gedachten van de personages uitgebreid; volgens mij meer tell-than-a-show(?) aspect. Er zitten een paar spannende momenten bij, maar ik weet niet of ik dit nu een echte thriller vind. Ik verwacht dan wat meer spannende momenten.
Karakters: omdat er best veel zijn, 8 burgers, 3 terroristen, 4/6 ‘wetenschappers’ en 2 (4-6) commando’s komen niet alle karakters evenredig aan bod. Waardoor de karakters wat vlak bleven en ik niet iets voelde als er dan iets zwaars of emotioneel gebeurde. Ook kwamen bepaalde veranderingen van karakters een beetje out of the blue. Van eentje snapte ik het, maar van 2 had ik even een moment van: wat heb ik gemist?
Er is wel 1 punt dat mij (als vrouwzijnde) irriteerde en dat waren de vrouwen in het verhaal. Daarom 3,5 sterren.
Ik kan ze alleen omschrijven hoe vrouwen in de ‘standaard/moderne media’ worden afgebeeld: je hebt de Engel, de Bitch/Zeikerd, de Emotionele en de Fluff. Van de mannen weet ik wat hun werk was; van de vrouwen niet. Ik weet dat 3 van de 4 kinderen hebben, hetzij uit andere huwelijken. Werkten ze, of waren ze homemakers? Hebben ze andere vaardigheden, op de ene (mislukte) schilderes na?
Een ander punt wat me irriteerde was dat de vrouwen door de mannen behandeld worden als “porseleinen popjes wiens vrouwelijke hersenen beschermd moeten worden van de grote boze wereld “. Zij worden dus niet betrokken bij het brainstormen, ze krijgen te horen wat het plan is en ‘natuurlijk’ mogen ze dan hun inbreng geven. Op 1 vrouw na, lijkt iedereen het hier eens mee te zijn (en die ene vrouw is de Bitch/Zeikerd). Wanneer zij vraagt waarom is het antwoord dat het nemen van besluiten te lang duurt. Nu snap ik dat ergens, maar 8 personen is nu niet zo’n extreem grote groep. Vooral van de man die een bedrijf had verwacht ik toch vergadervaardigheden.
Ze krijgen vooral de verzorgende taken: schoonmaken, zorgen voor koffie en thee en eten. Ze lopen geen patrouille en weten niet hoe ze met wapens om moeten gaan. Ik ken weinig vrouwen (ook moeders) in mijn omgeving, die hiermee tevreden zouden zijn.
En dus krijgen de vrouwen af en toe de opmerking dat ze het niet snappen. Echt waar?! Goh wat zou je denken als je ze niet alle info geeft of vaardigheden traint.
En dit vreemde gedachtengoed uit zich ook in: als de geïnfecteerden mannen zijn, dan worden ze zonder pardon neergeschoten. Als de geïnfecteerden vrouwen zijn, dan is het ineens moeilijk. Hoezo moeilijk? Geïnfecteerd is geïnfecteerd, of het nu mannen of vrouwen zijn.
Als het om kinderen of jongeren gaat, is het een ander verhaal en dat dan de karakters het moeilijk vinden om te beslissen wat te doen, is normaal.
Je volgt (uiteindelijk) 3 gezichtspunten: een groep burgers die afgesloten zijn van de buitenwereld en proberen te overleven; de terroristengroep die het virus hebben ontwikkeld en verspreid; een groep internationale wetenschappers op zoek naar een antivirus; en een groep commando’s.
Elk gezichtspunt heeft zijn eigen uitdagingen: van 1 van de adviseurs van de terroristengroep die zijn doel zo goed mogelijk wil bereiken, maar daar door de leiding op bepaalde momenten genegeerd wordt (wat goed voor het Westen uitpakt), tot de groep burgers die uiteenlopende ideeen hebben hoe ze met geïnfecteerden moeten omgaan en hoe te overleven.
Het boek heeft meer dan 600 pagina’s, maar wordt nergens echt saai. Soms zijn de gedachten van de personages uitgebreid; volgens mij meer tell-than-a-show(?) aspect. Er zitten een paar spannende momenten bij, maar ik weet niet of ik dit nu een echte thriller vind. Ik verwacht dan wat meer spannende momenten.
Karakters: omdat er best veel zijn, 8 burgers, 3 terroristen, 4/6 ‘wetenschappers’ en 2 (4-6) commando’s komen niet alle karakters evenredig aan bod. Waardoor de karakters wat vlak bleven en ik niet iets voelde als er dan iets zwaars of emotioneel gebeurde. Ook kwamen bepaalde veranderingen van karakters een beetje out of the blue. Van eentje snapte ik het, maar van 2 had ik even een moment van: wat heb ik gemist?
Er is wel 1 punt dat mij (als vrouwzijnde) irriteerde en dat waren de vrouwen in het verhaal. Daarom 3,5 sterren.
Ik kan ze alleen omschrijven hoe vrouwen in de ‘standaard/moderne media’ worden afgebeeld: je hebt de Engel, de Bitch/Zeikerd, de Emotionele en de Fluff. Van de mannen weet ik wat hun werk was; van de vrouwen niet. Ik weet dat 3 van de 4 kinderen hebben, hetzij uit andere huwelijken. Werkten ze, of waren ze homemakers? Hebben ze andere vaardigheden, op de ene (mislukte) schilderes na?
Een ander punt wat me irriteerde was dat de vrouwen door de mannen behandeld worden als “porseleinen popjes wiens vrouwelijke hersenen beschermd moeten worden van de grote boze wereld “. Zij worden dus niet betrokken bij het brainstormen, ze krijgen te horen wat het plan is en ‘natuurlijk’ mogen ze dan hun inbreng geven. Op 1 vrouw na, lijkt iedereen het hier eens mee te zijn (en die ene vrouw is de Bitch/Zeikerd). Wanneer zij vraagt waarom is het antwoord dat het nemen van besluiten te lang duurt. Nu snap ik dat ergens, maar 8 personen is nu niet zo’n extreem grote groep. Vooral van de man die een bedrijf had verwacht ik toch vergadervaardigheden.
Ze krijgen vooral de verzorgende taken: schoonmaken, zorgen voor koffie en thee en eten. Ze lopen geen patrouille en weten niet hoe ze met wapens om moeten gaan. Ik ken weinig vrouwen (ook moeders) in mijn omgeving, die hiermee tevreden zouden zijn.
En dus krijgen de vrouwen af en toe de opmerking dat ze het niet snappen. Echt waar?! Goh wat zou je denken als je ze niet alle info geeft of vaardigheden traint.
En dit vreemde gedachtengoed uit zich ook in: als de geïnfecteerden mannen zijn, dan worden ze zonder pardon neergeschoten. Als de geïnfecteerden vrouwen zijn, dan is het ineens moeilijk. Hoezo moeilijk? Geïnfecteerd is geïnfecteerd, of het nu mannen of vrouwen zijn.
Als het om kinderen of jongeren gaat, is het een ander verhaal en dat dan de karakters het moeilijk vinden om te beslissen wat te doen, is normaal.
Displaying 1 of 1 review