Η Καρλάιλ έγραφε: "Είμαι πλούσια σε πόνο, διότι είμαι πλούσια σε ζωή!"
Έχω πειστεί πια! Πλούσιος είναι μόνος όποιος έψαξε, πάλεψε, έχασε και βρήκε την ψυχή του στις πιο αφόρητες, στις πιο αδιέξοδες, στις πιο πονεμένες καταστάσεις της ζωής. Αν δεν ζυμωθείς με τον πόνο, τον θάνατο και τον έρωτα δεν σώζεις την ψυχή σου. Δεν βρίσκεις φως. Δεν βρίσκεις ουρανό. Δεν βρίσκεις Θεό.
[...] Τώρα με την κρίση που μας απειλεί όλους, οι κάθε λογής επαίτες είναι καθημερινό συναπάντημα στη ζωή μας [...] Είναι εκείνοι οι μυστηριώδεις "πλησίον" [...] Είναι αυτοί που "επαιτούν" την προσοχή μας, την αντίληψή μας, γιατί όχι και την αγάπη μας.
Γεώργιος Κ. Παπαγεωργίου
...όταν το μαρτύριο το προσεγγίζεις με αγάπη και διάκριση, έχει να σου διδάξει πολλά. Τα σημαντικότερα.
Ιστορίες ανθρώπων, διηγήσεις ηρώων αληθινών, όχι μονάχα με την έννοια των υπαρκτών προσώπων, αλλά με αυτήν εκείνων που διαλέχτηκαν από τη μοίρα για να μας διδάξουν. Που με αυταπάρνηση θαυμαστή επωμίστηκαν βάσανα, πόνο και μοναξιά για να διδάξουν σε όλους εμάς μέσα από τη στάση τους, πως η ζωή κρύβεται στα απλά. Απεγνωσμένοι προσκυνητές όπως τους αποκαλεί η Μάρω Βαμβουνάκη, που προλογίζει την έκδοση, άνθρωποι που μες στην καρδιά τους ευτύχισαν να ανθίσουν ευωδιαστό Παράδεισο και αιωνιότητα. Η γραφή της Σίσσυς Κόσσυβα διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά του τρυφερού αγγίγματος της αγάπης και της κατανόησης. Απαλή και ταυτόχρονα ρεαλιστική, με νοήματα συμπυκνωμένα και γι' αυτό δυνατά, δε φλυαρεί άσκοπα για να γεμίσει σελίδες, ούτε καννιβαλίζει τους ανθρώπους που μας συστήνει και τις ιστορίες τους με σκοπό μια φθηνή, εύκολη συγκίνηση. Αντιμετωπίζει τα πάντα με μέτρο και σεβασμό, επιτρέποντας στις ίδιες τις ιστορίες να μας πουν από μόνες τους πολλά περισσότερα, αν τους ανοίξουμε κι εμείς με σεβασμό την καρδιά μας. Ως κι ο τίτλος που διάλεξε για το βιβλίο της, από μόνος του είναι ένα συγκλονιστικό διήγημα, μια τραγική αφήγηση. Έξι λέξεις που μέσα τους κλείνουν θαρρείς και την εποχή μας – ή ίσως και κάθε εποχή.